Γλέντι με την… τρομερή μαμά

Γλντι με την... τρομερή μαμά

«Καταργεί Πολύ καλά! τις θεατρικές συμβάσεις η κωμωδία της Λίζας Κρον» λέει η Αννίτα Δεκαβάλλα και «δίνει ραντεβού» με την Ελένη Γερασιμίδου στα Εξάρχεια

Οι κωμωδίες δεν έμοιαζε να είναι το φόρτε τους. Ή τουλάχιστον έτσι έδειχναν οι επιλογές τους εδώ και αρκετά χρόνια. Η Αννίτα Δεκαβάλλα όμως υποστηρίζει ότι έψαχναν μια καλή κωμωδία, αλλά δεν μπορούσαν να τη βρουν. Να λοιπόν φέτος που ήρθε το «πλήρωμα του χρόνου» και στο «Θέατρο Εξαρχείων» ανεβάζουν κωμωδία και μάλιστα ανατρεπτική στη φόρμα, στο είδος, στα διαδραματιζόμενα επί σκηνής.

  • Σχέσεις μάνας – κόρης

Πρόκειται για την παιχνιδιάρικη συγκινητική κωμωδία με τίτλο «Πολύ Καλά!», το πιο πρόσφατο έργο της σύγχρονης Αμερικανίδας Λίζας Κρον, που αναφέρεται στις σχέσεις μάνας – κόρης, την παιδική ηλικία και την οικογένεια, την κοινωνία και τον ρατσισμό. Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για τις 12 Φεβρουαρίου και η σκηνοθεσία είναι του Τάκη Βουτέρη. Μία ακόμη «έκπληξη» που μας επιφυλάσσει η παραγωγή είναι η συνεργασία της Ελένης Γερασιμίδου, καθαρόαιμης και δαιμόνιας κωμικού, με το «Θέατρο Εξαρχείων».

Το «Πολύ Καλά!» είναι ένα «θεατρικό γλέντι που, εκμεταλλευόμενο στο έπακρο τις θεατρικές συμβάσεις, τελικά τις καταργεί. Οι εκπλήξεις και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη στο ιδιαίτερα εφευρετικό, αυτοβιογραφικό έργο της Κρον», εξηγεί η Αννίτα Δεκαβάλλα η οποία, εκτός από τη μετάφραση, κρατά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτόν της Λίζας στο έργο που δεν είναι άλλη από τη συγγραφέα.

Η Λίζα Κρον έχει γράψει ένα «πολύ σοβαρό έργο για ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας» και θέλει να το ανεβάσει στο θέατρο. Ολα είναι έτοιμα, οι ηθοποιοί έχουν πάρει τις θέσεις τους. Το μοιραίο λάθος της έγκειται στο ότι έχει κουβαλήσει επί σκηνής, ως ζωντανό παράδειγμα, τη μάνα της (μαζί με μια γωνιά του σπιτιού της), «έναν απίστευτα ενεργητικό άνθρωπο παγιδευμένο σ’ ένα ανήμπορο κορμί». Καθώς η καημένη η Λίζα προσπαθεί να αφηγηθεί τι σημαίνει να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια που η ζωή της κυριαρχείται από κοινωνικούς αγώνες και φοβερές αλλεργίες, και πώς η ίδια τις ξεπέρασε κι έγινε καλά, η τρομερή Μαμά (με τη μεγάλη αντιρατσιστική δράση στο παρελθόν) κερνάει το κοινό κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς του θιάσου, και γενικά αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της.

Σ’ αυτό συμβάλλει και μια παλιά συμμαθήτρια που βασάνιζε τη Λίζα στο δημοτικό, η οποία κάθε τόσο ορμάει απρόσκλητη στην παράσταση. Στο μεταξύ οι ηθοποιοί της παράστασης αποφασίζουν ότι προτιμούν τη συντροφιά της Μαμάς απ το έργο της Λίζας, βγαίνουν από τους ρόλους τους κι επαναστατούν.

Μ’ αυτά και με άλλα πολλά, το προσεκτικά οργανωμένο θεατρικό οικοδόμημα της Λίζας τινάζεται στον αέρα, καθώς η ίδια αρχίζει να καταλαβαίνει ότι «το μυστικό για να είναι κανείς καλά κρύβεται στην ικανότητά μας να αποδεχτούμε τους άλλους και ν αγκαλιάσουμε τις αντιφάσεις της ζωής».

«Διασκέδασα αφάνταστα δημιουργώντας τα δύο εξωθεατρικά πρόσωπα του έργου, τη μητέρα μου και τη Λόρη Τζόουνς, την εννιάχρονη συμμαθήτριά μου. Ακριβώς επειδή αγνοούν τους θεατρικούς κανόνες τους παραβιάζουν συνέχεια», σημειώνει η συγγραφέας. Και προσθέτει ότι την «ενδιαφέρει πάρα πολύ αυτό που μπορεί να βγει όταν κάποιος αγνοεί τους κανόνες. Κι αυτό έχει σχέση μ έναν απ τους λόγους που λατρεύω το θέατρο: για το πόσο ελαστική μπορεί να είναι η θεατρική φόρμα, για τις πρωτεϊκές ιδιότητες, την πολυσυλλεκτικότητα, την ποικιλομορφία που χαρακτηρίζει το θεατρικό είδος, αλλά και για τη δυναμική και την ενέργεια που βγαίνουν από αυτή την ελευθερία».

«Η Λίζα Κρον θεωρείται δαιμόνια χρήστης των θεατρικών μέσων και πειραματίζεται διαρκώς με τη φόρμα» αναφέρει η Αννίτα Δεκαβάλλα. «Η τεχνική της είναι μαστορική, χωρίς αυτό ποτέ να την παρασύρει σε ένα εγκεφαλικό ή προγραμματικό θέατρο. Διαθέτει ιδιαίτερη πρωτοτυπία και ένα πολύ διεισδυτικό βλέμμα. Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει όλα τα είδη του θεάτρου και εντάσσει πάντα στα έργα της το κοινό, παίζοντας μ αυτό με αμεσότητα, και σπάζοντας τη σύμβαση του τέταρτου τοίχου. Στο έργο της αντηχούν δικά μας ερωτήματα, οι επιθυμίες και οι φόβοι μας, και κάθε φορά μάς οδηγεί να κάνουμε το δικό μας ταξίδι».

Η ίδια η συγγραφέας λέει ότι θέλει να κάνει ένα θέατρο «ενδοφλέβιο», ένα θέατρο που να φτάνει κατευθείαν στην καρδιά και το μυαλό του θεατή. «Υπάρχει μια διαρκής αλληλεπίδραση με το κοινό. Αλλωστε εκείνο που μ ενδιαφέρει είναι αυτά που λέγονται ή που γίνονται στην παράσταση να σχηματίσουν ένα πλαίσιο όπου οι θεατές να προβάλλουν τις δικές τους σχέσεις και εμπειρίες. Η δυναμική του θεατρικού έργου βρίσκεται εκεί που συναντώνται όσα συμβαίνουν επί σκηνής με τη φαντασία του θεατή».

Η Λίζα Κρον είναι ηθοποιός αλλά και βραβευμένη συγγραφέας της νέας γενιάς, με πολλές κωμωδίες στο ενεργητικό της, και ιδρυτικό μέλος του επιτυχημένου θεατρικού σχήματος «Five Lesbian Βrothers». Επίσης διδάσκει θεατρική γραφή στο Γέιλ.

  • Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

«Πολύ Καλά!» της Λίζας Κρον. Μετάφραση: Αννίτα Δεκαβάλλα. Σκηνοθεσία: Τάκης Βουτέρης. Σκηνικά/Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού. Μουσική: Πλάτων Ανδριτσάκης. Στον ρόλο της τρομερής Μαμάς η Ελένη Γερασιμίδου. Στον ρόλο της Λίζας Κρον η Αννίτα Δεκαβάλλα. Παίζουν: Ανδρη Θεοδότου, Λιάνα Παρούση, Γιώργος Δεπάστας, Τάσος Πολιτόπουλος.

«Θέατρο Εξαρχείων», προγραμματισμένη πρεμιέρα 12 Φεβρουαρίου.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 31/01/2009

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: