Δημήτρης Τάρλοου: «Χορτάσαμε από τερτίπια μεταμοντερνισμού»

Συνέντευξη: Δημήτρης Τάρλοου

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
Ο Δημήτρης Τάρλοου επέλεξε να ανεβάσει τραγωδία στο θέατρο «Πορεία», όχι σε σκηνοθεσία κάποιου Ελληνα, αλλά μιας Αυστριακής. Η Ρενάτε Τζετ δίδαξε και σκηνογράφησε τις «Βάκχες» του Ευριπίδη με δύο Διόνυσους. Ο Τάρλοου θέλησε να κρατήσει για τον εαυτό του τον ρόλο του Πενθέα.

Στο ίδιο τραπέζι αναμετρώνται ο Πενθέας – Δημήτρης Τάρλοου (αριστερά) και ο Διόνυσος – Νίκος Ελευθεριάδης (δεξιά). Στο φόντο οι τρεις Βάκχες: Ιωάννα Κανελλοπούλου, Εύα Κεχαγιά και Ελίτα Κουνάδη
  • Γιατί τις «Βάκχες»; Και γιατί σε κλειστό χώρο;

«Γιατί έτσι δρω εγώ. Είτε ένα έργο είναι το πιο γνωστό στον κόσμο είτε είναι άπαιχτο και παντελώς άγνωστο, αν με συγκινήσει θα το ανεβάσω. Οι «Βάκχες» είναι μια χιλιοπαιγμένη τραγωδία. Την έχουμε δει σε πολύ ενδιαφέρουσες έως κι εντελώς βαρετές αναγνώσεις. Δεν νομίζω ότι έχει επιχειρηθεί ποτέ να ανεβεί σε κλειστό χώρο ως έργο και όχι ως αρχαίο δράμα που προορίζεται για την Επίδαυρο. Δεν με βρίσκει καθόλου σύμφωνο η φεστιβαλική αντιμετώπιση «για το μεγάλο κοινό, σε μεγάλα θέατρα, με μεγάλα ονόματα!»».

  • Με τη Ρενάτε Τζετ αποκτήσατε κοινή γλώσσα στο «The man who» των Μπρουκ και Μαρί-Ελέν Εστιέν; Γι’ αυτό θελήσατε να δοκιμαστείτε παρέα και στις «Βάκχες»;

«Μετά το «The man who» μπορώ να γνωρίζω τι θέατρο πρεσβεύει, όπως και το ότι είναι εξασκημένη σε ένα θέατρο απόλυτης καλλιτεχνικής προσήλωσης. Μια τέτοιου είδους προσέγγιση νομίζω έχει κάποιο νόημα στις «Βάκχες». Γι’ αυτό την επέλεξα. Φυσικά αναγνωρίζω εκ των προτέρων τους κινδύνους του εγχειρήματος. Αλλά διάολε! Γιατί πληρωνόμαστε, γιατί επιχορηγούμαστε, αν όχι για να πειραματιζόμαστε σε ένα τέτοιο επίπεδο και να επιχειρούμε διαπολιτισμικές νύξεις και ανοίγματα;»

  • Η Τζετ έχει πει: «δεν αισθάνομαι το βάρος που θα αισθανόμουν αν είχα γεννηθεί στην Ελλάδα». Εσείς έχετε απαλλαγεί απ’ αυτό το βάρος;

«Σίγουρα η Ρενάτε είναι περισσότερο… απαλλαγμένη από εμένα. Δεν έχει τον φόβο του μέσου Ελληνα ανθρώπου του θεάτρου. Το βλέμμα της στο κείμενο είναι πολύ πιο αποστασιοποιημένο. Στον Ελληνα χτυπούν συναισθηματικά καμπανάκια. Δύσκολα δέχεται να του πειράξουν αυτό που θεωρεί εθνική κληρονομιά -παρ’ ότι δεν έχουμε μεγαλύτερη σχέση με το αντικείμενο απ’ ό,τι οι ξένοι συνάδελφοί μας».

  • Ανεβάζετε τις «Βάκχες» ή μια παράσταση βασισμένη στις «Βάκχες» του Ευριπίδη;

«Εγώ δεν πειράζω τα κείμενα. Η εκδοχή μας βασίζεται στην αλήθεια του έργου, στη σχέση του Διονύσου με τον Πενθέα, που είναι δυο ίσοι αντίπαλοι καθισμένοι στο ίδιο τραπέζι, δυο πρώτα ξαδέλφια που αντιπαρατίθενται πάνω στα βασικά ζητήματα της ζωής, στο πώς ζει και πεθαίνει κανείς. Ο Διόνυσος φυσικά θα υπερισχύσει, γιατί είναι θεός. Το έργο δεν είναι μόνο μυστικισμός. Λυπάμαι, αλλά οι «Βάκχες» είναι και ένα θρίλερ -ο Διόνυσος καταστρέφει τη Θήβα εκ θεμελίων. Μήπως αυτό μας θυμίζει κάτι για τη δική μας κοινωνία, για την πόλη μας που χρειάζεται να ανατιναχθεί, μπας και αναπνεύσουμε;»

  • Η αισθητική της παράστασης ποια είναι; Τοποθετείται σε συγκεκριμένη εποχή;

«Η αισθητική είναι εξαιρετικά απλή -υπαγορεύεται από κάθε χαρακτήρα. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη εποχή. Τα κοστούμια είναι σύγχρονα, αλλά δεν παραπέμπουν πουθενά. Φαίνεται όμως η διαφορά των τάξεων: ο Πενθέας είναι ένας εκπρόσωπος της μεγαλοαστικής τάξης, ένας βασιλιάς και ένας άνθρωπος σε τρομακτικό δίλημμα. Το χαρακτηριστικό στην παράστασή μας είναι ότι ενώ αναγνωρίζει ότι αυτά που λέει ο Διόνυσος έχουν νόημα, για κάποιο λόγο τού είναι αδύνατο να τα αποδεχτεί. Γι’ αυτό είναι εξαγριωμένος».

  • Γιατί επιλέξατε να είστε ο Πενθέας;

«Γιατί είμαι, ήμουν και θα είμαι πάντα ο Πενθέας».

  • Τι σας οδηγεί σ’ αυτή την ταύτιση;

«Το καλοκαίρι ταξίδεψα στη Νίσυρο, όπου βρισκόταν ήδη ο Χορός των Βακχών με τον Διόνυσο – Νίκο Ελευθεριάδη, προκειμένου να χτίσουν την ιδιαίτερη σχέση τους κάνοντας αυτό που ονομάζεται αυθεντική κίνηση. Την τελευταία μέρα πήγαμε όλοι μαζί σε ένα πολύ ωραίο νησιώτικο πανηγύρι χωρίς μεγάφωνα και μικρόφωνα. Οσο περνούσε η ώρα τόσο με έπιανε ένας εκνευρισμός, που με οδήγησε να μη μιλιέμαι με τη γυναίκα μου. Ηθελα να φύγω επειγόντως απ’ τη γιορτή. Αρχισα να αναζητώ τι είναι αυτό που με εκνευρίζει. Κατάλαβα πώς ήταν το ότι δεν χορεύω καλά και όλοι γύρω μου χόρευαν, περνάγαν καλά και ήταν χαλαροί. Ε, αυτό είναι ο Πενθέας. Ενοχλείται όταν οι άλλοι περνάνε καλά. Κυρίως γιατί θα ήθελε και ο ίδιος να συμμετέχει στο πανηγύρι».

  • Ο Χορός των Βακχών έχει όρχηση;

«Είναι τρεις κοπέλες, τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, που μιλάνε είτε μόνες είτε μαζί. Βρίσκονται σε ένα διαφορετικό επίπεδο συνείδησης, συμμετέχουν στα πάντα και χορεύουν κάτι μεταξύ ρέιβ και ανατολίτικου χορού».

  • Θα φρίξουν οι «θεματοφύλακες» της αρχαίας τραγωδίας;

«Φρίττουν έτσι κι αλλιώς. Δεν νομίζω, όμως, ότι θα φρίξει κανείς με την παράστασή μας. Αν πάντως φρίξει, ελπίζω να συμβεί από το ρίγος της ίδιας της παράστασης και όχι από ένα αναμμένο τσιγάρο ή ένα τερτίπι μεταμοντερνισμού. Από αυτά χορτάσαμε και οι ηθοποιοί και οι θεατές

Οσοι είναι πεινασμένοι για πραγματικό θέατρο, ελπίζω να επικοινωνήσουν. Αν είναι να παίξουμε ένα αστικό δραματάκι, τότε καλύτερα να κάτσουμε στα σπίτια μας».

Μετάφραση: Γιώργου Χειμωνά. Διόνυσος: Νίκος Ελευθεριάδης και Μπλέιν Ρέινινγκερ. Αγαύη: Ναταλία Καποδίστρια. Βάκχες: Ιωάννα Κανελλοπούλου, Εύα Κεχαγιά, Ελίτα Κουνάδη. Τειρεσίας: Γιούργκεν Στέσινγκερ. Κάδμος: Γιώργος Μωρόγιαννης. Αγγελος: Απόστολος Πελεκάνος. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/11/2008
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: