Daily Archives: 24 Φεβρουαρίου, 2009

Επιχορηγήσεις στα θέατρα και από την ΕΥΔΑΠ! Ήδη πήρε η Ζωή Λάσκαρη…

t67cover1

  • Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης με ΕΡΩΤΗΣΗ που απευθύνει στoν υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Γιώργο Σουφλιά αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα «χειρονομία» της ΕΥΔΑΠ προς τη Ζωή Λάσκαρη. Το θέμα της Ερώτησης είναι σχετικό με την «Επιχορήγηση θεάτρων Αττικής και Περιφέρειας από την ΕΥΔΑΠ». Ιδού τι λέει:
  • Ο Διευθύνων Σύμβουλος Α. Βαρθολομαίος επιχορήγησε μέσω της ΕΥΔΑΠ, στη Διοίκηση της οποίας διορίστηκε από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η οποία βρίσκεται στο τομέα αρμοδιοτήτων του Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, συγκεκριμένη  θεατρική προσπάθεια με το ποσό των 15.000 ευρώ. Επισυνάπτει την επιστολή ιδιώτη δικηγόρου, τέως βουλευτή της ΝΔ, με την οποία ζητήθηκε η επιχορήγηση για τη συγκεκριμένη θεατρική σκηνή. Στην επιστολή αυτή υπάρχει ενυπόγραφη έγκριση του Α. Βαρθολομαίου για το ποσό των 15.000 ευρώ. Ο «ιδιώτης δικηγόρος» δεν είναι άλλος από τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, σύζυγο της Ζωής Λάσκαρη.
  • Ο βουλευτής ερωτά εάν ο Υπουργός θεωρεί ευνοιοκρατική την συγκεκριμένη μεθόδευση και εάν όχι, μήπως προτίθεται να μεριμνήσει ώστε να επιχορηγήσει η εποπτευόμενη από το ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΥΔΑΠ για λόγους ισονομίας με το ίδιο ποσό των 15.000 ευρώ το σύνολο των Αθηναϊκών, αλλά και Περιφερειακών Θεατρικών Σκηνών, ιδίως στις δύσκολες στιγμές που διέρχεται το θέατρο λόγω της οικονομικής κρίσης;

Το περίφημο Καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο άρχισε και δεν καταλαβαίνει από οικονομική κρίση

  • Η μεγαλύτερη φιέστα όλου του κόσμου

1. Χορευτικό σόου μέσα στο πνεύμα ελαφρότητας του Καρναβαλιού από τη σχολή σάμπας Μπέιζα Φλορ, στο «Σαμποδρόμιο» του Ρίο ντε Τζανέιρο (ΑΡ/ΝΑΤΑCΗΑ ΡΙSΑRΕΝΚΟ) 2. Στη σχολή Μπέιζα Φλορ ανήκει και η χαμογελαστή χορεύτρια της φωτογραφίας, που προετοιμάζεται για το αυριανό «γκραν φινάλε» του διάσημου Καρναβαλιού (ΕΡΑ/ΜΑRCΕLΟ SΑΥΑΟ) 3. Χορογραφίες και σχηματισμοί με βάση τον χρυσό από τους χορευτές της Βίλα Ιζαμπέλ (RΕUΤΕRS/SΕRGΙΟ ΜΟRΑΕS) 4. Η σχολή σάμπας Unidos da Τijuca παρελαύνει στους δρόμους του Ρίο, με μια εκδοχή του Βασιλιά Καρνάβαλου («Άρχοντα της Αναρχίας» στην ορολογία του βραζιλιάνικου καρναβαλιού) επικεφαλής (ΕΡΑ/ΑΝΤΟΝΙΟ LΑCΕRDΑ)

Χιλιάδες τουρίστες συρρέουν στο Ρίο ντε Τζανέιρο για να θαυμάσουν από κοντά τα υπέροχα άρματα και τις εντυπωσιακές χορεύτριες με τα αποκαλυπτικά κοστούμια, σε αυτό που θεωρείται η μεγαλύτερη φιέστα του κόσμου, το περίφημο Καρναβάλι της πόλης. Το έναυσμα για τους εορτασμούς έδωσε ο δήμαρχος παραδίδοντας τα κλειδιά της πόλης στον Αρχοντα της Αναρχίας και στους χορευτές του καν καν που έφτασαν από το Παρίσι. Το έξαλλο κέφι θα κορυφωθεί αύριο με τη μεγάλη παρέλαση της σάμπα, όπου 5.000 ομάδες από σχολές χορού υπόσχονται να παρουσιάσουν ένα μοναδικό θέαμα, γεμάτο χρώμα και φαντασία. Ολα όσα θα θέλατε να μάθετε για το Καρναβάλι του Ρίο σε 9 ερωτήσεις και απαντήσεις:

  • 1. Πώς και πότε ξεκίνησε το Καρναβάλι του Ρίο;

Το Καρναβάλι προέρχεται από την Ευρώπη και ξεκίνησε τον 17ο αιώνα, ως μια εκδοχή των μεγάλων χορών που δίνονταν τις τελευταίες ημέρες πριν από τη χριστιανική νηστεία της Σαρακοστής. Ξεκίνησε ως ένα προνόμιο της πορτογαλικής ελίτ οι οποίοι το διοργάνωναν πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς τη συμμετοχή του μαύρου αφρικανικού πληθυσμού της Βραζιλίας. Η «συνταγή» όμως των αποκριάτικων αυτών γιορτών με τις μάσκες και τους χορούς στον ρυθμό της εποχής έγινε γνωστή στις φαβέλες, τις παραγκουπόλεις της Βραζιλίαςκαι τότε ήταν που ξεκίνησε πραγματικά το Καρναβάλι.

  • 2. Πόσο μεγάλο είναι;

Οι ξένοι επισκέπτες φτάνουν τις 700.000 ετησίως. Υπάρχουν 30 σχολές σάμπα με χιλιάδες μέλη. Κάθε σχολή διαθέτει τη βασίλισσά του και οδηγείται από εκατοντάδες τυμπανιστές και μια πομπή αποκριάτικων αρμάτων. Αυτή είναι η επίσημη παρέλαση. Σε όλη την πόλη υπάρχουν σημεία με ορχήστρες για λαϊκά πάρτι και αποκριάτικους χορούς. Πάρτι διοργανώνονται σε κέντρα και λεωφόρους στο κέντρο του Ρίο, αλλά και πέραν αυτού. 3Τι αντίκτυπο έχει στο Ρίο και πώς ανταποκρίνεται η πόλη; Κατασκευάζονται μαζικά σειρές καθισμάτων και φράγματα γύρω από τη διαδρομή που ακολουθούν οι διαγωνιζόμενες σχολές της σάμπα. Επιχειρήσεις και δήμος προετοιμάζονται επί μήνες. Οι σχολές της σάμπα ξεκινούν τις πρόβες μετά τα Χριστούγεννα και από μόνες τους εξελίσσονται σε μεγάλα πάρτι. Στη Σάμπα Σίτι, όπου βρίσκονται τα κτίρια στα οποία κατασκευάζονται τα άρματα που λαμβάνουν μέρος στο Καρναβάλι, οι προετοιμασίες ξεκινούν αμέσως μετά τη λήξη του προηγούμενου καρναβαλιού. Βοηθούν μάλιστα διεθνείς εθελοντικοί οργανισμοί, που στέλνουν ανθρώπους στη Βραζιλία για τις προετοιμασίες.

  • 4. Εχει και θρησκευτική διάσταση ή αποτελεί μια απλή έκφραση ηδονισμού;

Το Καρναβάλι έχει τις ρίζες του στη θρησκευτική ευλάβεια, αν και σήμερα το θέαμα χαρακτηρίζεται από πούλιες και παγέτες, παρά από εικόνες αγίων. Δεν πρόκειται όμως μόνο για ηδονισμό. Κάθε χρόνο οι σχολές επιλέγουν ένα θέμα, συχνά ένα μεγάλο κοινωνικό ή ιστορικό ζήτημα, που εκφράζεται με κοστούμια και τραγούδια. Πέρυσι ένα άρμα που αναπαριστούσε τα πτώματα γυμνών θυμάτων του Ολοκαυτώματος απαγορεύτηκε να παρελάσει έπειτα από αίτημα των ηγετών της εβραϊκής κοινότητας του Ρίο.

  • 5. Ποιες είναι οι δημιουργικές δυνάμεις πίσω του και ποια τα μεγαλύτερα αστέρια του;

Πολλοί μεγάλοι βραζιλιάνοι σχεδιαστές έχουν αποκτήσει τη φήμη τους από τις δημιουργίες κοστουμιών για τις παρελάσεις στο Καρναβάλι του Ρίο. Ο διασημότερος ήταν ο Κλόβις Μπορνέι , που πέθανε το 2005 και έφερε την πολύχρωμη λάμψη στο ως τότε πιο τυποποιημένο καρναβάλι. Οι μεγαλύτερες σταρ του Καρναβαλιού είναι πάντως οι βασίλισσές του, οι οποίες προηγούνται στην παρέλαση των τυμπανιστών κάθε σχολής. Παραδοσιακά είναι οι πιο όμορφες γυναίκες κάθε κοινότητας της πόλης. Σήμερα, η βασίλισσα θα πρέπει να συνδυάζει την ομορφιά ενός μοντέλου με την αντοχή μιας αθλήτριας.

  • 6. Πόσο συμμετέχει ο μέσος Βραζιλιάνος;

Δεν είναι μόνο οι σταρ του ΤV Globo (το βραζιλιάνικο αντίστοιχο του Μπόλιγουντ) που έχουν εξέχοντα ρόλο στο Καρναβάλι. Αν είναι κανείς μέλος μιας ομάδας σάμπα- ένας απλός μαθητής, όχι μουσικός ή χορευτής- βρίσκεται αυτόματα στο επίκεντρο του μεγάλου σόου. Δεν υπάρχει πάντως αμφιβολία ότι τα μεγάλα ονόματα των χορηγών και το διεθνές ενδιαφέρον έχουν εκτοξεύσει τις τιμές για τον μέσο Βραζιλιάνο σε επίπεδα που δύσκολα μπορεί να διαθέσει. Γι΄ αυτό ανθούν τα ανεπίσημα πάρτι στους δρόμους της πόλης.

  • 7. Πόσο σημαντικό είναι για τη διεθνή εικόνα του Ρίο και για την οικονομία του;

Η διεθνής εικόνα του Ρίο είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με το Καρναβάλι που τα δύο είναι σχεδόν συνώνυμα. Εφέτος, λόγω της κρίσης, μεγάλοι χορηγοί όπως η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία Ρetrobras δεν είναι σε θέση να διαθέσουν εκατομμύρια ευρώ για την παρέλαση. Οι αρχές του Ρίο αναμένεται ωστόσο να δώσουν αρκετά εκατομμύρια. Τα έσοδα από τον τουρισμό, αν και μειωμένα σε σχέση με περασμένα έτη (τα ξενοδοχεία αναμένουν πτώση 20% στις διαμονές), είναι εν τούτοις σημαντικά. Οι επισκέπτες του Καρναβαλιού αναμένεται να ενισχύσουν με 521 εκατ. δολάρια (406 εκατ. ευρώ) την οικονομία της πόλης.

  • 8. Συγκρίνονται μαζί του άλλα καρναβάλια;

Η Πολιτεία Σαλβαντόρ ντε Μπαΐα της Βόρειας Βραζιλίας φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες διοργανώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, με 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες στους δρόμους της πρωτεύουσας Μπαΐα. Ακόμη πιο βόρεια, στις γειτονικές πόλεις Ολίντα και Ρεσίφε, μπορεί κανείς να βρει ένα καρναβάλι με περισσότερα «ντόπια» στοιχεία που «χορεύει» στον ήχο της χαρακτηριστικής μουσικής «frevo». Εδώ κλέβουν την παράσταση τα χειροποίητα κοστούμια. Αυτή που μπορεί να συναγωνιστεί το Καρναβάλι του Ρίο σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η Νέα Ορλεάνη, με μια διοργάνωση δύο εβδομάδων που αποτελείται από 50 γιγαντιαίες παρελάσεις και ακόμη και στον απόηχο του κυκλώνα Κατρίνα, συγκεντρώνει εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες από όλον τον κόσμο.

  • 9. Το Καρναβάλι του Ρίο μεγαλώνει συνεχώς;

Ναι. Ακόμη και κατά τη διάρκεια ενός έτους οικονομικής κρίσης τα νούμερα αναμένεται να αυξηθούν- ενισχυμένα κυρίως από τον εσωτερικό τουρισμό. Αναμένονται περί τους 719.000 επισκέπτες από όλον τον κόσμο, μικρή αύξηση σε σχέση με τους 705.000 του 2008.

