Daily Archives: 16 Φεβρουαρίου, 2009

«Από το κείμενο στο δρώμενο». Επιμορφωτικό σεμινάριο θεατρικής παιδείας

Το Γραφείο Αχαΐας του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση διοργανώνει στην Πάτρα επιμορφωτικό σεμινάριο θεατρικής παιδείας διάρκειας 45 διδακτικών ωρών με θέμα: «Από το κείμενο στο δρώμενο», Πάτρα, 7 – 22 Μαρτίου 2009. Παμμικρασιατικός Σύνδεσμος Πατρών, Φωκαίας 26, Πλατεία Ελευθερίας, Πάτρα.

  • Σκοπός του σεμιναρίου…

είναι η εξοικείωση των συμμετεχόντων με τεχνικές που αναδεικνύουν τη θεατρικότητα του λογοτεχνικού κειμένου και η διερεύνηση των δρόμων μέσα από τους οποίους το κείμενο αποκτά θεατρική μορφή. Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και ειδικοτήτων, θεατρολόγους, ηθοποιούς και εμψυχωτές θεατρικών ομάδων που εργάζονται σε σχολεία.

  • Εμψυχωτές

Το σεμινάριο θα δώσει την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να προσεγγίσουν το λογοτεχνικό κείμενο μέσα από ποικίλες θεατρικές τεχνικές, μέσα από τη συνεργασία τους με τρεις εμψυχωτές: τον Martin Scharnhorst, σκηνοθέτη θεάτρου, την Κλειώ Φανουράκη, θεατρολόγο, θεατροπαιδαγωγό, διδάσκουσα στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πατρών και την Τζωρτζίνα Κακουδάκη, δραματουργό, ηθοποιό.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ

  • «Μεταμορφώσεις του ατομικού και κοινωνικού εαυτού»
  • Martin Scharnhorst, σκηνοθέτης θεάτρου

Το βιωματικό αυτό εργαστήριο έχει ως κεντρικό θέμα την αναζήτηση της ατομικής και κοινωνικής ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου με αφορμή λογοτεχνικά κείμενα που κινούνται γύρω από αυτή τη θεματική. Τα κείμενα που θα χρησιμοποιηθούν είναι «Ο σκαν τζόχερος» του Ε.Χ.Γονατά (ΚΝΛ, Β Γυμνασίου) σε συνδυασμό με αποσπάσματα από το πρώτο κεφάλαιο της «Μεταμόρφωσης» του Φ. Κάφκα. Θα μελετήσουμε βασικές αρχές της δραματοποίησης ενός λογοτεχνικού κειμένου με βάση τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, τη δομή υποκριτικής και τα παιχνίδια status (μέθοδος Keith Johnstone). Διερευνώντας την έννοια του ατομικού και κοινωνικού status, θα ανακαλύψουμε σταδιακά εικόνες του εαυτού και της κοινωνίας που κρύβονται πίσω από τη βιτρίνα της καθημερινής ύπαρξης,ενώ παράλληλα θα εξοικειωθούμε με βασικούς κανόνες που αφορούν τη δραματουργία και τη σκηνική σύνθεση. Για τη συμμετοχή στο εργαστήριο δεν είναι απαραίτητες ιδιαίτερες γνώσεις. Αναμένεται όμως διάθεση για σωματική έκφραση και ομαδική δημιουργία. Το εργαστήριο θα γίνει στα ελληνικά.

  • «Από τη θεατρική στη σχολική «σκηνή» και αντίστροφα…»
  • Κλειώ Φανουράκη, θεατρολόγος, θεατροπαιδαγωγός, διδάσκουσα στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πατρών

Ένα βιωματικό εργαστήριο για τους εκπαιδευτικούς εκείνους που θέλουν να εστιάσουν, πέρα από τις ατομικές γνώσεις και τις δεξιότητές τους, στο αντικείμενο του θεάτρου στην εκπαίδευση, στους πιθανούς σχεδιασμούς μαθημάτων μέσω του θεάτρου, με άξονα την εμπειρία της συγκεκριμένης ομάδας και τις διαφορετικές θεατρικές προσεγγίσεις. Ο κύκλος του εργαστηρίου θα ολοκληρωθεί με την εφαρμογή του θεάτρου στη σχολική τάξη, τη σχολική θεατρική σκηνή και την αλληλεπίδρασή τους με τη θεατρική σκηνή εν γένει. Προϋπόθεση: χιούμορ, διάθεση για παιχνίδι και αλλαγές ‘ρόλων’.

  • «Η δραματουργία της φαντασίας. Με αφορμή τον Τζάνι Ροντάρι»
  • Τζωρτζίνα Κακουδάκη, δραματουργός- ηθοποιός

Το βιωματικό εργαστήριο έχει στόχο να αναδείξει το λογοτεχνικό κείμενο ως παραστασιακό υλικό, αξιοποιώντας τη φαντασία και τις δραματουργικές δυνατότητες της σκηνής. Με αφορμή τις μικρές ιστορίες «Το κοριτσάκι με τα χρυσά μαλλιά», «Κούκλα με μπαταρία», «Η παγίδα του χρόνου» του συγγραφέα της «Γραμματικής της φαντασίας» Τζάνι Ροντάρι,  θα αξιοποιήσουμε,  μέσα από διάφορες τεχνικές εμψύχωσης, τους  μηχανισμούς που κινούν την επινόηση, την «πρώτη ύλη», τις ιδέες και ευκαιρίες για φανταστικούς στοχασμούς, τονίζοντας τον παιδαγωγικό ρόλο της φαντασίας. Στόχος μας θα είναι να αναγνωρίσουμε το πώς η φαντασία και οι κανόνες της δραματουργίας μπορούν να γίνουν προσιτοί σε όλους και πώς θα μπορέσουμε να συνθέσουμε μια σκηνική δράση ή παράσταση  με τα εργαλεία της φαντασίας μας και των λογοτεχνικών κειμένων που έχουμε αγαπήσει μέσα και έξω από τη τάξη.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

  • Martin Scharnhorst

Γεννήθηκε στη Γερμανία το 1965. Σπούδασε Θεατρολογία και Γερμανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης . Από το 1987 ως το 1992 συνεργάστηκε ως δραματολόγος με το Volkstheater της Βιέννης, όπου έκανε και τις πρώτες του σκηνοθεσίες, το θίασο Gruppe 80, το Εnsemble Theater και το Φεστιβάλ της Βιέννης. To 1991 συνεργάστηκε ως σκηνοθέτης και δραματολόγος με το Theater der Jugend της Βιέννης και το 1992 ως σκηνοθέτης και βοηθός της καλλιτεχνικής διεύθυνσης στο Staatliches Schauspielhaus της Λειψίας. Από το 1995 εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας σε διάφορα θέατρα του γερμανόφωνου χώρου όπως: Künstlerhaustheater Βιέννης, Schlosstheater Weitra/Waldviertler Hoftheater, Theater Spielraum στη Βιέννη, Kammeroper της Βιέννης, Sommerfestspiele του Στοκεράου, Theater der Landeshauptstadt St. Pölten, Κonzertdirektion Landgraf Tourneetheater ect. Το 2002 εγκαθίσταται στην Ελλάδα και το 2004 σκηνοθετεί στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΡΟΔΟΥ την παράσταση «το οδοιπορικό των μυρμηγκιών». Έχει σκηνοθετήσει την ταινία «mediation» (2001) και  το ντοκιμαντέρ «οικοδομικοί λίθοι της ζωής» (2004) για το δήμο της Βιέννης.

  • Τζωρτζίνα Κακουδάκη

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, είναι απόφοιτος του προπτυχιακού και μεταπτυχιακού του ίδιου τμήματος και υποψήφια διδάκτορας  του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει κάνει σπουδές υποκριτικής στο τριετές  εργαστήριο του θεάτρου «Στοά» και πλήθος σεμιναρίων θεατρικής αγωγής. Έχει υπάρξει υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης και του Αρχείου του Εθνικού Θεάτρου (1997-2004), υπεύθυνη  των εκπαιδευτικών ξεναγήσεων και του εκπαιδευτικού προγράμματος «Ένδυμα Θεάτρου», σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη και συνεργάτιδα της Θερινής Ακαδημίας Εθνικού Θεάτρου. Δίδαξε «Διδακτική του Θεάτρου- Θεωρία και Πρακτική» στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (2003-2007) και «Εμψύχωση Θεατρικής Κούκλας για το Νηπιαγωγείο» στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Βόλος 2007-2008). Διδάσκει  Ιστορία/Δραματουργία Θεάτρου στη Δραματική Σχολή Εμπρός- Εργαστήριο, στην Ακαδημία Τεχνών Ακμή, τη Σχολή «Στούντιο Πράξη Επτά» και στο Ωδείο Αθηνών και Θεατρική Αγωγή στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο και Λύκειο Γέρακα, καθώς και Θεατρική Εμψύχωση σε δημόσια ΙΕΚ, Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών (Μαιρηβή, Επί Δράσει)  και σε εργαστήρια του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Έχει διευθύνει θεατρικά εργαστήρια σε πανεπιστημιακά φεστιβάλ θεάτρου στα Βέλγιο, Λιθουανία, Λευκορωσία, Πολωνία, Γερμανία, Αίγυπτο, Μεξικό κ.ά. Είναι συγγραφέας του εκπαιδευτικού βιβλίου «Θέατρο- Θεατρική Αγωγή» για τη Δημόσια Εκπαίδευση Ενηλίκων, του Κέντρου Εκπαίδευσης Ενηλίκων. Έχει δημοσιεύσει πάνω από πενήντα άρθρα και εργασίες σε πρακτικά συνεδρίων και αυτόνομες εκδόσεις. Παίζει στο θέατρο και τον κινηματογράφο από το 1993. Έχει συνεργαστεί ως δραματουργός με πολλές ομάδες θεάτρου και χορού από το 2000 και εξής.

  • Κλειώ Φανουράκη

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Μεταπτυχιακού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Ηull (Master of Arts) στο αντικείμενο «Θέατρο και Σύγχρονη Πρακτική» και της Δραματικής Σχολής Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη. Είναι υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει παρακολουθήσει ποικίλα επιμορφωτικά σεμινάρια θεατρικής πρακτικής, αγωγής και οργάνωσης. Στο φεστιβάλ March Hares στο Πανεπιστήμιο του Ηull παρουσίασε το κείμενο του Μπέκετ Οld Earth και απόσπασμα από τον Άμλετ σε live, video και sound performance projects. Στο ενδέκατο Διεθνές Θεατρικό Φεστιβάλ Sibiu παρουσίασε το 30λεπτο video-performance From Yorkshire to Crete. Έχει διδάξει στο Θέατρο των Αλλαγών αυτοσχεδιασμό και σκηνοθεσία («Δημιουργία παράστασης-Performing Athens»). Συμμετείχε ως βοηθός παραγωγής στην τηλεοπτική σειρά «Τα Παιδιά της Νιόβης» σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαρωνίτη Αγώνες Κρητικής Ελευθερίας 1770-1843. Δραματοποίησε το παραμύθι της Μάρως Θεοδωράκη «Η Σερενάτα για το Κανταδοχώρι» καθώς και μια βιογραφία της Ωραίας Ελένης μέσα από έργα Κρητών ποιητών (Η Ελένη στην Κρήτη, επιμέλεια Τασούλα Μαρκομιχελάκη, Τόνια Μαρμαρέλη). Συμμετείχε ως casting manager στο ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαρωνίτη «Νίκος Καζαντζάκης» και στο ντοκιμαντέρ των Νίκο Νταγιαντά και Christian Bauer «Τα μυστικά του Λαβυρίνθου». Έχει διδάξει το μάθημα της Θεατρικής Παιδείας στα ΚΕΕ Ηρακλείου. Διδάσκει το μάθημα «Διδακτική του Θεάτρου» στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πατρών.

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

Διονυσία Ασπρογέρακα

συντονίστρια γραφείου Αχαΐας Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Γιούλη Δούβου

μέλος του συντονιστικού του Γραφείου Αχαΐας του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Ζωή Λυμπεροπούλου

μέλος του συντονιστικού του Γραφείου Αχαΐας του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Πληροφορίες

Για περισσότερες πληροφορίες και δική σας εξυπηρέτηση επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 210-6541600, 6937-095769 (Τετάρτη-Παρασκευή, 11.00-18.00), 2610-342991, 6972-267716 (απογευματινές ώρες), 2610-422080 (απογευματινές ώρες, εκτός Παρασκευής).

ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας: Παίζουν «Τάβλι» περιοδεύοντας

Παίζουν «Τάβλι» περιοδεύοντας

Ενα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής δραματουργίας, «Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη παρουσιάζει το «Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας», στις 27 Φεβρουαρίου, στα Καλάβρυτα (στο κέντρο Φιλοξενίας Νέων). Στη συνέχεια η παραγωγή θα περιοδεύσει σε άλλες πόλεις της Αχαΐας και της Ηλείας για να φτάσει στις 19 Μαρτίου στην Πάτρα, στο θέατρο «Απόλλων».

Ανατόμος με φοβερή θεατρική πυκνότητα με έναν ιδιαίτερο αιχμηρό αλλά με μουσικότητα λόγο, ο Κεχαϊδης πραγματεύεται το θέμα των μεταναστών, που λειτουργεί διαχρονικά στην Ελλάδα. Προφητικός ο συγγραφέας ανατέμνει τη νοοτροπία, τη συμπεριφορά και γενικά τη ζωή των ηρώων του, του Φώντα και του Κόλλια που λειτουργούν συμπληρωματικά στην προσπάθειά τους να πιάσουν την καλή, με τη μεγάλη κομπίνα που ετοιμάζουν. Ιδιοφυές «με υπαρξιακή διάσταση, θεατρική πυκνότητα με βάθος και ουσία», χαρακτηρίζει το έργο ο σκηνοθέτης της παράστασης, Παντελής Παπαδόπουλος. Ενώ είναι ένας «επινοημένος λόγος, είναι άμεσος και καθημερινός που αγγίζει τον θεατή».

Το «θέμα» του παιχνιδιού είναι η επιχείρηση «εισαγωγής και εκμετάλλευσης νέγρων», που οργανώνεται όπως ακριβώς μια καλοστημένη παρτίδα. Η επιχείρηση είναι ένα παιχνίδι δοσοληψίας -πιο σωστά αγοραπωλησίας- και εκμετάλλευσης από το οποίο όλοι, κατά τον Φώντα, θα βγουν κερδισμένοι. Οι δύο ήρωες θα κερδίσουν χρήμα και δόξα, θα ξεχωρίσουν από το πλήθος, θα αποκτήσουν ονοματεπώνυμο και θα αναδείξουν την πραγματική τους αξία.

Ο συγγραφέας με μια ιδιαίτερα διεισδυτική ματιά, παρουσιάζει όχι μονάχα τα έργα και τις ημέρες των δύο μικροαστών ηρώων αλλά και μια εικόνα της σύγχρονης νεοελληνικής πραγματικότητας.

Τα σκηνικά-κοστούμια φιλοτέχνησε η Μαρία Αλανιάδη. Παίζουν: Θοδωρής Σκούρτας, Γιώργος Ψυχογιός. Τo έργο θα παίζεται μέχρι καιτην Κυριακή 12 Απριλίου.

Μαχαίρια, τσιγκέλια και… σασπένς. «Το σφαγείο» του Ιλάν Χατσόρ

Μαχαίρια, τσιγκ�λια και... σασπ�νς

Τρεις νέοι πιασμένοι στο δίχτυ της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης παγιδεύονται στο «Σφαγείο», μια παράσταση που παρακολουθείται με κομμένη την ανάσα στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου». «Το σφαγείο» είναι ένα εμβληματικό έργο της ισραηλινής δραματουργίας γραμμένο το 1990 από τον Ιλάν Χατσόρ. Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος το παρουσιάζει στον Κάτω Χώρο του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου» σε μια παράσταση ζωντανή, δυνατή, κλιμακούμενης έντασης, την οποία το κοινό παρακολουθεί με κομμένη ανάσα.

Δεν είναι μόνο το έργο που πέρα από το πολιτικό του μήνυμα έχει και σασπένς. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το έχει αντιμετωπίσει ο σκηνοθέτης, δίνοντας τον πρώτο λόγο στο κείμενο (στη μετάφραση της Κοραλλίας Σωτηριάδου), δημιουργώντας ταυτόχρονα ατμόσφαιρα τέτοια που δεν αφήνει περιθώρια ή χαραμάδες, τοποθετώντας τον θεατή στην ουσία του πράγματος, δηλαδή απέναντι στο τρίπτυχο «καθήκον, εξέγερση, προδοσία».

Σύμφωνα με την πεποίθηση του συγγραφέα, το πολιτικό θέατρο δεν χρειάζεται να πραγματεύεται ιδέες και ιδεολογίες, αλλά τα ανθρώπινα όντα που έρχονται αντιμέτωπα με αυτές.

Οι τρεις πρωταγωνιστές του έργου, που διαδραματίζεται σ’ ένα χωριό της Δυτικής Οχθης στη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα, τρία αδέλφια από την Παλαιστίνη, εξωθούνται σε ακραία διλήμματα και συγκρούσεις. Το θέμα του, η σύγκρουση ανάμεσα σε αδέλφια, είναι παλιό όσο και η ανθρωπότητα, κι όμως, όπως αποδεικνύεται, πάντα νέο, καθώς αλλάζουν οι συνθήκες που συνθλίβουν τις ανθρώπινες ζωές. Εν προκειμένω, τα τρία νέα παιδιά είναι πιασμένα στο δίχτυ της αδυσώπητης αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης.

Ο Ιλάν Χατσόρ επέλεξε να διηγηθεί την ιστορία από τη σκοπιά των Παλαιστινίων, θέλοντας να μιλήσει για την κατοχή και τις πληγές που ανοίγει κι ακόμα να δείξει στο κοινό της πατρίδας του το ανθρώπινο πρόσωπο του «εχθρού», αυτό που πάντα κρύβει η επίσημη προπαγάνδα.

Ωστόσο δίνει μια οικουμενική διάσταση στο θέμα του, αποφεύγοντας τις εύκολες απαντήσεις. Οι καταστάσεις που παρουσιάζονται επί σκηνής ξεπερνούν τα όρια ενός συγκεκριμένου απελευθερωτικού αγώνα και θα μπορούσαν να συμβούν σε διάφορους τόπους και χρονικές στιγμές όπου υπάρχει κατοχή, καταπίεση, εμφύλιος.

Η τραγωδία μιας οικογένειας που αφανίζεται μέσα στο άγριο σκηνικό μιας διαμάχης που μοιραία γίνεται και εμφύλια, ενδοοικογενειακή, ξετυλίγεται βήμα βήμα, με απόλυτη ακρίβεια.

  • Δεσμοί αίματος

Εκεί που οι δεσμοί του αίματος, οι ηθικές αρχές και οι ανάγκες της επιβίωσης δεν συναντιούνται πουθενά και που πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στον εαυτό σου, στην οικογένεια και στον λαό σου, εκεί έρχεται να σταθεί το έργο να «φωτίσει» το γίγνεσθαι και να θέσει τον προβληματισμό του.

Η σκηνοθεσία, λιτή και καθαρή, έχει βρει τον παλμό του έργου, μέσα στο έξοχο σκηνικό περιβάλλον, έναν χώρο στο πίσω μέρος ενός χασάπικου, χωρίς παράθυρα, με μόνο μία πόρτα, σχεδόν κλειστοφοβικό, αδιέξοδο, με τον πάγκο του χασάπη, αιματοβαμμένους τοίχους, γούρνες, τσιγκέλια, μαχαίρια, πλαστικά βαρέλια, που δίνει όλο το κλίμα, αλλά σιγά σιγά μοιάζει να αντικατοπτρίζει και την ψυχική κατάσταση των ηρώων (Μαργαρίτα Χατζηιωάννου).

Τέλος, δίχως τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών η παράσταση δεν θα ήταν η ίδια. Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος εμπιστεύτηκε τρεις νεότατους ηθοποιούς με ελάχιστη σκηνική πείρα, αλλά απ ό,τι φαίνεται με μεγάλη δύναμη και ταλέντο. Ο Μιχάλης Οικονόμου, ο Γιώργος Παπαγεωργίου και ο Ορέστης Τζιόβας έχουν μπει για τα καλά στο «πετσί» του ρόλου τους τόσο που μερικές φορές είναι αφοπλιστικά πειστικοί.

  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 16/02/2009

Πέντε πρεμιέρες στο Εθνικό Θέατρο: Από τις 18 παραστάσεις της φετινής σεζόν, οι 5 κάνουν πρεμιέρα το Φεβρουάριο

Π�ντε πρεμι�ρες στο Εθνικό

Ο Κακλέας σκηνοθετεί κωμωδία, ερωτικό ποιητικό δράμα υπό τον Γιόσι Βίλερ, πενταπλός Φάουστ, αναζήτηση ταυτότητας από τον Ακύλλα Καραζήση και επιστροφή στο χρόνο μέσα από το έργο του Μουαουάντ.

Από τις 18 παραστάσεις της φετινής σεζόν στο Εθνικό Θέατρο, οι 5 κάνουν πρεμιέρα το Φεβρουάριο. Και δειγματοληπτικά αν το δει κανείς, αυτές οι πέντε παραγωγές δίνουν ένα σαφές δείγμα της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Γιάννη Χουβαρδά: έργα κλασικά και σύγχρονα, ελληνικά και ξένα, συνεργασίες με σκηνοθέτες γνωστούς και νέους της αλλοδαπής και της ημεδαπής. Για να δούμε τι θα δούμε:

  • «Ο κλήρος του μεσημεριού»

Ο διεθνούς εμβέλειας σκηνοθέτης Γιόσι Βίλερ υπογράφει τη σκηνοθεσία του ερωτικού ποιητικού δράματος του Πολ Κλοντέλ με τις αυτοβιογραφικές αναφορές, στο οποίο «πολλές συνθήκες λειτουργούν σε ένα συμβολικό επίπεδο. Μια παρέα Ευρωπαίων αφήνουν πίσω τους τη χώρα τους, τις συνήθειές τους και τα δυτικοευρωπαϊκά προσωπεία τους καθώς ταξιδεύουν ανατολικά προς την Κίνα. Βρίσκονται σε ένα μεταίχμιο, δηλαδή, όπως δηλώνει και ο τίτλος (πρωτότυπος: «Partage de midi»), όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας βίωνε ένα προσωπικό αλλά και κοινωνικό μεταίχμιο την εποχή που έγραφε το έργο, το 1906», σημειώνει ο Βίλερ. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Αμαλία Μουτούση, Νίκος Κουρής, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Νίκος Καραθάνος. Πειραιώς 260 (Χώρος Η)

  • «Το ημερολόγιο ενός απατεώνα»

Ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί -για πρώτη φορά στο Εθνικό (είχαν προηγηθεί δύο συνεργασίες ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα στον Γιώργο Σεβαστίκογλου)- τη σάτιρα του Αλεξάντρ Οστρόφσκι που στηλιτεύει την κενότητα, την ανοησία και τη ματαιοδοξία της εποχής του. «Διαχρονικές “αξίες”, καθώς το εκρηκτικό υλικό που πυροδότησε το έργο του Οστρόφσκι είναι ίδιο δυστυχώς με της σημερινής εποχής», επισημαίνει η Φιλαρέτη Κομνηνού, που εδώ δοκιμάζεται για πρώτη φορά στην κωμωδία. Μαζί της οι Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Δημήτρης Πιατάς, Σοφία Σεϊρλή, Κόρα Καρβούνη, Γιάννης Νταλιάνης κ.ά. Σκηνή Rex-Κοτοπούλη

  • «Οι διψασμένοι»

Ο Μανώλης Μαυροματάκης, μαζί με την Τζένη Αργυρίου, σκηνοθετεί για πρώτη φορά και δη το έργο του Ουαζντί Μουαουάντ κι εστιάζει στο ερώτημα: «Αν μπορούσαμε να φέρουμε πίσω το χρόνο, πόσο διαφορετική θα κάναμε τη ζωή μας; Θα μπορούσαν να ζωντανέψουν όλα αυτά που τροφοδοτούν την ψυχή των νέων και χάνονται στην πορεία προς τη βίαιη ενηλικίωση;». Η παράσταση θα παιχτεί και σε μη θεατρικούς χώρους. Παίζουν: Μανώλης Μαυροματάκης, Στεφανία Γουλιώτη, Προμηθέας Αλειφερόπουλος. Πρεμιέρα: 20 Φεβρουαρίου στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας

  • «Ο χορός της μοναχικής καρδιάς/ Cannabis indica-patria graeca»

Μια ποιητική και βιωματική προσέγγιση στο θέμα του ξένου, της ζωής μακριά από την πατρίδα, της αναζήτησης ταυτότητας σε ένα διαφορετικό τόπο καταγράφει ο Ακύλλας Καραζήσης στο καινούργιο του έργο, όπου υπογράφει και τη σκηνοθεσία. «Την ώρα που το Toyota διασχίζει τις κορδέλες του ορεινού όγκου των Αλπεων, ο ήρωάς μας αγνοεί ότι: θα λείψει πολλά χρόνια, δεν θα παντρευτεί στα ξένα, θα περάσει αμέτρητα βράδια σε μια ταβέρνα. Υποπτεύεται μόνο ότι θα πίνει και θα χορεύει μέχρι το πρωί και θα ξυπνάει μεσημέρι», λέει χαρακτηριστικά ο δημιουργός. Μαζί του επί σκηνής οι Μαρία Σκουλά, Ευθύμης Θέου, Θεανώ Μεταξά, Αλκηστις Πουλοπούλου κ.ά. Πρεμιέρα: 21 Φεβρουαρίου στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας

  • «Φάουστ»

«Ο Φάουστ ασφυκτιά στο σκοτεινό του σπουδαστήριο. Εμαθε τα πάντα αλλά δεν ξέρει τίποτα. Θέλει να ζήσει την ολοκληρωτική εμπειρία, να γνωρίσει την πραγματική ευτυχία». Το αριστούργημα του Γκαίτε παρουσιάζεται μέσα από πέντε διαφορετικές σκηνοθετικές προσεγγίσεις που υπογράφουν οι Γιώργος Γάλλος, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Αργύρης Ξάφης, Ομάδα Blitz (Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής) και Αργυρώ Χιώτη. Μαζί τους στη σκηνή οι Χρήστος Λούλης, Δέσποινα Κούρτη, Γιάννος Περλέγκας, Εύη Σαουλίδου. Πρεμιέρα: 25 Φεβρουαρίου στη Νέα Σκηνή – «Νίκος Κούρκουλος»

  • Info: Κρατήσεις θέσεων και πωλήσεις εισιτηρίων στα τηλέφωνα 210.4838739, 210.3305074, 210.7234567 (μέσω πιστωτικής κάρτας) και στο http://www.n-t.gr.
  • ΜΠΛΑΤΣΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Δευτέρα, 16.02.09

Κονδύλια και σχέδια για το ΕΚΕΘΕΧ. Εξοφλήσεις επιχορηγήσεων σε περσινές θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις

Κονδύλια, δεσμεύσεις και νέα σχέδια ανακοινώθηκαν κατά την τελευταία συνεδρίαση (12/2) του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού (ΕΚΕΘΕΧ). Κατά τη συνάντηση του προέδρου του Δ.Σ. του ΕΚΕΘΕΧ Γιώργου Δραγώνα με τον υπ. Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά και το γ.γ. του ΥΠΠΟ κ. Θοδωρή Δραβίλλα συμφωνήθηκε η άμεση καταβολή 3.000.000 ευρώ «προς κάλυψη των περισσότερο επειγουσών αναγκών», σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΕΚΕΘΕΧ. Ετσι, μαζί με τα 3.250.000 ευρώ για τα ΔΗΠΕΘΕ, το ΕΚΕΘΕΧ θα έχει λάβει συνολικά μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2009 το ποσό των 6.250.000 ευρώ.

Το ποσό των 3.000.000 ευρώ προτάθηκε να καταβληθεί προς: α) εξόφληση του υπολοίπου 50% των οφειλόμενων επιχορηγήσεων της περιόδου 2007-8 προς τις θεατρικές και χορευτικές ομάδες και β) εξόφληση ή καταβολή έναντι για την ανακατασκευή της Νέας Σκηνής (Θέατρο Οδού Κυκλάδων Λ. Βογιατζή), στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας για την παράστασή του «Μήδεια», στο ΔΙΘ-Σύστημα Αθήνα για την υλοποίηση του προγράμματός του, στο Κέντρο Μελέτης Αρχαίου Δράματος «ΔΕΣΜΟΙ», για την κάλυψη οφειλών του και για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του ΕΚΕΘΕΧ για το πρώτο εξάμηνο του 2009.

  • Καλαμάτα – Θεατρικό Μουσείο

Ο Γ. Δραγώνας διευκρίνισε ότι για το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας και για το Θεατρικό Μουσείο θα γίνουν ξεχωριστές συναντήσεις για την αντιμετώπιση των οικονομικών τους προβλημάτων, ενώ για τις επιχορηγήσεις 2008-9 & 2009-10 το ΕΚΕΘΕΧ θα αναμείνει τις αποφάσεις του ΥΠΠΟ πριν από οποιαδήποτε ανακοίνωση.

  • Στέγη σε άστεγες ομάδες

Τέλος, ξεκίνησε με επιτυχία η δοκιμαστική δωρεάν παραχώρηση χώρων προβών, σε άστεγες ομάδες, 11 θεατρικές και 15 χορευτικές, ενώ ο Πέτρος Γάλλιας ενημέρωσε το Δ.Σ. για το 8ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων (15/4-15/6/09) καθώς και την Πλατφόρμα Χορού και το Διεθνές Συνέδριο Χορού (27-29/4/10).

  • ΜΠΛΑΤΣΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Δευτέρα, 16.02.09

Σάλος στη Βρετανία με το έργο «Πολύ καλοί άνθρωποι οι Εγγλέζοι»

  • Σάτιρα στερεοτύπων ή ρατσιστικό έργο;

Σκηνή από την παράσταση. Ο συγγραφέας Ρ. Μπιν και ο σκηνοθέτης και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Ν. Χάιτνερ την υποστηρίζουν. Μουσουλμανική αντιπροσωπεία συγγραφέων ζητά εξηγήσεις

«Προκλητικά ρατσιστικό θεατρικό έργο» ή «θαρραλέα σκηνική ανάλυση της πολυφυλετικότητας της Μ.Βρετανίας»; «Καρτουνίστικη «κακοποίηση» των εθνικών μειονοτήτων» ή «σατιρική πρόκληση των αντιρατσιστικών αντανακλαστικών των Βρετανών»;

Δεν είναι δύσκολο να αποφανθείς παρακολουθώντας τον «πόλεμο» που μαίνεται στον αγγλικό Τύπο γύρω από το νέο έργο του Ρίτσαρντ Μπιν «England People very nice» (ελεύθερη απόδοση: «Πολύ καλοί άνθρωποι οι Εγγλέζοι») που μόλις έκανε πρεμιέρα στο Εθνικό Θέατρο.

Πρόκειται για ένα φιλόδοξο έργο, που παρακολουθεί τα μεταναστευτικά κύματα -και την αφομοίωσή τους- προς το ανατολικό Λονδίνο τους τελευταίους τέσσερις αιώνες. Μέσα από το γκροτέσκο της σάτιρας παρουσιάζει κάτι που εν πολλοίς όλοι μας γνωρίζουμε: την αχαλίνωτη αδυναμία των Ιρλανδών στο ποτό, την άρρωστη εμμονή των μουσουλμάνων (στην προκειμένη περίπτωση, απ’ το Μπανγκλαντές) στον Αλλάχ, το «κόλλημα» των Εβραίων στις Γραφές και την ροπή των Γάλλων στην… ξιπασιά! Ο Ρίτσαρντ Μπιν χτίζοντας εκουσίως χαρακτήρες που παραπέμπουν σε ζωντανά καρτούν (κατά τον Μάικλ Μπίλινγκτον της «Γκάρντιαν» «αναπαράγουν κωμικά στερεότυπα») «περιλαμβάνει» κι άλλες εκδοχές «εθνικών» χαρακτήρων: έναν Παλαιστίνιο, ένα Σέρβο κι έναν Αζερμπαϊτζανό.

Κι όμως γι’ αυτό το έργο, που δεν είναι παρά μια ξεκαρδιστική σάτιρα -έστω στερεοτύπων- το Εθνικό Θέατρο και ο συγγραφέας κατηγορούνται για ρατσισμό. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που στην πολυφυλετική Αγγλία οι δημιουργοί καλούνται να απολογηθούν για τα καλλιτεχνικά τους έργα. Την ερχόμενη Παρασκευή ο Νίκολας Χάιτνερ, διευθυντής του National και σκηνοθέτης της παράστασης που έγινε «κόκκινο πανί», θα πρέπει να αποδείξει στη συνάντησή του με εκπροσώπους συγγραφέων (επικεφαλής τους είναι ένας μαινόμενος Χουσεΐν Ισμαήλ) κι ακτιβιστές από το East End, τη συνοικία στην οποία εκτυλίσσεται το έργο, ότι οι προθέσεις όλων (του θεάτρου, του ιδίου και του συγγραφέα) ήταν αγνές κι αντιρατσιστικές!

Οχι ότι ο Μπιν δεν το είχε προβλέψει. Σε συνέντευξή του είχε παραδεχθεί ότι «οι εθνικιστές Ιρλανδοί δεν θα πολυχαρούν βλέποντας τους προγόνους τους αιμομίκτες – και δεν είναι οι μόνοι. Ομως, πάντα οι μετανάστες ξεπέρναγαν τα πολιτιστικά και σεξουαλικά σύνορα».

Παρ’ όλα αυτά, με τη βραβευμένη πένα του δεν διακωμωδεί μόνο τα επιμέρους πασίγνωστα εθνικά χούγια των μεταναστών, που μόλις αφομοιωθούν κάνουν στους επόμενους μετανάστες ό,τι είχαν υποστεί οι ίδιοι από τους ντόπιους. Ο 52χρονος Μπιν χτυπά και τους συμπατριώτες του, αφού παρουσιάζει τους εθνικούς χαρακτήρες-καρικατούρες να πελαγοδρομούν στους σκοπέλους της μισαλλόδοξης, χωρίς ανοχή για τον ξένο, Αγγλίας. Κι όπως σημείωνε εύστοχα ο χθεσινός «The Observer»: «Τι θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη σημασία από ένα έργο που κάνει το κοινό να κοιτά τον εαυτό του, προκαλεί το γέλιο του και το κάνει να νιώθει άβολα ακριβώς επειδή γελά; Είναι ένα έργο με σκεπτικισμό και γενναιοδωρία».

  • ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 16/02/2009

Με κομμένη την ανάσα

Θεατρική απόλαυση. Δυο λέξεις κοινότοπες, βεβαίως. Τι να κάνουμε όμως που αυτή είναι η προίκα των αισθημάτων -κι ακόμη κρατάνε…- της τρίωρης παράστασης του μολιερικού «Σχολείου Γυναικών» με τον Ντανιέλ Οτέιγ. Τι αθάνατο, σπαρταριστό, λαγαρό κείμενο. Τι ερμηνείες. «Κέντημα» ακόμη και τα τελευταία ρολάκια. Ιδίως, τι δεξιοτεχνία, τι φίνο γκροτέσκ ήρθε και μας δίδαξε ο Γάλλος πρωταγωνιστής.

Ωραία. Είναι τεράστιος σταρ του γαλλικού σινεμά. Και είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι που ευθύνονται για το sold out στις δύο βραδιές της μετάκλησης της Αττικής Πολιτιστικής Εταιρείας στο «Παλλάς» αγνοούν ότι είναι ένας ηθοποιός που έχει παίξει για δεκαετίες τα πάντα σχεδόν στη θεατρική σκηνή. Τον «αφρό» της συσσώρευσης αυτών των χρόνων, το απόσταγμα του ιδρώτα που έχει χύσει στο σανίδι παρακολουθήσαμε με κομμένη ανάσα, συμπυκνωμένο στο μυσταγωγικό «Σχολείο» του θεάτρου Odeon.

Ο μικροσκοπικός γιος δύο λυρικών τραγουδιστών, από «κούνια» βέρος θεατρίνος, σμιλεύοντας στη σκηνή τον παρακρουσιακό μολιερικό ήρωα φάνταζε τεράστιος. Κι αυτό που πέτυχε ήταν να «αναστήσει» μπροστά στα κορεσμένα μάτια μας τον Αρνόλφ… όλων των εποχών. Τι εννοώ; Ο ήρωάς του θα μπορούσε να ανήκει στην εποχή του Μολιέρου, ανήκει όμως και στο δικό μας παρόν. Το βάθος και το σφρίγος της υποκριτικής του θρυμμάτιζε τα φράγματα του χρόνου στη λιτή παράσταση ημιτονίων του Ζαν Πιέρ Βενσάν. Δεν σας κρύβω ωστόσο ότι σκηνοθετικά πριν από κάποια χρόνια ο Βογιατζής είχε επεξεργαστεί το κείμενο, με τον δικό του πυρετικό τρόπο, εξαντλητικότερα. Πολύ έξυπνο και λειτουργικό το μινιμάλ περιστρεφόμενο σκηνικό. Η αποκάλυψη πάντως ήταν η άγνωστή μας παιδούλα Ανιές- Λιν Τιμπό.

  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 16/02/2009

Το ΥΠΠΟ βάζει πλάτη στο θέατρο του Βογιατζή

Για την άμεση καταβολή 3.000.000 ευρώ «προς κάλυψη των κατά την κρίση του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού» περισσότερο επειγουσών αναγκών, δεσμεύτηκε ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς, σε συνάντησή του με τον πρόεδρο του ΕΚΕΘΕΧ Γ. Δραγώνα. Ετσι, μαζί με τα 3.250.000 ευρώ για τα ΔΗΠΕΘΕ, το ΕΚΕΘΕΧ μέσα στο α’ τρίμηνο του 2009 θα έχει λάβει συνολικά το ποσόν των 6.250.000 ευρώ. Σαμπάνιες θα ανοίξει με τις χαρμόσυνες ειδήσεις το καταταλαιπωρημένο, χρεωμένο επιχορηγούμενο θέατρό μας.

Εχει αρχίσει να γκρεμίζεται για την ανακαίνισή του το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων του Λ. Βογιατζή, με τη βοήθεια του Ιδρύματος Σ. Νιάρχος. Τώρα θα αναλάβει και το ΕΚΕΘΕΧ

Πού ακριβώς θα πάνε αυτά τα χρήματα; Καταρχήν θα διατεθούν για την τεράστια εκκρεμότητα προς τις θεατρικές και χορευτικές ομάδες: την εξόφληση του υπόλοιπου 50% των οφειλομένων επιχορηγήσεων της περιόδου 2007-8. Ακολούθως στην ανακαίνιση (μαζί με το Ιδρυμα Νιάρχος) του Θεάτρου της «Οδού Κυκλάδων» του Λευτέρη Βογιατζή, στην περσινή απλήρωτη ώς σήμερα παραγωγή τής, κατά Βασίλιεφ, «Μήδειας» του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, στην υλοποίηση του «Συστήματος Αθήνα 2009» που προβάλλει παραστάσεις μας σε ξένους φορείς και παράγοντες, και στην κάλυψη των οφειλών του Κέντρου Μελέτης Αρχαίου Δράματος «Δεσμοί», που κινδύνευε να βρεθεί στον δρόμο ελλείψει των χρημάτων για το ενοίκιο.

Για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων του Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας και του Θεατρικού Μουσείου, θα πραγματοποιηθούν, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΕΚΕΘΕΧ, ειδικές συναντήσεις του με τον υπουργό. Οσον αφορά στο δεύτερο, η εισήγηση του ΕΚΕΘΕΧ να μεταστεγαστεί στο «Σχολείον» της Ειρήνης Παπά, βρήκε τον υπουργό θετικό. Μάλιστα στις 7 του μήνα πραγματοποίησε στο χώρο αυτοψία.

Εν τω μεταξύ, έχει ήδη ξεκινήσει μία ακόμη δέσμευση του ΕΚΕΘΕΧ: η δοκιμαστική δωρεάν παραχώρηση χώρων για πρόβες σε άστεγες θεατρικές και χορευτικές ομάδες. Δεκαπέντε χορευτικές και έντεκα θεατρικές ομάδες θα χρησιμοποιήσουν εκ περιτροπής τους διατιθέμενους χώρους έως τις 30 Ιουνίου.

  • ΙΩ. ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 16/02/2009

Πίσω από τη μάσκα

«Οι άνθρωποι είναι λιγότερο ο εαυτός τους όταν μιλούν αυτοπροσώπως. Δώστε τους μια μάσκα και θα πουν την αλήθεια»: αυτά είπε ο Όσκαρ Ουάιλντ. Σοφό συμπέρασμα. Όταν κρύβεσαι πίσω από μία μάσκα- πόσω μάλλον από ολόκληρη στολή αρκούδας- δεν χρειάζεται πια να ζυγίζεις τις επιπτώσεις. Εκφράζεις ακόμη και τις πιο κρυφές σου σκέψεις δίχως φόβο. Ποιος θα σε καταλάβει; Το μακιγιάρισμα, αν και δεν προσφέρει τη μυστικότητα της μάσκας, προσφέρει όμως έναν απελευθερωτικό αέρα. Ντυμένος κλόουν μπορεί κανείς να βγάλει το καλά κρυμμένο- παιδί από μέσα του. Καλό καρναβάλι! [ΤΑ ΝΕΑ, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009]