Daily Archives: 27 Νοέμβριος, 2008

ΚΘΒΕ: «Ο κύκλος με την κιμωλία» του Μπέρτολτ Μπρέχτ

«Ο κύκλος με την κιμωλία» του Μπέρτολτ Μπρέχτ ανεβαίνει στη Μονή Λαζαριστών-σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» από την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου

https://i0.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0589/PP0589P0001v01.JPG

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το έργο του Μπέρτολτ Μπρέχτ «Ο κύκλος με την κιμωλία στον Καύκασο» σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Χατζάκη.

Πρεμιέρα την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου στη Μονή Λαζαριστών-σκηνή «Σωκράτης Καραντινός». Ένα διαφορετικό έργο από τον Μπέρτολτ Μπρέχτ, βαθιά ανθρώπινο και αισθαντικό. «Τίποτα δεν μπορεί να μας ανήκει εάν δεν το αγαπήσουμε και δεν το διεκδικούμε». Στο κέντρο του κύκλου ένα παιδί· σε ποια γυναίκα ανήκει; Σε αυτή που το γέννησε ή σε αυτή που το αγάπησε και το φρόντισε; Ένα λαϊκό παραμύθι όπου το κωμικό εναλλάσσεται με το δραματικό. Το ηθικό δίλημμα και η διαλεκτική σκέψη γίνονται θεατρική πράξη έχοντας χρήσιμη κινητήρια δύναμη την συμμετοχή του θεατή. Το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση του Οδυσσέα Ελύτη.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Ο Κύκλος με την κιμωλία στον Καύκασο, είναι ένα παραμυθόδεντρο που ποτίζεται από τα νερά της Ανατολής και από τα ορμητικά ρεύματα της διαλεκτικής σκέψης του δημιουργού του. Μια παλιά ιστορία με κέντρο της την απόλυτη αθωότητα – ένα παιδί – μεταφέρεται σε ένα χωροχρόνο πολέμου, βίας, αδικίας, εξαναγκασμού και καταπίεσης. Τα ροδαλά πρόσωπα του παραμυθιού σκοτεινιάζουν και οι ψυχές παγώνουν καθώς τα γεγονότα ορίζουν πλέον τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Οι μικρές καθημερινές ιστορίες κανονικών ανθρώπων, με την είσοδό τους στον Ιστορικό ρου αποκτούν τρομακτική διάσταση.  Έτσι το παραμύθι ανακαινίζεται ιδεολογικά και αποκτά κοινωνικά ανακλαστικά και πολιτική συνείδηση. Κανείς πια δεν είναι μόνο καλός ή μόνο κακός· όλα φαντάζουν δίσημα ή και αμφίσημα ανάλογα με το εύρος και την αγριότητα του πολέμου. Ο ειδυλλιακός χωριάτης γίνεται μαυραγορίτης, ο φιλήσυχος ξενοδόχος, εκμεταλλευτής, το εγώ κυριαρχεί ποδοπατώντας βάναυσα οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση κοινωνικής συμπεριφοράς. Ως και το κεντρικό πρόσωπο, η αφελής Γρούσα, το «κοροϊδάκι» που επωμίζεται το βάρος ενός εγκαταλελειμμένου παιδιού, περνά διαδοχικά στάδια αυτομύησης, διαβατήριες τελετές οδυνηρές και δύσκολες: η ευθύνη μιας μη αληθινής μητρότητας, η αποδοχή μιας ψευδοκύησης, ο φόβος της εξουσίας, των καιρικών συνθηκών, του ύψους, του βάθους, του θανάτου της. Η πορεία της είναι σημαντική γιατί αποδεικνύει ότι ο ήρωας δεν είναι φύσει θετικός· γίνεται ύστερα από σειρά δοκιμασιών που τον μετατοπίζουν ψυχικά και τον φωτίζουν κοινωνικά και πολιτικά.

Η σκηνοθεσία απέφυγε τους ψυχολογισμούς και τα διλήμματα προσωπικού τύπου. Προτίμησε μια καθαρή εξωστρέφεια με αδρές γραμμές και γοργούς ρυθμούς, καθότι η χρόνωση είναι εκείνη που μετατρέπει το λυγμικό σε ατόφιο λυρικό και το δραματικό σε τραγικό.

Σ ένα στρογγυλό πατάρι –που αλλού εξάλλου παίζεται ο Μπρεχτ, ο κλαρινίστας του Καρλ Βάλεντιν και απόγονος των περιπλανώμενων θεατρίνων του Μεσαίωνα;– εξελίσσεται η δράση. Γύρω από αυτό «φτωχές» κατασκευές πάνω σε ρόδες παίζουν τον ρόλο σπιτιών, αυλών, εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Στο μινιμαλιστικό σκηνικό οι ηθοποιοί φορούν μαξιμαλιστικά κοστούμια αντιπροσωπευτικά της ταξικής τους προέλευσης και της παραμυθένιας ρίζας τους. Η μουσική, συναισθηματικά μπρεχτική, έρχεται να επισημάνει μια γνωστή παρερμηνεία: Ο Μπρεχτ δεν υπήρξε ποτέ ψυχρός ή μη συναισθηματικός. Απλά η Μαρξιστική του ευαισθησία δεν του επέτρεπε να συγκινείται ή να συγκινεί αορίστως. Το συναίσθημα στον Μπρεχτ –όπως το καλό κρασί– είναι το απόσταγμα της οντολογίας, του ανθρωπισμού και της συλλογικής αγωνίας για το καλό του ανθρώπου. Σ’ αυτή την κοινωνική εξυπνάδα προσπάθησα να εντάξω την πολύμορφη ιδιοσυγκρασία του θιάσου. Καθότι καλό το τρελό αυτί και τα άγιο στόμα του ενός (ηθοποιού), αρκεί να ακούει τον πόνο και να μας μιλάει για την αγωνία των πολλών.

Σωτήρης Χατζάκης

Σημ. Η παράσταση αφιερώνεται στο μεταφραστή του έργου, στον άνθρωπο που έγινε ναΐσκος και πλέει στα νερά του Αιγαίου, στον Οδυσσέα Ελύτη.

Συντελεστές

Μετάφραση ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Σκηνοθεσία ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΑΚΗΣ
Σκηνικά ΕΡΣΗ ΔΡΙΝΗ

Κοστούμια ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΤΖΙΚΩΦ

Μουσική ΣΑΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ

Φωτισμοί ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Χορογραφία ΤΡΙΑΔΑ ΑΡΜΟΥΤΙΔΟΥ

Βοηθός σκηνοθέτη ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Οργάνωση παραγωγής ΗΛΙΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΣ

Διανομή (με σειρά εμφάνισης):

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ Ποιητής, Ξενοδόχος, Καλόγερος, Γέρος Δούκας, Χωρικός γ΄

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ Ζητιάνα, Νίνα, Καλεσμένη, Γριά

ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΤΑΡΑΚΤΣΗΣ Ζητιάνος, Υπηρέτης, Φρουρός, Καλεσμένος, Σωβά

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΛΠΑΚΟΓΛΟΥ Ζητιάνος, Υπηρέτης,

Γέρος, Χωριάτης, Καλεσμένος, Μαυροσκούφης β΄, Ξενοδόχος στο δικαστήριο, Χωρικός α΄

ΧΡΥΣΑ ΤΟΥΜΑΝΙΔΟΥ Ζητιάνα, Υπηρέτρια, Χωριάτισσα, Καλεσμένη, Γυναίκα στο δικαστήριο

ΛΙΛΙΑ ΠΑΛΑΝΤΖΑ Ζητιάνα, Πεθερά, Γυναίκα στο δικαστήριο

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΙΑΜΑΛΗ Ζητιάνα, Μαγείρισσα, Νύφη

ΜΑΡΚΕΛΛΑ-ΝΕΦΕΛΗ ΔΟΥΖΕΝΑΚΗ Υπηρέτρια, Νέα κυρία, Καλεσμένη, Γριά

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΙΩΝΑΣ Ζητιάνος, Μαυροσκούφης, Ενωμοτάρχης, Καλεσμένος, Γιατρός

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΑΝΤΟΥ Ζητιάνα, Καλεσμένη, Λουδοβίκα, Γυναίκα στο δικαστήριο

ΣΑΚΗΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ Μαυροσκούφης, Σταβλίτης, Καμαριέρης, Καλεσμένος, Μαυροσκούφης, Αϊ Ληστής

ΣΤΕΛΙΟΣ ΤΡΑΚΑΣ Πρίγκιπας, Καλεσμένος, Άντρας στο δικαστήριο

ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ Γυναίκα του Κυβερνήτη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΥΚΑΣ Γιατρός α΄, Γιουσούφ, Δικηγόρος α΄

ΦΟΥΛΗΣ ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΟΓΛΟΥ Γιατρός β΄, Λαυρέντη, Δικηγόρος β΄

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΓΙΩΚΗΣ Κυβερνήτης, Καλεσμένος, Ανάπηρος, Χωρικός β΄

ΧΑΡΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ Υπασπιστής, Καλεσμένος, Μαυροσκούφης γ΄,

Εκβιαστής, Υπηρέτης

ΜΑΝΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ Σίμων

ΤΑΜΙΛΛΑ ΚΟΥΛΙΕΒΑ Γρούσα

ΣΠΥΡΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥ Ζητιάνος, Γελωτοποιός, Μουσικός, Ανεψιός, Κουτσός, Γέρος

ΣΤΕΛΛΑ ΡΑΠΤΗ Μάρα, Ηλικιωμένη Κυρία, Καλεσμένη, Γυναίκα στο δικαστήριο

ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΝΤΑΣ Αζτάκ

Συμμετέχουν: Σάκης Καργιώτης (Μαυροσκούφης), Γιώργος Χρήστου (Μαυροσκούφης), καθώς και τα παιδιά Ιάσωνας Κεχαγιάς και Αναστάσης Τσέλικας.

Παραστάσεις

Τετάρτη & Σάββατο 6 μ.μ. & 9 μ.μ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων: Πλατεία-Θεωρεία,22€. Εξώστης,15€. Φοιτητικό(πλατεία), 15€

Πληροφορίες-Κρατήσεις: Τηλέφωνα ταμείων: 2310 288.000. Από τις 9.30 π.μ. έως τις 9.30 μ.μ.

Μονή Λαζαριστών, Κολοκοτρώνη 25-27 Σταυρούπολη

«Ακτινογραφία» ανδρικής δειλίας

Μια παράνομη ερωτική σχέση γυναίκας και άνδρα που είναι μεσήλικοι, παντρεμένοι με παιδιά (εκείνη οδοντίατρος, εκείνος, αν και με πανεπιστημιακές περγαμηνές, βολεμένος στη διεύθυνση του κοσμηματοπωλείου της συζύγου του). Βούλγαρος νεαρός μετανάστης-κακοποιός φωτογραφίζει κρυφά γυμνές περιπτύξεις τους σ’ απόμερο ξενοδοχείο και με εκβιασμό θα συνάψει ερωτική σχέση με την παθούσα.
Ο πεζογράφος Ανδρέας Μήτσου έκανε μια εύστοχη θεατρική διασκευή της νουβέλας του «Ο κύριος Επισκοπάκης», που παρουσιάζεται αυτό τον καιρό στο θεατράκι «104» στη Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια. Ο Στέλιος Μάινας έστησε σκηνοθετικά μια λιτή κι αφαιρετική παράσταση ερμηνεύοντας ο ίδιος πειστικά τον ρόλο του βολεψάκια, αυτοβασανιζόμενου και δειλού Επισκοπάκη.

Ενα απρόβλεπτο ερωτικό «τρίγωνο» που ταρακουνάει τον θεατή με τον εκ του ασφαλούς ερωτικό πόθο, τα διλήμματα, τη μιζέρια και τον εξευτελισμό του «διανοούμενου» αντιήρωα. Με τον ειλικρινή κυνισμό του άξεστου και γοητευτικά αντιπαθή απατεωνίσκου εκ Βουλγαρίας (πολύ καλός ο Κώστας Καζανάς). Με το ψυχρό εξωτερικά αλλά πάσχον εσωτερικά θηλυκό «μήλον της Εριδος», που ρισκάρει ζητώντας κάτι αληθινό και απροσποίητο (Κάτια Σπερελάκη).

Μοναδικό αντικείμενο επί σκηνής μια μεταλλική καρέκλα που μετατρέπεται αναλόγως σε προθήκη κοσμημάτων και σε κρεβάτι (Αγγελική Αθανασιάδου). Ταιριαστή στα πλάγια η βιντεοπροβολή εικόνων κάποιες στιγμές σε σχέση με την πλοκή του έργου (Ντάγκλας Φουτ). Μια «ακτινογραφία» στις σκέψεις, ενοχές, ζήλιες, φοβίες ενός άνδρα που δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων προτιμώντας να τη βγάλει καθαρή με μια επαίσχυντη πράξη. Με τις τύψεις να καραδοκούν… [ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/11/2008]

Τσακίρογλου: Θέλαμε 10 εκατ., πήραμε 7,9

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Παρατρίχα γλίτωσε το ΚΘΒΕ τις στάσεις εργασίας των εργαζομένων, οι οποίοι ζητούσαν 270.000 ευρώ που τους χρωστούσε το θέατρο. Η διοίκηση πρότεινε να τους εξοφλήσει σε τρεις δόσεις και οι εργαζόμενοι τις ανέστειλαν. «Θα ήταν σωτήριο αν αυξανόταν η επιχορήγηση στα 10 εκατ. ευρώ, που ζητήσαμε, αντί των 7,9 εκατ. που πήραμε, αλλά και το Εθνικό ζήτησε 12 εκατ. και πήρε 8,3», είπε χθες ο πρόεδρος του θεάτρου Δημήτρης Γαρούφας.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Νικήτας Τσακίρογλου, ζήτησε από τους δημοτικούς άρχοντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους. «Να μη ζητάνε μόνο νοίκια για τη Μονή Λαζαριστών. Να κάνουν κι έναν δρόμο για να υπάρχει πρόσβαση σ’ αυτό το θέατρο, το οποίο εμείς δεν το υποτιμούμε, αλλά ανεβάζουμε μεγάλες παραστάσεις».

Μια τέτοια είναι ο «Κύκλος με την Κιμωλία» του Μπρεχτ, που ανεβαίνει αύριο, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. «Ο Μπρεχτ είναι παρεξηγημένος ως ψυχρός και μη συναισθηματικός, αλλά το συγκεκριμένο έργο συγκινεί γιατί το θέμα του είναι απλό, βαθιά ανθρώπινο, ένα λαϊκό παραμύθι, αισθαντικό και καθάριο, που τοποθετείται μπροστά από ιστορικό φόντο άγριο, αδίστακτο και σκοτεινό», είπε ο Σ. Χατζάκης. Πρωταγωνιστούν η Ταμίλα Κουλίεβα, ο Μάνος Παπαγιάννης και ο Κώστας Σαντάς. [Σ.Α., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/11/2008]

Θέατρο Τέχνης: Νέες σημαδιακές ισορροπίες

Νέες ισορροπίες -να ευχηθούμε να μην αποδειχθούν… ανισορροπίες- στο «Θέατρο Τέχνης», μετά την προχθεσινή γενική συνέλευση της «Εταιρείας του Θεάτρου Τέχνης» για την εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου. Με σημαντικές αφίξεις παλιών στελεχών του ιστορικού θεάτρου, που ενδέχεται να δυναμιτίσουν το ήδη τεταμένο κλίμα, αλλά και απρόσμενες αποχωρήσεις.

Μάγια Λυμπεροπούλου, Ρένη Πιττακή. Επέστρεψαν στο Θ-Τ με διάθεση αλλαγών

Στις αφίξεις, τρεις πρωταγωνίστριες του Κάρολου Κουν: η Μάγια Λυμπεροπούλου, η Ρένη Πιττακή και η Εύα Κοταμανίδου. Στις αποχωρήσεις η Κάτια Γέρου, αδιάλειπτα μέλος του Δ.Σ. μέχρι και τις 17 του μηνός, που, ας σημειωθεί, δεν είχε καν βάλει υποψηφιότητα. Δεν επανεξελέγησαν επίσης ο Κωστής Καπελώνης και ο Θοδωρής Γράμψας, εκ των στενών συνεργατών του καλλιτεχνικού διευθυντή του θεάτρου, Διαγόρα Χρονόπουλου.

Πρώτοι σε ψήφους και ισοψηφίσαντες αναδείχθηκαν ο Πάνος Σακελλαριάδης και ο Άγγελος Δεληβοριάς. Δεύτερος ο Διαγόρας Χρονόπουλος, με τρίτους (ισοψηφίσαντες) τη Μάγια Λυμπεροπούλου και τον Διονύση Καψάλη. Τέταρτη σε ψήφους η Ρένη Πιττακή και τελευταίοι (ισοψηφίσαντες) η Εύα Κοταμανίδου και ο Θέμος Χαραμής.

Το νέο Δ.Σ. θα συγκροτηθεί σε σώμα μέσα στη βδομάδα. Τότε θα φανεί αν τελικά επικρατήσει ο «πόλος» του Διαγόρα Χρονόπουλου, που βλέπει με επιφύλαξη την πρόταση του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού (ΕΚΕΘΕΧ) για τη δημιουργία ενός ημικρατικού «Θέατρου Τέχνης», αντίπαλο πόλο στο Εθνικό Θέατρο, ή θα επιβληθούν τα νέα μέλη, που βλέπουν θετικά την πρόταση του ΕΚΕΘΕΧ.

«Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος που η Μάγια και η Ρένη επέστρεψαν στο «Θέατρο Τέχνης»», ήταν η πρώτη «ενωτική» αντίδραση του Διαγόρα Χρονόπουλου. «Το νέο Δ.Σ. είναι εξαιρετικό. Με ομοφωνία θα πάμε μπροστά και θα κρατήσουμε ένα «Θέατρο Τέχνης» ζωντανό. Ελπίζω να κατορθώσουμε να συνεργαστούμε για να φτιάξουμε ένα ακόμα καλύτερο «Θεάτρο Τέχνης». Και νομίζω ότι μπορούμε πλέον να ανοιχτούμε σε επιλογές ρεπερτορίου -γιατί έως τώρα ήταν αδύνατο».

Το ΕΚΕΘΕΧ, μια ημέρα πριν απ’ την ψηφοφορία, απέστειλε στον Τύπο επιστολή, διευκρινίζοντας ότι η πρότασή του «δεν αποσκοπούσε στη «σωτηρία», στην «επανίδρυση», πόσο μάλλον στην «άλωση» του «Θεάτρου Τέχνης», αλλά στη δημιουργία μιας δεύτερης θεσμικής εστίας θεάτρου στην Αθήνα, δίπλα στο Εθνικό Θέατρο». Και προσέθετε: «Εν όψει όλων αυτών, διατηρούμε τη βούληση για υλοποίηση του σκεπτικού μας, και επιφυλασσόμαστε για την αντιμετώπιση του θέματος από μηδενική βάση». Η πρόταση του ΕΚΕΘΕΧ προωθεί σε επιτελική θέση τον αντιπρόεδρό του, Βασίλη Παπαβασιλείου και τη Ρένη Πιττακή. Ο Χρονόπουλος διατείνεται ότι βλέπει με καλό μάτι την επιστροφή του Β. Παπαβασιλείου: «Πολλές φορές του έχω ζητήσει να ‘ρθει στο «Θέατρο Τέχνης». Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι. Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι είναι ένας σημαντικός άνθρωπος του θεάτρου». Οι επόμενες ημέρες προοιωνίζονται κρίσιμες για την εύρυθμη συνέχεια του «Θεάτρου Τέχνης».
ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/11/2008

Βραβείο πολιτικού θεάτρου στον «Στάλιν»

Ακούστηκε, συζητήθηκε, δίχασε. Ο «Στάλιν» των Μιχαήλ Μαρμαρινού και Ακύλλα Καραζήση, μία από τις πιο αμφιλεγόμενες παραστάσεις του περασμένου χειμώνα, απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο στο 7ο Φεστιβάλ «Η πολιτική στο ελεύθερο θέατρο», που διοργανώθηκε από τις 13 έως τις 23 Νοεμβρίου στην Κολωνία. Το βραβείο συνοδεύεται από επιχορήγηση 15.000 ευρώ για να χρηματοδοτήσει μελλοντική περιοδεία της παράστασης στη Γερμανία.

Η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου συναγωνίστηκε 16 διεθνείς παραγωγές σ’ ένα φεστιβάλ το οποίο διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια και σε άλλη πόλη, με τη συμμετοχή σχημάτων κυρίως από γερμανόφωνες χώρες. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης της κριτικής επιτροπής, η ελληνική παραγωγή «κατόρθωσε κάτι που προσδοκούμε τόσο από την πολιτική όσο και από το θέατρο: να μας παίρνουν στα σοβαρά, να μη μας αφαιρούν τον λόγο, να δημιουργούν ένα όραμα συνύπαρξης και να υπερβαίνουν τα όρια, όρια κοινωνικά, αισθητικά, παραδοσιακά». Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός και ο Ακύλλας Καραζήσης αντιμετώπισαν τον σταλινισμό και το θέατρο ως συγγενή ιδεολογικά συστήματα. «Και τα δύο διαθέτουν θεατρικότητα, και τα δύο επιβάλλουν ρόλους, και τα δύο αποφασίζουν τι ισχύει ως αληθινό και τι όχι. Τα όρια ανάμεσα στο κοινό και τη στέγη, στον κινηματογράφο και στο θέατρο, ανάμεσα στους ηθοποιούς και τους “επισκέπτες”, ανάμεσα στο κείμενο και στη ζωντανή συζήτηση καταργούνται».

Με έργο Λαζόπουλου εγκαίνια στο «Θέατρον»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη, 27 Nοεμβρίου 2008

Ο χώρος είναι εντυπωσιακός, η σκηνή του κέντρου «Ελληνικός Κόσμος» επίσης, μεγάλη αλλά ζεστή και άνετη, εγκαινιάζεται την Κυριακή. Πρόκειται για το «Θέατρον» στην οδό Πειραιώς 254 στον Ταύρο που μπαίνει σε λίγες ημέρες στη θεατρική κυκλοφορία με μια παράσταση πολυσυζητημένη πριν ακόμη ανεβεί. Ο λόγος για τον «Βιοπαλαιστή στη στέγη» του Λάκη Λαζόπουλου που ανεβαίνει με τον ίδιο και τη Χρύσα Ρώπα αλλά και ένα επιτελείο νέων παιδιών. Μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη, σκηνικά του Γιώργου Γαβαλά, φωτισμούς της Ελευθερίας Ντεκώ, κοστούμια της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου και κινησιολογικές παρεμβάσεις του Κωνσταντίνου Ρήγου.

Από τη στέγη ανεβασμένος ο δημοφιλής κωμικός περιγράφει ως σύγχρονος Οδυσσέας τα πάθη του Ελληνα. Το παρελθόν του χτυπά επιτακτικά την πόρτα και ζητάει να πάρει θέση με διάφορους σταθμούς. Την ιστορία του νεοέλληνα από το 1960 ώς σήμερα, τη διάλυση του «εμείς» και την άνοδο του «εγώ», το πέρασμα στη διαφθορά, τη γελοιοποίηση του Ελληνα. Καταστάσεις και περιγραφές στις οποίες θα βρούμε τον εαυτό μας με τον Λαζόπουλο-Οδυσσέα και τη Ρώπα-Πηνελόπη, να προσπαθεί να κρατήσει το σπίτι και την οικογένειά της που χάνονται στα χρόνια της απιστίας και της απληστίας. Ολα αυτά θα υποστηριχθούν και με τις δυνατότητες της τεχνολογίας που επιτρέπουν στους πρωταγωνιστές να τα λένε από τη… στέγη.

Ερχονται τα ρομπότ-ηθοποιοί

ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

ΤΟΚΙΟ. Μετά τα ρομπότ που χορεύουν και τα ρομπότ που βοηθούν τη νοικοκυρά στο σπίτι, έρχονται τώρα τα ρομπότ-ηθοποιοί για να διασκεδάσουν τους Ιάπωνες από σκηνής. Στο Πανεπιστήμιο της Οζάκα ανέβηκε η πρώτη παράσταση πειραματικού θεάτρου, όπου ως συμπρωταγωνιστές ηθοποιών με σάρκα και οστά εμφανίζονται μηχανικά κατασκευάσματα, κατάλληλα προγραμματισμένα ώστε να πιάνουν τις ατάκες και να διεκπεραιώνουν διαλόγους κινούμενα επί σκηνής με άνεση μοναδική. Η δράση τοποθετείται κάπου στο μέλλον και ο τίτλος του έργου είναι: «Εγώ ο Εργάτης». Η παράσταση διαρκεί μόνον 20 λεπτά.

Ο «Βιοπαλαιστής» Λαζόπουλος ανεβαίνει στη στέγη του

Την προσεχή Πέμπτη η πρεμιέρα του καινούργιου έργου στο Θέατρον

ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Η Χρύσα Ρώπα και ο Λάκης Λαζόπουλος σε στιγμιότυπο από τις πρόβες της παράστασης «Ο βιοπαλαιστής στη στέγη». «Είναι η διαδρομή του μέσου Ελληνα για να τα καταφέρει» σημειώνει ο δημιουργός του

Η πορεία ενός διεφθαρμένου Ελληνα είναι η ιστορία του Οδυσσέα, του «Βιοπαλαιστή στη στέγη» του Λάκη Λαζόπουλου, που από την προσεχή Πέμπτη θα τη διηγείται στο κοινό του 900 θέσεων «Θεάτρου». Το έργο που γράφηκε προ διετίας και επρόκειτο να ανεβεί την περασμένη χρονιά οδεύει στην πρεμιέρα του. «Ο Οδυσσέας» εξηγεί ο δημιουργός του «δεν μας μιλάει για την επιθυμία του να αποκτήσει πολλά και να ζήσειαλλά για το πώς κατάφερε να μπει στη διαδικασία του πλουτισμού και να περάσει στην τάξη των πλουσίων,πώς νομίζει ότι έχει πιάσει την καλή. Ξεκινά από την πόλη του,κάνει μια ληστεία- κατά τη διάρκεια της οποίας συναντά τη γυναίκα της ζωής του και την ερωτεύεται-, και μπαίνει στο κυνήγι του χρήματος. Σκεφθείτε ότι δουλεύει ως βιολιστής σε μπάντα, στην οποία μπήκε με μέσον, γιατί βιολί δεν ξέρει… Όταν όμως γίνεται ταξιτζής και αρχίζει να μεταφέρει λαθρομετανάστες, βγάζει και λεφτά. Και αφού φθάσει ψηλά, ως τη στέγη, αρχίζει να βυθίζεται, να διαλύεται, να βουλιάζει, να τον παρασύρει το νερό και η καταιγίδα. Και όσο βουλιάζει τόσο αναδύονται οι μνήμες- μνήμες από τη δεκαετία του ΄60. Είναι η διαδρομή του μέσου Ελληνα για να τα καταφέρει» συμπληρώνει ο Λάκης Λαζόπουλος, ο οποίος μοιράζεται τη σκηνή με τη Χρύσα Ρώπα και έναν πολυάριθμο θίασο νέων.

Το εντυπωσιακό σκηνικό του Γιώργου Γαβαλά περιλαμβάνει τρεις περιστρεφόμενες σκηνές βάθους δέκα οκτώ μέτρων ενώ το νερό καθορίζει την παράσταση. Με βίντεο (του Αλέξανδρου Γραμματόπουλου ), κοστούμια της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου, φωτισμούς της Ελευθερίας Ντεκώ και κίνηση του Κωνσταντίνου Ρήγου ο «Βιοπαλαιστής στη στέγη» αρχίζει τη διαδρομή του- με περιορισμένες παραστάσεις ως το τέλος Φεβρουαρίου. «Γιατί μετά πρέπει να κάνω και Αλ Τσαντίρι» σημειώνει κλείνοντας ο Λάκης Λαζόπουλος.

Τέλος, σχολιάζοντας τις τιμές των εισιτηρίων της παράστασης αναφέρει ότι καλύπτουν ευρεία γκάμα, ενώ το τηλε-εισιτήριο πρόκειται να ισχύσει από τις αρχές του 2009.

Η πρεμιέρα θα δοθεί την προσεχή Πέμπτη (4/12), στο «Θέατρον», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» (Πειραιώς 254, Ταύρος, τηλ. 212 2540.311), στην αίθουσα «Αντιγόνη». Παραστάσεις, Τετάρτη ως Σάββατο στις 20.45 και κάθε Κυριακή στις 19.30.

Αμλετ με αληθινό κρανίο

Αμλετ με αληθινό κρανίο

Για πρώτη φορά στα χρονικά των παραστάσεων του Άμλετ, ο ηθοποιός Ντέιβιντ Τέναντ, που ερμηνεύει το σαιξπηρικό ήρωα, κρατάει ένα αληθινό κρανίο. Είναι το κρανίο του πιανίστα Αντρέ Τσαϊκόφσκι, ο οποίος το προσέφερε με σημείωμα πριν από τον θάνατό του στη Ρόγιαλ Σαίξπηρ Κόμπανι για «χρήση σε θεατρική παράσταση». Έως τώρα, όμως, χρησιμοποιούνταν μόνο στις πρόβες, γιατί κανένας ηθοποιός δεν ένιωθε άνετα να το κρατάει μπροστά σε κοινό.

Pianist’s skull plays the jester

David Tennant as Hamlet at the RSC

David Tennat as Hamlet. Photograph: Tristram Kenton

‘Alas, poor Yorick,’ laments Hamlet, holding up the skull of the King’s late jester. The gravedigger scene in the hit production of Hamlet starring David Tennant can claim unprecedented realism. For each night Tennant is holding aloft a genuine skull.

The extra cast member is André Tchaikowsky, a Polish concert pianist and composer who, after his death from cancer in 1982, bequeathed his skull to the Royal Shakespeare Company in the hope of achieving his acting dream. The skull sat in a box in the props department, virtually untouched for 25 years, until director Greg Doran retrieved it for its stage debut.

Tchaikowsky’s posthumous performance, which it is safe to assume makes up in consistency what it lacks in expressiveness, was kept secret when the show opened in Stratford-upon-Avon, where there was already massive hype around Doctor Who star Tennant.

Tchaikowsky emigrated from Poland to Oxford in 1939, when he was four, and was a frequent visitor to Stratford. He died at the age of 46 and left a will requesting that his organs be used for medical purposes, ‘with the exception of my skull, which shall be offered by the institution receiving my body to the Royal Shakespeare Company for use in theatrical performance’.

The Home Office decided the bequest was not illegal and the RSC could accept the gift. The company put the skull outdoors for a few months so the sunlight would dry it out completely. Actor Mark Rylance spent a month rehearsing with the skull when he played Hamlet in 1989, but ‘eventually, squeamishness about the rough handling of real human remains seems to have triumphed’.

Seventeen years later, however, Doran decided to take the plunge. ‘It was sort of a little shock tactic… though, of course, to some extent that wears off and it’s just André, in his box,’ he said.

Shakespeare suffers slings and arrows of Sats fortune

David Tennant as Hamlet at the RSC, an experience becoming rarer for pupils. Photograph: Tristram Kenton

David Tennant as Hamlet

William Shakespeare is losing favour in schools, with half of teachers cancelling courses with the Royal Shakespeare Company since Sats for 14-year-olds in English and maths were scrapped.

The RSC said up to 50% of teachers have dropped out of the training courses it runs to aid the teaching of Shakespeare to teenagers since ministers abolished the national curriculum tests, which included a section on the playwright, last month.

Jacqui O’Hanlon, the RSC’s director of education, said: «School managers will not release teachers for a day’s training because Shakespeare is no longer seen as a priority. If that’s the message being given to teachers and the message pervading schools, what impact is that going to have on the wider entitlement young people have to engage with Shakespeare?»

The worst-case scenario would see students exposed to just one play – probably Romeo and Juliet – during their whole secondary career, she warned. In a memo to the Commons schools committee, the RSC said 40 to 50% of teachers booked on their training courses had cancelled.

Barry Sheerman MP, the committee chairman who raised the issue at a hearing this week, said: «It’s quite chilling if schools don’t want students to go and see Shakespeare if it’s not examined.» Government edicts on the curriculum were reminiscent of «Soviet Russia» and teachers were «too frightened» to complain in case they weren’t promoted, he said.

«Most teachers are terrified to go to bed at night without reading the latest missive. The government controls the curriculum even if it’s by manipulation, not direction.»

The schools minister, Jim Knight, promised to look into the shunning of Shakespeare. «If something is part of a statutory test it focuses minds and drives behaviour,» he told the committee on Monday. «I’m disappointed schools have taken this line and we need to do more research to find out why.» Knight insisted that schools had flexibility over the curriculum they taught.

But he said a generation of teachers were not used to having the extra flexibility introduced into the secondary curriculum this year and needed to learn from older teachers. He said the government was unashamed about the priority it has placed on English and maths.

Chris Keates, general secretary of the NASUWT teaching union, said schools felt under more pressure since key stage three tests were scrapped. «The government expected to release pressure on schools but we are hearing from teachers that it is just as much or intensifying.»

Αιχμές Τσακίρογλου κατά Ψωμιάδη

Αιχμές του Νικήτα Τσακίρογλου κατά Ψωμιάδη. «Το θέατρο της Μονής Λαζαριστών πρέπει να γίνει προσβάσιμο, γιατί πολλές φορές έχω χαθεί, όπως και πολύς κόσμος. Δεν μπορούμε να ζητάμε ενοίκια και να μην κάνουμε τίποτα γι’ αυτό», είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας αναφερόμενος στο νομάρχη, χωρίς να τον κατονομάσει.

Αιχμ�ς Τσακίρογλου κατά Ψωμιάδη

Έγινε ακόμη γνωστό ότι ο προϋπολογισμός περικόπτει και άλλο την επιχορήγηση του υπουργείου Πολιτισμού προς το Κ.Θ.Β.Ε. και από 10.000.000 ευρώ που αναμένονταν, θα εισπραχθούν τελικά 7.900.000 ευρώ. Το γεγονός αυτό αλλάζει τον προγραμματισμό και ήδη οι θερινές παραγωγές μειώνονται σε μία. Οι δηλώσεις του κ. Τσακίρογλου έγιναν στο περιθώριο της συνέντευξης Τύπου για τη νέα παραγωγή του θεάτρου με το έργο του Μπέρτολ Μπρεχτ «Ο κύκλος με την κιμωλία στον Καύκασο», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Ο τελευταίος έκανε «μια αυθαιρεσία» στο έργο, αφαιρώντας τον πρόλογο και απομακρύνοντας το επικό στοιχείο. Ετσι η παράσταση έχει νέο τίτλο, ενώ η πρεμιέρα της θα γίνει την Παρασκευή στο θέατρο της Μονής Λαζαριστών.