Monthly Archives: Ιανουαρίου 2009

Η ομάδα AbOvo παρουσιάζει τη «Μαμά Ελλάδα 2» στο Θέατρο του Hλιου από τις 11 Φεβρουαρίου

AbOvo σημαίνει από το μηδέν. Aυτό ακριβώς δείχνουν στο κοινό. Οτι όλα τα φτιάχνουν από το μηδέν. Ακόμη και τη σχέση με τον θεατή. Οι παραστάσεις τους δεν είναι συνηθισμένες. Οι ίδιοι δεν είναι σοβαροφανείς και αυτό που κάνουν μοιάζει με παρωδία του θεάτρου. Τους αρέσει να κοροϊδεύουν και να σπάνε το ψέμα του. Ετσι ανεβάζουν την αδρεναλίνη των θεατών.

  • Δικό τους κείμενο

Κατ’ αρχάς φτιάχνουν το δικό τους κείμενο. Αντί να τρέχουν να βρουν το έργο που ταιριάζει σε όλους, σχηματίζουν το δικό τους. Και όταν το παρουσιάζουν, ο θεατής έχει θέση, δεν σιωπά. Ετσι έφτιαξαν το «Εκεί, εκεί στην κόλαση» που ήταν η μεγάλη τους επιτυχία, αλλά και το «Ζελόβ». Η «Μαμά Ελλάδα 2» που θα δούμε στο «θέατρο του Ηλιου» από τις 11 Φεβρουαρίου βασίζεται σε αυτήν τη συνταγή.

  • Κάθε μήνα νέο επεισόδιο

Ενα σχόλιο πάνω στην Ελλάδα. Μια πολιτική κωμωδία. Στην ουσία είναι η δεύτερη πράξη της εθνικής μας τραγωδίας. Ετσι τη συστήνουν οι AbOvo που έκλεισαν πια τέσσερα χρόνια δράσης.

Η πρώτη ξεκίνησε με σκοπό κάθε μήνα να έχει καινούργιο επεισόδιο. Αλλά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου τους προσπέρασαν. «Με τέτοια ταχύτητα, που η παράστασή μας έμοιαζε επιφανειακή». Αποφάσισαν λοιπόν να ανασυνταχθούν.

Φανταστείτε: η κυβέρνηση διαπραγματεύεται να πουλήσει την Ακρόπολη για να την κάνει καζίνο. Κάτι τέτοιο θα έβγαζε τους αρχαίους Ελληνες από τους τάφους τους. Εκεί ποντάρει η ομάδα. Ετσι ξεκινάει και η ιστορία τους. «Τα ζόμπι αυτά έρχονται να ρίξουν μια ματιά στον πάνω κόσμο και αποφασίζουν να πάρουν τη μαμά Ελλάδα μαζί τους, στον κάτω. Η παράσταση είναι ένα φλας μπακ. Τι είδαν οι αρχαίοι και τι έπαθαν όσο καρό ήρθαν αντιμέτωποι με την ξεχαρβαλωμένη Ελλάδα» εξηγεί ο ιδρυτής της ομάδας.

Ο Γιάννης Σαρακατσάνης άλλωστε δεν γράφει μόνο το κείμενο (με τον Γιάννη Παλαιολόγο), σκηνοθετεί, παίζει και εμψυχώνει.

«Υπερβάλλουμε κάπως παραπάνω, τους δείχνουμε όλους διεφθαρμένους, αλλά βλέπουμε πολλές γνωστές εικόνες». Στην ιστορία μπλέκεται μια αδίστακτη δημοσιογράφος, η τηλεόραση, οι παπάδες μπίζνεσμαν, ένας κακοεκπαιδευόμενος αστυνομικός και μια 15χρονη επαναστάτρια».

  • Συμμετοχή όλων

Πώς μια ιδέα γίνεται κείμενο στους AbOvo; Αν η έμπνευση δεν λειτουργήσει με όλους, δεν έχω πολλές ιδέες. Συζητάμε και ο δικός μου ρόλος είναι να τις κάνω να αποκτήσουν ένα νόημα».

Επιτυχία έχουν. Τα κέρδη όμως είναι λίγα. «Δεν είναι λεφτά για να ζήσεις. Ολα τα παιδιά πρέπει να συμπληρώσουν κάτι. Το καλό είναι πως με το πέρασμα του χρόνου ασχολούμαστε όλο και περισσότερο με θεατρικά επαγγέλματα. Εγώ έκανα διαφημίσεις για να μπορώ να ασχολούμαι 100% με το σχήμα».

Πράγματι, ο Γιάννης Σαρακατσάνης μπορεί φέτος να έκανε κάποιες συμμετοχές σε τέσσερα σίριαλ (Πολυκατοικία, Λάκης ο γλυκούλης, Επτά ζωές, Ποιος μας πιάνει), αλλά ο κόσμος της τηλεόρασης τον ξέρει καλά από τις διαφημίσεις. Και να σκεφτεί κανείς ότι ξεκίνησε από τα μαθηματικά που σπούδασε στην Πάτρα.

Στο «Μαμά Ελλάδα 2» παίζουν επίσης οι: Γ. Γιανούλης, Λ. Ελευθερίου, Β. Καβαλιεράτου, Μ. Μπαλούτσου, Φ. Παυλόπουλος, Σ. Χατζημανώλη, Β. Χελά.

  • Της Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, 31/01/2009

Το έργο του Νίκου Κούρκουλου

Είχα εκτιμήσει, πέρα από το ταλέντο και τις ποιοτικές θεατρικές του επιλογές (δυστυχώς, σώζονται μόνο οι επιδόσεις του στον κινηματογράφο), την ευθύτητα να πάρει στο τηλέφωνο (χωρίς να καταφύγει στον διευθυντή) για κάποια αρνητικά σχόλια, όταν το 1995 ανέλαβε τη διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου -πρώτος παντοδύναμος, με νέο νομικό πλαίσιο.

Είναι ο Νίκος Κούρκουλος, που στις 2 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται δύο χρόνια από τότε που έφυγε από τη ζωή στα 73 του.

«Ελα να τα πούμε», είπε. Και πήγα. Τα είπαμε. Πέρασαν στην «Κυριακάτικη» -16 Ιουλίου 1995. Τα ξανάπαμε δυόμισι χρόνια αργότερα (το χρονικό διάστημα που ζήτησε για να κριθεί), πάλι στην «Κυριακάτικη» -25 Ιανουαρίου 1998.

Κράτησε επάξια αυτή τη θέση επί 12 χρόνια (ακυρώνοντας τη μομφή ότι στην επιλογή του μέτρησε η σχέση του με τη Μαριάννα Λάτση) ώς τη δοκιμασία του τέλους, που αντιμετώπισε με γενναιότητα και αξιοπρέπεια.

Σε μια συνάντηση στο Εθνικό Θέατρο τον βρήκα να είναι στη σκηνή και να καθοδηγεί τους τεχνικούς. Τόσο πια μέσα σ’ όλα; σκέφτηκα -και του το είπα. «Είχα δικό μου θέατρο και ξέρω τα πάντα, οπότε δεν επιτρέπω σε κανένα να μην κάνει καλά τη δουλειά του, αρχής γενομένης από εμένα», ήταν η απάντησή του.

Μερικά ψήγματα από τις προαναφερόμενες δύο συνεντεύξεις.

  • Για ένα πετραδάκι

Από την πρώτη:

Αναρωτιέμαι τι θέλει ένας άνθρωπος, όπως εσείς, που είναι γνωστό ότι περνάει καλά, σ’ αυτό το μίζερο γραφείο και σ’ αυτή την προβληματική καρέκλα;

«Αυτό δεν είναι μόνο δικό σας ερώτημα, αλλά και άλλων. Ισως γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, έχουν κάποια ειλικρινή οράματα, που θέλουνε δηλαδή να γίνουν πράγματα. Γιατί όσο είμαστε απ’ έξω, αυτό που κάνουμε είναι να βρίζουμε. Κι εγώ όταν ήμουν απ’ έξω έβριζα το Εθνικό Θέατρο κι είχα δίκιο που το έβριζα, όπως είχαν δίκιο και οι άλλοι που το έβριζαν -εννοώ με την καλή έννοια. Δηλαδή τι είναι αυτό το θέατρο, πώς λειτουργεί έτσι, πώς πρέπει να λειτουργήσει (…). Εχοντας έναν τέτοιο σκοπό, μπήκα μέσα για ν’ αγωνιστώ, να βάλω ένα πετραδάκι. Αν μπει ένα πετραδάκι, εγώ θα είμαι πολύ ευχαριστημένος» (…).

Στη δεύτερη συνάντηση η εικόνα, κατ’ αρχάς, του γραφείου του ήταν εμφανέστατα καλύτερη. Νέα επίπλωση και μοκέτες -αντάξιο, εν πάση περιπτώσει, ενός διευθυντή του πρώτου κρατικού θεάτρου. «Ολα όσα βλέπετε τ’ αγόρασα με δικά μου χρήματα -και αυτό επειδή με περίμεναν, όχι με πιστόλι, αλλά με πολυβόλο και δεν ήθελα να δώσω αφορμή σε τίποτα», με προλαβαίνει.

Αισθάνεστε δηλαδή καλά σ’ αυτή την καρέκλα.

«Μα αν δεν αισθανόμουνα καλά, θα είχα φύγει προ πολλού. Και νιώθω καλά γιατί όλη αυτή η ατμόσφαιρα πάει προς το καλύτερο, γίνονται πράγματα (…). Δεν κάνω κάτι αν δεν αφοσιωθώ -ό,τι και να ‘ναι. Δεν είμαι διεκπεραιωτής. Πιστεύω ότι ο διευθυντής ενός θεάτρου, όπως αυτό, πρέπει να είναι υπηρέτης με όλη τη σημασία της λέξης. Υπηρέτης της τέχνης, των καλλιτεχνών, των πάντων. Συμμετοχή σε όλα» (…).

  • Ανοιχτό σε όλους

Δεν σας τρομάζει, δεν σας κουράζει αυτή η συσσώρευση ευθυνών;

«Οχι, γιατί είμαι επί 24ώρου βάσεως και παρακολουθώ τα πάντα. Είμαι ψημένος μέσα στο θέατρο και ίσως δεν μ’ ενδιαφέρει να κάνω τίποτ’ άλλο εκτός από θέατρο» (…).

Σας καταλογίζεται η απουσία ενός βασικού πυρήνα ηθοποιών, όπως παλιότερα.

«Εχω μάθει ότι ένα θέατρο πρέπει να υπηρετείται από τους συντελεστές, να γίνονται διανομές. Αν δεν κάνεις τις κατάλληλες διανομές, πώς θα έχεις αποτέλεσμα; Τι υπήρχε εδώ; Ενας κατάλογος από τον οποίο έπρεπε να επιλεγούν οπωσδήποτε αυτοί που θα έπαιζαν σ’ ένα έργο -έκαναν, δεν έκαναν. Το ξέρω, το έζησα. Λέγεται ότι το Εθνικό είχε έναν πυρήνα, που ήταν ό,τι καλύτερο υπήρχε στο θέατρο. Οι περισσότεροι όμως από αυτούς δεν υπάρχουν κι όσοι υπάρχουν έχουν μοιραστεί στο ελεύθερο θέατρο (…). Αλλες εποχές εκείνες, άλλες οι σημερινές. Για μένα πυρήνας σήμερα είναι όλο το θέατρο».

Δώδεκα χρόνια (ένα ρεκόρ) στο τιμόνι του Εθνικού Θεάτρου και δεν θέλησε να επωφεληθεί της διάταξης που επιτρέπει στον εκάστοτε διευθυντή να συμμετέχει (και μάλιστα δύο φορές τον χρόνο) σε παράσταση. Δεν του έλειπε το απωθημένο. Θα ήθελε να παίξει «Ιούλιο Καίσαρα» και «Ριχάρδο Γ’» -και θα γινόταν ίσως, αν δεν είχε χτυπηθεί από την αρρώστια. Η φύση (ο Θεός, αν αγαπάτε) τον προίκισε με πολλές χάριτες, του τσιγκουνεύτηκε όμως λίγο περισσότερο χρόνο ζωής. *

  • Διαχρονικά. Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / 2 – 31/01/2009

«Το μαύρο κουτί» στο «Τζένη Καρέζη»

«Το μαύρο κουτί» στο «Τζ�νη Καρ�ζη»

Το ολοκαίνουργιο έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου «Το μαύρο κουτί» πρόκειται να φιλοξενήσει από τα τέλη του Φεβρουαρίου το «Τζένη Καρέζη».

Ο Κώστας Καζάκος, που έλειψε από το θέατρο το πρώτο μισό της σεζόν, είχε αρχικά σχεδιάσει να ανεβάσει το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Ο δρόμος περνάει από μέσα», στη διαδρομή όμως άλλαξε γνώμη και κατέληξε στο έργο του Ηλιόπουλου. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Καζάκος πέραν του ότι έκλεισε να ανεβάσει νεοελληνικό έργο, θέλησε να αφεθεί στις σκηνοθετικές οδηγίες του Αντώνη Καλογρίδη, ο οποίος βρήκε την ιδέα ενδιαφέρουσα, λέγοντάς του το «ναι» χωρίς δεύτερη σκέψη. Αναμένουμε!

«Το μαύρο κουτί» στο «Τζ�νη Καρ�ζη»

Παραμένω στο «Μαύρο κουτί» για να σας ενημερώσω και για τη διανομή του. Πλάι στον Κώστα Καζάκο πρόκειται να δούμε τον ίδιο τον συγγραφέα Γιώργο Ηλιόπουλο -είναι και εξαίρετος ηθοποιός!-, την Αθηνά Μαξίμου, την έμπειρη Αννα Γεραλή και την Ντορέτα Παπαδημητρίου. Οι πρόβες έχουν μπει πλέον σε εντατικότατους ρυθμούς.

Απίστευτος «μαραθώνιος» περιμένει τον Γιάννη Μπέζο. Κάνει πρόβες στο «Κλουβί με τις τρελές», από τις 6 Μαρτίου ξεκινά παραστάσεις με αυτό στο θέατρο «Παλλάς», έχει εντατικά γυρίσματα για τη σειρά «Ευτυχισμένοι μαζί» και στη συνέχεια θα ξεκινήσει πρόβες στο έργο του Μολιέρου «Κατά φαντασίαν ασθενής», που πρόκειται να παρουσιάσει αρχές Ιουλίου στο Ηρώδειο και στο Ελληνικό Φεστιβάλ – ο ίδιος θα σκηνοθετήσει, αλλά και θα πρωταγωνιστήσει στην παράσταση με τη Ναταλία Τσαλίκη.

Με την ίδια δουλειά θα περιοδεύσει, όπως έχω μάθει, στη συνέχεια σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και αργότερα θα ξεκινήσει πρόβες για την «Εκατομμυριούχο» που θα ανέβει στο Μέγαρο Μουσικής -συμπρωταγωνίστριά του η Νόνικα Γαληνέα! Τέλος θα προετοιμαστεί για τον «Δον Ζουάν» που θα σκηνοθετήσει στο Εθνικό ο Αιμίλιος Χειλάκης στις αρχές του 2010. Αν σε όλο αυτό χωρέσει τηλεόραση; Οχι, αφού οι θεατρικές υποχρεώσεις του δεν του το επιτρέπουν και θέλει να κάνει έτσι κι αλλιώς απεξάρτηση από αυτήν! Δίκιο έχει.

«Παρακαλώ… ας μείνει μεταξύ μας» ότι δεν θα γίνει τελικά περιοδεία του εν λόγω έργου των Ρήγα και Αποστόλου όπως είχε συζητηθεί.

Η παράσταση, που γνωρίζει καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία δύο χρόνια τώρα, θα παιζόταν το θέρος σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και με το ίδιο φυσικά τιμ – δες Δανδουλάκη, Μαρίνος, Σπυρόπουλος, Μπαλανίκα. Τεχνικές όμως δυσκολίες οδήγησαν στο να ναυαγήσει. Οι μόνοι που θα έχουν τη χαρά να απολαύσουν την παράσταση εκτός των αθηναϊκών τειχών είναι οι Θεσσαλονικείς, μια και θα φιλοξενηθεί στο «Εγνατία» πριν από το Πάσχα. Λάβετε θέσεις θεατρόφιλοι της συμπρωτεύουσας!

Αφού ναυάγησε λοιπόν η εν λόγω περιοδεία, είναι ελεύθερος ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, που κρατάει έναν βασικό ρόλο στην παράσταση, θα αναρωτηθείτε… «Ελεύθερος», ναι! Εκανε μια πρώτη συζήτηση να ερμηνεύσει τον Ορέστη στην «Ηλέκτρα» που θα κάνει ο Γιάννης Ιορδανίδης, αλλά όπως με ενημέρωσε ο ίδιος επίσημη πρόταση δεν του έχει γίνει -θα τον ενδιέφερε φυσικά πολύ-, άρα είναι για την ώρα ανοιχτός και σε άλλες προτάσεις. Αναμένουμε χωρίς να προτρέχουμε!

  • Βασίλης Μπουζιώτης, Έθνος, 30/01/2009

Εισβολή αστέρων στην Επίδαυρο

Εισβολή αστ�ρων στην Επίδαυρο

Ελεν Μίρεν, Σαμ Μέντες, Ιθαν Χοκ, Ντόμινικ Κούπερ και Ρεμπέκα Χολ θα εμφανιστούν στο αργολικό θέατρο

Ιθαν Χοκ, Ελεν Μίρεν, Σαμ Μέντες δίνουν ραντεβού το καλοκαίρι στην Επίδαυρο! Ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά πρόκειται για πραγματικότητα. Σταρ, γνωστοί μας από την κινηματογραφική οθόνη, αλλά και με θεατρική παρουσία, θα εμφανιστούν στο αργολικό θέατρο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Η Ελεν Μίρεν, τιμημένη με Οσκαρ Πρώτου Γυναικείου Ρόλου το 2006 για την ερμηνεία της ως Ελισάβετ Β στην ταινία «Η βασίλισσα» και με πολλά άλλα βραβεία, θα υποδυθεί τη «Φαίδρα» στην ομώνυμη τραγωδία του Ρακίνα με το Βασιλικό Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας.

Λήδα Πρωτοψάλτη

Λήδα Πρωτοψάλτη

Η παράσταση θα κάνει την πρεμιέρα στο Λονδίνο, στην αίθουσα «Λίτελτον» του Εθνικού, στις 9 Ιουνίου, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του, Νίκολας Χάιτνερ. Ιππόλυτος θα είναι ο Ντόμινικ Κούπερ -ο Σκάι, ο νεαρός αρραβωνιαστικός της «κόρης» της Μέριλ Στριπ, στο κινηματογραφικό «Μamma Μia»- και τροφός Οινώνη η Μάργκαρετ Τάιζακ. Η τραγωδία θα παρουσιαστεί στη μετάφραση- προσαρμογή του Αγγλου Εθνικού Ποιητή Τεντ Χιουζ.

Διάσημα ονόματα συγκεντρώνονται στον υπερατλαντικό θίασο της δεύτερης «εισαγόμενης» παραγωγής με την οποία θα πέσει η αυλαία των Επιδαυρίων, στις 21 και 22 Αυγούστου. Ο Ιθαν Χoκ και η Ρεμπέκα Χολ -η Βίκι στο «Vicky, Cristina, Βarcelona» του Γούντι Αλεν, κόρη του σκηνοθέτη σερ Πίτερ Χολ- θα ερμηνεύσουν Αυτόλυκο και Ερμιόνη, αντίστοιχα, στο «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σαίξπηρ. Σκηνοθέτης της παραγωγής ο τιμημένος με Οσκαρ (για το «Αmerican Βeauty»), Σαμ Μέντες. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν τέσσερα ακόμα μεγάλα ονόματα του βρετανικού και του αμερικανικού θεάτρου: Σάιμον Ράσελ Μπιλ (Λεόντιος), Σινάιντ Κιούσακ (Παυλίνα), Ρίτσαρντ Ιστον (Γέρος Βοσκός και Χρόνος) και Τζος Χάμιλτον (Πολύξενος).

  • ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ

Από ελληνικής πλευράς τώρα, το Εθνικό Θέατρο θα παρουσιάσει δύο παραγωγές, με τη συμμετοχή της dream team των Ελλήνων ηθοποιών. Αναφερόμαστε στους «Πέρσες» του Αισχύλου με την υπογραφή του Ντίμιτερ Γκότσεφ, «γνώριμού» μας από τον «Φιλοκτήτη» του Χάινερ Μίλερ (Πάτρα, 2006) και τον «Ιβάνοφ» του Αντον Τσέχοφ (Φεστιβάλ Αθηνών 2007). Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι Αμαλία Μουτούση (Ατοσσα), Μηνάς Χατζησάββας (φάντασμα Δαρείου), Νίκος Καραθάνος (Ξέρξης), ενώ στον χορό συμμετέχουν Περλέγκας, Γουλιώτη, Σαουλίδου, Καρβούνη, Ημελλος, Κεχαγιόγλου κ.ά. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος θα σκηνοθετήσει την «Αλκηστη» του Ευριπίδη με την Αννα Μάσχα στον επώνυμο ρόλο, τον Χρήστο Λούλη (Αδμητο), τον Αργύρη Ξάφη (Ηρακλή) και τη Μαρία Σκουλά (Θεράπαινα).

Η Λήδα Πρωτοψάλτη θα είναι η Εκάβη στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη με τη σκηνοθετική υπογραφή της Νικαίτης Κοντούρη για λογαριασμό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, σε μετάφραση Ελένης Βαροπούλου. Η έκτη (δεδομένη) παραγωγή των Επιδαυρίων είναι αυτή του «Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου», με τις «Νεφέλες» σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Τέλος, συζητήσεις γίνονταν μεταξύ του Φεστιβάλ και του Βασίλη Παπαβασιλείου προκειμένου να παρουσιάσει την παράσταση «Μούσσαις – ένα θέαμα για τον Αριστοφάνη», μια σύνθεση κειμένων από έργα του Αριστοφάνη.

  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 30/01/2009

«Μ’ αρέσεις γιατί…» στο θέατρο «Σοφούλη» – Θεσσαλονίκη

Μια μουσικοθεατρική παράσταση με τραγούδια ρετρό και αποσπάσματα από την ελληνική λογοτεχνία με θέμα τον έρωτα και το σεξ, από τον Μ. Λουντέμη και τον Στρ. Μυριβήλη μέχρι τον Ανδρ. Εμπειρίκο και τον Ντ. Χριστιανόπουλο, είναι η παράσταση «Μ αρέσεις γιατί…» που παρουσιάζει η ομάδα «SourLiΒooΜ» στο θέατρο «Σοφούλη» της Θεσσαλονίκης, απόψε και αύριο. Η σκηνοθεσία είναι της Β. Παρασκευαϊδου και παίζουν οι ηθοποιοί: Τρ. Αγγελίδου, Α. Αρναούτογλου, Σ. Γάκος, Γ. Καραούλης, Α. Κίτρινη, Τ. Παπαδόπουλος, Ε. Πατσούρου, ενώ συμμετέχουν και οι μουσικοί: Β. Αλεξίου (πιάνο), Ν. Αλεξίου (βιολί), Ι. Παπαθανασίου (κλαρινέτο).

Το θέμα του Θεατρικού Μουσείου στη Βουλή

Το θέμα του Θεατρικού Μουσείου επαναφέρει με ερώτησή του στη Βουλή, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Περικλής Κοροβέσης. «Το Θεατρικό Μουσείο εξακολουθεί να ασφυκτιά και να καταρρέει στο μικρό υπόγειο της οδού Ακαδημίας. Τα εκθέματα και τα αρχεία του υφίστανται ανεπανόρθωτες βλάβες έπειτα από κάθε βροχή, διαβρωτική υγρασία απ’ τη μεσοτοιχία του με τα δημόσια ουρητήρια καλύπτει τον χώρο, έντομα κατατρώγουν το υλικό. Ο υποσταθμός της ΔΕΗ που στεγάζεται στους ίδιους χώρους, δημιουργεί κινδύνους πυρκαγιάς (ένα βραχυκύκλωμα πριν από δύο χρόνια λίγο έλειψε να κοστίσει την ολοκληρωτική καταστροφή του Μουσείου). Κοντά σ’ αυτά πρέπει να προστεθεί και το σημαντικό πρόβλημα πως οι υπάλληλοι είναι διαρκώς απλήρωτοι», σημειώνει.

Ο Γιάνναρης βρήκε θεατρικό… Εldorado

Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Γιούλη Τάσιου, Θάνος Σαμαράς, Διόνη Κουρτάκη, Γιώτα Φ�στα και Κώστας Τριανταφυλλόπουλος πρωταγωνιστούν στο «Εldorado»

Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Γιούλη Τάσιου, Θάνος Σαμαράς, Διόνη Κουρτάκη, Γιώτα Φέστα και Κώστας Τριανταφυλλόπουλος πρωταγωνιστούν στο «Εldorado»

Στη δεύτερη θεατρική του σκηνοθεσία ανεβάζει το έργο του Μάριους Φον Μάγιενμπουργκ

Ο ανατρεπτικός κινηματογραφικός σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Γιάνναρης, μετά από εννέα χρόνια, φλερτάρει με τη δεύτερη θεατρική του σκηνοθεσία. Υπογράφει τη μαύρη κωμωδία «Εldorado», του «κακού παιδιού» του γερμανικού θεάτρου Μάριους Φον Μάγιενμπουργκ, που κάνει πρεμιέρα στις 5 Φεβρουαρίου στο θέατρο «Χώρα».

Ενας φιλόδοξος κτηματομεσίτης χάνει τη δουλειά του και το αποκρύπτει. Η σύζυγός του, μια πιανίστρια, έχει χάσει την πίστη της στη μουσική. Η μητέρα της είναι μια πλούσια χήρα με αδυναμία στους νεαρούς άνδρες. Ο αριβίστας εραστής της και ένας διεφθαρμένος μεγαλοεπιχειρηματίας είναι τα πρόσωπα του έργου.

Ο Γιάνναρης βρήκε θεατρικό... Εldorado

Το «Εldorado», αφοπλιστικά επίκαιρο, μοιάζει με τον καθρέφτη της σύγχρονης κοινωνίας, όπου ο καθένας υπάρχει μέσα από έναν κοινωνικά αποδεκτό τίτλο.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, σε μια σύγχρονη πόλη που ο ίδιος δημιούργησε και τώρα τη βλέπει να καταστρέφεται μπροστά του και μέσα σε αυτή να καταστρέφεται και ο ίδιος. Το σπουδαίο «οικοδόμημά» του παραδίδεται στις φλόγες κυριολεκτικά και μεταφορικά.

«Ενα τεράστιο κομμάτι της πόλης κατεδαφίζεται, καίγεται, θρυμματίζεται. Οι ντόπιοι ιθαγενείς εκδιώκονται και μαντρώνονται στα προσφυγικά στάδια ποδοσφαίρου.

