Daily Archives: 27 Ιανουαρίου, 2009

ΣΤΟ «ΑΝΕΣΙΣ» Οι περιπέτειες των κρατουμένων στον Κορυδαλλό γίνονται θέατρο

ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009
Η «Απόδραση» είναι μια  παράσταση σωματικού  θεάτρου με θ�μα τις  περιπ�τειες των κρατουμ�νων
Ένας φόνος εξ αμελείας στέλνει στη φυλακή τέσσερις υπόπτους. Εκεί ο δεσμοφύλακας τους αναγκάζει να ακούνε λαϊκή μουσική και τους κάνει ηλεκτροσόκ με το σεσουάρ την ώρα που κάνουν μπάνιο. Τα τεκταινόμενα στις Φυλακές Κορυδαλλού ταλαιπωρούν τους ήρωες, φέρνουν όμως γέλιο στους θεατές της «Απόδρασης» που ανεβάζει η ομάδα Άλογοι στο θέατρο «Άνεσις».

Ο λόγος απουσιάζει από την παράσταση, καθώς βασίζεται στις κινήσεις και τη μουσική. «Δεν χρησιμοποιούμε την παντομίμα, ούτε περνάμε μέσα από φανταστικές πόρτες. Με λίγα σκηνικά και τον κατάλληλο φωτισμό, μεταφερόμαστε σε 70 διαφορετικούς χώρους. Η ροή της παράστασης με τους γρήγορους ρυθμούς της θυμίζει τρέιλερ ταινίας του βωβού κινηματογράφου», λέει στα «ΝΕΑ» ο Νικόλας Μακρής από την ομάδα Άλογοι (μαζί με τους Νίκο Αξιώτη, Λευτέρη Ελευθερίου, Κωνσταντίνο Πασσά, Βασιλική Τσουπάκη).

Πρόκειται για παράσταση σωματικού θεάτρου από μια ομάδα που έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και στην Μπιενάλε στο Μπάρι της Ιταλίας. «Δεν θέλουμε να φέρουμε την τομή στο θέατρο. Απλώς διοχετεύουμε την παιχνιδιάρικη διάθεσή μας στις παραστάσεις» προσθέτει ο Νικόλας Μακρής.

ΙΝFΟ: «Η Απόδραση», της ομάδας Άλογοι, στο θέατρο «Άνεσις» (Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι, τηλ. 210-7707.227). Εισιτήρια: 15 και 10 (φοιτητικό) ευρώ.

Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου; Πέταξε… Το χάσαμε!

Παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις της (απελθούσης) ηγεσίας του ΥΠΠΟ για το αντίθετο, τελικά το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου φεύγει από τη Θεσσαλονίκη. Τα οφέλη από τις δύο προηγούμενες διοργανώσεις [2007 και 2008] ήταν πολλά. Οπως είχε επισημάνει ο κριτικός μας, Γρηγόρης Ιωαννίδης, πέρα από τις παραστάσεις πρωτοπορίας όλης της Ευρώπης που συγκεντρώνονταν και έρχονταν τόσο κοντά μας, το κλίμα που δημιουργούσε η συνάντηση κριτικών και δημοσιογράφων απ’ όλο τον κόσμο ήταν κάτι το συναρπαστικό. Κανείς όμως δεν έβαζε το χέρι στην τσέπη ώστε να συγκεντρωθούν οι 800 χιλιάδες ευρώ που απαιτούνταν. Ετσι, η 13η διοργάνωση μεταφέρεται, φέτος, στο Βρότσλαβ της Πολωνίας (από τις 31 Μαρτίου έως τις 5 Απριλίου). Το βραβείο θα αποδοθεί στον Κρίστιαν Λούπα, έναν από τους κορυφαίους δημιουργούς του σύγχρονου θεάτρου.

Στάσεις εργασίας στο ΚΘΒΕ

enet.gr, 14:41 Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

Στάσεις εργασίας προκήρυξαν για αύριο και μεθαύριο οι εργαζόμενοι στο ΚΘΒΕ. Αύριο συνεδριάζουν και οι ηθοποιοί του θεάτρου, οι οποίοι πραγματοποίησαν στάσεις εργασίας το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Αύξηση 24% στις αποδοχές τους ζητούν οι εργαζόμενοι, ενώ οι ηθοποιοί ζητούν αύξηση 8%. Η διοίκηση του θεάτρου δίνει αύξηση ύψους 4% στους εργαζόμενους και στους ηθοποιούς. Δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα στο θέατρο να δώσει παραπάνω αυξήσεις, απαντά  διοίκηση του ΚΘΒΕ. «Ζητήσαμε αύξηση του τακτικού προϋπολογισμού στα 10,5 εκατομμύρια ευρώ, αλλά το υπουργείο Πολιτισμού ενέκρινε 7,9 εκ. ευρώ. Με αυτά τα χρήματα το θέατρο αδυνατεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των εργαζόμενων και των ηθοποιών», τονίζει ο πρόεδρος του ΚΘΒΕ, Δημήτρης Γαρούφας.

Νέες κινητοποιήσεις των εργαζομένων του ΚΘΒΕ

Έκκληση προς τους εργαζομένους στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος να κρατήσουν το θέατρο ανοιχτό για το κοινό, απηύθυνε ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Κ.Θ.Β.Ε., Δημήτρης Γαρούφας.

Η έκκληση-δήλωση του προέδρου του Κρατικού Θεάτρου διατυπώθηκε, ως απάντηση, στο εξώδικο που απέστειλαν, την περασμένη Παρασκευή, τα μέλη του Σωματείου Εργαζομένων του Κ.Θ.Β.Ε., με το οποίο ζητούν σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς τους εξαγγέλοντας στάσεις εργασίας για την Τετάρτη και την Πέμπτη.

«Στο εξώδικο διατυπώνεται η κατηγορία ότι η Διοίκηση καθυστέρησε να απαντήσει στα αιτήματα των εργαζομένων. Αυτό δεν είναι αληθές. Από πολύ νωρίς συζητήσαμε μαζί τους και στη συνέχεια τούς προτείναμε μια αύξηση στους μισθούς της τάξης του 4%, εξαντλώντας κάθε οικονομική δυνατότητα», είπε ο κ. Γαρούφας, στο περιθώριο συνέντευξης Τύπου για τη νέα παραγωγή του Κ.Θ.Β.Ε., «Επιστροφή στον Παράδεισο».

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Νικήτας Τσακίρογλου, χαρακτήρισε τις κινητοποιήσεις «πλήγμα για το καλλιτεχνικό έργο», προσθέτοντας ότι «παρ’ όλα αυτά είναι δικαίωμα του κάθε εργαζομένου να προχωρά σε κινητοποιήσεις».

Την Τετάρτη αναμένεται νέα συνάντηση της Διοίκησης του Κ.Θ.Β.Ε. με τα Σωματεία Εργαζομένων και Ελλήνων Ηθοποιών, ενώ ανακοινώθηκε ότι δεν θα πραγματοποιηθεί η αυριανή πρωινή παράσταση του παιδικού θεάτρου.

Σχετικά με τις προγραμματισμένες βραδινές παραστάσεις, ο καλλιτεχνικός διευθυντής δεν διευκρίνισε εάν αυτές θα επηρεαστούν από τις στάσεις εργασίας, λέγοντας ότι «το θέατρο οφείλει να έχει ανοιχτές τις πόρτες του ανεξάρτητα από τις όποιες κινητοποιήσεις». [ΑΠΕ – ΜΠΕ, Τρίτη, 27.01.09]

Μάνα και κόρη, μια ολέθρια σχέση…

Μάνα και κόρη, μια ολθρια σχση…

Σε ένα αγροτόσπιτο πάνω στο λόφο, έξω από την κωμόπολη του Λινέιν, κατοικούν η Μορίν και η Μεγκ. Η κόρη και η μάνα. Η κόρη είναι μια πρώην «βασίλισσα της ομορφιάς», που πήγε να βρει την τύχη της στην Αγγλία αλλά γύρισε πίσω άπραγη και αποτυχημένη. Η μάνα είναι η δύναμη του κακού.Είναι ανικανοποίητη, δύστροπη, σκέφτεται συνεχώς τον εαυτό της. Θέλει την κόρη δούλα της.

«Η Μορίν είναι 40 ετών αλλά συμπεριφέρεται σαν μια έφηβη που δεν μπορεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο. Εξαρτάται πολύ από τη μάνα της. Η σχέση τoυς είναι ενστικτώδης. Ακολουθεί το φυσικό νόμο της δράσης – αντίδρασης με ολέθρια αποτελέσματα», παρατηρεί η «κόρη» Ναταλία Τσαλίκη. Η «μητέρα» Ερση Μαλικένζου προσθέτει: «Η Μεγκ είναι μια ανήμπορη και μεγάλη σε ηλικία γυναίκα, που έχει συνδέσει την επιβίωσή της με την κόρη της. Και ουσιαστικά μόνο αυτό την ενδιαφέρει: η επιβίωσή της. Τίποτε άλλο».

Γιατί όμως συχνά διαφεύγει από τους γονείς η δυνατότητα να χαρούν πραγματικά τα παιδιά τους κι αντ’ αυτού τα καταδυναστεύουν; «Γιατί έχουν τόσα πολλά άλυτα ζητήματα με το δικό τους εαυτό που στη ζωή τους δεν έχουν περίσσευμα μεγαλοψυχίας και κατανόησης. Γι’ αυτό βλέπουν το παιδί τους ως μια προέκταση δική τους.

Ως μια πρόφαση για να πάρουν ρεβάνς για τη χαμένη τους ζωή. Ομως η αληθινή αγάπη προς το παιδί μας έρχεται μόνο μετά τη συγχώρεση, την κατανόηση και τη συμφιλίωση με τον εαυτό μας», λέει κατηγορηματικά η Ναταλία Τσαλίκη.

Το θέατρο Βικτώρια μετατρέπεται σε ιρλανδέζικη παμπ για τις ανάγκες του έργου του Μάρτιν Μακ Ντόνα, που ξεκινά από τη μαύρη κωμωδία για να καταλήξει στην οικογενειακή τραγωδία. Η σκηνοθέτιδα Νικαίτη Κοντούρη ήθελε «να βάλει τους θεατές στην ατμόσφαιρα του έργου πριν από την παράσταση. Ετσι, στο φουαγιέ παίζει ζωντανή μουσική, ενώ στους θεατές προσφέρεται δωρεάν ιρλανδέζικη μπίρα».

Info

«Η βασίλισσα της ομορφιάς»
– Θέατρο ΒΙΚΤΩΡΙΑ
Μαγνησίας 5 & Γ’ Σεπτεμβρίου 119, τηλ.: 210-8233125.
– Παραστάσεις: Τετ.-Σάβ. 21.30, Κυρ. 20.00. Εισιτήρια: €22, €15 (φοιτ.). – Κατάλληλο για θεατές άνω των 15 ετών.

ΜΠΛΑΤΣΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Τρίτη, 27/01/09

Νίκου Αθερινού «Πάμε σαν άλλοτε…» [επιθεώρηση]

_c5e84692

Πάμε σαν άλλοτε… «Υπερ- επιθεώρηση» την ονοματίζει ο Νίκος Αθερινός (για να γιορτάσει τα 115 χρόνια της ελληνικής επιθεώρησης). Στο θέατρο «Λάμπρος Κωνσταντάρας» ας πούμε κι εμείς ότι «ξαναζεί η χρυσή εποχή του μουσικού θεάτρου σ’ ένα μουσικό, σατιρικό και νοσταλγικό ταξίδι» που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Νίκος Αθερινός. Συμμετέχει ζωντανή ορχήστρα. Δεκαοκτώ ηθοποιοί στη σκηνή δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους με επικεφαλής: τους Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Γιώργο Παπαζήση, Λουίζα Μελίντα, Χρήστο Κάλλοου, Μαριαλένα Οικονομίδου, Λευτέρη Μελέτη, Αντώνη Σάραλη και Μαρία Βλουτή. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Νίκος Αθερινός. Τη μουσική της παράστασης επιμελήθηκε η Μαριαλένα Οικονομίδου. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Μαρίας Δημητρίου, με εξαίρεση τα κοστούμια της Δέσποινας Στυλιανοπούλου που επιμελήθηκε η Σύλια Δεμίρη. Θέατρο «Λάμπρος Κωνσταντάρας», Κουντουριώτου 40 Αιγάλεω, Τηλ: 210 5911370

Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος… παράταση!

Η Θεατρική Εταιρεία Πόλις παρατείνει την παρουσίαση της βραβευμένης από την ένωση Ελλήνων Θεατρικών Κριτικών, θεατρικής παράστασης Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος στον χώρο Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, (πρώην Κρατητήρια της Κομαντατούρ) στο Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής της οδού Κοραή, στην Αθήνα. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν μέχρι τις 7 Απριλίου του 2009 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15.

Ο χώρος που χρησιμοποιήθηκε κατά τη γερμανική κατοχή ως χώρος βασανιστηρίων, ανήκει στην Εθνική Ασφαλιστική και 64 χρόνια μετά, μας παραχωρείται για την παρουσίαση της συγκεκριμένης παράστασης.

Το καινούργιο νεοελληνικό κείμενο της Αιμιλίας Βάλβη, εξ αφορμής του χώρου, επιχειρεί να μιλήσει για τους σύγχρονους τόπους αλλά και τρόπους βασανιστηρίων. Τα βασανιστήρια σήμερα δεν έχουν σαν στόχο την πληροφορία που πιθανά γνωρίζει ο κρατούμενος αλλά τον ίδιο ως προσωπικότητα. Οι άνθρωποι που σήμερα βασανίζονται στον πλανήτη δεν βασανίζονται γι’ αυτά που γνωρίζουν αλλά γι’ αυτό που είναι. Αυτό που ενοχλεί είναι οι επιλογές ζωής των κρατουμένων που πρέπει όχι απλώς ν’ αλλάξουν αλλά να πάψουν να υπάρχουν ως τέτοιες, γεγονός που συνεπάγεται την ολοκληρωτική εξόντωση του κρατουμένου. Τα σύγχρονα βασανιστήρια είναι «έξυπνα» δεν αφήνουν σημάδια, δεν αποδεικνύονται, η βία ασκείται με τους πιο ύπουλους και ταυτόχρονα τους πιο επιστημονικούς τρόπους. Η εξασφάλιση της «ασφάλειας» παραμένει, για τους μηχανισμούς εξουσίας, πάντα, μια καλή δικαιολογία που επιτρέπει την άσκηση βίας και την ανοχή μας στην αθλιότητα των βασανιστηρίων. Ο «πολιτικός» λόγος  αρθρώνεται πλέον κάτω απ’ αυτό το πρίσμα και είναι λόγος παραπλανητικός, λόγος α–νόητος.  Οι μηχανισμοί εξουσίας μέσω του λόγου στήνουν και συντηρούν την «παρεξήγηση» που έχει σαν μοναδικό σκοπό τον έλεγχο και την αυτοπροστασία τους. Ο Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-44 μέσω της παράστασης συνομιλεί με τη σύγχρονη ιστορική πραγματικότητα, ανοίγεται ως τόπος συνδέοντας, το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, με το παρόν και μ’ ένα πιθανό μέλλον.

Η παράσταση αφηγείται την ιστορία μιας τυφλής γυναίκας και του συντρόφου της που ζουν σ’ ένα απολυταρχικό καθεστώς. Η ίδια τους η ζωή, μια ζωή που υπερασπίζεται το όνειρο, τον έρωτα, τις ουσιαστικές σχέσεις, την ελεύθερη πολιτική και πολιτιστική δράση, είναι αιρετική. Για το λόγο αυτό, η γυναίκα συλλαμβάνεται, και ο φορέας της εξουσίας χρησιμοποιεί κάθε προσωπική στιγμή του ζευγαριού για να μεταστρέψει τον άντρα από σύντροφο, σε βασανιστή.

Η δουλειά μας ξεκίνησε με τη μορφή ανοιχτής πρόβας, σε 15 παρουσιάσεις, με την ελεύθερη συμμετοχή του κοινού το Μάιο 2008, προκειμένου να ανακαλύψουμε μαζί με το κοινό που τις παρακολούθησε, τις ιδιαιτερότητες και το φορτίο του χώρου πριν προχωρήσουμε στην τελική διαμόρφωση της παράστασης. Μαζί με τους θεατές ερευνήσαμε τον τρόπο που μπορεί κανείς να αγγίξει έναν τόσο φορτισμένο χώρο μνήμης και ιστορίας. Αναζητήσαμε τον τρόπο να σταθούμε με σεβασμό στη μνήμη αυτή, αλλά και να βιώσουμε εκ νέου την αλήθεια ενός πολύ σύγχρονου μηνύματος, που λέει πως εξακολουθούμε να μην είμαστε ελεύθεροι και να διαιωνίζουμε με την αδιαφορία, τόπους σύγχρονων βασανιστηρίων.

Αυτός ο προβληματισμός εξακολουθεί να διέπει ολόκληρη τη διαδικασία της απόπειρας μας από την πρώτη στιγμή που ξεκινήσαμε: Πώς η ιστορία συναντά τη σημερινή αλήθεια, πώς η δική μου αλήθεια μίας σύγχρονης καθημερινότητας αποκτά κοινά στοιχεία με μία ζοφερή και συγκλονιστική αλήθεια ενός όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος, και πως αυτά τα κοινά στοιχεία αποκτούν οικουμενική αξία.

Πληροφορίες: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15. Τιμές εισιτηρίων 15 ευρώ, φοιτητικό 10 ευρώ

Το ενδιαφερόμενο κοινό πρέπει οπωσδήποτε να επικοινωνεί διότι οι θέσεις θεατών είναι περιορισμένες.

Τηλ. κρατήσεων Κοραή 4: 2103243581 και 6974316537 (καθημερινά  10:00-14:00 και 18:00 – 21:00)

ΚΘΒΕ: «Επιστροφή στον Παράδεισο» στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου

https://i1.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0592/PP0592J0001v01.JPG

Μια Rock ιστορία βίας και νοσταλγίας είναι το έργο του πολυγραφότατου βρετανού συγγραφέα Φίλιπ Ρίντλεϊ «Επιστροφή στον Παράδεισο» που παρουσιάζει το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε μετάφραση – σκηνοθεσία Αναστασίας Ρεβή στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009 και εντάσσεται στην ενότητα «1Χ4», που έχει καθιερώσει το Κ.Θ.Β.Ε., για να αναδείξει το σύγχρονο θέατρο.

Σε καμένα σπίτια, ξεχαρβαλωμένα πεζοδρόμια, σε μια περιοχή γεμάτη συμμορίες, σε μνήματα και στα γκράφιτι του Bethnal Green, μιας φτωχής γειτονιάς του Ανατολικού Λονδίνου εκτυλίσσεται η υπόθεση του έργου όταν ο γοητευτικός και απροσπέλαστος Τράβις Φλαντ μετά από μακρινή απουσία επιστρέφει στον τόπο του ψάχνοντας επαφή με το ιδανικό παρελθόν και το διαφορετικό παρόν….. Περιπλανώμενος στο νεκροταφείο συναντά τη νεαρή Ρίο, αρχηγό συμμορίας η οποία ψωνίζει πελάτες και του δίνει ραντεβού σπίτι της… ένα ραντεβού που μεταλλάσσεται σε λαβύρινθο σειρήνων και αναμνήσεων αφού και η Τόρτσι Σπαρκς, μια εξίσου γοητευτική γυναίκα ανάμεσα στον αληθινό και στο φανταστικό κόσμο του πριν και του τώρα, η γιαγιά της Ρίο, φτιάχνει τα συστατικά ενός απίθανου κοκτέιλ ζωής, βίας, θανάτου και νοσταλγίας…

Η επιστροφή όμως έχει πάντα ρίσκο…. Όπως και η ζωή….. ειδικά για όσους την γνωρίζουν από την «άλλη μεριά»…. Όταν αυτοί οι άνθρωποι συναντιούνται, εξερευνούν τον παράδεισο με τον δικό τους κώδικα…. No mercy.

Ο συγγραφέας Φίλιπ Ρίντλεϊ γεννήθηκε στο East End του Λονδίνου, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε ζωγραφική στο St. Martins School of Art και έργα του έχουν παρουσιαστεί σε όλη την Ευρώπη όπου γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Τα έργα του διακατέχονται από την ευαισθησία του «Θεάτρου των αισθήσεων» της Βικτωριανής εποχής και ο ίδιος δηλώνει: «πάντοτε επιδιώκω να δημιουργήσω μια στερεότυπη εικόνα, έναν ζωντανό πίνακα που αποκαλύπτει το νόημα χωρίς την ανάγκη του λόγου». Η δουλειά του δεν περιορίζεται μόνο σε θεατρικά έργα. Γράφει επίσης λογοτεχνία για μεγάλους και παιδιά, ραδιοφωνικά έργα για το BBC Radio και σκηνοθετεί ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Σε δικό του σενάριο και σκηνοθεσία βασίστηκε η ανατρεπτική ταινία «Διάφανο Δέρμα» που κέρδισε 11 διεθνή βραβεία.

Κριτικές για το έργο

«Μια σκοτεινή ιστορία που ξετυλίγεται με κοφτερό χιούμορ και γκροτεσκ λεπτομέρειες! Ο Ρίντλεϊ στα καλύτερα του»! [John Gross, Daily Telegraph]

«Το συγκεκριμένο έργο του Ρίντλεϊ μοιάζει με φονικό κοκτέιλ που προσφέρεται μαζί με το αντίδοτο. Νοσταλγικό, σαρκαστικό, άγριο. Η ποίηση του λογού του μοιάζει με σιδερένια γροθιά… μια κωμωδία που μοιάζει με ελεγεία, ένα έργο χωρίς συναισθηματισμούς, βίαιο και ανατριχιαστικά διασκεδαστικό». [John Peter, Sunday Times]

Συντελεστές

Μετάφραση Σκηνοθεσία: Αναστασία Ρεβή

Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας

Φωτισμοί: Κωστής Σιδηρόπουλος

Βοηθός σκηνογράφου: Καλλιόπη Εφραιμίδου

Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου

Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Τράβις Φλαντ: Κώστας Ζαχαράκης, Τόρτσι Σπάρκς: Μισέλ Βάλεϊ, Ρίο Σπάρκς: Εύη Σαρμή, Μις Θειάφι: Πάολα Μυλωνά, Μις Κηροζίνη: Βαλεντίνα Φαίδωνος

Παραστάσεις

Τετάρτη & Σάββατο 6 μ.μ. & 9 μ.μ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων

Πλατεία: 22€, Φοιτητικό: 15€

Πληροφορίες-Κρατήσεις

Χώρος Παραστάσεων: Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών, Κολοκοτρώνη 25-27 Σταυρούπολη

Διάρκεια Παραστάσεων: 30/1/2009 έως 1/3/2009

Ώρες λειτουργίας ταμείων ΚΘΒΕ: 9.30 π.μ. έως τις 9.30 μ.μ. Τηλ κρατήσεων: 2310 288000

Ώρες λειτουργίας ταμείου «Ολύμπιον»: Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή: 10-2μ.μ. και 5-9 μ.μ., Τετάρτη και Σάββατο:10-6 μ.μ., Τηλ κρατήσεων: 2310 223211

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα αφυπνίζει συνειδήσεις…

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα αφυπνίζει συνειδήσεις...

Στον ρόλο της Δεσποινίδας Μαργαρίτας η Ολια Λαζαρίδου, σε σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια Αντζελας Μπρούσκου. Ο μονόλογος της Δεσποινίδας Μαργαρίτας είναι μια αλληγορία πάνω στη δύναμη της εξουσίας.  Της εξουσίας όπως τη συναντάμε σε όλες τις μορφές κοινωνικότητας: στην οικογένεια, στο σχολείο, στην Εκκλησία, στο κράτος. Αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη της δαρβινικής επιβίωσης του ισχυροτέρου.

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα δεν έχει φύλο ούτε ηλικία. Δεν έχει πρόσωπο. Παραμένει πίσω από όλα τα προσωπεία της προστατευμένη, αινιγματική, απρόβλεπτη, σκιώδης και γι αυτό τρομαχτική. Ο λόγος της είναι το προσωπείο κι η προστασία της, η διαβεβαίωση ότι το κλειδί το κρατάει πάντα εκείνη. Το μάθημα της «Δεσποινίδας Μαργαρίτας» σύμφωνα με την σκηνοθέτρια της παράστασης, Αντζελα Μπρούσκου, μας διδάσκει ότι «τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει». «Είναι σαν να μην υπάρχετε», υπενθυμίζει στους μαθητές της.

Τεχνική και μέθοδος
«Η Δεσποινίς Μαργαρίτα διαθέτει τεχνική και μέθοδο. Ξέρει να χειρίζεται τους μαθητές της άλλοτε σαν αντικείμενο πόθου και άλλοτε σαν τύραννος ή σαν πραγματική μητέρα. Μέσα από τον κωμικοτραγικό μονόλογό της αφυπνίζει συνειδήσεις, καθοδηγεί, διαφωτίζει αποτρέπει τους νέους από το κακό», σημειώνει η ίδια.

«Τι κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να εξουσιάζουν τους άλλους και γιατί αυτοί οι άλλοι έχουν σαν μοναδική επιλογή να υπακούουν; Οσο υπάρχει η Δεσποινίς Μαργαρίτα και το μάθημά της, το ερώτημα δεν θα απαντηθεί…», καταλήγει.

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1973 στο Ρίο Ντε Τζανέιρο. Λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα, οι παραστάσεις απαγορεύτηκαν από τις αρχές, το έργο πέρασε από λογοκρισία και ξαναπαίχτηκε, αφού επιβλήθηκαν περικοπές στο κείμενο. Στην Ελλάδα η ερμηνεία της Ελλης Λαμπέτη στον ρόλο έχει αφήσει εποχή (1975) σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, ενώ αντίστοιχα τον ρόλο ερμηνεύουν στην Αμερική η Εστέλ Πάρσονς και στη Γαλλία η Ανί Ζιραρντό. ///////Το έργο του Ρομπέρτο Ατάιντε έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Η μετάφραση είναι του Αρη Αρμαγανίδη. Στον ρόλο του μαθητή ο Αρης Μπινιάρης.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 27/01/2009

Η Ζάκυνθος απέκτησε ξανά θέατρο

Η Ζάκυνθος απκτησε ξανά θατρο

«Είναι πάντα γιορτή να ανοίγει μια πόρτα θεάτρου. Είναι πόρτα ψυχής, καρδιάς, καλύτερου ανθρώπου, καλύτερης ζωής. Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ο φάρος μας». Με αυτά τα λόγια, εμφανώς συγκινημένη, η ηθοποιός Τζένη Ρουσσέα εγκαινίασε το νέο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αρκαδίων στη Ζάκυνθο.

Το νησί απέκτησε θέατρο 56 ολόκληρα χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1953. Η δίψα των Ζακυνθινών για το θέατρο φάνηκε από το γεγονός ότι η αίθουσα δεν τους χώρεσε όλους και πολλοί παρακολούθησαν τη βραδιά των εγκαινίων από τον κάτω όροφο του κτιρίου, όπου είχε τοποθετηθεί γιγαντοοθόνη.

«Αριστούργημα, για το οποίο αισθανόμαστε όλοι υπερήφανοι», χαρακτήρισε τον νέο χώρο ο μητροπολίτης Ζακύνθου, ενώ ο δήμαρχος Αρκαδίων, Στέλιος Μποζίκης, ευχήθηκε «το Κέντρο να λειτουργήσει, πέρα από ιδιοτέλειες και μικροπρέπειες. Το Πολιτιστικό Κέντρο αυτό να αποτελέσει το κίνητρο να ανθήσει και πάλι ο πολιτισμός στη Ζάκυνθο».

Από την πλευρά του, ο αντιδήμαρχος Τιμόθεος Ζώντος μίλησε για «μια από τις πιο σημαντικές ημερομηνίες στην πλούσια πολιτιστική Ιστορία του τόπου» και συμπλήρωσε πως «το θέατρο θα συμβάλει όχι μόνο να ανθήσει ο πολιτισμός στη Ζάκυνθο, αλλά να δημιουργήσουμε καλύτερους ανθρώπους».

Στο πλαίσιο των εγκαινίων ο δήμαρχος Αρκαδίων τίμησε δύο εκπροσώπους του νησιού στο θέατρο και την πολιτική, την Τζένη Ρουσσέα, αλλά και την αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου, αποδίδοντάς τους τον τίτλο του επίτιμου δημότη Αρκαδίων.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με μια εξαιρετική συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Οικονόμου, ενώ στις άριες ήταν η υψίφωνος Ελένη Σταμίδου.

Β. Γαροφάλλου – Λ. Μπιντέλας, ΕΘΝΟΣ, 27/01/2009