  • ΤΗΣ SΑRΑΗ BΑRRΕLL | ΤΟ ΒΗΜΑ, Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ «ΛΙΣΑΒΩΝΑ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: «Η αγάπη και ο πόνος είναι η σφραγίδα μας»

Ο Θανάσης Παπαγεωργίου  και η Λήδα Πρωτοψάλτη  υποδύονται δύο γονείς που  έχασαν την κόρη τους και  συνεχίζουν να ζουν... Δύο  ζωντανοί νεκροί που  «ταξιδεύουν» στο τοπίο του  πόνου και της αγάπης,  πασχίζοντας  να συμβιώσουν με  την αβάσταχτη  απουσία
  • Έργο ποιητικό, που πραγματεύεται τον πόνο της τραυματικής απώλειας, αυτής που δεν θα γίνει ποτέ ουλή και πάντα θα αιμορραγεί, είναι το τελευταίο έργο του Αντώνη Νικολή. Ο τίτλος «Λισαβώνα» ορίζει το ψυχικό τοπίο των δύο κεντρικών ηρώων του. Είναι ένα ζευγάρι μεσηλίκων, που επί χρόνια έκανε τις διακοπές του στη Λισαβώνα. Κάποια φορά όμως οι διακοπές τους διεκόπησαν βίαια, μετά την είδηση πως η κόρη τους αρρώστησε σοβαρά και σε λίγο χάθηκε.
  • Οι διακοπές σταμάτησαν για πολύ καιρό. Και τώρα αποφασίζουν να ξαναπάνε. «Πόλη όμορφη και θλιμμένη, είμαι πάλι εδώ». Μόνο που η ματιά τους αδυνατεί να απολαύσει την ομορφιά, ν΄ αναγνωρίσει γνώριμα στέκια. Στη συνείδηση του ζευγαριού, η Λισαβώνα είναι πλέον ένας «άλλος τόπος» που τους φέρνει ξανά στην επιφά- νεια όσα νόμιζαν καταχωνιασμένα μέσα τους.
  • Ο συγγραφέας Αντώνης Νικολής, τον οποίον μας σύστησε ο Σταμάτης Φασουλής ανεβάζοντας τα πρώτα του έργα «Το σπίτι φεύγει» και τον μονόλογο «Ο κύριος Εμμανουήλ και ο Ροϊδης», στη «Λισαβώνα», αφηγείται τον απλό μύθο, εμβαθύνοντας στο τοπίο του πόνου. Χαρακτηρίζοντας το τελευταίο του έργο «ιδιότυπο bolero», λέει για τους ήρωές του: «Δύο άνθρωποι ώς το μεδούλι τους μόνοι, δίχως τόπο, πρόσφυγες παντού, δίχως συγγενείς, δίχως φίλους. Η σχέση τους μια σχεδία, ο κόσμος γύρω και μέσα τους, ερείπια. Σημαδεμένοι από την πιο σκληρή απώλεια, δίχως καμία βεβαιότητα, κανένα δόγμα. Τους διασώζει κάπως ένα παράδοξο χιούμορ και η εύκολη πρόσβαση στο υποσυνείδητο».
  • «Μ΄ έναν ακριβό ποιητικό τρόπο, ο Αντώνης Νικολής προσπαθεί να διερευνήσει το χάος που αφήνει μέσα μας ο θάνατος» εξηγεί τη δική του σκηνική «ανάγνωση» ο Θανάσης Παπαγεωργίου. «Ξεδιπλώνει το έργο του περιπλανώμενος μέσα σε άγνωστα μονοπάτια προσπαθώντας κι ο ίδιος να ανακαλύψει αυτό που μας δημιουργεί ο πραγματικά μεγάλος πόνος. Αυτός που κανείς δεν μπορεί να τον περιγράψει στον άλλον». Αν και το έργο έχει δύο πρόσωπα, ο σκηνοθέτης βάζει στην παράσταση τέσσερις ηθοποιούς. Ο ίδιος και η Λήδα Πρωτοψάλτη υποδύονται το ζευγάρι, τον Αντώνη και τη Θεανώ, μετά τον χαμό της κόρης τους- δύο άνθρωποι ζωντανοί νεκροί- η Εύα Καμινάρη και ο Δημήτρης Θεοδώρου υποδύονται το αντίγραφο του ζευγαριού. Και το αιτιολογεί:
  • «Σ΄ ένα έργο σαν τη «Λισαβώνα», που στηρίζεται στο «είναι» και στο «φαίνεσθαι» της ανθρώπινης ψυχής, η σκηνοθεσία επέλεξε να υπερτονίσει το «είναι» πιστεύοντας ότι το «φαίνεσθαι» καλύπτεται και με το παραπάνω από τον συγγραφέα. Κι επειδή το «είναι» ξέρει καλά να κρύβεται, έριξα όλο το βάρος στην αποκάλυψή του. Έτσι, ό,τι κρύβουν ο Αντώνης και η Θεανώ, ακόμη κι από τον εαυτό τους, περιπλανώμενοι στης γειτονιές της Λισαβώνας, το ζουν τα αντίγραφά τους, ο άλλος τους εαυτός, που δεν θέλει να κρύψει τίποτα, αποκαλύπτοντας αυτό που τους βασανίζει και δεν τους επιτρέπει να χαρούν αυτά που ήξεραν να χαίρονται όσες φορές έρχονταν στην αγαπημένη τους πόλη που συνδέεται με τα ωραιότερα πράγματα, αλλά και τη σκληρότερη εμπειρία τους».

ΙΝFΟ: Πρεμιέρα την Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου, στο θέατρο «Στοά» (Μπισκίνη 55, Ζωγράφου, τηλ. 210-7702.830).

  • Η αφόρητη απώλεια
  • «Ο εγκλωβισμός των δύο ηρώων μέσα στο αξεπέραστο πρόβλημά τους» παρατηρεί ο Θανάσης Παπαγεωργίου, «τούς βουλιάζει όλο και περισσότερο σε μια σκληρή πραγματικότητα που νόμιζαν ότι την ελέγχουν, τη στιγμή που ασυνείδητα άγονται και φέρονται απ΄ αυτήν. Γρήγορα ανακαλύπτουν, λες και δεν το ένιωθαν, ότι ο αληθινός πόνος δεν ξεριζώνεται ποτέ, είναι το ίδιο βαθύς και οδυνηρός, όσο και η αγάπη. Νομίζω ότι αυτά τα δύο αισθήματα εμφανίζονται μόνο μία φορά στη ζωή μας, σε όλο τους το μεγαλείο, με όλα τα επακόλουθα και μας σφραγίζουν για πάντα, όπως έχουν σφραγίσει τους δύο ήρωες του έργου, που μάταια πασχίζουν να συμβιώσουν μαζί με τη μεγάλη απουσία, την αφόρητη απώλεια».
  • Της Έλενας Δ. Χατζηιωάννου, ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

Σαν χτες ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης μόλις που θα είχε τελειώσει από «Το ξύπνημα της νιότης»…

  • Η πρεμιέρα που δεν έγινε
  • Γ.Δ.Κ.Σ., Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009
  • Σαν χτες, 23 Φεβρουαρίου, θα ΄χε πρεμιέρα. Έλαχε να ΄ναι η τελευταία του που είχε αναγγελθεί. Σαν χτες ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης μόλις που θα είχε τελειώσει από «Το ξύπνημα της νιότης» στο Εθνικό και θα είχε πρεμιέρα στο «Χώρα», σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Μπερδέκα, στον μονόλογο του Μπερνάρ- Μαρί Κολτές «Η νύχτα πριν από τα δάση». Έγραφα στη στήλη «Το Τέταρτο Κουδούνι» στις 23 Οκτωβρίου, όταν έμαθα την είδηση: «Νομίζω πως πάρα πολύ ταιριάζει στη ροκ ιδιοσυγκρασία του το κείμενο αυτό κι ο συγγραφέας αυτός». Η μοίρα- γαμώτο!- αλλιώς τα ΄φερε στις 2 Δεκεμβρίου. Ο Κωνσταντίνος δεν θα ξαναγυρίσει στο «Χώρα» όπου έπλασε τον εμβληματικό Λευτέρη του στο «Γάλα». Ούτε θα επιβεβαιώσει αυτό που είχα γράψει. Εγώ, όμως, είμαι σίγουρος πως θα το επιβεβαίωνε. Όπως είμαι σίγουρος και μπορώ να βεβαιώσω τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του, τους ανθρώπους του πως είμαστε πολλοί που τον θυμόμαστε, τον ροκά τον Κωνσταντίνο Παπαχρόνη, με το Τάλαντο και το Ήθος. Και θα τον θυμόμαστε. Ακόμα κι όταν δεν περνάμε με τη μηχανή από Αμαλίας και Ξενοφώντος… Αν αυτό τους παρηγορεί.

Εναλλασσόμενο ρεπερτόριο στο θέατρο «Βαφείο»

  • Τρεις παραστάσεις σε εναλλασσόμενο πρόγραμμα παρουσιάζονται στο θέατρο «Βαφείο»: «Για κανέναν πάνω δεν είναι εύκολα κάτω», μια παράσταση για την ανθρώπινη ψυχή των Ηδύλης Τσαλίκη-Χρήστου Θάνου. Σκηνοθεσία, μουσική: Χρήστος Θάνος. Σκηνικά – κοστούμια Αννα Μαχαιριανάκη, φωτισμοί Κώστας Μπεθάνης. Παίζουν: Δημήτρης Πάσσος, Παναγιώτης Δορλής, Κωνσταντίνος Μάρκελλος, Σωτήρης Δούβρης, Χρήστος Θάνος.
  • Το «Βαφείο» συμμετέχοντας στο γιορτασμό «Ετος Γιάννη Ρίτσου – 100 χρόνια από τη γέννησή του», ανέβασε χτες (θα παρουσιάζεται Δευτέρα-Τρίτη) τον «Ορέστη» του Ρίτσου, μια λυρική παράσταση με έντονα εικαστικά και μουσικά στοιχεία, από το θίασο «Επωδός». Παίζονται, επίσης, αποσπάσματα από την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, σε μετάφραση Γ. Χειμωνά και αποσπάσματα του έργου «Κλυταιμνήστρα ή το έγκλημα» της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ. Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Λάρκου – Βασίλης Κονταξής. Μουσική: Γεράσιμος Τριανταφύλλου. Σκηνικά-Κοστούμια: Κική Μήλιου. Χορογραφία: Πιερ Ταβερνιέ. Φωτισμοί: Διονύσης Λάζαρης. Παίζουν: Βασίλης Κονταξής, Βασιλική Κυπραίου, Αναστασία Κατσιναβάκη, Σταύρος Παργινός.
  • Ο θίασος «Fabrica», από 25/2-10/4 θα παρουσιάσει την «Πόλη» της Λούλας Αναγνωστάκη, ένα υπαρξιακό θρίλερ, με αλήθειες τρομακτικές και λυτρωτικές. Σκηνοθεσία – σκηνικά – φωτισμοί: «Fabrica». Μουσική επιμέλεια: Supafly + Dj Booker. Κοστούμια: Νέλλη. Παίζουν: Θανάσης Κουβούσης, Γεωργία Μαρινάκου, Στέφανος Λώλος.

«Καημού»… συνέχεια στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου

Συνεχίζονται οι παραστάσεις του «Θεάτρου Τέχνης» (σκηνή οδού Φρυνίχου), προς τιμή του δημιουργού του, Καρόλου Κουν, με το θεατροποιημένο ποίημά του «Καημός», ερμηνευμένο (κάθε Δευτέρα και Τρίτη) από διαφορετικούς την κάθε βδομάδα ηθοποιούς- μαθητές του «Θεάτρου Τέχνης», σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, σκηνικό-κοστούμια Κωνσταντίνου Ζαμάνη, χορογραφία Βάλιας Παπαχρήστου, μουσική επιμέλεια Νέστορα Κοψιδά, βίντεο Διαμαντή Καραναστάση. Την ερμηνευτική σκυτάλη (χτες) και σήμερα (9.15μμ) έχει η Μάνια Παπαδημητρίου. Στις 2-3/3 ο Χρήστος Λούλης και στις 9-10/3 ο Κώστας Καζάκος. Συμμετέχουν: Βάλια Παπαχρήστου (χορός) και οι νέοι ηθοποιοί και μαθητές της σχολής του «Θεάτρου Τέχνης»: Αγγελική Μαρίνου, Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Μαργαρίτα Γερογιάννη, Παναγιώτης Βασιλόπουλος.