Daily Archives: 3 Ιανουαρίου, 2009

«DOG SHOW» ANADOMIMENO!

193_resize2Aπό τη Θεατρική Εταιρεία Μέρι Αμμών, 16 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2009, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη»

Πώς θα γίνετε συγγραφέας και θα τα «κονομήσετε»;

Πώς θα λύσετε το πρόβλημα της παιδείας;

Πώς θα αποκαταστήσετε τους γέρους σας;

Πώς και πού θα βρείτε τους κουκουλοφόρους;

Πώς θα ερωτεύεστε κομπιουτερίστικα;

Οι απαντήσεις στο «Dog Show» που επανέρχεται δριμύτερο και κυρίως «ANADOMIMENO» με νέα επεισόδια και ανανεωμένη ματιά στην επικαιρότητα του τόπου, αυτήν την ανεξάντλητη και καταιγιστική πηγή σάτιρας με την τεράστια ποικιλία από σκάνδαλα, παραδοξότητες και προκλήσεις.

Το «Dog Show» ANADOMIMENO θα γαβγίζει από τις 16 Γενάρη του 2009 στο Δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη» με όλα τα «σκυλιά» του στην πίστα σε μεγάλο κέφι.

dscf9052_resizeΤαυτότητα της παράστασης

Παραγωγή: Μέρι Αμμών

Κείμενα: Κώστας Γακίδης

Σκηνοθεσία: Κώστας Γακίδης

Video art – Γραφικά: Χρήστος Καλός

Μουσική: Άκης Γεροντάκης

Κουστούμια: Βαλεντίνο

Σκηνικά: Γεωργία Μπούρδα Κατερίνα Χατζοπούλου

Χορογραφίες: Βαλεντίνο

Ηχογράφηση – ηχητικά εφέ: Άρης Γεροντάκης

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Δάφνη Μουστακλίδου

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Αβραμίδης Κώστας, Βαλεντίνο, Γακίδης Κώστας, Γουσίου Μαρία, Κατέχης Κυριάκος, Κατσούδα Ήρα, Μισχοπούλου Ελένη, Παπαδόπουλος Θόδωρος

Πληροφορίες της παράστασης

Διάρκεια: 16 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2009

Ημέρες και ώρες: Τετάρτη – Σάββατο στις 21:15 & Κυριακή στις 20:00

Εισιτήρια: 15€, 10€ φοιτητικό

Χώρος: Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη», Μεταμορφώσεως 7-9 (Παλαιό Δημαρχείο)

Τηλέφωνο θεάτρου: 2310 458591

Κρατήσεις: Στο τηλέφωνο του θεάτρου και στα τηλέφωνα 2310829528 και 6977621233

Οι γυναίκες που έγραφαν για το καμπαρέ


The Blue Angel.
Marlene Dietrich as Lola-Lola with the famous cabaret singer Rosa Valetti.

Οι αναζητήσεις της Εβελιν Φέρστερ

Της ΓΙΩΤΑΣ ΜΥΡΤΣΙΩΤΗ, Η Καθημερινή, Σάββατο, 3 Iανoυαρίου 2009

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΑΜΠΑΡΕ

Η κοκκινομάλλα Γερμανίδα Εβελιν Φέρστερ, που κινείται ανάμεσα σε πίνακες ζωγραφικής, «συνομιλεί» με τα έργα τέχνης, τραγουδάει, απαγγέλλει, προβάλλει σλάιντς του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ντύνει τις εικόνες με σανσόν της περιόδου 1900-1935. Δείχνει να συνδιαλέγεται ανάμεσα στις εικαστικές τέχνες και στο τραγούδι μιας συγκεκριμένης εποχής. Ουσιαστικά όμως η αναζήτηση και το πάθος της είναι βαθύτερο, οι ζωές των άλλων γυναικών – οι άγνωστες συγγραφείς και συνθέτριες που ενίσχυσαν με τα κείμενα και τις συνθέσεις τους παραστάσεις των καμπαρέ του Βερολίνου και του Μονάχου, υπογράφοντας με ανδρικά ψευδώνυμα.

Τη γυναικεία ματιά, την ευαισθησία, την επαναστατικότητα και την υποταγή σε κείμενα και τραγούδια του καμπαρέ από το 1901 -γενέθλιο έτος των σανσόν στη Γερμανία ώς το 1935- έτος απαγόρευσης άσκησης του επαγγέλματος για τους Εβραίους, έφερε στο φως η πολυετής έρευνά της σε γερμανικά αρχεία.

Περισσότερα από 3.000 σανσόν, κείμενα και συνθέσεις με ανδρικά ψευδώνυμα έχει συγκεντρώσει ώς σήμερα η Φέρστερ αποκαλύπτοντας την «κρυμμένη» -ακόμη και στη Γερμανία- πτυχή των γυναικών στην ψυχαγωγία, την κοινωνική διάσταση.

«Γνωρίζουμε πολλά για τους διάσημους συνθέτες και συγγραφείς του καμπαρέ, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Κουρτ Βάιλ, Χολ Εντερ Σπολιάνσκι, Νέλσον, Κουρτ Τουχόλσκι, Εριχ Κέστνερ και από γυναίκες την Ερικα Μαν (κόρη του συγγραφέα Τόμας Μαν) ή την ποιήτρια Mascha Kaleko. Κειμενογράφοι ωστόσο τραγουδιών και σανσόν ήταν πολλές γυναίκες που αναγκάζονταν να υπογράφουν με ανδρικά ψευδώνυμα. Μέχρι σήμερα έχω ανακαλύψει ότι πίσω από ανδρικά ονόματα σε κείμενα του καμπαρέ κρύβονται τουλάχιστον 120 γυναίκες, πολλές εκ των οποίων διάσημες συγγραφείς στη Γερμανία εκείνης της εποχής», διευκρίνισε στην «Κ» η Εβελιν Φέρστερ. Βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη προσκεκλημένη του τμήματος Γερμανικής Φιλολογίας για σειρά σεμιναρίων και μια παράσταση του μεταπτυχιακού τμήματος γερμανικής γλώσσας και πολιτισμού του ΑΠΘ που οργάνωσε η καθηγήτρια κ. Κατερίνα Ζάχου στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Τραγουδίστρια και ηθοποιός με ειδικότητα στα γερμανικά σανσόν, η ίδια, αλλά και λάτρης της ελληνικής μυθολογίας την οποία μελέτησε επί τέσσερα χρόνια όταν έχασε τη δουλειά της τον Ιούλιο του 1985 στην Ανατολική Γερμανία για αντικαθεστωτική ενέργεια, μιλάει με ενθουσιασμό για την κρυφή δράση διάσημων συγγραφέων γυναικών. «Πίσω από αυτά τα ονόματα ανακαλύπτεις τρομερές γυναίκες με ποικίλα ενδιαφέροντα που έγραφαν μεταφέροντας την πολιτικοκοινωνική ατμόσφαιρα της περιόδου». Η Ρουτ Φάινερ για παράδειγμα, ήταν συγγραφέας που υπέγραφε ως Πέτερ Πέρτεν. Η Χίλντε Λέβε, συνθέτης και κειμενογράφος έστελνε κείμενα σε μουσικό εκδοτικό οίκο με το ψευδώνυμο Χένρι Λαβ. Η Μαρί Μαντλέν έγραφε μυθιστορήματα και νουβέλες, ταυτόχρονα κείμενα για τραγούδια και σανσόν.

Η Εβραία Αλις Μπέρεντ, η οποία όχι μόνο συνεργάστηκε με τον Μαξ Ράινχαρντ στο καμπαρέ του γράφοντας κείμενα για σανσόν, αλλά εξέδιδε σχεδόν κάθε χρόνο ένα μυθιστόρημα μπεστ σέλερ. Αναγκάστηκε όμως να διακόψει τη συγγραφική της πορεία όταν εξορίστηκε για να πεθάνει πάμπτωχη στην Ιταλία.

Η έρευνα της Φέρστερ επικεντρώνεται πλέον στις 20 από τις 120 γυναίκες. Καρπός αυτής της έρευνας που διενεργείται σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου, αποτελούν ένα διπλό cd – ηλεκτρονικό βιβλίο καθώς και μια έντυπη έκδοση που θα κυκλοφορήσουν σύντομα με τίτλο «Η γυναίκα στο σκοτάδι». «Προέρχεται από μια γερμανική οπερέτα της Εντι Μπουτ – ψευδώνυμο μιας άγνωστης γυναίκας με δεκάδες σανσόν στο ενεργητικό της που αποτέλεσε την αφορμή για την έρευνά μου. «Βλέπουμε πάντα αυτό που είναι στο φως κι όχι αυτό που είναι στο σκοτάδι», έλεγε ο Μπρεχτ. Παραφράζοντας λοιπόν τον μεγάλο δημιουργό θεωρώ ότι είναι καιρός να τραβήξουμε αυτές τις γυναίκες στο φως».

Η γυναικεία γραφή αν και δεν φαίνεται να διαφέρει από εκείνη των ανδρών, εν τούτοις μια ειδική επιστημονική έρευνα ενδεχομένως αποκαλύψει πολλά στοιχεία, εκτιμά η κ. Φέρστερ. «Ας μην ξεχνάμε ότι πολλοί άνδρες έγραφαν έχοντας στο μυαλό τους τις γυναικείες φαντασιώσεις». Μπορεί όμως να εκφράζει το καμπαρέ στις μέρες μας; «Πολύ δύσκολο γιατί η ίδια η πολιτική έχει γίνει καμπαρέ. Σε παγκόσμιο επίπεδο».

Με το δεξί το θεατρικό ποδαρικό στο 2009

1. Στιγμιότυπο από την παράσταση του «Σφαγείου» με τους Μιχάλη Οικονόμου, Γιώργο Παπαγεωργίου και Ορέστη Τζιόβα, που θα κάνει πρεμιέρα στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου. 2. Η Ναταλία Τσαλίκη και η Ερση Μαλικένζου στη «Βασίλισσα της ομορφιάς» που θα ανέβει στο θέατρο Βικτώρια στις 15 Ιανουαρίου. 3. Ο Γιάννης Μπέζος και ο Σταμάτης Φασουλής, πρωταγωνιστές στο «Κλουβί με τις τρελές» που θα κάνει πρεμιέρα στις 6 Μαρτίου στο Παλλάς. 4. Η Άντζελα Μπρούσκου (δεξιά) σκηνοθετεί και η Ολια Λαζαρίδου πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Δεσποινίς Μαργαρίτα»

Πολλές και ενδιαφέρουσες οι πρεμιέρες που φέρνουν μαζί τους οι τρεις πρώτοι μήνες του νέου έτους

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2009

Το θέατρο στην Αθήνα βρίσκεται σε μια διαρκή πρεμιέρα. Ειδικότερα οι πρώτοι μήνες του 2009 μάς επιφυλάσσουν ένα πλούσιο ρεπερτόριο, με σημαντικά σύγχρονα έργα και ενδιαφέρουσες συνεργασίες. Ηδη, από τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου, τα μηνύματα που έρχονται για τις παραστάσεις που μας περιμένουν είναι αισιόδοξα. Δεκάδες οι καινούργιες δουλειές, ορισμένες από τις οποίες δείχνουν πολύ δελεαστικές.

Με το «Σφαγείο» του Ισραηλινού Ιλάν Χατσόρ που σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος το Θέατρο του Νέου Κόσμου θα εγκαινιάσει στις 13 Ιανουαρίου τον δεύτερο κύκλο παραστάσεών του. Γραμμένο το 1990, το έργο διαδραματίζεται σε ένα χωριό της Δυτικής Όχθης στη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα και έχει ως ήρωες τρία αδέλφια από την Παλαιστίνη. Με τη σύγκρουση να δεσπόζει ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας, ο συγγραφέας επέλεξε να διηγηθεί την ιστορία από τη σκοπιά των Παλαιστινίων και να μιλήσει για τις πληγές αλλά και για το ανθρώπινο πρόσωπο του «εχθρού». Το «Σφαγείο» έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει ανέβει περισσότερες από 70 φορές σε διάφορες πόλεις του κόσμου. Πρόκειται για μια συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών (η πρεμιέρα δόθηκε στις Σέρρες). Στην Αθήνα η πρώτη παράσταση είναι προγραμματισμένη για τις 13 Ιανουαρίου στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Τη μετάφραση υπογράφει η Κοραλία Σωτηριάδου και τη σκηνογραφία η Μαργαρίτα Χατζηιωάννου. Παίζουν: Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Ορέστης Τζιόβας.

