Θάρρος ή αλήθεια τα Χριστούγεννα

«Θέματα σχέσεων, πίστης, μοιχείας, γάμου φιλίας θίγει η κωμωδία του Τζεφ Γκουλντ στο «Αμιράλ»», λέει ο σκηνοθέτης Γιάννης Βούρος και μιλάει για θέατρο και πολιτική

Δεν θα ήταν καλύτερα το σεξ να μπορούσε να βοηθήσει τον γάμο παρά να τον πληγώσει; Μη βιαστείτε να απαντήσετε πριν δείτε την κωμωδία του Τζεφ Γκουλντ, «Θάρρος ή αλήθεια;» που παρουσιάζεται στο θέατρο «Αμιράλ», σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου. «Μετά δεκατέσσερις σκηνοθεσίες μπορώ να πω κατηγορηματικά ότι πάντα με ενδιέφερε η σκηνοθεσία, τώρα πολύ περισσότερο που υπάρχει η συνειδητότητα ότι ρόλοι που ονειρευόμουν, λόγω βιολογικών ή άλλων συνθηκών, απομακρύνονται.

Θάρρος ή αλήθεια τα  Χριστούγεννα

Αν συνυπολογίσουμε ότι το κομμάτι της πολιτικής -στο οποίο σκοπεύω να ενεργοποιηθώ ακόμη περισσότερο- θα μου αποσπά όλο και μεγαλύτερο μερίδιο χρόνου, η σκηνοθεσία είναι η χρυσή τομή ούτως ώστε να μπορώ να έχω την επαφή που θέλω με το θέατρο αλλά και τον ελεύθερο χρόνο να αφοσιωθώ στα κοινά» αναφέρει ο Γιάννης Βούρος.

Θάρρος ή αλήθεια τα  Χριστούγεννα

Η υπόθεση

Τρία ζευγάρια μαζεύουν όλο το θάρρος τους και όλη την αλήθεια τους για να τη ρίξουν άτσαλα πάνω στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι στο «Θάρρος ή αλήθεια;». Πόσα ποτά θα χρειαστούν να πιουν για να αντέξουν αλήθειες που έχουν κρύψει κάτω από το κρεβάτι του τέλειου γάμου τους; Πόσο θάρρος θα χρειαστούν για να δοκιμάσουν τώρα όλοι μαζί μια ακραία σεξουαλικά εμπειρία που όλοι τους έχουν σκεφτεί άλλα ποτέ δεν έχουν τολμήσει; Οσο η νύχτα περνάει τα σκοτάδια τους δυναμώνουν και το παιχνίδι χοντραίνει.

«Ενδιαφέρον, σύγχρονο έργο, που θίγει θέματα σχέσεων, πίστης, μοιχείας, γάμου, φιλίας – μην ξεχνάτε ότι είναι υποψήφιο στο Λος Άντζελες ως η καλύτερη κωμωδία για το 2008» αποτελεί για τον σκηνοθέτη το «Θάρρος ή αλήθεια;». «Τρία ζευγάρια, γιάπηδες, με όλη την πλήξη και τη βαρεμάρα που κουβαλάει η αποκατεστημένη τάξη σαραντάρηδων, ψιλογκόλντεν μπόις θα έλεγα, μια βραδιά παραμονές Χριστουγέννων μαζεύονται στο σπίτι του ενός και μέσα σε όλη αυτή την αβάσταχτη ανία αποφασίζουν να παίξουν το παιχνίδι Θάρρος ή αλήθεια;».

Το παιχνίδι είναι η αφορμή για να αρχίζουν να βγαίνουν «φίδια για τις σχέσεις, για τις προσωπικότητες, βοηθάει και λίγο το αλκοόλ που έχουν βάλει ως ποινή -όποιος χάνει να πίνει- κι αρχίζουν να αποδομούνται οι χαρακτήρες, να χαλαρώνουν αντιστάσεις». Κάποιος προτείνει να ανταλλάξουν και ερωτικούς συντρόφους, όπερ και συμβαίνει… Όταν τα ετερόκλητα αυτά ζευγάρια, μετά τη συνεύρεσή τους στην κρεβατοκάμαρα, επιστρέφουν στο σαλόνι, διαπιστώνουμε ότι κανείς δεν είναι ίδιος και σαν άνθρωπος αλλά και στη σχέση του με το έτερόν του ήμισυ.

«Δεν είναι εύκολο να αποδεχθείς πράγματα που απλώς σκεφτόσουνα και τώρα έχεις υλοποιήσει. Αυτήν τη βραδιά λειτουργεί αποκαλυπτικά, ξεφλουδίζεται το καθωσπρέπει περίβλημα των ατόμων ή των ζευγαριών… Κωμωδία είναι το έργο» σπεύδει να διευκρινίσει ο Γιάννης Βούρος, αλλά με «σοβαρές προεκτάσεις. Πολλές φορές κατά τη διάρκεια των σκηνών ακροβατούν οι εντάσεις μεταξύ κωμικών και σοβαρών καταστάσεων».

Για τον ίδιο το πιο γοητευτικό στοιχείο του έργου είναι ότι αφορά τις σχέσεις των ανθρώπων, όπως αυτές καταγράφονται σήμερα. «Οι χαρακτήρες είναι όλοι αναγνωρίσιμοι» λέει και εξηγεί: Η πιστή αφοσιωμένη σύζυγος παντρεμένη έναν διευθυντή οργανισμού κοινωνικής ωφελείας, ο οποίος επιδίδεται στο σπορ «έχω μία γκόμενα γιατί η σχέση μου αυτή η παράνομη με βοηθάει να είμαι καλά στον γάμο». Ο φιλελεύθερος γενικά και στο σεξ ειδικά τύπος που πιστεύει ότι έχοντας μια καλή σχέση με το σεξ έχεις ισορροπία σε όλη σου τη ζωή. Η σύζυγός του υφίσταται αυτό το σεξ μασίν αλλά του κρύβει κάτι πολύ σημαντικό από το παρελθόν, το οποίο αποκαλύπτει με λίγα ποτηράκια βότκα και εξαιτίας του παιχνιδιού. Τέλος, το ζευγάρι στο οποίο ο άντρας έχει στυτικό πρόβλημα μόνιμα, η γυναίκα τον κατανοεί και τον παρηγορεί -του λέει «δεν πειράζει, σε όλους συμβαίνει κλπ». Αυτός, κάποια στιγμή, συνειδητοποιεί ότι ό,τι του συμβαίνει δεν είναι κάποια οργανική δυσλειτουργία αλλά η καταπιεστική σύζυγος, η δεσποτική που τον έχει ευνουχίσει σε επίπεδο στυτικό.

Με φτερά και πούπουλα ως γκέι σκηνοθέτης στο «Δυο τρελοί τρελοί παραγωγοί» που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο «Αλίκη», σκηνοθέτης στο «Θάρρος ή αλήθεια;» κι όμως για τον Γιάννη Βούρο «η πολιτική – το Κοινοβούλιο συγκεκριμένα- είναι μονόδρομος, αν θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα… Εντάξει, είναι απαξιωμένο το Κοινοβούλιο, αλλά απαξιωμένο το καταντήσαμε εμείς εφόσον δεν στέλνουμε τους ανθρώπους που μπορούν να μας αντιπροσωπεύσουν επάξια». Η τέχνη δεν διαμορφώνει συνειδήσεις; «Το θέατρο ό,τι κι αν κάνει περιορίζεται στο 10Χ10 μιας σκηνής. Αν θέλεις να προσφέρεις σε ευρύτερη κλίμακα μπορείς να το κάνεις μέσα από χώρους και δράσεις που ανήκουν σε κυβερνητικές ή μη κυβερνητικές οργανώσεις… Με αντιπροσωπεύει απόλυτα το υγιές κομμάτι της πολιτικής».

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η κωμωδία του Τζεφ Γκουλντ «Θάρρος ή αλήθεια» παίζεται σε μετάφραση Γιώργου Ηλιόπουλου και σκηνοθεσία – απόδοση Γιάννη Βούρου. Παίζουν οι ηθοποιοί Δημήτρης Αλεξανδρής, Μαρία Ανδρούτσου, Σαράντος Γεωγλερής, Φαίδρα Δρούκα, Νίκος Ιωαννίδης και Μαρία Σολωμού. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Λουκίας Μινέττου και οι φωτισμοί της Κατερίνας Μαραγκουδάκη. Η παράσταση παίζεται στο θέατρο «Αμιράλ» (Αμερικής 10. Τηλ. 210 – 3639385, 210 – 3608856) από Πέμπτη έως Κυριακή στις 9.15 μ.μ. και την Τετάρτη στις 8.00 μ.μ. Την Κυριακή υπάρχει απογευματινή παράσταση στις 6.15 μ.μ., ενώ η λαϊκή απογευματινή είναι το Σάββατο 6.15 μ.μ.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 23/11/2008

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: