Daily Archives: 15 Ιανουαρίου, 2009

Σιωπηλός «Οιδίπους» στο Λονδίνο

Μετά το ταξίδι στο Μακάο της Κίνας, το Θέατρο της Σιωπής συμμετέχει με την παράσταση «Αναζητώντας τον Οιδίποδα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Παντομίμας του Λονδίνου με δύο παραστάσεις (σήμερα και αύριο). Είναι η πρώτη ελληνική συμμετοχή στο φεστιβάλ αυτό, που λειτουργεί από το 1977. Ο μύθος του Οιδίποδα με τη γλώσσα του σώματος και της σιωπής παρουσιάζεται σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία Ασπασίας Κράλλη, που ερμηνεύει τον μάντη Τειρεσία. Συμμετέχουν: Γιώργος Τσαμπουράκης (Οιδίπους), Μαλαματένια Γκότση (Ιοκάστη), Ηλίας Μελέτης (Λάιος), Κωστής Κορωναίος (Βοσκός, Σφίγγα), Ιάσων Κουρούνης (Χρύσιππος). Μια σιωπή… χρυσή και ταξιδεμένη. [Γ.Ε.Β., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/01/2009]

Ενδοπαλαιστινιακή σύγκρουση

Το έργο του Ισραηλινού Ιλάν Χατσόρ «Σφαγείο» (καμία σχέση με Ισραηλινούς χασάπηδες), κατερχόμενο από Σέρρες λόγω συμπαραγωγής με το ΔΗΠΕΘΕ, είχε προχθές πρεμιέρα στο Θέατρο Νέου Κόσμου. Κοινωνικό θρίλερ για τρία αδέλφια στην Παλαιστίνη (ένας κυνηγημένος μαχητής, ένας δειλός με γυναίκα και παιδιά που κατηγορείται για συνεργασία με Ισραηλινούς και ο μικρότερος, εκδορέας σε σφαγείο), που μια νύχτα συγκρούονται μεταξύ τους λόγω πατρίδας, οικογένειας, επιβίωσης. Δυναμική σκηνοθεσία (Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος), γερές ερμηνείες (Γιώργος Παπαγεωργίου, Μιχάλης Οικονόμου, Ορέστης Τζιόβας). Αναπάντεχο δεκάλεπτο χάπενινγκ στο φουαγέ, μετά την παράσταση, ο χειμαρρώδης χορός Παλαιστίνιων φοιτητών (πέντε κορίτσια, τέσσερα αγόρια) σε χορευτικούς ρυθμούς οικείους με Κρήτη και Πόντο. [Γ.Ε.Β., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/01/2009]

Φρικιά για φίλημα

Να σας πω την αλήθεια, δεν το περίμενα. Και όμως, η καινούργια παράσταση των Tiger Lillies, που ξεκίνησε από προχθές να παίζεται στο θέατρο Badminton (μέχρι και τις 23 του μηνός) είναι πολύ καλή. Και δεν το περίμενα, γιατί οι Tiger Lillies είναι από τους καλλιτέχνες εκείνους που, ανεξαρτήτως αν είναι καλοί ή κακοί, καταφέρνουν και χτίζουν στα μέρη μας ένα σούπερ όνομα, μάλλον μεγαλύτερο από την αξία τους. Αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία, πόσω μάλλον όταν το καινούργιο τους έργο, το Freak Show, είναι πράγματι ενδιαφέρον. Ειδικά δε προς το τέλος -μην ανησυχείτε, δεν θα σας το αποκαλύψω- υπάρχει ένα κομμάτι άκρως καθηλωτικό. Σε εκείνο το σημείο ακούγεται και το εσωστρεφές, δεκάλεπτης διάρκειας, Forever Together (κυκλοφορεί και σε cd η μουσική).

Βασικά, το Freak Show είναι αυτό που λέει το όνομά του: το σόου των φρικιών. Με τον «τρίποδο Frank», τις «σιαμαίες αδελφές», τον «Μαξ με τα έξι χέρια» και άλλα παράδοξα όντα. Και με τρεις (πραγματικούς) νάνους να αλωνίζουν τη σκηνή παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του story. Στον κεντρικό ρόλο βρίσκεται, όπως πάντα, ο Μάρτιν Ζακ, ο αρχηγός των Tiger Lillies. Με τη λεπτή συναισθηματική φωνή και την αισθητική των καμπαρέ του Μεσοπολέμου.

Θα περάσετε καλά τις δύο ώρες της παράστασης. Εχει και χορογραφίες, έχει και ακροβάτες, έχει και καλή σκηνοθεσία. Θα μπείτε δε στο κλίμα της, μιας και στους υπέρτιτλους μεταφράζονται οι στίχοι των τραγουδιών. Οχι πάντα, βέβαια, όπως ακριβώς έχουν, αλλά εντάξει, πρέπει να προφυλάξουμε και τα χρηστά μας ήθη. Το She γίνεται He, το «Αυτή» δηλαδή γίνεται «Αυτός», έτσι ώστε όταν… «Αυτή» γουστάρει μία γυναίκα να φαίνεται πως τη γουστάρει… «Αυτός». Κι έτσι καθαρίζουμε. Ευτυχώς. Δεν θα το αντέχαμε τέτοιο κακό… Εκτός βέβαια κι αν «Αυτή» ήταν μία άλλη περσόνα του Freak Show: Η κυρία με τη γενειάδα. Τότε αλλάζει το πράγμα…

ΔΗΜ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/01/2009

Ενα θέατρο που το λένε Πόθο [ΚΘΒΕ]

«Το ΚΘΒΕ διανύει την καλύτερη περίοδό του», υποστήριξε χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, Νικήτας Τσακίρογλου. Του φτάνει και του περισσεύει πως την περασμένη σεζόν είχε αύξηση εσόδων και θεατών

Το «Λεωφορείον ο Πόθος» με την Πέμη Ζούνη, σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλογρίδη, ήταν η παράσταση του ΚΘΒΕ που έκανε τα περισσότερα εισιτήρια την περασμένη σεζόν. Ομως, παρά το ότι σημειώθηκε αύξηση των εισιτηρίων, το θέατρο παραμένει με το χέρι απλωμένο προς το υπουργείο Πολιτισμού, καθώς πήρε πολύ μικρότερη επιχορήγηση από αυτή που ζήτησε. Πήρε 7,9 εκατ. ευρώ ενώ ήθελε 10,5 εκατ. Ετσι, και λόγω της αύξησης των οικονομικών υποχρεώσεων προς το προσωπικό του, ζει με την αγωνία των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης. Η ελπίδα όμως πεθαίνει τελευταία. Διοίκηση και καλλιτεχνική διεύθυνση του ΚΘΒΕ εναποθέτουν τις ελπίδες τους «στο ενδιαφέρον του νέου υπουργού Αντώνη Σαμαρά για τον πολιτισμό».

Ανάμνηση όμως φαίνεται ότι αποτελεί για το θέατρο και τη Θεσσαλονίκη το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου, που είχε ανακοινωθεί από την ηγεσία του ΥΠΠΟ ότι θα παραμείνει στην πόλη. Σύμφωνα με ανεπίσημη ενημέρωση του Νικήτα Τσακίρογλου, τον θεσμό θα φιλοξενήσει φέτος η Πολωνία. Ο τέως υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης είχε δηλώσει ότι ήθελε να κρατήσει τον θεσμό στη Θεσσαλονίκη, αλλά με απαραίτητη προϋπόθεση τη στήριξη της πόλης. «Απευθυνθήκαμε σε νομαρχία, δήμο, επιμελητήρια, συλλόγους. Ολοι στήριζαν ηθικά, αλλά κανένας δεν έβαλε το χέρι στην τσέπη», είπε χθες ο πρόεδρος του ΚΘΒΕ, Δημήτρης Γαρούφας.Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου άφησε επίσης να εννοηθεί ότι δεν θα ζητήσει για δεύτερη φορά ανανέωση της θητείας του. «Σ’ αυτή τη θητεία θα ολοκληρώσω το έργο μου», είπε. Ανάμεσα σε άλλα φιλοδοξεί να παραδώσει στον διάδοχό του το ΚΘΒΕ χωρίς χρέος. Το έλλειμμά του προς τρίτους παραμένει στα 800.000 ευρώ. Χορηγίες δεν υπάρχουν καθώς, όπως είπε ο Δ. Γαρούφας, «κάναμε συναντήσεις με επιχειρηματίες, στείλαμε επιστολές, αλλά δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση».

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ ζήτησε για άλλη μια φορά χθες εξίσωση της τακτικής επιχορήγησης του θεάτρου με το Εθνικό, καθώς διαθέτει τρεις σκηνές των 700 θέσεων, οι οποίες απαιτούν 2.200 θεατές ανά παράσταση. «Τέτοια πληρότητα δεν έχουν ούτε τα θέατρα του Λονδίνου, πόσω μάλλον το ΚΘΒΕ σε μια πόλη του ενός εκατομμυρίου κατοίκων. Πρέπει πάντα να συγκρίνουμε την πληρότητα των αιθουσών με τον πληθυσμό της πόλης. Σκοπός μας παραμένει να αυξήσουμε το κοινό μας, το οποίο φέτος κυμάνθηκε κατά μέσο όρο σε 1.200-1.300 θεατές ανά παράσταση», είπε ο Ν. Τσακίρογλου. «Το ΚΘΒΕ διανύει την καλύτερη περίοδό του», τόνισε. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, τα έσοδά του από εισιτήρια την περίοδο 2007-2008 ανήλθαν σε 2.174.393 εκατ. ευρώ (1,8 εκατ. ευρώ την προηγούμενη περίοδο). Τις παραγωγές του είδαν 205.000 θεατές (183.000 το 2006-2007).

Το «Λεωφορείον ο Πόθος» με 26.396 θεατές ήταν η πιο επιτυχημένη παράσταση, με εισπράξεις 325.539 ευρώ. Η πληρότητα όμως της αίθουσας δεν ξεπέρασε το 56%. Οι λοιπές παραστάσεις στις τρεις μεγάλες αίθουσες του ΚΘΒΕ δεν κατόρθωσαν να φτάσουν το 30% σε πληρότητα, μένοντας το πολύ στο 29%. Στο 67% έφτασε η πληρότητα στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών, έχει όμως μόνο 150 θέσεις.

Την περίοδο 2007-2008 το ΚΘΒΕ παρουσίασε 19 παραγωγές, όλες νέες. «Τέτοιον αριθμό νέων παραγωγών δεν παρουσιάζουν ούτε τα μεγάλα θέατρου του εξωτερικού. Κάνουν μια-δυο νέες παραγωγές και το υπόλοιπο διάστημα παρουσιάζουν επαναλήψεις», σχολίασε ο Ν. Τσακίρογλου. Από αυτές τέσσερις βγήκαν εκτός συνόρων. «Οι προσκλήσεις που έχουμε είναι πολλές, αλλά το κόστος είναι πολύ υψηλό», εξήγησε.

Το θέατρο δεν έκανε καμία μετάκληση, αλλά φιλοξένησε δύο παραγωγές. Το έργο «…Με τη Σιωπή», των θεατρικών επιχειρήσεων Λεμπέση, που έκοψε 9.000 εισιτήρια, και το «Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν» από το θέατρο «Αλμα», σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλακόπουλου, που έκοψε 7.395 εισιτήρια.

Πέρσι έγιναν ακόμα τρία εκπαιδευτικά προγράμματα, 3 παραγωγές από το Θεατρικό Εργαστήρι και παρουσιάστηκαν 8 λογοτεχνικά πρωινά. Το ΚΘΒΕ απασχόλησε 142 ηθοποιούς, 16 χορευτές, παρουσίασε 14 συγγραφείς, συνεργάστηκε με 19 σκηνοθέτες, 20 σκηνογράφους – ενδυματολόγους, 16 συνθέτες, 11 χορογράφους.

Οσον αφορά τις ζημιές που προκάλεσαν οι οπαδοί του Ηρακλή στο κτήριο της ΕΜΣ, τις πλήρωσε εξ ολοκλήρου η ΠΑΕ Ηρακλής, ενώ το Δ.Σ. του θεάτρου έμεινε να κάνει την αυτοκριτική του για την απόφασή του να δώσει το θέατρο της ΕΜΣ σε έναν αθλητικό σύλλογο χωρίς να σκεφτεί ότι κάποιοι δεν θα το σεβαστούν.

ΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/01/2009

Αθώον το «Θείο Βρέφος»

Αθωώθηκε το «Θείο Βρέφος» του Γιάννη Καλαβριανού, με άλλα λόγια ο συγγραφέας του, οι ηθοποιοί Ευθύμιος Παπαδημητρίου, Αναστασία Μποζοπούλου, Μαρία Κοσκινά, Χρήστος Θεοδωρίδης και ο ιδιοκτήτης του Θεάτρου του Νέου Κόσμου Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, που δικάζονταν χθες στο Πρώτο Μονομελές Πλημμελειοδικίο Αθηνών για «προσβολή των Θείων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας». Ηταν «θύματα» φανατικών παραχριστιανικών κύκλων, που ευτυχώς η Δικαιοσύνη αντιλήφθηκε ότι ταλαιπωρούνταν για, τουλάχιστον, γελοίο λόγο.

Στο Πλημμελειοδικείο εμφανίστηκε μόνο η μία εκ των δύο μηνυτριών, η Ιωάννα Παπανδρέου, η οποία αρνήθηκε να ορκιστεί στο Ευαγγέλιο, αυτοπροσδιοριζόμενη ως «γνήσια ορθόδοξη που μετρά ο λόγος» της. Παραδέχτηκε ότι όχι μόνο δεν είδε την παράσταση που μήνυσε, αλλά ότι δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει το έργο. «Τόσα άτομα που κάναμε τέτοια φασαρία έξω από το θέατρο λέτε να είχαμε άδικο;» ρώτησε αφελέστατα, για να εισπράξει απ’ την έδρα την κοφτή απάντηση: «Ναι, είχατε άδικο!».

«Κάθε ταινία και παράσταση που έχει τον Χριστό, ανεξαρτήτως περιεχομένου, ακόμη και ο δημοφιλής «Ιησούς της Ναζαρέτ» του Τζεφιρέλι, είναι βλάσφημος;» ρώτησε ο πρόεδρος. «Ναι», απάντησε κατηγορηματικά η μηνύτρια. «Ξέρετε πόσο κακό κάνετε στην Εκκλησία με αυτή τη στάση σας;» της αντιγύρισε αυθορμήτως.

Οση ώρα απολογούνταν ο θίασος, η μηνύτρια και 4-5 ομόθρησκοί της φώναζαν διαρκώς «βλάσφημοι». Ο Θεοδωρόπουλος ρωτήθηκε αν ελέγχει τα έργα που ανεβάζει στο θέατρό του. Υπερασπιζόμενος το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου, απάντησε: «Δεν κάνω ποτέ λογοκρισία. Με αφορούν τα άτομα που ανεβάζουν τις παραστάσεις και η δική τους σοβαρότητα. Το έργο του Καλαβριανού έχει ήρωα ένα σαλεμένο παιδί που θέλει να γίνει Χριστός στη θέση του Χριστού και καταλήγει Βούδας». «Ευτυχώς, δηλαδή, που δεν έγινε μουσουλμάνος για να μην έχετε τα μπλεξίματα του Δανού κομίστα με τα σκίτσα του Μωάμεθ», σχολίασε ο ενημερωμένος προέδρος.

Μόλις ανακοινώθηκε η αθωωτική απόφαση, η μηνύτρια και οι φίλοι της αποχώρησαν φωνάζοντας προς τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα «τα πήρατε» και «χρηματιστήκατε». Η… προτελευταία ατάκα της Ι. Παπανδρέου ήταν «βγάλτε την εικόνα του Χριστού γιατί θα πέσει στο κεφάλι σας».

ΙΩ.ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 15/01/2009

«Σφαγείο» με πένθιμο «γλέντι»

Ε.Δ.Χ., Τα Νέα, 15/01/2009

Κάθε φορά που πλησιάζουμε ως θεατές τη σκοτεινή μορφή των ηρώων του έργου το οποίο διαδραματίζεται στη σκηνή, «ξυπνάμε», επηρεαζόμαστε, σκεφτόμαστε, γύρω από την ιστορία που μόλις παρακολουθήσαμε. Σαν να αντανακλάται στον περίγυρό της, ώς τις οντολογικές πηγές. Μ΄ αυτήν την αίσθηση βγήκε το κοινό από την προχθεσινή, αθηναϊκή πρεμιέρα του «Σφαγείου», του Ισραηλινού συγγραφέα Ιλάν Χατσόρ, με θέμα τη συγκρουσιακή σχέση τριών Παλαιστινίων αδελφών, που η ζωή τους έχει γίνει άθυρμα στη δίνη των ισχυρών. Η χρονική στιγμή, να παρουσιαστεί το «Σφαγείο» τώρα, που η αδυσώπητη αραβο-ισραηλινή σύγκρουση κορυφώνεται με τον βομβαρδισμό και το ανελέητο σφυροκόπημα των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας, δίνει στην παράσταση διαστάσεις πολιτικού θεάτρου. Και σαν να εισβάλλει με σφοδρότητα στη ζωή μας ο κοινωνικός και πολιτικός ρόλος της τέχνης. Κάτι που συνεχίστηκε και μετά το σπαρακτικό φινάλε της παράστασης του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Βγαίνοντας από την αίθουσα, στο φουαγιέ του θεάτρου, μας περίμενε ένα ευχάριστο ξάφνιασμα. Εννέα αγόρια και κορίτσια από τον Σύλλογο Παλαιστινίων Φοιτητών στην Ελλάδα, ντυμένοι στα μαύρα με το εμβληματικό ασπρόμαυρο μαντίλι στον λαιμό, είχαν στήσει χορό. Διαδοχικές εικόνες, ήχοι, αισθήσεις πάνω σε παραδοσιακά γαμήλια τραγούδια, που αναφέρονται στην ένωση, στην αγάπη, στη συνύπαρξη, συνετέλεσαν στην αντιληπτική διεργασία των θεατών, οι οποίοι μετείχαν σ΄ αυτό το πένθιμο «γλέντι». Συμμετοχή, ρίγος και αισθητική απόλαυση. Ήταν μια πολιτιστική εκδήλωση αντάξια ενός πολιτικού θεάτρου, που προίκισε πολιτικά το «Σφαγείο». Να κάποιες δράσεις τέχνης που μοιραζόμαστε, χωρίς τους μοντέρνους, παραστασιακούς, interactive κώδικες.

Η γυναίκα με τα μαύρα

«Η γυναίκα με τα μαύρα» (φωτογραφία) του Στέφαν Μάλατρατ, έργο βασισμένο στο μυθιστόρημα της Σούζαν Χιλ, παρουσιάζεται για δεύτερη συνεχόμενη χρόνια στο θέατρο «Μέλι» (Φωκαίας 4 και Αριστοτέλους 87, τηλ. 210-8221.111) στις 21.15. Σκηνοθετεί και παίζει ο Δ. Κατρανίδης. Μαζί του ο Γ. Κέντρος.

* Ολοκληρώνονται (έως τις 25 Ιανουαρίου) οι παραστάσεις του έργου «Ημέρωμα της στρίγγλας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, στη «Σκηνή Κοτοπούλη» (Πανεπιστημίου 48, τηλ. 210-3305.074) του Εθνικού Θεάτρου. Σκηνοθετεί ο Κ. Αρβανιτάκης.

Αθώο το «Βρέφος»

ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009
Στο εδώλιο οδήγησε τους συντελεστές της παράστασης «Εγώ είμαι το θείο βρέφος» η μήνυση που είχαν καταθέσει εις βάρος τους δύο γυναίκες κατηγορώντας τους ότι μέσω του έργου καθύβριζαν κακόβουλα την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Χθες δεν χρειάστηκαν παρά μόνο λίγα λεπτά ώστε ο εισαγγελέας και ο πρόεδρος του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών να καταλήξουν στην αθώωση των κατηγορουμένων, καθώς από κανένα στοιχείο δεν πείστηκαν ότι σκηνοθέτης και ηθοποιοί της παράστασης είχαν διαπράξει οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη.

Εξάλλου, από τους τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας μόνο μία γυναίκα προσήλθε στο ακροατήριο για να υποστηρίξει τη μήνυση, η οποία μάλιστα ομολόγησε ότι δεν είχε παρακολουθήσει την επίμαχη παράσταση, αλλά από όσα είχε ακούσει σχημάτισε την άποψη ότι το περιέχομένό της ήταν βλάσφημο.

«Μπορούμε να φέρνουμε ανθρώπους στα δικαστήρια, επειδή μάθαμε ότι ένα έργο που παίζεται είναι βλάσφημο; Ξέρετε τι ζημιά κάνετε εσείς στην Εκκλησία;», παρατήρησε μεγαλόφωνα απευθυνόμενος προς τη μάρτυρα ο πρόεδρος του δικαστηρίου χωρίς να κρύβει την έκπληξή του.

Από την πλευρά τους οι κατηγορούμενοι, ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Καλαβριανός, οι ηθοποιοί Χρήστος Θεοδωρίδης, Μαρία Κοσκινά, Αναστασία Μποζοπούλου και Ευθύμιος Παπαδημητρίου και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, όπου είχε παιχτεί το έργο, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, υποστήριξαν ότι σε καμία περίπτωση δεν είχαν πρόθεση να θίξουν τη θρησκεία.

function openWindow(theTarget, windowName, Properties){
var newWin = window.open(theTarget, windowName, Properties);
newWin.focus();
}

Ο Νικήτας Τσακίρογλου στον απολογισμό του ΚΘΒΕ: «Τα θέατρα έγιναν πλέον σαν τα μπουζούκια»

ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009
Είναι μεγάλες οι αίθουσες του ΚΘΒΕ  και ψάχνει τρόπους να τις γεμίζει  καθημερινά ο καλλιτεχνικός του  διευθυντής Νικήτας Τσακίρογλου

«Τα θέατρα λειτουργούν πλέον κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Έγιναν σαν τα μπουζούκια», έλεγε χτες ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που αντιμετωπίζει η δεύτερη κρατική σκηνή. Ο προϋπολογισμός του θεάτρου για το 2009 ανέρχεται στα 10 εκατομμύρια ευρώ, εγκρίθηκαν όμως 7.900.000 ευρώ, ενώ το έλλειμμα παραμένει, και η μεγαλύτερη διοργάνωση που φιλοξενούσε τα δύο τελευταία χρόνια το θέατρο- αυτή της απονομής του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου- οδεύει προς ματαίωση.

Το ΚΘΒΕ είχε φιλοξενήσει επί δύο συνεχείς χρονιές (το 2007 και το 2008) τις εκδηλώσεις του 11ου και 12ου Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου με έξοδα που άγγιξαν το ένα εκατομμύριο ευρώ, μετά το πέρας όμως της διετούς σύμβασης δήμος και νομαρχία, παρότι εκλήθησαν από το θέατρο να συμβάλουν οικονομικά, δεν φάνηκε να ενδιαφέρονται…

Ο απολογισμός της καλλιτεχνικής δράσης του ΚΘΒΕ για το 2008 πάντως χαρακτηρίστηκε μάλλον θετικός, καθώς επιτεύχθηκε αύξηση των εισιτηρίων και σχετική αύξηση των εσόδων. Τις 19 συνολικά παραγωγές που παρουσιάστηκαν παρακολούθησαν 204.425 θεατές που απέδωσαν έσοδα 2.174.393 ευρώ. Ως πλέον «προσοδοφόρα» παράσταση χαρακτηρίζεται ο «Ορέστης» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Σλόμπονταν Ουνκόφσκι, την οποία παρακολούθησαν συνολικά 23.832 θεατές και απέδωσε έσοδα 439.807 ευρώ. Δεύτερο (23.383 εισιτήρια στις 62 παραστάσεις και 325.539 ευρώ) αναδείχθηκε το «Λεωφορείο ο πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς.

«Κληρονομήσαμε έναν πύργο, αλλά είμαστε λίγοι κι εμείς και οι φίλοι μας που καλούμε στα πάρτι… Πρέπει να βρούμε κι άλλα χρήματα για να τον συντηρήσουμε», δήλωνε χαρακτηριστικά ο Νικήτας Τσακίρογλου αναφερόμενος στις υπερμεγέθεις αίθουσες του ΚΘΒΕ (συνολικής χωρητικότητας 2.000 θέσεων) τις οποίες καλείται να γεμίζει…

Μάνα-ακτιβίστρια διαλύει παράσταση

ΣΤΟ «ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!» ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΓΕΡΑΣΙΜΙΔΟΥ

Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009
ο θίασος του «Πολύ καλά!» το  γλεντάει στο «Θ�ατρο Εξαρχείων». «Στόχος μου είναι να προκαλώ το κοινό  να σκ�φτεται, διασκεδάζοντάς το», λ�ει η συγγραφ�ας του Λίζα Κρον. «Μ΄  αρ�σει να κάνω τους θεατ�ς να γελάνε και να αλλάζουν την οπτική τους  γωνία. Είναι σημαντικό, όταν βγαίνει απ΄ το θ�ατρο, ο κόσμος να βλ�πει τα  πράγματα λίγο διαφορετικά»

Μάνα-ακτιβίστρια διαβρώνει ξεκαρδιστικά την παράσταση της κόρης-συγγραφέως στο «Πολύ καλά!» της Λίζας Κρον που ο Τάκης Βουτέρης ανεβάζει με Αννίτα Δεκαβάλλα και Ελένη Γερασιμίδου. Η Αμερικανίδα Λίζα Κρον- άπαιχτη στην Ελλάδα- είναι η συγγραφέας. Αλλά είναι, η ίδια, και ο ένας από τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους του έντονα αυτοβιογραφικού της έργου (2004) – «μεταμοντέρνο Πιραντέλο» θα το χαρακτήριζα λέει η Αννίτα Δεκαβάλλα η οποία τον ερμηνεύει με συμπρωταγωνίστρια την Ελένη Γερασιμίδου αλλά έχει κάνει και τη μετάφραση-, που με τον τίτλο «Πολύ καλά!» ανεβάζει ο Τάκης Βουτέρης στο «Θέατρο Εξαρχείων».

Βασικό στοιχείο του έργου- και ανατροπή στην εικόνα του ρεπερτορίου του «Θεάτρου Εξαρχείων» που σε άλλο ύφος μας έχει συνηθίσει, με θέματα πολύ σοβαρά και δραματικά-, ότι πρόκειται για ξεκαρδιστική (αλλά και τρυφερή) κωμωδία- της μουρλής, δηλαδή, γίνεται επί σκηνής…

Όπου, λοιπόν, η συγγραφέας Λίζα Κρον έχει γράψει ένα «πολύ σοβαρό έργο για ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας» που ανεβάζει η ίδια.

Αλλά κάνει ένα λάθος μοιραίο: κουβαλάει επί σκηνής ως ζωντανό παράδειγμα, τη μάνα της, «έναν απίστευτα ενεργητικό άνθρωπο παγιδευμένο σ΄ ένα ανήμπορο κορμί». Η τρομερή μαμά- ακτιβίστρια, με μεγάλη αντιρατσιστική δράση στο παρελθόν- κερνάει το κοινό με κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς του θιάσου και γενικά αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της. Ξαφνικά οι ηθοποιοί αποφασίζουν ότι προτιμούν τη συντροφιά της μαμάς από το έργο της κόρης, βγαίνουν από τους ρόλους τους και επαναστατούν. Και το προσεκτικά οργανωμένο θεατρικό οικοδόμημα της Λίζας τινάζεται στον αέρα. Οι εκπλήξεις και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη μέχρι την τελευταία στιγμή στο ιδιαίτερα εφευρετικό έργο που θέμα του έχει τις σχέσεις μάνας και κόρης, την παιδική ηλικία, την οικογένεια, την κοινωνία, τον ρατσισμό…

«Είναι ένα μοντέρνο έργο χωρίς να είναι μοντερνιά», το προσδιορίζει επιγραμματικά η Ελένη Γερασιμίδου. «Και έχει πολλές εκπλήξεις». «Θέλαμε χρόνια να κάνουμε κωμωδία», διευκρινίζει η Αννίτα Δεκαβάλλα για την επιλογή. «Εκείνο που μας τράβηξε στο έργο είναι ότι δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Είναι ένα πανηγύρι θεάτρου. Ό,τι υπάρχει στο θέατρο το εκμεταλλεύεται. Παίζει πολύ ανάμεσα στο τι είναι πραγματικότητα και τι είναι θέατρο. Αποδομεί το θέατρο αλλά διακωμωδώντας την αποδόμηση. Χωρίς να είναι καθόλου εγκεφαλικό».

«Ήθελα να ξαλαφρώσω λιγάκι από τον “Καυτό πάγο”»- (σ.σ.: το προηγούμενο έργο του «Θεάτρου των Εξαρχείων», που θέμα του ήταν η δολοφονία ενός παιδιού από έναν παιδεραστή- «και το έργο είναι μία κωμωδία. Με σύγχρονο προβληματισμό βέβαια», τη συμπληρώνει ο σύντροφός της Τάκης Βουτέρης που αυτήν τη φορά έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία. «Αλλά ήθελα και κάποια στιγμή να είμαι για λίγο και θεατής- καθώς δεν παίζω. Δουλέψαμε με μία αφοσιωμένη, όπως και όλοι οι συντελεστές, ομάδα ηθοποιών οι οποίοι στις δοκιμές είχαν πολλές ιδέες που τις δέχτηκα γιατί και το έργο τις δέχεται- είναι πολύ ανοιχτό. Και το διασκεδάσαμε. Με πολύ αυτοσχεδιασμό. Το έργο έχει ρεαλιστική έκφραση και ένα έντονο πιραντελικό στοιχείο- ποια είναι η αλήθεια;».

Ηθοποιός αλλά και πολυβραβευμένη συγγραφέας της νέας γενιάς, με πολλές κωμωδίες στο ενεργητικό της, ιδρυτικό μέλος του επιτυχημένου θεατρικού σχήματος Five Lesbian Βrothers («Πέντε Αδελφοί Λεσβίες»), η Λίζα Κρον πειραματίζεται διαρκώς με τη φόρμα και εντάσσει πάντα στα έργα της, καθώς έχει αρχίσει από ουάν γούμαν σόου, το κοινό.

Το «Πολύ καλά!» ανεβαίνει με σκηνικά και κοστούμια Παναγιώτας Κοκκορού, μουσική Πλάτωνα Ανδριτσάκη και φωτισμούς Αλέκου Αναστασίου. Παίζουν επίσης η Άνδρη Θεοδότου, η Λιάνα Παρούση, ο Γιώργος Δεπάστας και ο Τάσος Πολιτόπουλος.

ΙΝFΟ: Από τις 6 Φεβρουαρίου στο «Θέατρο Εξαρχείων» (Θεμιστοκλέους 69, Εξάρχεια, τηλ. 210-3300.879).

Σε μια πολυφυλετική γειτονιά

Η Ελένη Γερασιμίδου μιλάει για τον ρόλο της απίθανης μάνας. «Είναι μία γυναίκα ανήμπορη αλλά με πάρα πολύ χιούμορ, πολύ δυναμικό πλάσμα, πάρα πολύ ανοιχτό μυαλό, με ουσιαστικά καλές ιδέες για τις σχέσεις των ανθρώπων και τις ιδιαιτερότητές τους. Έχει οργανώσει μία πολυφυλετική γειτονιά. Με όλες τις δυσκολίες που μπορεί να έχει αυτό το εγχείρημα στην αρχή. Είχα μία μάνα παρόμοια που την έχασα τον Αύγουστο: ήθελε πάντα να ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο. Ήταν για μένα παράδειγμα. Κι εκείνο που λέω είναι ότι το μόνο που επιτρέπεται στους γονείς να ονειρεύονται είναι να πραγματοποιηθούν τα όνειρα των παιδιών τους και όχι τα δικά τους για τα παιδιά. Προσπαθώ να το εφαρμόσω και με την κόρη μου και με τους μαθητές μου στη δραματική σχολή».