«Δεν πρόλαβα, Κωνσταντίνε…»

Είχε χτυπήσει με τη μηχανή του. Άσχημα. Λίγο πριν από την παράσταση. Στο καμαρίνι του ο γιατρός που τον εξέτασε του συνέστησε να μην παίξει. Εκείνος δεν τον άκουσε. Η πλατεία του Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας ήταν κατάμεστη – δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τόσο κόσμο. Βγήκε και έπαιξε για τρεις περίπου ώρες χωρίς στιγμή να φανεί ότι πονούσε.

Εξαιρετικός επαγγελματίας -από τότε που βγήκε από τη σχολή. Όλοι μιλούσαν για αυτόν από τις εξετάσεις του ακόμα. Και δεν σταμάτησαν να μιλούν. Στη συνέχεια ήρθαν οι δυνατές ερμηνείες, τα βραβεία, το θερμό χειροκρότημα του κοινού, η καταξίωση στον χώρο. Τίποτα από όλα αυτά δεν τον άλλαξαν όπως άλλους – ξέρετε ποιους εννοώ.

Είχε χτυπήσει με τη μηχανή του. Κυριακή βράδυ πριν από δύο εβδομάδες. Είχα δει το «Ξύπνημα της άνοιξης» και είχα μαγευτεί όπως όλοι. Οι παλάμες μου κατακόκκινες από το δυνατό χειροκρότημα. Σκέφτηκα να τον συγχαρώ και από κοντά, αλλά ξέροντας πως ήταν γιατρός στο καμαρίνι του, δεν θέλησα να τον ενοχλήσω. Θα τον πάρω τηλέφωνο, σκέφτηκα.

Είχε χτυπήσει με τη μηχανή του. Μέρες μετά ετοίμαζα το απολογιστικό της χρονιάς. Στην κατηγορία Καλύτερη ανδρική ερμηνεία της χρονιάς έγραψα το όνομά του χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν του τηλεφώνησα.

Ήθελα να του κάνω έκπληξη. Μα δεν πρόλαβα. Η είδηση ότι έσβησε ξημερώματα Τρίτης σε τροχαίο -αχ αυτή η μηχανή του, που ήταν η μεγάλη του ερωμένη!- με συγκλόνισε κι εμένα όπως όλους. 30 μόλις χρόνων. Αχ αυτή η μηχανή του!

Είχε χτυπήσει με τη μηχανή του. Κι εγώ σχεδίαζα να μιλήσω μαζί του αργότερα. Πάντα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ναι, υπάρχει χρόνος να πούμε όσα θέλουμε κι ας διαψευστήκαμε πολλές φορές. Αναβάλλουμε να πούμε όσα νιώθουμε κι όταν έρχεται η ώρα να δεις ότι έχασες την ευκαιρία να πεις τα όσα ήθελες, γίνεσαι κομμάτια. Οπως κομμάτια γίναμε όλοι μας απ’ τον χαμό του Κωνσταντίνου. Μήπως να γίνει μάθημα αυτό; Μήπως να προλάβουμε να πούμε όσα θέλουμε σε αυτούς που θέλουμε; Μήπως να προλάβουμε να εκφράσουμε την αγάπη μας σε αυτούς, χωρίς αναβολές; Νομίζω πως επιβάλλεται.

Γιατί μετά είναι πολύ αργά. Και τι να χωρέσει μια «Άποψη». Μια συγνώμη, που δεν πρόλαβα να πω όσα ήθελα να πω, τότε που δεν θα ήταν αργά!

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 07/12/2008

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: