Daily Archives: 13 Μαρτίου, 2009

Κινητικότητα: Κραουνάκης, Γαληνέα, Παναγιωτοπούλου, Μπαλανίκα, Μαστοράκης, Φασουλής, Σωτ. Χατζάκης

ΦΟΥΑΓΙΕ
  • Ο Σταμάτης Κραουνάκης… μαγειρεύει κάτι πολύ φιλόδοξο και ενδιαφέρον για τη θεατρική στέγη του κι έχει βρει σύμφωνες σημαντικές πρωταγωνίστριές μας, με τις οποίες έχει συνεργαστεί και παλιότερα. Ετοιμάζει λοιπόν μια σειρά από μονολόγους, τους οποίους θα ερμηνεύουν εκείνες με τη σκηνοθετική καθοδήγησή του… Προς το παρόν βρίσκει τα κείμενα, κουβεντιάζει για το πώς θα πάρει σάρκα και οστά το σχέδιό του και όλα δείχνουν ότι πριν βγει το 2009 θα δούμε στη σκηνή της «Αθηναϊδας» τη Νόνικα Γαληνέα, την Αννα Παναγιωτοπούλου, την Κατιάνα Μπαλανίκα, ενώ σκυτάλη θα πάρουν μετά κι άλλες… Οι μονόλογοι πρωταγωνιστριών θα παίζονται κατά πάσα πιθανότητα Δευτέρες και Τρίτες, μια και τις υπόλοιπες μέρες θα «χτυπάει» κανονικά εκεί η «Σπείρα – Σπείρα» μετά του Σταμάτη Κραουνάκη βεβαίως.
ΦΟΥΑΓΙΕ
  • Κραουνάκης και Γαληνέα πάντως θα «συναντηθούν» πριν από την «Αθηναΐδα» μια και εκείνος πρόκειται να «ντύσει» την «Εκατομμυριούχο» του Μπέρναρντ Σο, στην οποία θα πρωταγωνιστήσει εκείνη… Οκτώβριο θα απολαύσουμε την «Εκατομμυριούχο» στο Μέγαρο και μετά τον μονόλογό της στην «Αθηναΐδα». Αξίζει να σημειώσουμε ότι τη σκηνοθεσία της «Εκατομμυριούχου» έχει αναλάβει ο Σωτήρης Χατζάκης.
  • Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν και ο Νίκος Μαστοράκης με τον Σταμάτη Κραουνάκη ξεκινούν νωρίς νωρίς πρόβες για τις «Νεφέλες» που θα παρουσιάσουν με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου σε Επίδαυρο και όχι μόνο… 17 του μήνα ξεκινάνε πρόβες και 17 Ιουνίου θα δοθεί στην Κύπρο η πρεμιέρα της παράστασης. Οσο για την Επίδαυρο; Το ραντεβού εκεί θα δοθεί στις 3 και 4 Ιουλίου…
  • Για το πρωταγωνιστικό δίδυμο «έκλεισαν» οι ηθοποιοί Ανδρέας Τσουρής και Νεόφυτος Νεοφύτου. Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον μια και σε παλιότερα «παντρέματά» τους οι Σταμάτης Κραουνάκης – Νίκος Μαστοράκης είχαν δώσει έξοχα αποτελέσματα – ανάμεσά τους φυσικά ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη που είχαν παρουσιάσει στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας.
  • Ορδές κόσμου στα ταμεία του «Παλλάς» για την πολυδάπανη και πολυπρόσωπη υπερ-παραγωγή «Το κλουβί με τις τρελές». Οι είκοσι παραστάσεις, όπως αναμενόταν, παίρνουν παράταση και η αυλαία θα πέσει -για φέτος!- στις 20 Μαΐου, ενώ η πόρτα του… Κλουβιού θα ανοίξει πάλι γύρω στον Σεπτέμβρη για άλλες είκοσι παραστάσεις, που μπορεί να γίνουν και περισσότερες… Με τη φόρα που έχει η παράσταση του Σταμάτη Φασουλή, να λέτε… καλά Χριστούγεννα και δεν θα σας βρω υπερβολικούς!

Βασίλης Μπουζιώτης, ΕΘΝΟΣ, 13/03/2009

Αγνωστο σε μας έργο του Πίντερ, την ερχόμενη σεζόν στο ΚΘΒΕ

…Κι εκείνα
  • Ενα άπαιχτο στην Ελλάδα έργο του Χάρολντ Πίντερ, «Το Θερμοκήπιο» («The Hothouse»), θα ανεβεί την ερχόμενη σεζόν στο Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδος, σε μετάφραση του κριτικού κινηματογράφου της «Ε» και ποιητή, Νίνου Φένεκ Μικελίδη και σε σκηνοθεσία Ανδρέα Αντωνιάδη. Την προφητική κωμωδία για ένα κράτος καταστολής, που κλείνει τους αντιφρονούντες σε ειδικό ίδρυμα, όπου βασανίζονται και τελικά οδηγούνται στο θάνατο, ο Πίντερ την ολοκλήρωσε το 1958, λίγο μετά το «Πάρτι γενεθλίων». Πρωτοανέβηκε, όμως, 22 χρόνια μετά, το 1980, σε σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα στο Hampstead Theatre. Μάλιστα το 1995 ο Πίντερ κράτησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του διευθυντή του «ιδρύματος» στην παράσταση στο Comedy Theatre, σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Τζόουνς.
ΙΩ.Κ., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 13/03/2009

Αξιοθαύμαστοι ερασιτέχνες από τον Πύργο

  • ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΤΙΑ
  • Το μεράκι για θέατρο από νέους ανθρώπους είναι έντονο στον Πύργο Ηλείας. Τρεις ερασιτεχνικές ομάδες παρουσιάζουν διαδοχικά τις δουλειές τους στο θέατρο «Απόλλων» βρίσκοντας σημαντική ανταπόκριση στους ντόπιους. Πρόσφατα είδαμε την αρυτίδωτη σάτιρα «Το σακάκι που βελάζει» του Βούλγαρου Στάνισλαβ Στρατίεβ, που πρωτοπαίχτηκε το ’81 από το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου. Η ομάδα του Δημοτικού Πολιτιστικού Κέντρου Πύργου, που το παρουσιάζει έως αρχές Απριλίου, έχει εννιάχρονη δραστήρια παρουσία με έργα των Μποστ, Ψαθά, Φεϊντό, Ρέππα-Παπαθανασίου κ.ά.
  • Με σουρεαλιστικό, διαβρωτικό χιούμορ, ο συγγραφέας καταγράφει την περιπετειώδη διαδρομή ενός καθηγητή σε λαβυρινθώδη γραφεία μιας δημόσιας υπηρεσίας σ’ επταώροφη πολυκατοικία. Ο ήρωας προσπαθεί ν’ αποδείξει ότι δεν έχει… πρόβατο στο διαμέρισμά του. Ζώο για το οποίο του έχουν στείλει ένταλμα να πληρώσει φόρο. Θέλοντας ν’ απαλλαγεί από το τριχωτό ύφασμα του σακακιού του, το έδωσε σ’ ένα βοσκό κρατικής υπηρεσίας και το κούρεψε, αλλά τον καταχώρισαν στο βιβλίο απογραφής ως κάτοχο ιδιωτικού προβάτου!
  • Η ατυχία να είσαι τίμιος, η «τρέλα» των πιστοποιητικών και βεβαιώσεων, η αδιαφορία, η τυπολατρία, η μη παραδοχή λάθους από κανένα δημόσιο υπάλληλο αναγκάζουν τον ήρωα να… βόσκει και ν’ αρμέγει το σακάκι του στο πάρκο για να βρει το χαμένο του δίκιο. Σκηνοθέτης έμπειρος, ο Κώστας Φαρμασώνης «άρμεξε» επιδέξια το πληθωρικό, γαλακτερό χιούμορ του Στρατίεβ φτιάχνοντας μια λιτή, παιγνιώδη παράσταση με ρυθμούς βωβού κινηματογράφου, μουσική ραγκτάιμ και «πινελιές» Μαύρου Θεάτρου της Πράγας.
  • Επάξιοι στους ρόλους, μικρούς και μεγάλους, οι ηθοποιοί της ομάδας που έχει την αμέριστη συμπαράσταση του δημάρχου Μάκη Παρασκευόπουλου. Ητοι οι Νίκος Λαϊνόπουλος, Σωκράτης Υδραίος, Ιουλία Μπουροπούλου, Νάνσυ Τζανετοπούλου, Γιώτα Πατρινού, Μαρία Μαντά, Ανδριάνα Θεοδωροπούλου, Κώστας Αυλωνίτης, Βαγγέλης Γαρατζιώτης, Σάκης Τσάμης, Λουί Ραμαροσόν.
  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 13/03/200

Άρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» από τον Γρηγόρη Βαλτινό

  • Το τέταρτο κουδούνι
  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη
  • ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
  • Sold out! Ξεπούλησε «Το Τέταρτο Κουδούνι». Και για τις είκοσι δημοσιεύσεις που ανάγγειλε την περασμένη Πέμπτη. Ουρές στα ταμεία! Κατόπιν αυτού παρατείνεται για είκοσι ακόμη δημοσιεύσεις. (Ευχαριστώ θερμά, πάντως, τους φίλους και αναγνώστες που ενδιαφέρθηκαν παίρνοντας τοις μετρητοίς αυτά που έγραψα. Με συγκίνησαν. Όσο για τους «άλλους» που το χιούμορ το ΄χουν μόνο δι΄ ιδίαν χρήσιν, χαιρετίσματα…). Το δράμα του Άρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα», που ΄χει θεωρηθεί κοντά στην αρχαία ελληνική τραγωδία, θ΄ ανεβάσει τον επόμενο χειμώνα στο θέατρο «Βρετάνια», σε παραγωγή του Κάρολου Παυλάκη και στη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ, ο Γρηγόρης Βαλτινός (στη φωτογραφία)- διαπρέπει φέτος ως σούπερ τεατράλε θεατρίνος Γκάρι Εσέντιν στο «Μη γελάτε, είναι σοβαρό» του Νόελ Κάουαρντ στο ίδιο θέατρο- κρατώντας και τον κεντρικό ρόλο του Έντι Καρμπόνε.
  • Το «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» διαδραματίζεται στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης και στους κύκλους των Ιταλών μεταναστών. Βασικός του ήρωας ένας έντιμος λιμενεργάτης, ο Έντι. Ο ανομολόγητος- και στον εαυτό του- έρωτάς του για την Κάθριν, τη δεκαεπτάχρονη ορφανή ανιψιά της γυναίκας του που ζει μαζί τους, τον οδηγεί να καταδώσει στο Γραφείο Μετανάστευσης τον νεαρό συγγενή της γυναίκας του, παράνομο Ιταλό μετανάστη, τον οποίο η Κάθριν ερωτεύεται κι αποφασίζουν να παντρευτούν. Θα βρει κακό τέλος έχοντας χάσει, ως προδότης, το σεβασμό των ανθρώπων του. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στην Νέα Υόρκη το 1955 μαζί με το επίσης μονόπρακτο του Μίλερ «Από Δευτέρα σε Δευτέρα». Αλλά ο συγγραφέας το ξαναδούλεψε δίνοντάς του δίπρακτη μορφή για τον Πίτερ Μπρουκ που ανέβασε το έργο στο Λονδίνο το 1956, χρονιά σημαδιακή για τον Μίλερ – χώρισε απ΄ την πρώτη του γυναίκα, παντρεύτηκε την Μέριλιν Μονρό, έδωσε ακρόαση στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων που τον κάλεσε αλλά όπου αρνήθηκε, σε αντίθεση με άλλους…, να «δώσει» ονόματα γνωστών του με υποτιθέμενη φιλοκομμουνιστική δράση και δεν ξανάγραψε για το θέατρο παρά το 1964.
  • Το «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» έγινε ταινία – γαλλική παραγωγή- το 1962 απ΄ τον Σίντνεϊ Λουμέτ με Έντι τον Ραφ Βαλόνε ενώ στοιχεία απ΄ το έργο αντλεί κι ο Λουκίνο Βισκόντι- που το ΄χε ανεβάσει στην Ιταλίαστην ταινία του «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του». Το 1997 έγινε έως και όπερα απ΄ τον Γουίλιαμ Μπόλκομ σε λιμπρέτο του ίδιου του Μίλερ. Στην Ελλάδα το έργο, στη μονόπρακτη μορφή του, πρωτοπαρουσιάστηκε τη σεζόν 1957- ΄58 μαζί με το επίσης μονόπρακτο του Μίλερ «Από Δευτέρα σε Δευτέρα» απ΄ τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» με τον Γιώργο Λαζάνη στο ρόλο του Έντι και στη δίπρακτη μόλις το 1985- ΄86 απ΄ τον Νίκο Κούρκουλο- Έντι με σκηνοθέτη τον Διαγόρα Χρονόπουλο στο «Κάππα». Το πιο πρόσφατο ελληνικό ανέβασμά του είναι του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης όπου το σκηνοθέτησε το 2005- ΄06 ο Αντώνης Βουγιούκας με Έντι τον Πέτρο Φυσσούν. Στην Αθήνα έχει να παιχτεί απ΄ το 1995- ΄96 όταν το ανέβασε στο «Πόρτα», για το θίασο του Νικήτα Τσακίρογλου που ερμήνευσε τον κεντρικό ρόλο, η Νικαίτη Κοντούρη.

«Λεόντιος και Λένα»: Την κωμωδία (1836) του Γκέοργκ Μπίχνερ θα παρουσιάσει τον επόμενο χειμώνα το Εθνικό Θέατρο μ΄ άλλον ένα- τρεις μετράω έως τώρα με τον Λιθουανό Τσέζαρις Γκραουζίνις και τον Νορβηγό Έιρικ Στούμπε για τη σεζόν 2009- 2010- μετακαλούμενο σκηνοθέτη: τον 36χρονο Γάλλο αλλά δραστηριοποιημένο στην Γερμανία Λοράν Σετουάν. Ο Λοράν Σετουάν (φωτογραφία) έχει ήδη ανεβάσει Μπίχνερ στο Σάουσπιλχάους του Αμβούργου: «Βόιτσεκ» και- τη νουβέλα του- «Λεντς». Στην Ελλάδα έχει ήδη έρθει το 2006 για να διδάξει Σίλερ στην 7η Θερινή Ακαδημία- φέτος ο θεσμός του Εθνικού με καλλιτεχνική υπεύθυνη την Ελένη Βαροπούλου συμπληρώνει δεκαετία- ενώ το 2007, με σπουδαστές της δραματικής σχολής του Εθνικού και ηθοποιούς που είχαν συμμετάσχει στα μαθήματά του, ανέβασε στην Θεσσαλονίκη, σε κελιά του Γεντί Κουλέ, στο πλαίσιο της Α΄ Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης και σε συνεργασία με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ένα δρώμενο πάνω στο κείμενο «Ο άνδρας στον ανελκυστήρα» του Χάινερ Μίλερ. Το «Λεόντιος και Λένα» έχει παρουσιαστεί άπαξ στο Εθνικό: τη σεζόν 2000-2001 απ΄ την Πειραματική Σκηνή του στο τότε «Γκαράζ» σε σκηνοθεσία Στέλιου Παυλίδη. Το πιο πρόσφατο ελληνικό ανέβασμά του χρονολογείται το χειμώνα 2005- 2006, όταν το έργο παρουσίασε στον Μύλο Σαραντόπουλου η Εταιρεία Θεατρικής Έκφρασης «Ρlay» σε σκηνοθεσία Αγγελικής Κουνενιδάκη.

  • Μα κι αυτός ο Κραουνάκης… Μα κι αυτός ο Σταμάτης ο Κραουνάκης! Πρωί πρωί, απ΄ τις εφτάμισι, να ξυπνάει, λέει- συνέντευξη στο δικό μας ΝΤV-, να σηκώνεται και να θυμιατίζει όλο το σπίτι; (Ναι, σαν τρελός θα ΄θελα να το δω αυτό!). Και το μεσημέρι να πηγαίνει και να ψηφίζει ΚουΚουΕ; Να δω ποιος θα τον αφορίσει πρώτος…
  • Ήμαρτον, αλλά όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Αμφισβητούμενης ποιότητας τα τηλεοπτικής προελεύσεως «προϊόντα» που κατακλύζουν το ελληνικό θέατρο: ο κανόνας. Η Πηγή Δημητρακοπούλου ανήκει στις εντελώς λιγοστές εξαιρέσεις. Βεβαίως και ήξερα ΤΙ έχει κάνει στην τηλεόραση. Με αποκορύφωμα το περσινό «10» της- πάνω στον Καραγάτση. Βεβαίως και ήξερα πώς και πόσο καλά ξέρει να οδηγεί τους ηθοποιούς της. Αλλά άλλο πράγμα η τηλεόραση και το σινεμά, άλλο το θέατρο… Η Πηγή Δημητρακοπούλου στο «Αγγέλων Βήμα» αποδεικνύει ότι ξέρει να κάνει θέατρο εξίσου καλά με τηλεόραση. «Ο επαγγελματίας», το έξοχο κείμενο του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς που ΄χει ανεβάσει, είναι, όπως το ΄χει κάνει, σαν ένα παράθυρο στο σήμερα- ακριβώς όπως η μπαλκονόπορτα του σκηνικού. Οι τρεις ηθοποιοί της- Γιάννης Τσορτέκης, Γιώργος Μπινιάρης (βασική φωτογραφία), Δέσποινα Σιδηροπούλου- έξοχοι. Και η παράστασή της μια απ΄ τις καλύτερες της χρονιάς. Αξίζει να μην τη χάσετε. Να το πω το «κάθε εμπόδιο για καλό»; Για την- τεράστια….καθυστέρηση της αρμόδιας κατασκευαστικής εταιρείας- καλά, δεν πληρώνουν ρήτρες; Ε, ρε τράβηγμα του αυτιού που τους χρειάζεται…- να παραδώσει την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού. Διότι, αν την είχε παραδώσει τον Μάρτιο- η τελευταία απ΄ τις πολλές versions που μας είπαν κι ήθελε ο άλλος, ο τέως του πολιτισμού, να την εγκαινιάσει τη μέρα των γενεθλίων του θείου του… -, το άνοιγμα θα γινόταν με τον «Τιτανικό» του Κωνσταντίνου Ρήγου (φωτογραφία). Και να ξεκινήσεις παρθενικό ταξίδι σε μια εποχή που οι πάγοι τήκονται, με τόσα παγόβουνα να κυκλοφορούν ελεύθερα, πολύ πρόκληση της μοίρας το εύρισκα…

Οπότε, πάει, ο «Τιτανικός», με το καλό, «Πειραιώς 260» από Παρασκευή 20- κι όχι 13…- Μαρτίου και τα εγκαίνια την επόμενη σεζόν- το ελπίζω δηλαδή… Δε λέω και με το «Ω, οι ευτυχισμένες μέρες!» αλλά με κάτι πιο cool, που λέμε και στα ελληνικά, βρε παιδί μου.

«Ζούμε για το φαίνεσθαι…» – Λαμπίς «Στάχτη στα μάτια» στο Από Μηχανής Θέατρο

«Ζούμε για το φαίνεσθαι...»

  • Τι συμβαίνει όταν η ταξική δυσφορία συνδυάζεται με την προσπάθεια για κοινωνική ανέλιξη; Τι γίνεται όταν δύο νέοι ερωτεύονται και οι οικογένειές τους προσπαθούν να ρίξουν «Στάχτη στα μάτια» η μία της άλλης, με σκοπό να διεκδικήσουν μεγαλύτερη προίκα; Στη μαύρη φάρσα του Ευγένιου Μαρίν Λαμπίς, γραμμένη το 19ο αιώνα, που φωτίζει τη διαχρονικότητα του «ενστίκτου» της απάτης και του έρωτα, ο Κώστας Μπερικόπουλος παίζει το ρόλο του κυρίου Μαλενζάρ, πατέρα της μέλλουσας νύφης, «ιατρός στο επάγγελμα μεν, χωρίς πελατεία δε. Οταν η γυναίκα μου με βάζει να παίξω ένα ρόλο και να καμωθώ τον εύπορο, αρχικά αρνούμαι. Στη συνέχεια όμως μπαίνω στο παιχνίδι. Παίζω το ρόλο και μ’ αρέσει».
  • Ο Νίκος Χατζόπουλος, σκηνοθέτης της παράστασης, προσθέτει πως «είναι μια γενικότερη μικροαστική τάση το να δείχνεις διαφορετικός, ανώτερος στον περίγυρό σου από όσο είσαι στην πραγματικότητα. Στην κοινωνία μας ζούμε για το φαίνεσθαι και όχι το είναι. Είναι ένα κοινωνικό σύστημα που έχει καλλιεργηθεί ανά τους αιώνες και μας έχει μάθει πως όσο πιο εντυπωσιακοί φαινόμαστε τόσο μεγαλύτερο όφελος θα έχουμε από τους άλλους. Αυτό βέβαια είναι και μια μορφή εξαπάτησης από τη στιγμή που φοράς μια μάσκα και όχι τον εαυτό σου». Ο Κ. Μπερικόπουλος παρατηρεί πως «είναι μία ‘‘αθώα’’ ανθρώπινη αδυναμία το να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια των άλλων. Εννοώ όταν παίρνεις δάνεια πάνω από τις δυνατότητές σου για να αγοράσεις ένα πανάκριβο αυτοκίνητο, σπίτι ή ρούχο ώστε να ρίξεις ‘‘στάχτη στα μάτια’’ των άλλων, έρχεσαι αντιμέτωπος όχι μόνο με τη τράπεζα και το νόμο αλλά με τον εαυτό σου για κάτι που ξεκίνησε τρυφερά, παιδιάστικα σχεδόν, και στην πορεία λοξοδρόμησε».
  • Σε σημείο που σήμερα πια να μιλάμε για μια παγκόσμια οικονομική και κοινωνική κρίση. «Η οποία ίσως είναι και μια τιμωρία γι’ αυτόν τον κατ’ επίφασιν τρόπο ζωής», σημειώνει ο Ν. Χατζόπουλος. Και συνεχίζει: «Οι ηγεσίες πάντως των κρατών δεν βλέπω μέχρι στιγμής να θέτουν υπό αμφισβήτηση τα πραγματικά αίτια αυτής της κρίσης. Δηλαδή την κυριαρχία και ασυδοσία των τραπεζών και τη συνεπακόλουθη απομύζηση του πολίτη. Ολη η διαχείριση αυτής της κρίσης είναι πώς να μη χάσουν τα κεκτημένα τους».

Ιnfo

«Στάχτη στα μάτια» του Ευγένιου Μαρίν Λαμπίς
Πρεμιέρα αύριο, 14/3.
Από Μηχανής Θέατρο, Ακάδημου 13, Μεταξουργείο, τηλ.: 210-5237297. Παραστάσεις: Τετ. – Σάβ. 21.00, Κυρ 19.00.
Τιμές εισιτηρίων: €20, €14 (φοιτ.).
Παίζουν: Λ. Αγγελίδου, Α. Βλουτής, Ν. Γιαλελής, Δ. Ελευθεριάδης, Γ. Ζιόβας, Σ. Θεοφάνους, Κ. Μπερικόπουλος, Μ. Παπαδημητρίου, Α. Σακελλαροπούλου.

  • ΜΠΛΑΤΣΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Κυριακή, 15.03.09

Οι πίνακες αφηγούνται. «Η Ξενάγηση», ένα θεατρικό δρώμενο…

Οι πίνακες αφηγούνται

  • Με αφορμή έναν από τους μεγαλύτερους Ελληνες ζωγράφους, τον Σπύρο Βασιλείου, μια ομάδα νέων καλλιτεχνών διοργανώνει μια ιδιαίτερη θεατρική «ξενάγηση», που ξεκινά στις 17 Μαρτίου στο χώρο όπου έζησε και δημιούργησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο σημαντικός καλλιτέχνης. Στο Ατελιέ-Μουσείο Σπύρου Βασιλείου θα πραγματοποιηθεί «Η Ξενάγηση», ένα θεατρικό δρώμενο εικαστικού ενδιαφέροντος. Το μουσείο είναι χαρακτηριστικό δείγμα αθηναϊκού μοντερνισμού, όπου έζησε και δημιούργησε ο καλλιτέχνης, απέναντι από το Ηρώδειο, στη σκιά της Ακρόπολης. «Οταν πρωτοαντικρίσαμε το χώρο, νιώσαμε την παρουσία του. Στην αρχιτεκτονική του κτιρίου, στους δεκάδες πίνακες, στο γεμάτο σταλακτίτες και σταλαγμίτες χρωμάτων καβαλέτο του, στις οικογενειακές φωτογραφίες πάνω στο μπαούλο, στον καφέ που βάλαμε στην κουζίνα. Ετσι ο χώρος έπρεπε να είναι η παράσταση και τα μυστικά που βγαίνουν από τους ασφυκτικά γεμάτους πίνακες τοίχους του» τόνισε ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Χατζάκης στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες για την παρουσίαση του έργου. Οπως πρόσθεσε ο ίδιος, «τα κείμενα που γράφτηκαν για την παράσταση καθώς και η σκηνοθεσία τους είναι πολλαπλές σύγχρονες εικόνες που βγαίνουν από τα έργα του ζωγράφου». Στόχος της ομάδας δεν ήταν να δημιουργήσει μια θεατρική αναβίωση της ζωής του Σπύρου Βασιλείου, αλλά να αποκαλύψει στο κοινό πώς η δουλειά του «μιλά» στο σύγχρονο Ελληνα.

Διαχρονικός

  • «Ενα χαρακτηριστικό που συναντά κανείς στους μεγάλους εικαστικούς είναι η διαχρονικότητα του έργου τους και το γεγονός ότι η δουλειά τους είναι αρκετά μπροστά από την εποχή τους. Ο Βασιλείου ήταν ένας τέτοιος εικαστικός. Στα περισσότερα έργα του αντικρίζει κανείς το μοναχικό, προβληματισμένο, σύγχρονο κόσμο μας» ανέφερε ο Διαμαντής Γκιζιώτης, που έχει γράψει τα κείμενα της «Ξενάγησης». Κείμενα αμιγώς λυρικού περιεχομένου, σκληρές ιστορίες, που με πρωτότυπο τρόπο ξεπηδούν μέσα από 12 διαφορετικούς πίνακες του καλλιτέχνη. Οι θεατές- επισκέπτες με την καθοδήγηση ενός ξεναγού θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν,όπως ακριβώς θα έκαναν κατά την επίσκεψή τους σε ένα μουσείο, στις ζωγραφιές του «Μπαρμπα-Σπύρου» με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής. Κάθε πίνακας έχει και μια διαφορετική ιστορία να διηγηθεί. Κοινός κώδικας; «Η αναζήτηση για το βαθύ συναίσθημα που διέκρινε το ζωγράφο και μοιάζει ξεχασμένο στην εποχή μας» εξηγεί ο Διαμαντής Γκιζιώτης. Καλή ξενάγηση!

Info

«Η Ξενάγηση» (έως 12/4)
– Ατελιέ-Μουσείο Σπύρου Βασιλείου, Γουέμπστερ 5α, Ακρόπολη, τηλ. 210-9231502
– Παραστάσεις: Τρ.-Παρ. 21:30, Σάββ.-Κυρ. 19:00, 21:30
– Παίζουν: Μέλπω Κωστή, Χάρης Αττώνης, Λεωνίδας Αργυρόπουλος, Βάλη Μαυρίδη, Αννα Κολιοφώτη

  • ΦΑΡΑΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Τετάρτη, 11.03.09

Πίνακες που «ζωντανεύουν». Ενας πρωτότυπος τρόπος ξενάγησης στο ατελιέ του Σπύρου Βασιλείου

  • ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. Το Μουσείο του Σπύρου Βασιλείου στην οδό Γουέμπστερ, στην Ακρόπολη είναι από μόνο του ένας ξεχωριστός χώρος. Με δεκάδες πίνακες να γεμίζουν ασφυκτικά τους τοίχους του, το καβαλέτο του καλλιτέχνη άθικτο, σκεπασμένο ακόμη «με σταλακτίτες και σταλαγμίτες χρωμάτων…». Αυτόν τον χώρο «αφουγκράστηκαν» δύο νεαροί καλλιτέχνες: ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Χατζάκης και ο συγγραφέας Διαμαντής Γκιζιώτης. Αγγιξαν τις εικόνες του, αναζήτησαν τα μυστικά του, μέχρι και καφέ έφτιαξαν στην κουζίνα του. Ετσι αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια παράσταση διαφορετική, ένα είδος ξενάγησης στο σπίτι και ατελιέ του Σπύρου Βασιλείου που παρουσιάζει με πρωτότυπο τρόπο «θεατρικές εικόνες» μέσα από δώδεκα διαφορετικά έργα του ζωγράφου.
  • «Παίζουμε τα έργα του, γινόμαστε έργα του κάθε μέρα στο τέλος της οποίας το αόρατο χέρι του μας περιβάλλει με κορνίζα στην καθημερινότητά μας. Αβίαστα, οι πίνακες αποτυπώνονται διαφορετικά μπροστά μας και σκηνοθετούν μ’ έναν άλλο τρόπο πια σκηνές που ζουν, αλλά και έζησαν μετά χρόνων παρατήρησης και θαυμασμού χιλιάδων επισκεπτών», αναφέρουν από κοινού οι Διαμαντής Γκιζιώτης και Γρηγόρης Χατζάκης οι οποίοι ονόμασαν το έργο τους «Η Ξενάγηση. 12 ζωγραφιές του Σπύρου Βασιλείου». Και επισημαίνουν: «Ευχαριστούμε τον ζωγράφο για τη φροντίδα που έδειξε στις ευαισθησίες και τα όνειρά μας. Τον ευχαριστούμε γιατί δεν απουσιάζει από το παρόν μας. Εν είδει ξενάγησης, περιδιαβαίνουμε τα βήματα που πριν από μας έκανε ο καλλιτέχνης, τα βήματα που κάνουμε εμείς κι αυτά που έπονται. Η ξενάγηση είναι τούτη η ζωή μας. Μας ξεναγούν ή τις περισσότερες φορές μόνοι δείχνουμε στον εαυτό μας τις εικόνες γύρω μας, περιμένοντας από εκείνον να τις κατανοήσει. Κάποιες φορές μπορεί. Αλλες πάλι όχι».

Τα σκηνικά-κοστούμια της παράστασης-ξενάγησης είναι της Δανάης Χατζάκη, η κινησιολογική επιμέλεια της Φρόσως Κορρού, η μουσική του Χρίστου Θεοδώρου. Οι παραστάσεις δίνονται καθημερινά εκτός Δευτέρας στις 9.30 μ. μ. (Σαββατοκύριακα και στις 7.30 μ. μ.). Παίζουν οι Μέλπω Κωστή, Χάρης Αττώνης, Λεωνίδας Αργυρόπουλος και Βάλη Μαυρίδη. Κρατήσεις-πληροφορίες: τηλ. 210 92.31.502.

Παιδεία και Ιστορία – [ΕΚΕΘΕΧ – Θεατρικό Μουσείο – Υπουργείο Πολιτισμού]

  • Στο κείμενο που υπάρχει ακριβώς από κάτω, ο υπουργός Πολιτισμού Αντ. Σαμαράς χαιρετίζει, με σεβασμό και γνώση, την πορεία, το έργο και τη στάση ενός πνευματικού ανθρώπου: του Δημήτρη Ραυτόπουλου.
  • Λίγο νωρίτερα είχαμε διαβάσει την απάντηση του υπουργού Πολιτισμού στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Περικλή Κοροβέση για το θέμα του πολύπαθου Θεατρικού Μουσείου. Σε αυτή την περίπτωση τα λόγια δεν ήταν αρκετά, γιατί το Θεατρικό Μουσείο χρόνια τώρα ζητεί περισσότερο ενδιαφέρον από την Πολιτεία. Ο ίδιος ο υπουργός ενημερώνει στην απάντησή του ότι το ποσόν επιχορήγησης για το 2008 ήταν 450 χιλ. ευρώ. Κι ότι το «ΕΚΕΘΕΧ έχει αναλάβει να διερευνήσει την προοπτική της μεταστέγασης του Μουσείου».
  • Λίγο υπεκφυγή μου φαίνεται αυτή η απάντηση. Γιατί το ΕΚΕΘΕΧ, ως γνωστόν πήρε πολύ λιγότερα από τα κονδύλια που είχε δηλώσει ότι χρειάζεται για να λειτουργήσει στοιχειωδώς. Είναι επίσης γνωστό, από την πρώτη μεγάλη συνέντευξη Τύπου του ΕΚΕΘΕΧ, ότι είχε ήδη βρει και προτείνει στο ΥΠΠΟ το χώρο του «Σχολείου» στην οδό Πειραιώς 52 (που ανέδειξε το Φεστιβάλ Αθηνών τα τελευταία χρόνια) ως χώρο στέγασης ενός νέου, μεγάλου και σύγχρονου Θεατρικού Μουσείου.
  • Δεν έχει ενημερωθεί ο νέος ΥΠΠΟ για την πρόταση του ΕΚΕΘΕΧ; Ή τη γνωρίζει και δεν συμφωνεί και άρα ψάχνουμε αλλού; Πάντως, αν κάτι θετικό υπάρχει στην απάντηση του υπουργού (17/2/09, απάντηση στην υπ’ αριθμ. 13488/29.1.09 ερώτηση) είναι ότι αποδέχεται πως πρέπει να αναζητηθεί λύση για ένα ακόμη χρονίζον πρόβλημα στον χώρο του πολιτισμού («η βούληση του ΥΠΠΟ να συνδράμει την προσπάθεια μεταστέγασης του Κέντρου Μελέτης και Ερευνας του Ελληνικού Θεάτρου σε κατάλληλο χώρο πρέπει να θεωρείται δεδομένη»), λέει η απάντηση.

Μόνο που γι’ αυτό δεν χρειάζεται μόνο η βούληση. Χρειάζονται συντονισμένες προσπάθειες και κυρίως χρήματα. Σε μια χώρα με παράδοση θεατρική πολλών αιώνων που και σήμερα ανθεί, ένα σύγχρονο Θεατρικό Μουσείο είναι απαραίτητο. Είναι θέμα παιδείας και ιστορίας. [Tης Ολγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/03/2009]

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ «ΔΙΑΒΑΣΗ»: Τέχνη – αντίδοτο στην αδράνεια και την ηττοπάθεια

Σχέδιο της δημιουργικής ομάδας της «ΔΙΑΒΑΣΗΣ» για τον γλάρο Ιωνάθαν
  • Ο γλάρος Ιωνάθαν ακόμη και με σπασμένα φτερά ελπίζει, πετάει και τραγουδάει: «Θέλω να μάθω να πετώ, ψηλά πολύ ψηλά, θέλω να μάθω να πετώ χωρίς να πέφτω χαμηλά»…
  • Δύο θεατρικές παραστάσεις ανεβαίνουν, με μουσική επιμέλεια, σκηνικά, φωτισμούς και πρωταγωνιστές στη σκηνή και στα παρασκήνια τις δημιουργικές ομάδες των θεραπευτικών κοινοτήτων «ΔΙΑΒΑΣΗ» του ΚΕΘΕΑ. «Η δημιουργία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπευτικής πρότασης του ΚΕΘΕΑ. Αντίδοτο σε κάθε είδους αδράνεια, όπως αυτή που προκαλούν τα ναρκωτικά. Με τη δημιουργική έκφραση ενισχύονται οι συναισθηματικοί δεσμοί και η συλλογικότητα, ενώ παράλληλα ξεδιπλώνονται ιδιαίτερες κλίσεις και ικανότητες των ατόμων», όπως επισήμαναν θεραπευτές, θεραπευόμενοι και οι οικογένειές τους, σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου, στο Πολιτιστικό Στέκι της κοινότητας.
  • Καρπός αυτής της προσπάθειας, που έγινε με κόπο και μεράκι, είναι δύο παραστάσεις: Το έργο «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ, που θα παιχτεί, τη Δευτέρα (16/3, 7 μ.μ.) στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου 5), από τα μέλη της θεατρικής ομάδας του Κέντρου Οικογενειακής Υποστήριξης, δηλαδή ανθρώπους που με τη συνεργασία, την ομαδικότητα και την επικοινωνία υποστηρίζουν την προσπάθεια απεξάρτησης του δικού τους ανθρώπου από το ρόλο του γονιού, αδελφού, συζύγου…
  • Η δεύτερη παράσταση θα δοθεί στις 17/3 (7.30 μ.μ.) στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» (Ακαδημίας 3), με το έργο «Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον» (διασκευή από το μυθιστόρημα του R. Bach), με «πρωταγωνιστές» τα μέλη των δημιουργικών ομάδων των θεραπευτικών κοινοτήτων της «ΔΙΑΒΑΣΗΣ», που δημιούργησαν τη μουσική, τους στίχους, τα κοστούμια, τα σκηνικά. Το έργο μιλά για «το πώς μπορούμε να βρούμε αυτό που θέλουμε να κάνουμε περισσότερο από κάθε άλλο στη ζωή μας και να τραβήξουμε προς τα εκεί με θάρρος, ακλόνητη αποφασιστικότητα και επιμονή, για την αξία της συντροφικότητας και των ιδανικών».

Η είσοδος είναι ελεύθερη και στις δύο παραστάσεις, αλλά με σειρά προτεραιότητας. Τα παιδιά που είναι στη χρήση και ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν με τη «ΔΙΑΒΑΣΗ»: 210.8626.761 και για την επικοινωνία των οικογενειών: 210.8612.604.

Αξιέπαινη θεατρική δημιουργία των εργαζομένων στο «Σωτηρία» – Με τον ανατρεπτικό λόγο του Μπρεχτ

Σκηνή από την παράσταση των εργαζομένων στο «Σωτηρία»

  • Γιατροί, νοσοκόμοι, καθαρίστριες, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό, μια ομάδα. Άνθρωποι διαφορετικοί, με αγάπη για το θέατρο, ένωσαν τις δυνάμεις τους, βρήκαν κοινό χρόνο, μετά από πολύωρη δουλειά, και έκαναν μια θεατρική ομάδα. Συγκέντρωσαν κείμενα του Μπρεχτ, έραψαν κοστούμια, έφτιαξαν σκηνικά, οργάνωσαν και έστησαν μια παράσταση για όλους. Για τους εργαζόμενους, τους ασθενείς και τους συγγενείς τους. Η θεατρική ομάδα εργαζομένων του νοσοκομείου «Σωτηρία» εξέπληξε με την ιδέα που είχε και με την υλοποίησή της.
  • Στο ασφυκτικά γεμάτο αμφιθέατρο – και στις τρεις μέχρι τώρα παραστάσεις – ήχησε ο διαχρονικός, πάντα επίκαιρος μπρεχτικός λόγος. «Ο βίος του Γαλιλαίου», «Μάνα Κουράγιο», «Μονόλογος της ψαροπώλισσας», «Η εβραία», υπό το γενικό τίτλο «Παίζοντας με τον Μπρεχτ». «Ο πόλεμος που έρχεται δεν είν’ ο πρώτος/ πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι/. Οταν τελείωσε ο τελευταίος/ υπήρχαν νικητές και νικημένοι/. Στους νικημένους ο φτωχός λαός/ πέθανε απ’ την πείνα. Στους νικητές/ ο φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο».
  • Το ερασιτεχνικό θέατρο είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, κοινωνική και μορφωτική, που αγγίζει τις αρχέτυπες ανάγκες του ανθρώπου για επικοινωνία, δράση και θέαση του κόσμου. Σε μια εποχή που οι άνθρωποι μονάζουν, σε έναν κόσμο όπου η εμπορευματοποίηση διαμορφώνει ακόμη και την αισθητική, σε έναν κόσμο που δεν μπορεί να δώσει στον αληθινό χώρο της ανθρώπινης δραστηριότητας ένα νόημα, οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο «Σωτηρία» αντιστέκονται, χτίζουν όνειρα, παλεύουν με τα εκφραστικά τους μέσα για να πλησιάσουν – και το επιτυγχάνουν – το νόημα της επικοινωνίας.
  • Πρόκειται για μια αξιέπαινη προσπάθεια ερασιτεχνών του θεάτρου, που καταπιάστηκαν με σπουδαία και απαιτητικά κείμενα. Η σκηνοθεσία της Αντωνίας Τερτίπη (υπεύθυνη και για την επιλογή των κειμένων) επέλεξε τη λιτότητα στο σκηνικό χώρο και στα κοστούμια δίνοντας προτεραιότητα στη δυναμική του λόγου του Μπρεχτ συγκινώντας, εξεγείροντας. Παίζουν: Στέλλα Ζούρα, Γιούλη Νίκου, Δήμητρα Γεννηματά, Θανάσης Παγωνίδης, Βασίλης Γεωργόπουλος, Φωτεινή Σπυροπούλου, Παναγιώτης Πανίδης, Αναστασία Διονά, Βαγγέλης Σαλακούμας, Λευτέρης Μπερσίμης, Μαριάνθη Ρακοπούλου, Θοδωρής Πεπονάς, Αρης Μπαζίνης, Βαγγέλης Σαλακούμας, Αργυρώ Παλιουδάκη, Ανθή Βασιλειάδου, Φωτεινή Γαρουφαλή, Κώστας Γιωτάκης. Στη «Μάνα Κουράγιο» χρησιμοποιήθηκε η μουσική του Θάνου Μικρούτσικου.
  • «Εγώ δε χρειάζομαι ταφόπετρα» – έγραψε ο Μπρεχτ – «αν όμως εσείς χρειάζεστε για μένα, πάνω της θα ήθελα να γράφονταν τούτο: Εκανε προτάσεις. Εμείς τις δεχτήκαμε. Με μια τέτοια γραφή θα είχαμε όλοι τιμηθεί».

Σημειώνουμε ότι η τελευταία παράσταση θα δοθεί αύριο (14/3, 8μμ), στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου.