Το τέταρτο κουδούνι, Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη

ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Απ΄ το τίνος είν΄ ο Μεγαλέξαντρος φτάσαμε στο τίνος είν΄ η μάχη των Γαυγαμήλων… Η πάλη της διεκδίκησης συνεχίζεται. Με την ακατονόμαστη γειτονική μας- βορείως- χώρα επάξια να ΄χει παραλάβει τη σκυτάλη της γελοιότητας απ΄ τους δικούς μας…

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Κι η βλακεία δε γνωρίζει σύνορα.

«Οθέλλο» του Σαίξπηρ ανεβάζει η Κάθριν Χάντερ– η δική μας Αικατερίνη Χατζηπατέρα (στη φωτογραφία)- στις 30 Ιανουαρίου για τον Βασιλικό Σαιξπηρικό Θίασο- με τον μαύρο Πατρίς Ναϊαμπάνα στον επώνυμο ρόλο, Δυσδεμόνα τη Νατάλια Τένα και Ιάγο τον Μάικλ Γκουλντ ενώ ο σύζυγός της Μαρτσέλο Μάνι, εκ των συνιδρυτών του Θεάτρου «Κομπλισιτέ» του οποίου η Χάντερ αποτελεί βασικό στέλεχος, έχει την επιμέλεια της κίνησης και παίζει τον Ροντρίγκο.

Ηθοποιός διακεκριμένη – είναι η πρώτη γυναίκα επαγγελματίας ηθοποιός στην Βρετανία που έπαιξε τους ανδρικούς σαιξπηρικούς ρόλους του Βασιλέα Ληρ και του Ριχάρδου Γ΄ και μάλιστα με διθυραμβικές κριτικές-, πρωταγωνίστρια, εδώ και χρόνια αναγνωρισμένη και βραβευμένη, σε πάμπολλες παραστάσεις των σημαντικότερων βρετανικών θεατρικών οργανισμών και με σκηνοθέτες μεγάλα ονόματα, με δραστηριότητα και στον κινηματογράφο- από Μάικ Λι και Σάλι Πότερ και Πίτερ Γκρίναγουεϊ μέχρι «Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα»- και σκηνοθέτρια, η Κάθριν Χάντερ παραμένει σχεδόν άγνωστη στην πατρίδα των γονιών της- η ίδια μιλάει καλά ελληνικά, όπως φάνηκε και στη συνέντευξη που ΄χει δώσει στα «ΝΕΑ» το 2006, και κρατάει τους δεσμούς της εδώ. Μια κι ακόμα δεν την έχουμε δει, παρά τις συζητήσεις που ΄χουν γίνει, ούτε ως ηθοποιό ούτε ως σκηνοθέτρια- μόνον η Μαρία Σάββα την είχε καλέσει για ένα σεμινάριο με τον Μαρτσέλο Μάνι ενώ πρόσφατα έκαναν οι δυο τους ένα εργαστήριο- πάνω στον «Οθέλλο»- και στην Λευκωσία καλεσμένοι απ΄ τη θεατρική ομάδα «Ρersona».

Μήπως επέστη ο χρόνος; Μήπως το Ελληνικό Φεστιβάλ θα πρέπει να ασχοληθεί και με τους Έλληνες που διαπρέπουν στο εξωτερικό; Πριν γεράσουν;… Πρόσφατα έγραφα και για τη σοπράνο Αλεξία Βουλγαρίδου που έκανε «Μποέμ» στο «Κόβεντ Γκάρντεν». Η Κάθριν Χάντερ, εξάλλου, αυτόν τον καιρό περιοδεύει, παράλληλα, συμμετέχοντας με τον Μαρτσέλο Μάνι και τον Τζος Χούμπεν στην παράσταση για τρεις «Θραύσματα» του Πίτερ Μπρουκ, συρραφή πέντε σύντομων κειμένων του Μπέκετ.

Με το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» ξανοίγεται στη σκηνοθεσία απ΄ την επόμενη σεζόν ο νεοσσός ηθοποιός Μίλτος Σωτηριάδης (φωτογραφία), γιος του σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και της μεταφράστριας Κοραλίας Σωτηριάδου- το καλοκαίρι τελείωσε τη δραματική σχολή του Εθνικού και τώρα παίζει στο «Ξύπνημα της άνοιξης» του Νίκου Μαστοράκη στο Εθνικό.

Η τραγωδία του Σαίξπηρ θ΄ ανεβεί στη μετάφραση του Διονύση Καψάλη, σε συνεπτυγμένη- με τη δραματουργική συνεργασία της Τζωρτζίνας Κακουδάκη– αλλά όχι διασκευασμένη εκδοχή και σε μια παράσταση για έξι ηθοποιούς- με την οπτική «έξι ηθοποιοί δημιουργούν ένα σκηνικό χώρο για να παίξουν το έργο του Σαίξπηρ». Και οι έξι είναι συμμαθητές, απόφοιτοι 2008 της δραματικής του Εθνικού. Η Βασιλική Τρουφάκου θα ΄ναι η Ιουλιέτα, Ρωμαίος ο Μιχάλης Τιτόπουλος και στους άλλους ρόλους Δημήτρης Αντωνίου, Σπύρος Κυριαζόπουλος και Στέλιος Χλιαράς ενώ ο Μίλτος Σωτηριάδης, πλην σκηνοθεσίας, θα παίξει Μερκούτιο και Πάρι.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια έχει αναλάβει ο Κωνσταντίνος Ζαμάνης, τη μουσική ο Σταύρος Γασπαράτος, την επιμέλεια της κίνησης η Σεσίλ Μικρούτσικου και του λόγου η Ρηνιώ Κυριαζή.

Η παράσταση θα ΄ναι η εναρκτήρια της σεζόν 2009- 2010 στον Κάτω Χώρο του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου» αλλά η προετοιμασία έχει αρχίσει ήδη απ΄ τον Αύγουστο.

Ανοίγει η αυλαία του Βασιλικού Θεάτρου ΚΘΒΕ, Θεσσαλονίκη- για τον εκμοντερνισμένο απ΄ τη σκηνοθέτρια Βίντα Ογκνιένοβιτς – αλλά και πολύ ενδιαφέροντα, όπως αποδείχτηκε- «Οιδίποδα τύραννο» του Σοφοκλή που ΄χε φέρει απ΄ το Βελιγράδι το Εθνικό Θέατρο της Σερβίας. Με το που ανοίγει, χτυπάει κι ένα κινητό. «Σςςςςςςς!» φωνάζει, επιτιμητικά, ενοχλημένος θεατής- όχι, σας τ΄ ορκίζομαι, δεν ήμουν εγώ. «Σςςςς!». Μόνο που το κινητό χτυπούσε επί σκηνής- εύρημα της παράστασης…

Πόσο λέτε είναι το μήκος τους πέους μας – των Ελλήνων; 12,48 πόντοι! Κατά μέσο όρο. Αυτό, λέει, διαπίστωσε έρευνα που πραγματοποίησε γερμανικό ινστιτούτο σε είκοσι πέντε χώρες- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απ΄ ό,τι διάβασα. Έρευνα η οποία μας κατατάσσει στην εικοστή πέμπτη θέση- την τελευταία. Οι έσχατοι! Οι «μικρότεροι»!

Δε έχω καμιά αμφιβολία – κι ούτε κι εσείς να ΄χετε- πως πρόκειται για κατάπτυστη ξενοκίνητη εκστρατεία η οποία ξεκίνησε από κακόβουλους, φαυλεπίφαυλους, αχρείους, επαίσχυντους, ανθελληνικούς κύκλους – Τούρκοι; Πουγουδουμίτες;- που εμέσσουν και αποπατούν πάνω στην εθνική μας ταυτότητα και προσφέρουν τα άγια τοις κυσί με στόχο την κατασυκοφάντηση και ταπείνωση – τη συρρίκνωση, για να κυριολεκτήσω- του Ελληνικού Έθνους. Και η οποία διοχετεύτηκε με τη μορφή έρευνας από αργυρώνητους μεταμοντέρνους γερμανικούς κύκλους.

Αίσχος! Αν είστε άντρες, ρε, ελάτε να τις μετρήσουμε.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Στα πάνω της, τελευταία, η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» στην Θεσσαλονίκη, στα καλύτερά της κι η πρωταγωνίστριά της, η Έφη Σταμούλη.

Εξαιρετική η παράσταση στο «Αμαλία» του Γιάννη Μόσχου με το «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» του Άκη Δήμου που επαναλαμβάνεται φέτος, έξοχη κι η σκηνοθεσία του Γιάννη Λεοντάρη σ΄ ένα πολύ δυνατό έργο που πάλλεται- καθόλου επιδερμικά και επιπόλαια- στο ρυθμό της επικαιρότητας: «Οι έμποροι» (στην κεντρική φωτογραφία) του Γ άλλου Ζοέλ Πομερά, ενός ακόμα συγγραφέα που μας γνωρίζει στην Ελλάδα η Πειραματική- μια «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» στο χώρο ενός εργοστασίου που κλείνει αφήνοντας πίσω του χιλιάδες ανέργους… Πρωταγωνίστρια και στις δυο παραστάσεις η Έφη Σταμούλη. Υπέροχο όμως- σφύζει από φρεσκάδα και το «Σαράντα κλειδιά» της Παιδικής Σκηνής της Πειραματικής: ένα λαϊκό σκυριανό παραμύθι που θυμίζει «Χιονάτη», σε σκηνοθεσία Ελένης Δημοπούλου, με τη «νεολαία» του θιάσου επί σκηνής- κορυφαία το Τάλαντο Νανά Παπαγαβριήλ (φωτογραφία).

Οι ιδιοκτήτες της αίθουσας δε χαρίστηκαν αυτή τη φορά στον Γιώργο Μιχαηλίδη.

Και το «Ανοιχτό Θέατρο» ανήκει στο παρελθόν. Ως στέγη. Της οδού Κάλβου- στου Γκύζη. Όχι ως ιδέα. Ο σκηνοθέτης που ΄χει κάνει τρεις μεγάλες αρχές στη θεατρική ζωή του- «Θέατρο Νέας Ιωνίας», πρώτο «Ανοιχτό» στην οδό Κεφαλληνίας, δεύτερο στην Κάλβου- δεν το βάζει εύκολα κάτω.

Στις παράπλευρες απώλειες κι ο μονόλογος του Μηνά Βιντιάδη «Τάρτα ροδάκινο» που ο Γιώργος Μιχαηλίδης είχε αναγγείλει για την περσινή σεζόν με τη Δήμητρα Χατούπη σε σκηνοθεσία του χωρίς να τον ανεβάσει.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: