Daily Archives: 7 Ιανουαρίου, 2009

«Ντύνεται» Ηλέκτρα το καλοκαίρι

«Ντύνεται» Ηλκτρα το καλοκαίρι

Με την ευριπίδεια Ηλέκτρα πρόκειται να αναμετρηθεί το καλοκαίρι η Πέγκυ Τρικαλιώτη, με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιάννη Ιορδανίδη. Η ηθοποιός, που είχε καιρό να παίξει αρχαίο δράμα, αποδέχτηκε με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό την πρόταση που της έγινε από τον σκηνοθέτη και τους θεατρικούς επιχειρηματίες Μάρκο και Θύμιο Τάγαρη να παίξει την Ηλέκτρα.

Από το 2004 που υποδύθηκε επιτυχώς την Κασσάνδρα στις κατά Χρονόπουλο «Τρωάδες» είχε να παίξει σε έργο του αρχαίου δράματος και ήθελε πολύ να ξαναμπεί στον στίβο. Είχε υπομονή, περίμενε την καταλληλότερη πρόταση και τώρα που αυτή ήρθε, είναι πανέτοιμη. Η παράσταση θα παιχτεί σε μεγάλη περιοδεία στην Ελλάδα. Τον καιρό αυτό και εκείνη και εκείνος συνεργάζονται με τις επιχειρήσεις των αδελφών Τάγαρη.

Εκείνη πρωταγωνιστεί -και εντυπωσιάζει- στο «Θαύμα της Ανι Σάλιβαν» που παίζεται στο θέατρο «Αλφα» και εκείνος έχει υπογράψει τον «Θάνατο του εμποράκου» που αρέσει πολύ στο «Ζίνα» με Εμποράκο τον Θύμιο Καρακατσάνη.

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι το τελευταίο σημαντικό και ζηλευτό ανέβασμα της ευριπίδειας τραγωδίας το υπέγραφε με μαεστρία χρόνια πριν ο Κώστας Τσιάνος, με έξοχη Ηλέκτρα τη Λυδία Κονιόρδου, σε μια ερμηνεία που έγραψε ιστορία!

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 07/01/2009

Σασπένς και «Λάσπη» στο… ειδυλλιακό καταφύγιο

Σασπνς και «Λάσπη» στο... ειδυλλιακό καταφύγιο

Μια γυναίκα «δραπετεύει» απ’ τη μεγαλοαστική, τακτοποιημένη ζωή της και μετακομίζει σ’ ένα απομονωμένο σπίτι, ξεχασμένη κληρονομιά της θείας της. Ο αιφνιδιασμός της είναι τεράστιος όταν ανακαλύπτει πως στο σπίτι της έχει εισβάλει και κατοικεί εδώ και καιρό ένα νεαρό ζευγάρι με τρία παιδιά, με τη σιωπηλή συνενοχή ολόκληρου του χωριού. Το έργο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, «Λάσπη» παρουσιάζεται στη Β Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.

Το ειδυλλιακό καταφύγιο μετατρέπεται σε εφιάλτη και η μάχη για τη διεκδίκησή του θα είναι σκληρή και επώδυνη για όλους. Οι τρεις ήρωες υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια τη «φωλιά» τους, ματώνουν και ματώνονται, αναμετρώνται με το σκοτεινό παρελθόν του σπιτιού, γλιστρούν σε επικίνδυνα παιχνίδια εξουσίας και υποταγής, γεύονται απαγορευμένους καρπούς, δοκιμάζουν τα όρια και τις αντοχές τους.

Ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, ένας από τους πλέον σημαντικούς Νεοέλληνες λογοτέχνες, με ενδιαφέροντα δείγματα γραφής τόσο στην πεζογραφία («Οι Τέσσερις Τοίχοι», «Ο Φιλοξενούμενος», «Φυσικές Ιστορίες»), όσο και στο θέατρο («Η Μεταμφίεση», «Λα Πουπέ»), πλάθει μια ιστορία απόλυτα ρεαλιστική, αλλά και ταυτόχρονα εξωφρενικά παράλογη, με σασπένς, συνεχείς ανατροπές, αιχμηρό διάλογο και ανελέητο, καυστικό χιούμορ.

  • Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Λίλλυ Μελεμέ, τα σκηνικά-κοστούμια η Ελένη Μανωλοπούλου και τη μουσική ο Σταύρος Γασπαράτος. Παίζουν: Μαρία Καλλιμάνη, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Δημήτρης Ξανθόπουλος.

Μαύρη κωμωδία από τον σύγχρονο Ιονέσκο

Μαύρη κωμωδία από τον σύγχρονο Ιον�σκο

Μία καυτή νύχτα του Αυγούστου ο Μ έπειτα από ένα γεύμα με τους φίλους του χάνει τον δρόμο του και φτάνει σε ένα αδιέξοδο ενός άγνωστου, παράξενου τόπου: τα ρολά στα παράθυρα είναι κατεβασμένα, πίσω από τις προσόψεις των σπιτιών υπάρχουν μόνο αμμόλοφοι, οι δρόμοι είναι άδειοι – από το πουθενά εμφανίζεται ένας άντρας που ψάχνει το σκυλί του. Ο άντρας προθυμοποιείται να βοηθήσει τον Μ, ξαφνικά όμως τραβάει μαχαίρι για να τον σκοτώσει. Αμυνόμενος ο Μ χτυπάει με το μαχαίρι τον άντρα, ο οποίος πέφτει αιμόφυρτος χωρίς να αντισταθεί.

Ο Μ φεύγει κι αρχίζει την εφιαλτική περιπλάνησή του σε μια «μετα-εκπολιτισμένη» πόλη: στις παρυφές της ζούνε λύκοι και σκύλοι, η πείνα βασιλεύει, όλοι οι άνθρωποι που συναντά έχουν την ίδια εμφάνιση και όλοι δείχνουν την ίδια «κανιβαλιστική» πρόθεση να τον εξυπηρετήσουν.

Αυτή είναι μόνο η αρχή του έργου του Μάριους φον Μάγιενμπουργκ «Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι» που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία του Θανάση Σαράντου, στο «Από Μηχανής Θέατρο». Στη συνέχεια ο Μ μέσα σε αυτόν τον σκοτεινό κόσμο και έπειτα από μια σύνθετη διαδρομή φτάνει στην αυτογνωσία.

  • Μοιραίο πρόσωπο

«Ο Μ δέχεται τις επιθέσεις των άλλων αλλά πάντα είναι αυτός που σκοτώνει, γιατί αυτός κρατάει το μαχαίρι. Μόνο η μικρή του αδελφή γλιτώνει στο τέλος, η οποία πάντα προσπαθούσε να τον σώσει, αλλά πάντα αυτός την απωθούσε. Στο τέλος καταλαβαίνει ότι αυτό είναι το μοιραίο πρόσωπο της ζωής του και από το οποίο πρέπει να δεχτεί ότι μπορεί να συνυπάρξει με έναν άνθρωπο», εξηγεί ο Θανάσης Σαράντος.

Ο Γερμανός συγγραφέας, από τους ανερχόμενους στην Ευρώπη, έχει χαρακτηριστεί ως «ο σύγχρονος Ιονέσκο». Ο τρόπος γραφής του δεν είναι ρεαλιστικός. «Με πρόφαση ένα «θρίλερ», αλλά με ανάλαφρο τρόπο και με ένα σπαρταριστό κωμικό διάλογο ψυχογραφεί τον εφιάλτη ενός ανθρώπου», τονίζει ο σκηνοθέτης, ο οποίος πέρυσι παρουσίασε πάλι σε πανελλήνια πρώτη το έργο του «Ο Ασχημος».

Σαν μια «μαύρη κωμωδία», ένα «θεατρικό παιχνίδι», αντιμετωπίζει ο ίδιος το κείμενο, όπου οι τρεις ηθοποιοί μοιράζονται τους δέκα ρόλους του. Πρόκειται για «πολύ θεατρικό έργο. Παίζουμε πολύ με τη μεταμφίεση και την ψευδαίσθηση του θεάτρου». Γιατί… «το θέατρο είναι ένα ψέμα που λέει πολλές αλήθειες».

  • Τη μετάφραση υπογράφει ο Γιώργος Δεπάστας, τα σκηνικά η Λίνα Μότσιου, τα κοστούμια ο Αγγελος Μέντης και τη μουσική ο Νίκος Πατρελάκης. Παίζουν: Κώστας Βασαρδάνης, Βασίλης Μπουλουγούρης, Μαρία Πανουργιά.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 07/01/2009

Οι «Βάκχες» του Ευριπίδη «ταξιδεύουν» στην Ευρώπη

Μετά την επιτυχημένη περιοδεία τους σε δεκαοκτώ πολιτείες των ΗΠΑ το 2008, οι «Βάκχες» του Ευριπίδη, από το Θεατρικό Σχήμα Λεωνίδα Λοϊζίδη, θα ταξιδέψουν σε χώρες της Ευρώπης. Η περιοδεία στην Αμερική, υπό την αιγίδα των ελληνικών υπουργείων Εξωτερικών, Τουριστικής Ανάπτυξης, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Πολιτισμού, του δήμου Αθηναίων, του υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και της UNESCO, πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού και του Οργανισμού «Παιδεία». Η παράσταση έτυχε θερμής υποδοχής από το κοινό και τον Τύπο, αποσπώντας πολλαπλές τιμητικές διακρίσεις από τοπικούς φορείς, με κορυφαίες εκείνες από το δήμο της Νέας Υόρκης και το Αμερικανικό Κογκρέσο.

Πρώτος σταθμός της περιοδείας στην Ευρώπη, είναι η Στουτγάρδη, όπου η παράσταση θα ανέβει στις 23 Ιανουαρίου, με πρωτοβουλία της Ένωσης Ελλήνων Επιστημόνων Βάδης-Βιρτεμβέργης και της Ελληνικής Κοινότητας της πόλης. Το έργο θα παρουσιαστεί στα ελληνικά, με γερμανικούς υπέρτιτλους για τους Γερμανούς θεατές.

Η πρωτοτυπία του έργου, σε απόδοση της κοσμήτορος και καθηγήτριας του πανεπιστημίου Αθηνών Μαρίκας Θωμαδάκη και σε σκηνοθεσία του Λεωνίδα Λοϊζίδη, συνίσταται στην απόδοσή του μόνο από γυναικείο καστ, που αποτελείται συνολικά από οχτώ Ελληνίδες ηθοποιούς. Η πρωτοποριακή, όπως χαρακτηρίστηκε, ιδέα του Λεωνίδα Λοϊζίδη, στόχο έχει να αναδείξει το διαχρονικό ρόλο και δύναμη της γυναίκας.

Επόμενοι προορισμοί του θιάσου είναι το Λονδίνο, η Κύπρος και το Παρίσι, όπου η παράσταση θα ανέβει το Μάρτιο στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης, ενώ ήδη οργανώνεται περιοδεία σε δήμους της Ελλάδας, από την πρώτη Ιουνίου έως τις 8 Σεπτεμβρίου.

Του Κώστα Γεωργουσόπουλου: Ανοικειότητες

Το Πνεύμα του Τόνου

ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

Παλαιότερα όταν τα μπουλούκια και οι άλλοι περιοδεύοντες θίασοι προγραμμάτιζαν στον χάρτη τις πόλεις και τα χωριά που θα επισκέπτονταν, θεωρούσαν αυτονόητο καθήκον και επαγγελματική μπέσα να ερωτούν τους συναδέλφους τους θιάσους ποια διαδρομή θα ακολουθούσαν ώστε να μη συμπίπτουν και τρώει ο ένας το ψωμί του άλλου. Όταν ο Χρέλιας πήγαινε Ήπειρο, ο Μυλωνάς περιόδευε στη Ρούμελη, ο Πλατής στη Θεσσαλία, ο Θηβαίος στη Μακεδονία κοκ. Αλλά και στην Αθήνα ήταν ισχυρό εθιμικό δικαίωμα εκείνου που ανήγγειλε ένα έργο για την ερχόμενη σεζόν, να μη βρίσκει στην ίδια πιάτσα ανταγωνιστικό θίασο με το ίδιο έργο. Λίγες εξαιρέσεις που διαπιστώνονται έγιναν κοινή συναινέσει (π.χ. ο Άμλετ του Ευαγγελάτου και του Γ. Μιχαηλίδη). Ζούμε στην εποχή που, δυστυχώς, τη μεγάλη μερίδα του θεάματος έχει πλέον η τηλεόραση. Το θέατρο είναι μετά την τηλεόραση και το σινεμά, ο τρίτος και καταϊδρωμένος ανταγωνιστής και ο πιο, ως παραγωγή, ακριβός διότι αυτός ούτε πολυεθνικά κεφάλαια διαθέτει ούτε τον πακτωλό των διαφημίσεων ούτε τις συνδρομές της κρατικής τηλεόρασης. Παλεύει το θέατρο να επιβιώσει στον ανταγωνισμό. Δεν μπορώ λοιπόν να αντιληφθώ πώς σκέφτονται οι παραγωγοί και οι προγραμματιστές των τηλεοπτικών σταθμών που έχουν την ευχέρεια να επιλέγουν από χιλιάδες ταινίες, να βρίσκουν και μάλιστα μέσα στις γιορτές (που ελπίζει το θέατρο να ξεβαλτώσει) και σε εποχή οικονομικής κρίσης να προβάλουν ταινίες («Δυο τρελοί παραγωγοί», «Της κακομοίρας», «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται») που παίζονται αυτή την εποχή στα αθηναϊκά θέατρα. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός. Γίνεται συχνά και πιστεύω συνειδητά και κακεντρεχώς. Θα μου πείτε μήπως υπάρχει ένας γενικός κώδικας επαγγελματικής δεοντολογίας για να υπάρχει και στον προγραμματισμό μια τσίπα; Η πλάκα είναι πως το ριμέικ των «Παραγωγών» που παίχτηκε, δεν πιάνει μπάζα μπροστά στην παράσταση του Φασουλή, αλλά σαφώς έκοψε κοινό.

Αμείλικτο σχόλιο

Αμείλικτο σχόλιο

Η παράσταση «Yesterday», που έχει αποσπάσει ενθουσιώδεις κριτικές, έρχεται στην Αθήνα

Είναι 37 ετών, μεγάλωσε σ’ ένα κιμπούτς στο κεντρικό Ισραήλ και την τελευταία δεκαετία ζει μόνιμα στο Λονδίνο. Η Γιασμίν Βάρντιμον είναι μια προικισμένη καλλιτέχνις που δημιουργεί μακριά από την πατρίδα της κι αρνείται να σχολιάσει όσα συμβαίνουν σήμερα στη Μέση Ανατολή. Εξάλλου, ό,τι έχει να πει το εκφράζει με το έργο και τις χορευτικές της παραστάσεις που έχουν χαρακτηριστεί «ένας μοναδικός συνδυασμός γλυπτικής, θεάτρου και χορού». Με αφορμή τα δεκάχρονα γενέθλια της ομάδας χορού που ίδρυσε στο Λονδίνο επισκέπτεται την Αθήνα για τρεις ξεχωριστές παραστάσεις (9, 10 και 11 Ιανουαρίου).

  • Παζλ κίνησης και animation

Με τίτλο «Yesterday», η Γιασμίν Βάρντιμον εκθέτει ένα παζλ από κίνηση, live multimedia και animation και μας παρασύρει από τη σκηνή του Κέντρου Τεχνών στο ACS σε ένα ταξίδι αναμνήσεων με άξονα τη σύγχρονη κοινωνία. Οι δουλειές της θα μπορούσε να πει κανείς ότι ακολουθούν τα βήματα του εξπρεσιονιστικού χορού της γερμανικής ομάδας Tanztheater και της σπουδαίας Πίνα Μπάους. «Το έργο μου είναι ο τρόπος που εγώ επικοινωνώ τις σκέψεις μου – προσωπικές ή κοινωνικοπολιτικές. Πάντα παρατηρώ τη σύγχρονη κοινωνία και εντοπίζω θέματα που ενδιαφέρουν εμένα και τους συνεργάτες μου», λέει η ίδια.

Το «Yesterday» έκανε πρεμιέρα τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Βρετανία και απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές. Η Αθήνα είναι ο πρώτος σταθμός μιας περιοδείας που θα ταξιδέψει την ομάδα της Γιασμίν Βάρντιμον, ανάμεσά τους και δύο Ελληνίδες χορεύτριες, η Ελενα Σταυροπούλου και η Χριστίνα Γουζέλη, σε ευρωπαϊκές και ασιατικές πόλεις.

Η ομάδα παρουσιάζει μέρη από προηγούμενα έργα της Βάρντιμον, όπως το «Lullaby», «Park», «Justitia», «Therapist» κ.ά. καθώς και νέο υλικό. Δεν υπάρχει ενιαία υπόθεση παρά μόνο πολλά και διαφορετικά επεισόδια τοποθετημένα σε χώρους όπως ένα νοσοκομείο, ένα δικαστήριο ή ένα πάρκο. Η σκιά και το φως έχουν πρωταγωνιστικούς ρόλους, την ίδια στιγμή που η κάμερα εστιάζει σε λεπτομέρειες και αποκαλύπτει στην οθόνη συναισθήματα και αντιδράσεις πάνω και κάτω από τη σκηνή. Η ματιά της Βάρντιμον είναι επιθετική, αμείλικτη, ειρωνική. Ομως, κάτω από την επιφάνεια κρύβονται η συμπόνια, η ευαισθησία και το χιούμορ για την παράνοια της καθημερινότητας. «Οι χαρακτήρες είναι από σάρκα και αίμα και όχι ουδέτερα σώματα που χρησιμοποιούνται ως αφηρημένο έργο τέχνης.

Πραγματικοί άνθρωποι βρίσκονται στην κόψη της κοινωνίας και παρουσιάζουν πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης σήμερα», σημειώνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Sadler’s Wells, Αλιστερ Σπόλντιγκ, για το έργο της Γιασμίν Βάρντιμον. Η 37χρονη χορογράφος γεννήθηκε σε κιμπούτς του κεντρικού Ισραήλ και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο το 1997. Εδώ και δύο χρόνια συνεργάζεται με το Sadler’s Wells, ενώ έχει επίσης χορογραφήσει έργα για άλλες ομάδες και φορείς, ανάμεσά τους και η Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης.

Info

Jasmin Vardimon Company
«Yesterday»
9-10-11/1 (20.30)
– Κέντρο Τεχνών στο ACS
Γαρυττού 53, Χαλάνδρι (210-6393341).
– Εισιτήρια: 30 και 15 (φοιτητικό) ευρώ.
– Προπώληση: Ticket Services (Πανεπιστημίου 39, εντός στοάς), Public (210-7234567), http://www.ticketservices.gr και εκδοτήρια Κέντρου Τεχνών στο ACS.
– H παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Βρετανικού Συμβουλίου.

ΖΑΛΙΓΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, Ελεύθερος Τύπος, Τετάρτη, 07.01.09

Μανιφέστο ελευθερίας

Μανιφ�στο ελευθερίας

Όνειρα, έρωτες και πάθη δια χειρός Εμπειρίκου και Μαρωνίτη σε δύο θεατρικές σκηνές της Αθήνας

Με δύο νέες παραστάσεις με θέμα τον άνθρωπο και τα πάθη του υποδέχονται τον καινούργιο χρόνο το Θέατρο του Νέου Κόσμου και η σκηνή 104 του Κέντρου Λόγου και Τέχνης. Η Θεατρική Εταιρεία Πόλις παρουσιάζει ήδη από την Κυριακή στο θέατρο των εκδόσεων Καστανιώτη τη μουσικοθεατρική παράσταση «Των ήχων πανσπερμία» σε ποιητικά -και όχι μόνο- κείμενα του Ανδρέα Εμπειρίκου, ενώ στο σανίδι του Νέου Κόσμου ανεβάζει ο σκηνοθέτης Γιάννης Τσορτέκης τη «Μαύρη γαλήνη» του Δημήτρη Μαρωνίτη.

  • «Μαύρη γαλήνη» από τα κελιά του ΕΑΤ – ΕΣΑ

Άνοιξη και καλοκαίρι του 1973. Ο Δημήτρης Μαρωνίτης πάνω σε φθαρμένες χαρτοπετσέτες γράφει τη βασανιστική απομόνωσή του στα κελιά του ΕΑΤ – ΕΣΑ. «Ο εγκλεισμός του ανθρώπου υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και η απομόνωση στο δικό του κόσμο φέρνει τον άνθρωπο αντιμέτωπο με τον ίδιο του τον εαυτό σε ένα διάλογο σιωπής, που λαμβάνει τη μορφή της διαμαρτυρίας», σημειώνει ο σκηνοθέτης – ηθοποιός Γιάννης Τσορτέκης.

Με αφορμή την προσωπική μαρτυρία του συγγραφέα, δημιούργησε «ένα έργο που ταξιδεύει στο χρόνο και το χώρο, ένα κείμενο εγγαστρίμυθο, που ύστερα από 40 χρόνια γυρεύει τώρα φωνή και όψη». «Στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, η σιωπή εκφράζεται είτε μέσα από μια τρελή φασαρία είτε μέσα από μια πραγματική προσωπική σιωπή.

Η ουσία είναι ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη να παίρνει απόσταση από τα πράγματα. Αυτή η απόσταση οδηγεί κάπου εφόσον πηγάζει πραγματικά από την ανάγκη του ανθρώπου να πάρει απόσταση από τα πράγματα κι όχι από μια φαινομενική σιωπή, όπως αυτή που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό.

Με έντεχνο τρόπο η υποτιθέμενη σιωπή των ανθρώπων του πνεύματος και των τεχνών για όσα τραγικά ζήσαμε αυτές τις μέρες παρουσιάζεται ως φωνή διαμαρτυρίας. Στην πραγματικότητα, δεν βγαίνει κανείς να μιλήσει, γιατί δεν έχει τι να πει. Είναι μια απόδειξη της ιδιοτέλειας της εποχής μας, καθώς μιλώντας μπορεί να διαταραχθούν ιδιωτικά συμφέροντα. Σιωπή διαμαρτυρίας είναι η προσωπική σιωπή του ανθρώπου που έχει ανάγκη να σιωπήσει».

  • «Των ήχων πανσπερμία», της σκέψης ελευθερία…

Ένας ευφάνταστος ψυχαναλυτής χρησιμοποιεί ανορθόδοξες, για την εποχή, μεθόδους ψυχοθεραπείας, για να οδηγήσει μια εξίσου ευφάνταστη γυναίκα σε μια αποκάλυψη – εκμυστήρευση σκέψεων, ονείρων, φαντασιώσεων. Παίρνοντας αφορμή από τις μελωδίες που παίζει, ο ψυχαναλυτής ξεδιπλώνει τις «εμμονές» της: να ζει ελεύθερη, ανεξάρτητη, δίχως να συμβιβάζεται με τα κοινωνικά «πρέπει». Αυτός είναι και ο λόγος που την έκλεισαν στην ψυχιατρική κλινική. «Διαβάζοντας τα έργα του Ανδρέα Εμπειρίκου, ο οποίος εκτός από ποιητής ήταν και ψυχαναλυτής, τα κείμενά του ήχησαν στα αφτιά μου τρομερά επίκαιρα. Παρόλο που το διακύβευμά του είναι η ελευθερία του ανθρώπου στον έρωτα, στα περισσότερα κείμενά του υπάρχει έντονο το πολιτικό στίγμα.

Η “Οκτάνα” -η φανταστική πολιτεία που όλοι ονειρευόμαστε και αντικατοπτρίζει την ανάγκη μας να ζούμε σε έναν κόσμο ελευθερίας, δικαίου, αθωότητας, ευδαιμονίας, αγάπης- που ακούγεται στην παράσταση θα μπορούσε να είναι το μανιφέστο των ημερών που ζούμε σε μια Αθήνα που παλεύει να συνέλθει, αν συνέλθει ποτέ, ύστερα από την “εξέγερση” των πολιτών της. Για μια “Οκτάνα” κατεβαίνουμε στους δρόμους και αντιδρούμε», εξηγεί η σκηνοθέτις Ελένη Γεωργοπούλου.

info

– «Των ήχων πανσπερμία»
104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης
(Θεμιστοκλέους 104 & Καλλιδρομίου, τηλ. 210 3826185).
Παραστάσεις: Παρ. – Κυρ. 21.15

– «Μαύρη γαλήνη»
Θέατρο του Νέου Κόσμου
(Αντισθένους 7 & Θαρύπου, Φιξ, τηλ. 210 9212900).
Παραστάσεις: Δευτ., Τρ. 21.15 (από 19/1)

ΦΑΡΑΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Τετάρτη, 07.01.09