▅ Η Νικαίτη Κοντούρη σκηνοθετεί τη Ναταλία Τσαλίκη στη «Βασίλισσα της ομορφιάς» του βραβευμένου συγγραφέα Μάρτιν Μακ Ντόνα, που θα ανέβει στο θέατρο Βικτώρια στις 15 Ιανουαρίου. Δύο μοναχικές γυναίκες, η μητέρα (στον ρόλο η Ερση Μαλικένζου ) που απαιτεί και η κόρη που υπηρετεί, ζουν σε μια επαρχιακή πόλη. Οταν η πληκτική καθημερινότητά τους ανατρέπεται από την «εισβολή» ενός παλιού φλερτ της κόρης, η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει και οι δύο γυναίκες αλληλοσπαράσσονται με κάθε τρόπο. Απέναντί τους δύο άνδρες (ο Τάσος Γιαννόπουλος και ο νεαρός Κωνσταντίνος Γαβαλάς ) στέκονται αμήχανοι και προσπαθούν να εξισορροπήσουν τα πράγματα. «Η βασίλισσα της ομορφιάς» πρωτοανέβηκε στη θεατρική σκηνή του Royal Court του Λονδίνου το 1996 και έκτοτε διέγραψε μια διεθνή πορεία στα θέατρα του κόσμου. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ και η σκηνογραφία του Γιώργου Πάτσα.

▅ Αλλο ένα έργο για τη σχέση μάνας- κόρης, ιδωμένο από μια πιο παιχνιδιάρικη και συγκινητική γωνία, αναμένεται να ξεκινήσει τις παραστάσεις του στο Θέατρο Εξαρχείων. Είναι το «Πολύ καλά» της Λίζα Κρον που μεταφράζει η Αννίτα Δεκαβάλλα, η οποία και θα ερμηνεύσει τον ρόλο της αμερικανίδας συγγραφέως επί σκηνής, πλάι στη μάνα της Ελένης Γερασιμίδου. Η σκηνοθεσία είναι του Τάκη Βουτέρη, ενώ παίζουν επίσης η Ανδρη Θεοδότου και η Λιάνα Παρούση. «Στόχος μου είναι να προκαλώ το κοινό να σκέφτεται διασκεδάζοντας» λέει χαρακτηριστικά η Κρον. «Είναι σημαντικό όταν βγαίνει ο κόσμος από το θέατρο να βλέπει τα πράγματα λίγο διαφορετικά». Ενδιαφέρον.

▅ Οσον αφορά τις κωμωδίες, ο Θοδωρής Αθερίδης παρουσιάζει στο Μικρό Παλλάς το καινούργιο έργο του «Από μακριά», μαζί με τη Σμαράγδα Καρύδη, τον Γιώργο Καπουτζίδη και τη Βίκυ Βολιώτη, ενώ η Ελένη Γκασούκα ετοιμάζει τη «Φουρκέτα» που θα ανέβει στο ίδιο θέατρο με τη Μαρία Καβογιάννη , τον Κώστα Κόκλα και τον Θανάση Αλευρά.

  • Ο Φεβρουάριος των συνεργασιών

Μία σκηνοθεσία- πέντε σκηνοθέτες: Ο «Φάουστ» του Γκαίτε θα ανέβει στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου «Νίκος Κούρκουλος», μέσα από τη ματιά του Γιώργου Γάλλου, του Βασίλη Μαυρογεωργίου, του Αργύρη Ξάφη, της ομάδας Βlitz και της Ηρώς Χιώτη. Το ενδιαφέρον πείραμα πάνω στο κλασικό αριστούργημα του γερμανού συγγραφέα… σπάει στα πέντε και ανασυντίθεται σε μια ενιαία παράσταση. Στον θίασο συμμετέχουν, εκτός από τους σκηνοθέτες, οι Χρήστος Λούλης,Γιάννος Περλέγκας, Εύη Σαουλίδου, Δέσποινα Κούρτη, Αγγελική Παπούλια κ.ά. Το έργο θα παίζεται σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με τον «Φορτουνάτο» του Μάρκου Αντώνιου Φώσκολου, που ανεβάζει η Μάρθα Φριντζήλα με τους Βασίλη Ανδρέου,Αννα Καλαϊτζίδου,Θάνο Τοκάκη κ.ά.

▅ Η Αμαλία Μουτούση, ο Νίκος Κουρής, ο Νίκος Καραθάνος και ο Ιερώνυμος Καλετσάνος συνιστούν το ενδιαφέρον κουαρτέτο στον «Κλήρο του μεσημεριού» του Πολ Κλοντέλ που σκηνοθετεί για την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ο Γερμανός Γιόσι Βίλερ. Η παράσταση, εφόσον δεν προλάβει να εγκαινιάσει το κτίριο Τσίλλερ, θα παιχθεί στην Πειραιώς 260.

▅ Ο Γιάννης Κακλέας συνεργάζεται με το Εθνικό στη σκηνή του Κοτοπούλη για το «Ημερολόγιο ενός απατεώνα» του Αλεξάντρ Οστρόφσκι, το οποίο θα ανεβάσει με τους Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο,Φιλαρέτη Κομνηνού,Δημήτρη Πιατά, Κόρα Καρβούνη κ.ά.

▅ Η Αντζελα Μπρούσκου συναντά και πάλι, μετά το «Λεωφορείον ο Πόθος», την Ολια Λαζαρίδου, αυτή τη φορά στη Νέα Σκηνή του Απλού Θεάτρου για τη «Δεσποινίδα Μαργαρίτα» του Ρομπέρτο Ατάιντε στη μετάφραση του Κώστα Ταχτσή. Γραμμένος το 1971 από τον βραζιλιάνο συγγραφέα ο μονόλογος αυτός γνώρισε παγκόσμια επιτυχία και το 1975 παίχθηκε στην Αθήνα από την Ελλη Λαμπέτη. Η δασκάλα Μαργαρίτα δίνει ένα μάθημα ζωής στους μαθητές- που είναι το κοινό της.

▅ Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός επανέρχεται στο Θησείον και παρουσιάζει τους «Βίους Αγίων», σε δική του ιδέα, σύλληψη και σκηνοθεσία. Η μουσική είναι του Δημήτρη Καμαρωτού. Παίζουν οι Μελίνα Αποστολίδου, Σμαρώ Γαϊτανίδου,Γιώργος Κριθάρας, Αλεξάνδρα Παυλίδου, Θοδωρής Πολυζώνης και την κόρη του Αλκυόνη η Θεοδώρα Τζήμου.

  • «Κλουβί με τις τρελές» στο Παλλάς

Στις 6 Μαρτίου θα δοθεί στο Παλλάς η πρεμιέρα του μιούζικαλ «La cage aux folles» («Το κλουβί με τις τρελές»), που μετέφρασε και σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής. Μαζί με τον Γιάννη Μπέζο υποδύονται τους ρόλους που έπαιξαν στη μεγάλη οθόνη ο Μισέλ Σερό και ο Ούγκο Τονιάτσι, ενώ τον θίασο συμπληρώνουν οι Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μέμος Μπεγνής, Σοφία Φαραζή, Νταίζη Σεμπεκοπούλου, Νέλλη Γκίνη. Τα σκηνικά είναι του Γιώργου Γαβαλά, τα κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη, οι χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, οι στίχοι της Αφροδίτης Μάνου. Η προπώληση έχει ήδη αρχίσει.

Στον κόσμο των τζογαδόρων

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Ιστορίες καθημερινής τρέλας, τα απίθανα, τα απρόβλεπτα και τα ευτράπελα των σχέσεων επί σκηνής στην παράσταση «Δε Βarιέσαι…!» που κάνει πρεμιέρα στο «Cabaret Voltaire» (Μαραθώνος 30 Μεταξουργείο, τηλ. 210-5227.046) στις 20.30, από την Εταιρεία Θεάτρου Αnima. Η σύνθεση των κειμένων και η σκηνοθεσία είναι της Νανάς Νικολάου. Παίζουν οι Πελαγία Αγγελίδου, Γιάννης Πολιτάκης, Ευδοκία Σουβατζή, Μάνος Τριανταφυλλάκης.

* Ολοκληρώνονται οι παραστάσεις (έως 4 Ιανουαρίου) του έργου του Ευγένιου Ο΄Νιλ «Χιούι» στον πολυχώρο «Βios» (Πειραιώς 84, Γκάζι, τηλ. 210-3425.335). Γραμμένο σε πυκνή αργκό του 1930, αποτυπώνει τον κόσμο των καιροσκόπων, των τζογαδόρων, της φούσκας και της ψευτιάς. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Άσπα Τομπούλη. Παίζουν οι Κώστας Τριανταφυλλόπουλος και Μάνος Σταλάκης. Ο Μίκυ Παντελούς παίζει ζωντανά ηλεκτρική κιθάρα.

* Παράταση των παραστάσεων (έως 1 Φεβρουαρίου) του έργου «Ερωτευμένη με τον Βαν Γκογκ» του Νicholas Wright, στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» (Ακαδημίας 3, τηλ. 210-3636.144). Το έργο μιλάει για τον έρωτα και την επίδρασή του πάνω στην καλλιτεχνική δημιουργία, ενώ στηρίζεται στην αλληλογραφία του Βαν Γκογκ με τον αδελφό του. Σκηνοθετεί ο Ανδρέας Θωμόπουλος. Παίζουν οι Ελένη Ερήμου, Θανάσης Δόβρης, Άλκηστις Βούλγαρη, Μιχάλης Κοιλάκος, Ελένη Λιάσκα.

* Ο «Caveman» του Rob Βecker, η μακροβιότερη σόλο παράσταση στην ιστορία του Μπρόντγουεϊ, παρουσιάζεται στο θέατρο «Κολοσσαίον» (Βασ. Όλγας 150, τηλ. 2310-8315.65) στις 21.15. Σκηνοθεσία Αναστασία Παπαστάθη. Παίζει ο Δημήτρης Σκατζής.

ΙΝFΟ: Έως την 1η Φεβρουαρίου θα παρουσιάζεται το έργο «Ερωτευμένη με τον Βαν Γκογκ» του Νicholas Wright, στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» (Ακαδημίας 3, τηλ. 210-3636.144). [ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009]

Παιχνίδια εξουσίας στη λάσπη

«Τα τρία πρόσωπα  αλλάζουν κι εξελίσσονται. Τελικά  μάλιστα αποδεικνύονται ευκολόπλαστοι. Σαν λάσπη.  Γλιστρούν, βουτάνε,  λερώνονται», λει ο  συγγραφας Βαγγλης Χατζηγιαννίδης  για τους ήρως του  στη «Λάσπη», που  τους υποδύονται ο  Δημήτρης Ξανθόπουλος, η Πηνελόπη  Μαρκοπούλου και η  Μαρία Καλλιμάνη  (στη φωτογραφία)

ΝΕΟ ΕΡΓΟ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ»

Ένα καινούργιο, εξαιρετικό θεατρικό έργο- η «Λάσπη» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη- δοκιμάζεται στη Β΄ Σκηνή του θεάτρου «Οδού Κεφαλληνίας» σε σκηνοθεσία της καινούργιας Λίλλυς Μελεμέ

«Mια γυναίκα “δραπετεύει” από τη μεγαλοαστική, τακτοποιημένη ζωή της και μετακομίζει σ΄ ένα χωριό, σ΄ ένα απομονωμένο σπίτι- ξεχασμένο κληροδότημα μιας θείας της. Ο αιφνιδιασμός της είναι τεράστιος όταν ανακαλύπτει πως στο σπίτι της έχει εισβάλει και κατοικεί εδώ και καιρό ένα νεαρό ζευγάρι με τρία παιδιά, με τη σιωπηλή συνενοχή ολόκληρου του χωριού. Το ειδυλλιακό καταφύγιο μετατρέπεται σε εφιάλτη και η μάχη για τη διεκδίκησή του θα είναι σκληρή και επώδυνη για όλους. Οι τρεις ήρωες υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια τη «φωλιά» τους, ματώνουν και ματώνονται, αναμετρώνται με το σκοτεινό παρελθόν του σπιτιού, γλιστρούν σε επικίνδυνα παιχνίδια εξουσίας και υποταγής, γεύονται απαγορευμένους καρπούς, δοκιμάζουν τα όρια και τις αντοχές τους».

Έτσι προσδιορίζεται η «Λάσπη». Το θεατρικό έργο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, διακεκριμένου πεζογράφου της νεώτερης γενιάς, ο οποίος έχει δώσει ήδη και δύο πολύ ενδιαφέροντες θεατρικούς μονολόγους πρωτοπαρουσιάστηκε με τη μορφή «αναλογίου» την άνοιξη στις «Αναγνώσεις 2008» του Εθνικού Θεάτρου αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις σε όσους το παρακολουθήσαμε: ένα ολοκληρωμένο, σπιντάτο, πολυεπίπεδο, σκοτεινό αλλά και με χιούμορ θεατρικό για τρία πρόσωπα, ένα έργο που σε ανάλογά του δεν μας έχει συνηθίσει η σύγχρονη ελληνική δραματουργία. Εδώ και μερικές μέρες η «Λάσπη» παρουσιάζεται- πλήρης παράσταση πια- από τη Θεατρική Εταιρεία «Πράξη» της Μπέττυς Αρβανίτη, με πρωταγωνιστές τη Μαρία Καλλιμάνη, την Πηνελόπη Μαρκοπούλου και τον Δημήτρη Ξανθόπουλο, σε σκηνοθεσία, αυτή τη φορά, της Λίλλυς Μελεμέ. «Όταν μου δώσανε το έργο», λέει η σκηνοθέτρια, «το διάβασα απνευστί. Μου κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον. Ένα καταπληκτικό έργο! Ακαριαίος διάλογος, καυστικό χιούμορ, στοιχεία θρίλερ, σασπένς… Ο διάλογός του περισσότερο κρύβει παρά φανερώνει πράγματα, κάτι που πολύ με ενδιαφέρει στο θέατρο. Ένας διάλογος σε πολύ καλά ελληνικά, ένας διάλογος στη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, ένας διάλογος που- επιτέλους!- είναι ζωντανός, “μιλιέται”…».

Το έργο ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης το έγραψε το 2004 και, έκτοτε, το ξαναδούλεψε. «Δεν βιαζόμουν αυτό το κείμενο να το δώσω» μου λέει και αναφέρεται στο έναυσμα που είχε για να το γράψει: «Η αφετηρία ήταν, όπως συνήθως συμβαίνει, κάτι πολύ ασήμαντο έως και αφελές: το τηλεφώνημα μιας φίλης που μου είπε πως πήγε στο σπίτι της στην Ύδρα, πως δεν μπορούσε να ανοίξει την πόρτα γιατί είχε φουσκώσει το ξύλο από τη βροχή και πως φώναξε έναν γείτονα που έτυχε να περνάει και που τη βοήθησε να μπει μέσα. Αυτή η εικόνα, όπως μου τη διηγήθηκε, μου φάνηκε πάρα πολύ έντονη. Ίσως ήταν και το ένστικτό μου που λειτούργησε. Έτσι, από το τίποτα, ξεκινάει και το έργο».

  • Ποια όμως ήταν τα εναύσματα και της σκηνοθεσίας;
«Υπήρξαν άλλα δύο στοιχεία που ανακαλύψαμε στη διάρκεια των δοκιμών και τα τονίσαμε», λέει η Λίλλυ Μελεμέ. «Ο περιβάλλων χώρος όπου διαδραματίζεται αυτή η ακραία ιστορία είναι το ένα: το παλιό αυτό σπίτι που είναι ο τέταρτος πρωταγωνιστής. Που κρύβει στους τοίχους του και στις γωνιές του σημάδια και αποτυπώματα από παλιές ζωές, που έχει χαραγμένα πάνω του τα ίχνη των ανθρώπων οι οποίοι έχουν περάσει από ΄κεί, που επηρεάζει την εξέλιξη της ιστορίας και τους ήρωες οι οποίοι αλλάζουν στη διάρκεια του έργου. Το άλλο στοιχείο είναι όλη αυτή η σκοτεινή συνωμοσία του χωριού που έχει δημιουργήσει έναν κλοιό προστασίας- άνθρωποι που παρακολουθούν πίσω από τον φράχτη την ιστορία και έχουν αποδεχτεί τους νεαρούς εισβολείς και έχουν κάνει μαζί τους μία σιωπηλή συνωμοσία ενάντια στη γυναίκα που έρχεται, την “ιδιοκτήτρια”».
ΙΝFΟ: Στο θέατρο «Οδού Κεφαλληνίας/ Β΄ Σκηνή (Κεφαλληνίας 16, Κυψέλη, τηλ.
210-8838.727). Εισιτήρια: 23, 19, (φοιτητικό) 16 ευρώ.

Μία παράσταση γυμνή

Μιλάμε για τον τρόπο που η Λίλλυ Μελεμέ ανέβασε το έργο και αν σχετίζεται με την αυτοσχεδιαστική μέθοδο δουλειάς του δασκάλου της Στάθη Λιβαθινού. «Ευχαριστώ στον Στάθη για ό,τι μου έχει διδάξει. Μου έχει μάθει μία μέθοδο δουλειάς. Αλλά ο τρόπος αλλάζει ανάλογα με το κείμενο με το οποίο έχεις να ασχοληθείς. Δεν μπορείς να αντιμετωπίζεις όλα τα κείμενα με τον ίδιο τρόπο. Στο συγκεκριμένο έργο δώσαμε μεγάλη έμφαση στο κείμενο, στον διάλογο, στην αμεσότητα της ατάκας… Δεν υπάρχουν τόσα αυτοσχεδιαστικά στοιχεία γιατί δεν τα ζητούσε το ίδιο το έργο. Είναι μια παράσταση αρκετά γυμνή. Ελπίζω όμως ουσιαστική». Το έργο παρουσιάζεται με σκηνικά και κοστούμια Ελένης Μανωλοπούλου, μουσική Σταύρου Γασπαράτου και φωτισμούς Αλέκου Αναστασίου. [Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009]

Οι Απόκριες της Καστοριάς – τα Ραγκουτσάρια…

Μία φορά τον χρόνο η πόλη της Καστοριάς γεμίζει κόσμο από όλη την Ελλάδα. Αφορμή, ένα τριήμερο απίστευτου ξεφαντώματος, τα περίφημα Ραγκουτσάρια, από τις 6 Ιανουαρίου, ανήμερα των Θεοφανείων, μέχρι τις 8 (ημέρα της Αγίας Δομινίκης) με τη παρέλαση των καρναβαλιστών στη συνοικία Ντολτσό.
Oι ρίζες του εθίμου ανάγονται στην κλασική αρχαιότητα, με τη διονυσιακή λατρεία, στα ρωμαϊκά χρόνια με τα Saturnalia, δηλαδή γιορτές προς τιμήν του Κρόνου, ενώ το έθιμο διατηρήθηκε στη βυζαντινή περίοδο, για να εξελιχθεί στη σημερινή του μορφή.

Όσοι συμμετέχουν είναι μεταμφιεσμένοι, φορώντας μάσκες με τρομακτική όψη, για το ξόρκισμα των κακών πνευμάτων, μακριά από την πόλη. Οι μασκαρεμένοι εξαγοράζουν αυτή την προσφορά τους αναζητώντας δώρα και ζητιανεύοντας από τον κόσμο, δικαιολογώντας την πιθανή λατινική προέλευση της ονομασίας του εθίμου από το rogatores που σημαίνει ζητιάνοι.

Έτσι, το απόγευμα της πρώτης ημέρας (6 Ιανουαρίου) τα λεγόμενα μπουλούκια- το καθένα είθισται να έχει τη δική του παραδοσιακή ορχήστρα χάλκινων οργάνων- ξεχύνονται στους δρόμους της πόλης σε ξέφρενο ρυθμό μέχρι αργά το βράδυ. Τη δεύτερη μέρα (του Αϊ-Γιαννιού), επισκέπτονται τα σπίτια απρόσκλητοι, όπου πειράζουν και τελικά παρασέρνουν μαζί τους στον χορό τους οικοδεσπότες.

Την τελευταία ημέρα (την επονομαζόμενη Πατερίτσα) οι εκδηλώσεις των Ραγκουτσάριων κορυφώνονται με τη μεγάλη παρέλαση των καρναβαλιστών στην οδό Μητροπόλεως, η οποία καταλήγει στη μεσαιωνική πλατεία Ντολτσό για ξεφάντωμα μέχρι τελικής πτώσεως.

info: Καθ΄ όλη τη διάρκεια των τριήμερων εκδηλώσεων στα κεντρικά σημεία της πόλης (πλατεία Δημαρχείου, Ομονοίας, οδός Μητροπόλεως) προσφέρεται από τον Δήμο και τον Σύλλογο Καστοριανού Καρναβαλιού κρασί σε όλους τους επισκέπτες. [ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009]