Daily Archives: 8 Ιανουαρίου, 2009

«Λεωφορείο ο Πόθος»: Τελευταίες Παραστάσεις στο ΚΘΒΕ

https://i0.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0582/PP0582P0002v01.jpg

Το ταξίδι του ολοκληρώνει μετά την αποθέωση που γνώρισε από το κοινό, η επιτυχημένη παράσταση του ΚΘΒΕ «Λεωφορείο ο Πόθος», στο Θέατρο της Εταιρείας Mακεδονικών Σπουδών, την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009.

Το αριστούργημα του Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλογρίδη είναι μια παράσταση που άφησε το στίγμα της στο ΚΘΒΕ καθώς πήρε θερμές κριτικές από κοινό και κριτικούς και παίζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά στη σκηνή της ΕΜΣ. Μέχρι στιγμής παρακολούθησαν την παράσταση πάνω από 35.000 θεατές,

Το Λεωφορείο ο πόθος είδε για πρώτη φορά το φως της σκηνής στο Ethel Barrymore Theater της Νέας Υόρκης στις 3 Δεκεμβρίου του 1947. Είναι το πρώτο έργο που κερδίζει και τα τρία κορυφαία βραβεία, το Πούλιτζερ, το Βραβείο Κριτικών της Νέας Υόρκης και το Ντόναλντσον. Την ίδια χρονιά ανεβαίνει στο Μπρόντγουεϊ κάτω από τη σκηνοθετική ματιά του Ελία Καζάν με τους Μάρλον Μπράντο και Τζέσικα Τάντι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ενώ το 1951 η κινηματογραφική του μεταφορά χαρίζει στη Βίβιαν Λι το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Στο έργο οι ήρωες προέρχονται από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους: Εκείνη: η Μπλάνς, λεπτεπίλεπτη, ευαίσθητη, ονειροπόλα και υπερβολικά κοκέτα, μια γυναίκα που αναζητά τη μαγεία. Εκείνος: ο Στάνλεϊ, ένας άντρας ρεαλιστής ένας άντρας που αναζητάει την άμεση και απλή απόλαυση της ζωής, και αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως τρόπαιο, νιώθει να απειλείται από την έλευση της. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και δε θ’ αργήσει να συμβεί…

Κριτικές:

«Ο σκηνοθέτης – σκηνογράφος, Αντώνης Καλογρίδης σε έναν σκηνικό χώρο που λειτούργησε κινηματογραφικά σε τρία επίπεδα, έτσι ώστε η εσωτερική ζωή και το σπίτι, μαζί με το δρόμο, το ξενοδοχείο, το λιμάνι, τα στενοσόκακα……και την καρότσα μιας νταλίκας με την ένδειξη “fragile” να αποτελούν μέρος του ίδιου ψυχικού τοπίου της Μπλανς, ξεδίπλωσε το έργο, χωρίς περικοπές και με στόχο μια καθαρή άμεση μάχη αντιθέτων με αμφιλεγόμενο νικητή» [Εφημερίδα «Ημερησία», 25/11/2008]

«Μια σύγχρονη ματιά σε ένα κλασικό κείμενο, που ενέχει πειραματισμό δίχως να τον διατυμπανίζει. Μια αναπάντεχη παράσταση που ευχαρίστως ξαναβλέπεται» [Εφημερίδα Ελ. Τύπος 14/12/2008].

Συντελεστές παράστασης

Μετάφραση Χρήστος Νικολόπουλος

Σκηνοθεσία Σκηνικά Αντώνης Καλογρίδης

Κοστούμια Κλαίρ Μπρέισγουελ

Μουσική Θοδωρής Οικονόμου

Χορογραφία Τατιάνα Μύρκου

Φωτισμοί Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Βοηθός σκηνοθέτη Φώτης Καραλής

Βοηθός σκηνογράφου Δανάη Πανά

Βοηθός ενδυματολόγου Παναγιώτης Λαμπριανίδης

Οργάνωση παραγωγής Ροδή Στεφανίδου

Διανομή

Μπλάνς Ντυμπουά-Πέμυ Ζούνη, Στάνλει Κοβάλσκι-Βασίλης Μπισμπίκης, Στέλλα Κοβάλσκι-Ιωάννα Παγιατάκη, Χάρολντ Μίτσελ-Γιάννης Χαρίσης, Στήβ Χάμπελ-Γιώργος Ζώης, Γιούνις Χάμπελ-Θάλεια Σκαρλάτου, Λούσι-Νοσοκόμα-Μάρα Κουκουλά, Ναύτης-Πάμπλο Γκονζάλες-Απόστολος Κρίτσας, Τζόνι–Γιάννης Παλαμιώτης, Γιατρός-Φώτης Ζήκος, Νέος-Μιχάλης Συριόπουλος, Μεξικάνα-Χρύσα Ιωαννίδου

Περαστικοί-Μνήμες

Ζωή Αλεξούλη, Πέλλα Μακροδημήτρη, Αναστασία Χαριτίδου, Ευστράτιος Ανούδης,Παύλος Μαρωνίδης, Δημήτρης Νικολαϊδης, Γιώργος Παυλίδης, Ιούλιος Τζιάτας, Στέλιος Χατζηαδαμίδης.

Παραστάσεις: Τετάρτη & Σάββατο 6 μ.μ. & 9 μ.μ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων: Πλατεία-Θεωρεία 22€, Εξώστης 15€, Φοιτητικό(πλατεία) 15€, Φοιτητικό(εξώστης) 12€

Τηλ.Tαμείων: 2310 288.000, Θέατρο Ε.Μ.Σ., Εθνικής Αμύνης 2

Το «Πρωτάθλημα» τελειώνει!

prothathlima-2ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Πόσο μακριά θα έφτανες για να μάθεις την αλήθεια;

Η Ομάδα Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα παρουσιάζει τις τελευταίες 4 παραστάσεις του έργου

Το Πρωτάθλημα της Πένυς Φυλακτάκη στο Χώρο Τέχνης 3ος Όροφος, Καθολικών 4, Θεσσαλονίκη από 14 έως και 17 Ιανουαρίου 2009, στις 21:30.

Σημειώνεται ότι το έργο τιμήθηκε με το 3ο Κρατικό Βραβείο για Νέους Θεατρικούς Συγγραφείς από το Υπουργείο Πολιτισμού του 2004, ενώ η πρώτη παρουσίασή του έγινε το 2005 στον Άδειο Χώρο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου.

Μια γυναίκα και ένας άντρας συναντιούνται στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Στο ίδιο δωμάτιο κάθε Πέμπτη συνευρίσκονται ερωτικά οι σύζυγοί τους επί ένα χρόνο. Οι απατημένοι βρίσκονται εκεί για να καταστρώσουν ένα σχέδιο και να τους αιφνιδιάσουν. Όση ώρα περιμένουν αποκαλύπτεται, όμως, μέσα από διάφορα flashback, ο πραγματικός έγγαμος βίος και των δύο ζευγαριών… Μια πικάντικη μαύρη κωμωδία με θέμα τον έρωτα και τις σχέσεις των ζευγαριών πριν, κατά και μετά το γάμο. Μια παράσταση που εξελίσσεται εκεί όπου… «και οι τοίχοι έχουν αυτιά».

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σακατζής

Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Σουλιώτης – Δημήτρης Σακατζής

Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Σουλιώτης

Μουσική: Έλσα Μουρατίδου

Παίζουν: Στάθης Μαυρόπουλος, Σοφία Βούλγαρη

Andrew Lloyd Webber on Eurovision and the Phantom sequel

The Composer Andrew Lloyd Webber

Το «φάντασμα» ξανάρχεται

Ο Βρετανός συνθ�της του �ργου, σερ Αντριου Λόιντ Β�μπερ, αποκάλυψε πως ετοιμάζεται η συν�χεια του θρυλικού μιούζικαλ «Το Φάντασμα της Οπερας»

Ο Βρετανός συνθέτης του έργου, σερ Αντριου Λόιντ Βέμπερ, αποκάλυψε πως ετοιμάζεται η συνέχεια του θρυλικού μιούζικαλ «Το Φάντασμα της Οπερας»

Είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση, το θρυλικό «Φάντασμα της Οπερας» επιστρέφει στη σκηνή. Ο Βρετανός συνθέτης του έργου, σερ Αντριου Λόιντ Βέμπερ, αποκάλυψε σε συνέντευξή του στους «Τάιμς» πως ετοιμάζεται η συνέχεια του θρυλικού μιούζικαλ.

Η νέα εκδοχή του μιούζικαλ θα έχει τίτλο «Φάντασμα: Η αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει» και η πρεμιέρα του προγραμματίζεται για τα τέλη του 2009. Στόχος και φιλοδοξία του συνθέτη μάλιστα είναι η πρεμιέρα να γίνει ταυτόχρονα σε Λονδίνο, Μπρόντγουεϊ και Σανγκάη.

Οσο για τον πρωταγωνιστή; Το όνομά του είναι επτασφράγιστο μυστικό. «Εχουμε αποφασίσει ποιος θα είναι, αλλά ακόμη δεν μπορούμε να ανακοινώσουμε το όνομά του», είπε ο Βέμπερ. Σύμφωνα με τις φήμες, πάντως, φαβορί για τον πρωταγωνιστικό ρόλο θεωρούνται ο Τζέραλντ Μπάτλερ, ο Χιου Τζάκμαν και ο Τζακ Ο Μπράιαν.

«Το Φάντασμα της Οπερας» είναι ένα από τα δημοφιλέστερα μιούζικαλ παγκοσμίως. Εκανε πρεμιέρα στη θεατρική σκηνή πριν από 22 χρόνια με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Κρόφορντ. Από τότε μέχρι σήμερα το μιούζικαλ έχουν παρακολουθήσει 80 εκατομμύρια θεατές σε 124 διαφορετικές χώρες του πλανήτη. Οσο για τα κέρδη του; Αυτά έχουν αγγίξει τα 5 δισ. δολαρίων, ποσό που του έχει χαρίσει τον τίτλο του πιο εμπορικού μιούζικαλ όλων των εποχών. Το 2004 το «Φάντασμα της Οπερας» κατέκτησε και τον κινηματογράφο. Την κινηματογραφική μεταφορά του έκανε ο σκηνοθέτης Τζόελ Σουμάχερ, ενώ στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίστηκε ο Τζέραλντ Μπάτλερ.

Το ανέβασμα της συνέχειας του «Φαντάσματος της Οπερας» ωστόσο δεν είναι το μοναδικό καλλιτεχνικό εγχείρημα με το οποίο ασχολείται αυτήν την περίοδο ο Βέμπερ. Ο 60χρονος συνθέτης έχει αναλάβει να γράψει το τραγούδι, με το οποίο θα διαγωνιστεί το Ηνωμένο Βασίλειο στη φετινή Γιουροβίζιον. «Τα τηλεοπτικά κάστινγκ αυξάνουν το θεατρικό κοινό. Δεν μπορώ να τα σνομπάρω», δηλώνει ο ίδιος.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΟΥΚΑ, ΕΘΝΟΣ, 08/01/2009

Η Ζωή Λάσκαρη με την «Αλμα Μάλερ» έως τις 18 Ιανουαρίου

«Αλμα Μάλερ» ως τις 18 Ιανουαρίου

Η Ζωή Λάσκαρη θα υποδύεται την «Αλμα Μάλερ» έως τις 18 Ιανουαρίου στο θέατρο «Αθηναϊς-Ζωή Λάσκαρη». Η πρωταγωνίστρια για δεύτερη σεζόν φόρεσε το κοστούμι της γυναίκας που είχε γοητεύσει μεγάλες προσωπικότητες της εποχής της, σε σκηνοθεσία-μετάφραση-διασκευή Αθανασίας Καραγιαννοπούλου. Μαζί της ο Τάκης Χρυσικάκος, ο οποίος υποδύεται τους περισσότερους αντρικούς ρόλους της παράστασης (Γκούσταβ Μάλερ – Γκούσταβ Κλιμτ – Οσκαρ Κοκόσκα – Αλεξ Τσεμλίσκι – Βάλτερ Γκρόπιους – Φραντς Βέρφελ) και ο Στέλιος Ψαρουδάκης (Αντον Σμιντ).

«Σας αρέσει ο Μπραμς;» από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου

Η Κάτια Γέρου υποδύεται τη Ρωσίδα Ιρίνα στο έργο της Μάρως Δούκα, «Σας αρέσει ο Μπραμς;», που παρουσιάζει το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου σε καφέ της πόλης, στις 15, 16, 17 και 18 Ιανουαρίου. Το έργο, σε σκηνοθεσία Κυριάκου Κατζουράκη είναι η μαρτυρία-κατάθεση της Ιρίνας ενώπιον ακροατηρίου. Η Ιρίνα είναι από την πρώην Σοβιετική Ενωση, έρχεται στην Ελλάδα μετά τα ιστορικά γεγονότα του 1990 και γίνεται θύμα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Η Ιρίνα μιλάει για τη χαμένη της πατρίδα, τη χαμένη της κουλτούρα και τα ανεκπλήρωτα όνειρά της. Η ιστορία της ξετυλίγεται μέσα από μια σειρά προσωπικών εξομολογήσεων και αναδρομών στο παρελθόν και ταυτόχρονα ατελείωτη περιπέτεια των προσφύγων. Η ίδια αναπαριστά ακόμα και το τραγικό τέλος της.

Συνεργασία Εθνικού και Κέντρου Κινηματογράφου

Η συνεργασία του Εθνικού Θεάτρου με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, που ξεκίνησε πέρυσι, δεν ήταν ευκαιριακή. Συνεχίζεται και φέτος μετακομίζοντας από το «ΡΕΞ» στο «Τριανόν Filmcenter» και αφορά πάντα προβολές ταινιών μυθοπλασίας που βασίζονται σε παραστάσεις από το ρεπερτόριο του Εθνικού.

Η ταινία του Τόμας Βίντερμπεργκ «Οικογενειακή γιορτή» θα παιχτεί στο «Τριανόν» σε αντιπαραβολή με την παράσταση του Λιγνάδη «Η καλή οικογένεια»

Τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου θα προβληθεί η «Οικογενειακή γιορτή» (Festen) του Τόμας Βίντερμπεργκ με αφορμή την παράσταση «Η καλή οικογένεια» του Γιόακιμ Πίρινεν, που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Λιγνάδης για τη Νέα Σκηνή του θεάτρου. Το «Festen» ήταν η πρώτη ταινία του δανέζικου Δόγματος 95 , που κέρδισε πλήθος βραβείων σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων το Ειδικό βραβείο Επιτροπής στις Κάνες (1998). «Αυτό που κάναμε στο «Festen» ήταν στενά συνδεδεμένο με το θέατρο», είχε πει ο Βίντερμπεργκ.

Η ταινία, που παρακολουθεί μια οικογενειακή συγκέντρωση με αφορμή τα 60ά γενέθλια του πατέρα, κάθε άλλο παρά γιορταστική είναι. Ο πρωτότοκος γιος αποφασίζει να ξεσκεπάσει τα άρρωστα οικογενειακά μυστικά και τη διπλή ζωή του πατέρα του.

Αντίθετα, στο θεατρικό έργο του Γιόακιμ Πίρινεν «Η καλή οικογένεια», τίποτα το σκοτεινό δεν υπάρχει. Η ζωή παραμένει μέχρι τέλους ειδυλλιακή για τον Λάσε, τη σύζυγο και τα δύο παιδιά τους. Κάτι, όμως, που δεν κάνει το έργο ανακουφιστικό. Οι αψεγάδιαστες οικογενειακές εικόνες (αγάπη, λεφτά, υγεία, συνεννόηση) είναι πολύ ενοχλητικές και ψεύτικες. Αλλωστε και η παράσταση του Λιγνάδη καταλήγει ένα σχόλιο πάνω στα κλισέ και τις φαντασιώσεις περί ευτυχίας, που ταλαιπωρούν ακόμα και τους πιο ισορροπημένους ανθρώπους. Παίζουν: Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Νίκος Πουρσανίδης, Μηνάς Χατζησάββας, Μαρίνα Ψάλτη.

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα τη συνύπαρξη και την αλληλεπίδραση θεάτρου – κινηματογράφου. Συμμετέχουν ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο Μηνάς Χατζησάββας και η Μαρίνα Ψάλτη και οι κριτικοί κινηματογράφου Γιάννης Ζουμπουλάκης και Παναγιώτης Παναγόπουλος. Η προβολή ξεκινά στις 8 μ.μ. και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Ενας Ισραηλινός γράφει για το ανθρώπινο πρόσωπο του «εχθρού»

Της Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 8 Iανoυαρίου 2009

Στις Σέρρες ήταν συνέχεια sold out. Στο ανακαινισμένο θέατρο του ΔΗΠΕΘΕ της πόλης, το «Σφαγείο» του Ιλάν Χατσόρ, του Ισραηλινού συγγραφέα που επέλεξε να σκηνοθετήσει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου), έκανε ένα κλικ. Η επιλογή του συγκεκριμένου έργου δηλώνει καλά αντανακλαστικά. Ανέβηκε άλλωστε πριν ξεσπάσουν τα γεγονότα στη Γάζα. Από τις επίκαιρες παραστάσεις της χρονιάς κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Ακόμη και για τα γεγονότα που προηγήθηκαν στην Αθήνα.

  • Η άλλη πλευρά

Μιλάει για το καθήκον, την εξέγερση και την προδοσία. Μέσα από την τραγωδία μιας οικογένειας που αφανίζεται στο άγριο σκηνικό μιας διαμάχης. Εκεί που οι δεσμοί του αίματος, οι ηθικές αρχές και οι ανάγκες της επιβίωσης δεν συναντιούνται πουθενά και που πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στον εαυτό σου, στην οικογένεια και στον λαό σου.

Διαδραματίζεται στην Παλαιστίνη. Λίγα χρόνια πριν θα μπορούσε να ήταν στο Σαράγεβο ή στο Μπέλφαστ. Ολα συμβαίνουν σε ένα χωριό της Δυτικής Οχθης στη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα με ήρωες τρία αδέρφια. Το θέμα του -η σύγκρουση ανάμεσά τους- είναι βέβαια παλιό αλλά συνάμα και τόσο καινούργιο. Τρία παιδιά πιασμένα στο δίχτυ της αδυσώπητης αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης. Εχει ενδιαφέρον, όμως, ότι ο συγγραφέας διηγείται την ιστορία από τη σκοπιά των Παλαιστινίων. Εδειξε στο κοινό της πατρίδας του το ανθρώπινο πρόσωπο του «εχθρού». «Παραθέτει και τις δύο πλευρές. Αυτή είναι η ουσία του πολιτικού θεάτρου», επισημαίνει ο σκηνοθέτης της παράστασης. «Με λίγα λόγια δεν κάνει προπαγάνδα».

Από την εφηβεία του ακόμη, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έτρεχε σε διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων. Πάντα όμως τον απασχολούσε να μάθει τη γνώμη και τα αισθήματα της άλλης πλευράς. Αυτό ακριβώς βρήκε στο έργο του Χατσόρ όταν το είδε -ύστερα το διάβασε- στη Νέα Υόρκη. «Ενα έργο με ήρωες τρία αδέρφια από την Παλαιστίνη, που δείχνει πώς ο πόλεμος μεταφέρεται στο εσωτερικό της οικογένειας και αποδίδει με λεπτότητα τον ψυχισμό των εγκλείστων στην ίδια τους τη χώρα. Εργο που μιλάει για τα δεινά του πολέμου από τη σκοπιά του “εχθρού”. Οπως έκανε ο Ευριπίδης στις Τρωάδες…».

Το όνομα Σφαγείο είναι για μας. O τίτλος του στα εβραϊκά είναι Reulim. Στα αγγλικά Masked. Αλλά τι τύχη θα είχε με αυτόν τον τίτλο στην Ελλάδα; Η λέξη «Κουκουλοφόροι» άλλωστε έχει κακό παρελθόν. Τους συνειρμούς φοβήθηκε ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, από τους κουκουλοφόρους συνεργάτες των Γερμανών που κατέδιδαν τους συμπατριώτες τους φορώντας κουκούλα μέχρι τους χούλιγκαν που τα σπάνε, τα κλεφτρόνια, τους αστυνομικούς που μεταμφιεσμένοι χώνονται ανάμεσα στους διαδηλωτές, την ισοπεδωτική χρήση του όρου από τα ΜΜΕ. Το Σφαγείο, ταίριαζε περισσότερο άλλωστε σε ένα τέτοιο χώρο διαδραματίζεται η ιστορία.

Το 1990 που το έγραψε ο Ιλάν Χατσόρ σπούδαζε θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. Εκτοτε, γνώρισε πάνω από 70 ανεβάσματα σε διάφορες χώρες, σ’ όλο τον κόσμο. Πώς ένας Ισραηλινός διάλεξε αυτόν τον δρόμο για να τα πει;

«Επέλεξα να διηγηθώ αυτή την ιστορία από την πλευρά των τριών Παλαιστίνιων αδερφών, ώστε το ισραηλινό κοινό να γνωρίσει τον εχθρό μέσα από τη δύναμη του θεάτρου. Ηταν μια οπτική διαφορετική από αυτήν που είχαν συνηθίσει – οι Παλαιστίνιοι όχι σαν ανθρωπόμορφα τέρατα αλλά σαν ανθρώπινα όντα που εξωθούνται σε ακραία διλήμματα και συγκρούσεις».

Στη διάρκεια της συγγραφής, ποτέ δεν σκέφτηκε- όπως σημειώνει σε κείμενο του 2007 για την παράσταση της Νέας Υόρκης- τα πρόσωπα του έργου μου σαν «Αραβες» ή «Παλαιστίνιους». «Για μένα ήταν και είναι ακόμα τρία αδέρφια. Σ’ αυτή την περίπτωση είναι Παλαιστίνιοι. Θα μπορούσαν κάλλιστα να ήταν Ιρλανδοί, Βόσνιοι ή Γερμανοί, που η ζωή τους έχει γίνει άθυρμα στη δίνη μεγαλύτερων και ισχυρότερων δυνάμεων. Οι καταστάσεις που παρουσιάζονται στο έργο ξεπερνούν τα όρια ενός συγκεκριμένου απελευθερωτικού αγώνα και θα μπορούσαν να συμβούν (όπως και έχουν συμβεί) σε διάφορους τόπους και χρονικές στιγμές όπου υπήρχε κατοχή, καταπίεση, εμφύλιος κ.τλ.».

  • Στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών

Στις Σέρρες το ΔΗΠΕΘΕ -είναι που έχει και έναν εμπνευσμένο διευθυντή στο τιμόνι, τον Θοδωρή Γκόνη- το κοινό αφυπνίστηκε. «Ο κόσμος ταυτίστηκε με τα γεγονότα που έγιναν στην Αθήνα. Ο ένας από τους δύο ήρωες για παράδειγμα περιγράφει πως πήγε σε διαδήλωση κι έχασε τον μικρό του αδερφό από σφαίρα στο κούτελο’. Υστερα ήρθαν τα τελευταία συμβάντα στη Γάζα. Ενας από τους ήρωες του έργου θα μπορούσε να είναι μέλος της Χαμάς ή της Φατάχ. «Ευτυχώς ο συγγραφέας δεν παίρνει θέση ούτε βάζει θρησκευτικό στίγμα στο έργο. Παρατίθενται οι θέσεις του καθενός μέσα από όσα τους συμβαίνουν. Εκεί είναι και η ουσία του σύγχρονου πολιτικού θεάτρου. Να μη δίνεις στον θεατή μασημένη τροφή».

Στο Σφαγείο -που θα παίζεται από 13 Ιανουαρίου στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου- από τους Μιχάλη Οικονόμου, Γιώργο Παπαγεωργίου, Ορέστη Τζιόβα, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έδωσε και κάτι που έχει συναισθηματική αξία. Η παλαιστινιακή μαντίλα που φοράει στην παράσταση ένας από τους ήρωες είναι δώρο από το 1984 του Παλαιστίνιου Σαλάχ από την πολυφυλετική θεατρική ομάδα που είχαν φτιάξει στη Φοιτητική Εστία του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στον Σαλάχ λοιπόν αφιερώνει την παράσταση και στους φίλους του.

Συνάντηση θεάτρου – κινηματογράφου με αφορμή ένα έργο

https://i0.wp.com/blog.b92.net/arhiva/files/images/Festen%20da.preview.jpg

Μια ταινία, η «Οικογενειακή γιορτή» (Festen), του Τόμας Βίντερμπεργκ θα σταθεί αφορμή να συναντήσει το Εθνικό Θέατρο το Κέντρο Κινηματογράφου. Τη Δευτέρα λοιπόν, στις 8 το βράδυ –και με ελεύθερη είσοδο–, στο Tριανόν Filmcenter, θα συνεχιστούν οι προβολές ταινιών μυθοπλασίας που βασίζονται σε θεατρικές παραστάσεις από το φετινό ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου. Η προβολή του «Festen» γίνεται με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Η καλή οικογένεια» του Γιόακιμ Πίρινεν, που παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη.

Vinterberg

Μετά την προβολή των ταινιών, κριτικοί κινηματογράφου, συγγραφείς, σκηνοθέτες και ηθοποιοί θα συνομιλήσουν με το κοινό για τη μεταφορά λογοτεχνικών έργων στη θεατρική σκηνή και στη μεγάλη οθόνη. Για την ιστορία, το «Festen» ήταν η πρώτη ταινία του Δόγματος 95 που απέσπασε βραβεία σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και το Ειδικό βραβείο Επιτροπής στις Κάννες (1998). «Αυτό που κάναμε στο Festen ήταν στενά συνδεδεμένο με το θέατρο, υποθέτω όσο πιο στενά μπορούσε να συνδεθεί με το πλαίσιο του κινηματογράφου» λέει ο Βίντερμπεργκ.

Και το σενάριο; Ο Χέλγκε γιορτάζει τα 60ά του γενέθλια σε ένα μαγευτικό παλιό σπίτι κάπου στη δανέζικη επαρχία. Με συντροφιά αγαπημένους ανθρώπους, όπως την πιστή του σύζυγο Ελσι, τους γιους του Κρίστιαν και Μίκαελ, την κόρη του Ελένε, συγγενείς και φίλους, το βράδυ υπόσχεται να είναι ξεχωριστό. Ομως όλα παίρνουν απροσδόκητη τροπή όταν ο πρωτότοκος γιος του αποφασίζει να αποκαλύψει ένα μυστικό που θα αλλάξει για πάντα τις ισορροπίες.

Στην παράσταση του Εθνικού τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Δημήτρης Λιγνάδης. Παίζουν: Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Νίκος Πουρσανίδης, Μηνάς Χατζησάββας, Μαρίνα Ψάλτη. Μετά την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα τη συνύπαρξη και την αλληλεπίδραση θεάτρου – κινηματογράφου. Συμμετέχουν ο σκηνοθέτης της παράστασης Δημήτρης Λιγνάδης, οι ηθοποιοί Μηνάς Χατζησάββας και Μαρίνα Ψάλτη και οι κριτικοί κινηματογράφου Γιάννης Ζουμπουλάκης και Παναγιώτης Παναγόπουλος.

Η γόνδολα της Μπεφάνα

Ο Αϊ-Βασίλης έχει ανταγωνιστή και μάλιστα γένους θηλυκού! Η Μάγισσα Μπεφάνα είναι εξίσου αγαπητή και δημοφιλής στα παιδιά, στην Ιταλία. Ο θρύλος λέει ότι την παραμονή των Θεοφανίων με τη βοήθεια της μαγικής της σκούπας τρυπώνει στα σπίτια και γεμίζει με δώρα και γλυκά τις κάλτσες που κρέμονται δίπλα από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Οι Ιταλοί δεν διανοούνται να ξεχάσουν το έθιμο- τα πιτσιρίκια θα επαναστατήσουν.  Ντύνονται γριές μάγισσες και η κωπηλατική μονομαχία αρχίζει. [ΤΑ ΝΕΑ]