Η στρατιωτική επιχείρηση προελαύνει ανελέητη και από πίσω ακολουθούν οι μεγαλοεταιρείες και οι επενδυτές που οραματίζονται να κατασκευάσουν την καινούργια πόλη του μέλλοντος» σημειώνει ο σκηνοθέτης. «Μια δυσλειτουργική ζάπλουτη οικογένεια -ποτισμένη μέχρι το μεδούλι με την κουλτούρα και τη μουσική της ευρωπαϊκής παράδοσης -εμπλέκεται σε αυτή την άπληστη επένδυση από τον απατεωνίσκο γαμπρό. Ο πόλεμος έξωθεν κορυφώνεται αλλά οι ιθαγενείς με την απεγνωσμένη αυτοκτονική αντίστασή τους ανατρέπουν τα σχέδια των κατασκευαστών… Το «Eldorado» των ονείρων, η μυθική πόλη του χρυσού, αποδεικνύεται ένας σωρός άνθρακες».

Ο σκηνικός χώρος διαμορφώθηκε σε μια ιλουστρασιόν πασαρέλα ώστε η «φαινομενική αιώρηση των ηθοποιών σ’ αυτούς τους ιδιόμορφους διαδρόμους να έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την ανώμαλη προσγείωση των χαρακτήρων στην πραγματικότητα».

Το δράμα της ζωής μπλέκεται με την επιτηδευμένα αστεία πλευρά της για να δημιουργήσουν έναν παράλογα αληθινό κόσμο σε μια αληθινά σκληρή κωμωδία.

Τη μετάφραση υπογράφει ο Γιώργος Δεπάστας, τη σκηνοθεσία ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης, τα σκηνικά-κοστούμια ο Σωκράτης Σωκράτους, τη μουσική σύνθεση και επιμέλεια ο Δημήτρης Μαραμής.

Παίζουν: Θάνος Σαμαράς, Γιώτα Φέστα, Διόνη Κουρτάκη, Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Γιούλη Τάσιου και ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος.

  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 30/01/2009

ΠΕΝΤΕ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Απατεώνες και μοναχικές καρδιές

Αμαλία Μουτούση και Νίκος Κουρής, από  τα κλασικά πλ�ον ζευγάρια της  σκηνής, στον «Κλήρο του  μεσημεριού»

Καταιγισμός από πρεμιέρες ετοιμάζεται στο δεύτερο τρίμηνο της φετινής θεατρικής περιόδου του Εθνικού. Πέντε καινούργιες παραγωγές με καλές προδιαγραφές, συντελεστές, ηθοποιούς και έργα που καλύπτουν το ευρύ φάσμα της κλασικής και σύγχρονης δραματουργίας φιλοδοξούν να κάνουν αισθητή τη νέα καλλιτεχνική φυσιογνωμία του Εθνικού Θεάτρου. Πιο ψαγμένες, με πειραματισμούς και ρίσκα, με δοκιμασμένες ασφάλειες και προτάσεις που προσκαλούν το νεολαιίστικο κοινό. Αν είναι και ελκυστικές, θα ανανεώσουν τον αέρα που κυκλοφορεί στη σκηνή και στην πλατεία.

«Τ o ημερολόγιο ενός απατεώνα»

Κλασικό έργο που κινείται μεταξύ δράματος και κωμωδίας, το «Ημερολόγιο ενός απατεώνα» του Αλεξάντρ Οστρόφσκι ανεβαίνει στην κεντρική σκηνή του «Κοτοπούλη- Ρεξ». Την πολυπρόσωπη παραγωγή σκηνοθετεί ο πάντα νεανικός Γιάννης Κακλέας. Έναν αιώνα μετά το έργο του Οστρόφσκι με θέμα την κοινωνική διαφθορά παραμένει δραματικά οικείο: Ένας ικανός και φιλόδοξος νεαρός (Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος), αποφασισμένος να φτάσει ψηλά, χρησιμοποιεί όλα τα όπλα: κολακείες, συκοφαντίες, ερωτικές υποσχέσεις, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό ξεπουλάει. Τη διαδρομή του στους «υπονόμους» της κοινωνίας καταγράφει στο ημερολόγιό του.

Πρεμιέρα: 14 Φεβρουαρίου «Κοτοπούλη- Ρεξ» (Πανεπιστημίου 48 τηλ, 210-3305.074). Προ-παράσταση: 13 Φεβρουαρίου «Οι διψασμένοι»

Η ασθένεια της πολύ αγαπητής Αλέκας Παΐζη ανέτρεψε τον προγραμματισμό της «Σονάτας του Σεληνόφωτος» στο οποίο θα πρωταγωνιστούσε. Έτσι ο ποιητικός μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου αντικαταστάθηκε από το έργο του γαλλόφωνου, λιβανέζικης καταγωγής συγγραφέα Ουαζντί Μουαουάντ «Οι διψασμένοι». Η παράσταση είναι το πρώτο βήμα του Εθνικού Θεάτρου για τη δημιουργία της Νεανικής Σκηνής, που μέλλει να εξελιχθεί. Το έργο απευθύνεται στο νεολαιίστικο κοινό. Κεντρικός ήρωας είναι ένας ανήσυχος πιτσιρικάς (Προμηθέας Αλειφερόπουλος), ο οποίος με τη βοήθεια της φίλης του (Στεφανία Γουλιώτη) οδηγεί έναν ιατροδικαστή (Μανόλη Μαυροματάκη) πίσω, στη δική του εφηβεία. Η σκηνοθεσία είναι του Μανόλη Μαυροματάκη και της Τζένης Αργυρίου.

Πρεμιέρα: 20 Φεβρουαρίου στη μικρή αίθουσα του «Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας» (Ευμολπιδών 41, Γκάζι, 210-3455.020). Προ-παράσταση: 19 Φεβρουαρίου.

«Ο χορός της μοναχικής καρδιάς»

Ετοιμάζεται να τον χορέψει ο συγγραφέας, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής Ακύλας Καραζήσης. Μεγαλωμένος στη Γερμανία μεταφέρει εδώ με μια διαφορετική, ποιητική και ανατρεπτική ιστορία τα προσωπικά του βιώματα. Στο τελευταίο του έργο διαχειρίζεται το θέμα του ξένου, της ζωής μακριά από την πατρίδα, της αναζήτησης ταυτότητας. Ο κεντρικός του ήρωας, ανυποψίαστος για το μέλλον του, που τον οδηγεί κόντρα στα σχέδιά του, παντρεύεται στα ξένα και περνάει αμέτρητα βράδια σε μια ταβέρνα με γύψινους ελληνοπρεπείς κίονες.

Πρεμιέρα: 21 Φεβρουαρίου, στην κεντρική σκηνή του «Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας» (Ευμολπιδών 41, Γκάζι, τηλ. 210-3455.020). Προ-παράσταση: 20 Φεβρουαρίου.

«Φάουστ»
Από τα πειράματα που προσδοκάς ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα είναι ο «Φάουστ» του Γκαίτε σε συλλογική σκηνοθεσία. Τα πέντε μέρη του κλασικού αριστουργήματος προσεγγίζονται από πέντε διαφορετικές «αναγνώσεις», οι οποίες συγκλίνουν σε μία κοινή, αισθητική γλώσσα. Είναι η σκηνική αφήγηση της ιστορίας του Φάουστ, που έμαθε τα πάντα αλλά δεν ξέρει τίποτα και πουλάει και την ψυχή του προκειμένου να ζήσει την ολοκληρωτική εμπειρία, να γνωρίσει την πραγματική ευτυχία.

Ο Γιώργος Γάλλος, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, ο Αργύρης Ξάφης, η Ομάδα Βlitz (Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής) και η Αργυρώ Χιώτη δούλεψαν επί εξάμηνο το κείμενο του Γκαίτε, στη μετάφραση του Πέτρου Μάρκαρη. Παίζουν όλοι οι σκηνοθέτες, που είναι και ηθοποιοί, καθώς και οι: Δέσποινα Κούρτη, Χρήστος Λούλης, Γιάννος Περλέγκας, Εύη Σαουλίδου, Αριάν Λάμπεντ.

Πρεμιέρα: 25 Φεβρουαρίου στη Νέα Σκηνή- Νίκος Κούρκουλος (Αγίου Κωνσταντίνου και Μενάνδρου, τηλ. 210-5288100).

ΙΝFΟ: Κρατήσεις θέσεων στο http: //www.nt.gr.
Έπειτα από κάθε προ-παράσταση ακολουθεί συζήτηση των συντελεστών με το κοινό.

Ερωτικό κουαρτέτο σε υπερωκεάνιο

«Ο κλήρος του μεσημεριού». O Αυστριακός σκηνοθέτης Γιόσι Βίλερ κερδίζει την προσοχή μας με τις προσωπικές του επιτυχίες σε μεγάλα θέατρα και όπερες της Ευρώπης.

Προσκεκλημένος του Γιάννη Χουβαρδά, έρχεται για πρώτη φορά στη Ελλάδα.

Σκηνοθετεί το αυτοβιογραφικό δράμα του Πολ Κλοντέλ «Ο κλήρος του μεσημεριού», πάνω στα χνάρια της προηγούμενης σκηνοθεσίας του στο θέατρο Kammerspiele του Μονάχου (2007), αναζητώντας τη φρεσκάδα στους τέσσερις ηθοποιούς. Σ΄ ένα υπερωκεάνιο με προορισμό την Ανατολή μια μυστηριώδης, γοητευτική γυναίκα (Αμαλία Μουτούση), που συνοδεύει τον σύζυγό της (Νίκο Καραθάνο), συναντά τον πρώην εραστή της (Λάζαρο Γεωργακόπουλο) και γνωρίζεται με τον άνδρα (Νίκος Κουρής) που θα εξελιχθεί στο απόλυτο πάθος της. Ένα ερωτικό κουαρτέτο σε ένα φιλοσοφικό, μεταφυσικό «ταξίδι», πάνω στην πρώτη εκδοχή του «Κλήρου του μεσημεριού».

Πρεμιέρα: 13 Φεβρουαρίου στο κτίριο του Φεστιβάλ Αθηνών «Πειραιώς 260» (τηλ. 210-4838.739). Προπαράσταση: 12 Φεβρουαρίου.
  • Της Έλενας Χατζηιωάννου, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

Το μάθημα της «Δεσποινίδος Μαργαρίτας»

Η Ολια Λαζαρίδου όπως θα εμφανιστεί την Τρίτη στο Απλό Θέατρο ως «Δεσποινίς Μαργαρίτα», σε σκηνοθεσία Αντζελας Μπρούσκου, έργο που παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα από την Ελλη Λαμπέτη το 1975

Το έργο του Ρομπέρτο Ατάιντε κάνει πρεμιέρα την Τρίτη στο Απλό Θέατρο, με την Ολια Λαζαρίδου στον ομώνυμο ρόλο

«Καλησπέρα σας. Οπως ήδη γνωρίζετε είμαι η καινούργια σας δασκάλα. Ονομάζομαι Δεσποινίς Μαργαρίτα. Το γράφω στον πίνακα για να το θυμάστε. Πριν αρχίσουμε, θα ήθελα να γνωριστούμε λιγάκι. Στη συνέχεια θα σας πω δυο λόγια για τη σημασία της εκπαίδευσης. Υπάρχει κανείς εδώ μέσα που να ονομάζεται Μεσσίας; Ιησούς; Οχι; Αγιο Πνεύμα; Κάποιος σε αυτήν την τάξη που να ονομάζεται Αγιο Πνεύμα; Είστε σίγουροι; Ωραία. Η Διεύθυνση μου το είχε πει πως είσθε ένα καλό τμήμα».

Με αυτά τα λόγια η Δεσποινίς Μαργαρίτα συστήνεται στους μαθητές- το κοινό της. Η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» είναι μια δασκάλα αλλιώτικη από τις άλλες. Γεννήθηκε από την πένα του Βραζιλιάνου Ρομπέρτο Ατάιντε πριν από 35 χρόνια και έκτοτε ταξίδεψε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, αρθρώνοντας τον δικό της λόγο: ένα μάθημα ζωής. Και αν στο πρώτο ανέβασμα στο Ρίο ντε Ζανέιρο οι αρχές διέκοψαν τις παραστάσεις επιβάλλοντας λογοκρισία, τίποτε δεν κατάφερε να σταματήσει την πορεία του έργου. Η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» έχει «παραδώσει» το μάθημά της σε περισσότερες από τριάντα χώρες.

Μοιρασμένη ανάμεσα στη γυναίκα και στη δασκάλα, η ηρωίδα του Ατάιντε πασχίζει να αρθρώσει τη φωνή της. Από τη μία είναι τα μαθήματα, το εκπαιδευτικό σύστημα και η τάξη. Από την άλλη υπάρχει η ζωή με τις μεγάλες ερωτήσεις και απορίες της. Ο θάνατος, η Δικαιοσύνη και η αδικία, η ισότητα, η εξουσία, οι σχέσεις. Ολα μπλέκονται σε ένα κουβάρι που κανείς δεν μπορεί να ξεμπλέξει. Με έναν λόγο βίαιο, με μια ροπή προς την υπερβολή και (ενίοτε) τη γελοιότητα και με την απαίτηση για τυφλή υπακοή η Δεσποινίς Μαργαρίτα ζητεί υποταγή- την ίδια στιγμή που αναρωτιέται για την εξουσία. Και προτού φύγει προειδοποιεί: «Η Δεσποινίς Μαργαρίτα έχει ακόμη πολλά να σας διδάξει».

Την προσεχή Τρίτη στη Νέα Σκηνή του Απλού Θεάτρου η Ολια Λαζαρίδου , σε σκηνοθεσία Αντζελας Μπρούσκου, θα καταθέσει τη δική της, σύγχρονη εκδοχή, σε ένα έργο το οποίο γνώρισε στην Ελλάδα η Ελλη Λαμπέτη: ήταν το 1975 όταν πρωτοπαρουσιάστηκε ο μονόλογος, σε μετάφραση Κώστα Ταχτσή και σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, στο θέατρο Διονύσια. Η επιτυχία εκείνης της παράστασης ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Και η ιδιόρρυθμη δασκάλα ταυτίστηκε με την ερμηνεία της Λαμπέτη. Εκτοτε ακολούθησαν και άλλες. Τη σεζόν 1993-1994 την υποδύθηκε η Λήδα Πρωτοψάλτη στη Στοά με την υπογραφή του Θανάση Παπαγεωργίου. Υστερα ήρθε η σειρά της Θέμιδος Μπαζάκα σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη (1996-1997). Ενας άνδρας, ο Γιώργος Μαρίνος, ανέλαβε να την ερμηνεύσει στο θέατρο Κάππα, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη, το 2001-2002- την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου με την Αννίτα Σαντοριναίου, σε σκηνοθεσία Αντη Παρτζίλη. Ακολούθησε, το 2002-2003 στο Αλεκτον, η παράσταση σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη, με τον Κωνσταντίνο Χατζή. Προ τριετίας, τέλος, το έργο ανέβηκε από την ομάδα ΕΡΩ, αρχικά στο θέατρο Φούρνος και μετά στο θέατρο Αλκμήνη. Το βέβαιο είναι ότι το μάθημα της «Δεσποινίδος Μαργαρίτας» δεν έχει τελειώσει ακόμη.

  • ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Οι ηθοποιοί στο ΚΘΒΕ συνεχίζουν τις στάσεις εργασίας

Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών αποφάσισε συνέχιση των στάσεων εργασίας των ηθοποιών του ΚΘΒΕ, με αίτημα την υπογραφή νέας ΣΣΕ, σήμερα 6-7.30 μ.μ. και 9-10.30 και αύριο 11 π.μ.- 12.30 μ.μ., 3-4.30 μ.μ., και 7-8.30 μ.μ.

Το ΣΕΗ, στο εξώδικό του προς τη διοίκηση-διεύθυνση του θεάτρου τονίζει ότι αποφάσισε τη συνέχιση των κινητοποιήσεων, καθώς «εξάντλησε κάθε περιθώριο καλής θέλησης. Εξήγησε το δίκαιο των αιτημάτων του. Εφτασε στο σημείο να υπαναχωρήσει των αρχικών -απόλυτα δίκαιων – αιτημάτων του», επαναδιαμορφώνοντας την πρότασή του, προκειμένου να υπογραφεί ΣΣΕ. Αντίθετα η διοίκηση-διεύθυνση του ΚΘΒΕ «επέδειξε απαράμιλλη αδιαλλαξία», ακόμη και την τελευταία στιγμή που το σωματείο «της ζητούσε κάποια δέσμευση προκειμένου να ανασταλούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις». Αδιαλλαξία που «απαξιώνει την επαγγελματική και προσωπική υπόσταση των ηθοποιών» και «τις επίμονες προσπάθειές μας για εξεύρεση λύσης».