Θέατρο αλά ελληνικά

Πολλά είναι και φέτος τα ελληνικά θεατρικά έργα που διεκδικούν κοινό στα αθηναϊκά θέατρα μ’ ένα ευρύ ρεπερτόριο: κοινωνικοπολιτικό, κλασικό, βιογραφίες, ιστορικά, κωμωδία μέχρι και αρχαίο δράμα. Παλιοί αλλά και νεότεροι συγγραφείς εμφανίζονται με καινούριο έργο, ενώ οι θεατρικές ομάδες με αυτοσχέδιες παραστάσεις ολοένα αβγατίζουν. Ας τα δούμε αναλυτικά:

«ΗΘΟΠΟΙΟΙ»

* Νέο συγγραφικό αίμα στο θέατρο και μάλιστα απρόσμενα. Ο Αρκάς υπογράφει το πρώτο του έργο «Εχθροί εξ αίματος» που σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

**Ο πεζογράφος Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης μπήκε δυναμικά στο χώρο της θεατρικής γραφής. Στο «Σφενδόνη» παίζεται ήδη το εξαιρετικό «Λα Πουπέ» με την Αννα Κοκκίνου, ενώ στις 17 Δεκεμβρίου ένα ακόμα έργο του, «Η Λάσπη», θα παρουσιαστεί στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.

**Με τη νουβέλα του Ανδρέα Μήτσου «Ο κύριος Επισκοπάκης» κάνει το σκηνοθετικό του ντεπούτο ο Στέλιος Μάινας και -συγχρόνως- παίζει στο «104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης».

**Το «Λιωμένο βούτυρο» του Σ. Σερεφα, που πέρσι διέγραψε μια πετυχημένη καριέρα στο Εθνικό Θέατρο (σε σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα), επαναλαμβάνεται μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου. Ενα ακόμα έργο του με τίτλο «Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο» σκηνοθετεί η Κορίνα Χαρίτου στη Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» στη Θεσσαλονίκη.

**Στο ίδιο θέατρο παίζεται, επίσης, το «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» του πολυγραφότατου Ακη Δήμου. Τ’ όνομά του συνδέθηκε με την «Κατσαρίδα» και μάλλον έχει αποκτήσει την ταχύτητά της… «Μαθήματα βίας» είναι το καινούριο έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου που παίζεται στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

**Ο Βασίλης Κατσικονούρης βλέπει φέτος στη σκηνή δύο έργα του: Εκτός από το «Γάλα» στο «Βασιλάκου», το «Καλιφόρνια ντρίμιν» (1ο Κρατικό Βραβείο 2003) σκηνοθετεί ο Νίκος Καραγεώργος στο θέατρο «Χυτήριο».

Το έργο διαπραγματεύεται τις ζωές μιας παρέας (Γ. Γεροντιδάκης, Π. Καρμάτης, Τ. Ελευθερίου, Ε. Ρουμελιώτη) στη μετεφηβική ηλικία που προσπαθεί να κάνει μια ληστεία για να μετακομίσει σε κοινόβιο στην Καλιφόρνια… Εξυπνες ατάκες, με γρήγορους ρυθμούς η παράσταση, πολλές αλλαγές φωτισμών, άφθονη μουσική και τραγούδια.

Είκοσι χρόνια μετά

* Οι παλιοί, πάντως, δεν απουσιάζουν. Ο Γιώργος Αρμένης κουβαλά δεύτερη χρονιά έναν, δικής του επινόησης, «Αμερικάνο στο κεφάλι» στο Νέο Ελληνικό Θέατρο, ενώ στο «Τρένο στο Ρουφ» η Τατιάνα Λύγαρη σκηνοθετεί το έργο του Ευγένιου Τριβιζά «Ο Εβδομος Σταθμός». Τον Γιάννη Μαργαρίτη τον γνωρίζουμε ως σκηνοθέτη. Με την παράσταση «Ιππότα Φηρ κοιμάσαι;» στο Θέατρο της Ανοιξης τον μαθαίνουμε, μ’ έναν τρόπο, και ως συγγραφέα.

«ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΝΤΡΙΜΙΝ»

**Ο Γιώργος Σκούρτης επιστρέφει έπειτα από είκοσι χρόνια στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης με καινούριο έργο -τους «Ηθοποιούς»- με θέμα ένα σύγχρονο ερωτικό τρίγωνο (Αγγελος Αντωνόπουλος, Ελισάβετ Μουτάφη, Μάνος Ζαχαράκος). Το επάγγελμα του ηθοποιού μέσα από αναφορές σε έργα αρχαίου δράματος, του Σέξπιρ και του Στρίντμπεργκ, αλλά και ο ιδιαίτερος προσωπικός βίος των καλλιτεχνών, δημιουργεί πολλαπλά επίπεδα σχέσεων.

Οπως λέει ο συγγραφέας, το έργο είναι εμπνευσμένο από τα φαντάσματα και τα «χνότα» ηθοποιών και σκηνοθετών που δούλεψαν στο «Υπόγειο». Ο σκηνοθέτης της παράστασης Θοδωρής Γράμψας θεωρεί ότι «η παράσταση κινείται στη σφαίρα του παιχνιδιού και απεικονίζει το υποσυνείδητο των ηρώων».

* Οι συγκυρίες δεν θα πάψουν ποτέ να εμπνέουν τη συγγραφή έργων με πολιτικοκοινωνικό περιεχόμενο… Μια φρέσκια θεατρική ομάδα με τον παιχνιώδη τίτλο «Πείρα(γ)μα» δοκιμάζει τις δυνάμεις της στο Στούντιο του θεάτρου «Αργώ» κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Για ξεκίνημα διάλεξε το «Επιχείρησις Ιουδίθ» του Περικλή Κοροβέση, έργο που ανέβασε πριν από 17 χρόνια ο Αντώνης Αντωνίου στη Θεατρική Σκηνή. Δύο γυναίκες κι ένας άντρας βρίσκονται εγκλωβισμένοι σ’ ένα απομονωμένο σπίτι.

Εκείνος κινηματογραφιστής επικίνδυνων ντοκιμαντέρ σ’ όλο τον κόσμο. Η Μαρία είναι η πρώην γυναίκα του και η Ιουδίθ δημοσιογράφος. Οταν η αστυνομία κατηγορεί τον άντρα ως τρομοκράτη, η «επιχείρησις Ιουδίθ» αποκαλύπτει τις μεθόδους που χρησιμοποιεί η Αντιτρομοκρατική για να κατασκευάσει ενόχους. Μαύρο μπλουζ, φιλμ νουάρ ή πολιτικό θρίλερ; Ο Π. Κοροβέσης δεν θέλει να το χαρακτηρίσει. «Ας βάψει ο καθένας τον κόσμο του έργου όπως θέλει, σε φόντο ασπρόμαυρο»…

* Η πτώση του Τείχους μέσα απ’ τη ζωή μιας ομάδας νεαρών αντιστασιακών κυριαρχεί στο έργο του Δημήτρη Γκενεράλη «Βερολίνο 1989-Ιστορίες μιας πόλης» που παίζεται στη Β’ Σκηνή του Απλού Θεάτρου.

* Ο Γιάννης Μαυριτσάκης από τότε που σταμάτησε να παίζει στο θέατρο έχει πάρει φόρα. Δικός του είναι ο «Βόλφανγκ» που ανεβάζει το Εθνικό Θέατρο στο Σύγχρονο Θέατρο της Αθήνας και δεν είναι άλλος από τον απαγωγέα της Αυστριακής Νατάσα Κάμπους.

* Τα Δευτερότριτα του Μεταξουργείου παραδίδονται σε αληθινές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων. Με γενικό τίτλο «Αγιογραφίες», τρεις παραστάσεις των Ολιας Λαζαρίδου, Στρατή Πανούργιου, Γιώργου Παλούμπη αναφέρονται σε πρόσωπα που βίωσαν το περιθώριο.

Κοινωνικά και βιογραφίες

* Δεν είναι τυχαίο που τέσσερα έργα με καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία πέρσι -τα δύο μάλιστα προσφάτως βραβευμένα-, φέτος επαναλαμβάνονται. Ολα αναφέρονται στο κοινωνικό ζήτημα της οικονομικής μετανάστευσης στη χώρα μας: Η παράσταση του Λαέρτη Βασιλείου «Ενας στου δέκα» με αλλοδαπούς ηθοποιούς, «Το γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη με την Αννα Βαγενά και το «Φωτιά και νερό» της πολυγραφότατης πλέον Χρύσας Σπηλιώτη.

Επίσης το «Πιτσιμπούργκο» της Σώτης Τριανταφύλλου στο Αλεκτον, με τη διαφορά ότι αυτό το έργο μάς πηγαίνει έναν αιώνα πίσω μιλώντας για το δικό μας μεταναστευτικό κύμα στην Αμερική.

* Βασισμένα στη ζωή δύο μεγάλων προσωπικοτήτων από το χώρο του λαϊκού τραγουδιού είναι τα έργα που επίσης επαναλαμβάνονται. Η βραβευμένη παράσταση του Πέτρου Ζούλια «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» έχει ακόμα ουρές κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο «Κατερίνα Βασιλάκου», με μοναδική ερμηνεύτρια τη Νένα Μεντή. Στο θέατρο «Στοά» μια άλλη σημαντική ηθοποιός, η Λήδα Πρωτοψάλτη, ζωντανεύει τον θυελλώδη βίο της Σωτηρίας Μπέλλου στην παράσταση του Κ. Κωνσταντόπουλου «Σωτηρία με λένε».

* Αλλά οι προτιμήσεις των σκηνοθετών μάς οδηγούν σε ακόμα παλαιότερους συγγραφείς:

**«Το αμάρτημα της μητρός μου» ερμηνεύει ο Ηλίας Λογοθέτης στο Υπόγειο του Θ. Τέχνης και «Το φιόρο του Λεβάντε» του Γρ. Ξενόπουλου ο Σπύρος Παπαδόπουλος στο «Ανεσις».

**Δεν λείπει ούτε το αρχαίο δράμα μες το χειμώνα: «Βάκχες» του Ευριπίδη σκηνοθετεί η Ρενάτε Τζετ -κοντεύει να πολιτογραφηθεί Ελληνίδα- στο θέατρο «Πορεία», ενώ στις «Ροές» ο Λουκάς Θάνος μεταφράζει και σκηνοθετεί τους «Πέρσες» του Αισχύλου με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Βόγλη. Ενα ιδιαίτερο έργο παίζεται στη Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης. Το «Αθήνα-Μήλος Π.Χ.» του Αυγερινού Φραγκούλη είναι βασισμένο στην Ιστορία του Θουκυδίδη και αναφέρεται στην εκστρατεία των Αθηναίων εναντίον των ουδέτερων Μηλίων. Την παράσταση του εντεκαμελούς θιάσου σκηνοθετεί ο Κωστής Καπελώνης.

* Πλήθος οι νεανικοί θίασοι με τα ευρηματικά ονόματα («Κασκαντέρ», «Ex Animo», «Sforaris» κ.ά.) που αυτοσχεδιάζουν ομαδικά σε χώρους εναλλακτικούς και μη. Εχουμε δε παραστάσεις τους στις μικρές σκηνές των θεάτρων, κυρίως τα «Δευτερότριτα», αλλά και στα πιο απίθανα μέρη. Η Μπλανς Ντιμπουά, για παράδειγμα, ενέπνευσε τη Ζωή Ξανθοπούλου να στήσει το έργο της στο μπαρ «Νίξον».

Τα θέματα που διαλέγουν οι μικρές, ευέλικτες ομάδες ποικίλλουν: Οι σχέσεις, το θέμα επικοινωνίας στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και οι ψυχαναγκασμοί, ο έρωτας αλλά και το σεξ, η σύγκρουση των δύο φύλων.

**Η Μάνια Παπαδημητρίου εκτός από ηθοποιός είναι και σκηνοθέτης. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει τη δουλειά της με την ομάδα «Πασπαρτού».

Με όχημα τη Μοριακή Βιολογία και τη Νευρολογία, μας ταξιδεύει στη σκηνή Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης μέσα στον εγκέφαλο. Στη «ΝευρΟδύσσεια» πρωταγωνιστούν η συνείδηση ως Οδυσσέας, οι αισθήσεις και οι νευρώνες ως σύντροφοί του. Σταθμοί του περιπλανώμενου ήρωα είναι τα διάφορα σημεία του εγκεφάλου όπου εδράζονται οι αναμνήσεις, τα κίνητρα και οι επιθυμίες.

* Κι επειδή χωρίς κωμωδία δε μπορούμε, η ισχυρή Ελληνική Θεαμάτων, η οποία μέχρι τώρα έχει επενδύσει στο είδος, μας προσφέρει κάμποσες. Μέχρι να ετοιμαστεί το καινούριο θέατρο ποιοτικού ρεπερτορίου όπου θα διευθύνει ο Θωμάς Μοσχόπουλος, μπορούμε να δούμε περσινά και καινούρια έργα: «Δεν μπορώ να μείνω μόνη μου» της Δήμητρας Παπαδοπούλου στο «Κιβωτός», «Φούστα-μπλούζα» στην Πειραιώς 131 και «Συμπέθεροι απ’ τα Τίρανα» στο «Λαμπέτη» των Ρέππα-Παπαθανασίου, «Ηρωες» της Ελένης Γκασούκα στο «Μικρό Παλλάς».

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχόλια

  • barmaglot70  On 25 Ιουνίου, 2013 at 2:13 μμ

    Καλημέρα σας! Καταρχάς συγχαρητήρια για το ωραίο μπλογκ σας! Και, ιδιαίτερα για την δυνατότητα επικοινωνίας. Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω μια καινούργια διασκευή του γνωστού “Παπουτσωμένου Γάτου”. Μεγάλη μου τιμή θα ήταν να είχα κάποια σχόλια για το έργο.
    Το επίσημο σάϊτ μου θα το βρείτε εδώ

    http://paputsomenosgatos.wordpress.com
    Με σεβασμό και ευχές για το καλύτερο μέλλον
    Αλεχεϊ Μιρόντσινκοβ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: