Παράσταση με τηλεφωνικό κατάλογο

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 2 Μαΐου 2011
Ο Τάκης Χορν είχε δηλώσει: «Δώστε μου έναν τηλεφωνικό κατάλογο και θα τον κάνω παράσταση». Πέρασαν χρόνια ώσπου η Μαρία Κατσανδρή, ηθοποιός με μεγάλη εμπειρία στο σανίδι, να πειστεί από το νεότερό της σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Χατζή να κάνει κάτι παραπλήσιο. Στη σκηνούλα το «104» κατά τη διάρκεια της μουσικοθεατρικής παράστασης «Ενοποιημένος Τηλεφωνικός Κατάλογος Αθηνών-Πειραιώς-Προαστίων, Α-Ω» ανοίγει σε τυχαίες σελίδες, αλλά με αλφαβητική σειρά, τον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ και ξεκινά να αυτοσχεδιάζει εμπνεόμενη απ’ τα άγνωστα ονόματα.
Με άλλα λόγια, υπάρχει η πιθανότητα ο θεατής να ακούσει το όνομά του, το τηλέφωνό του, τη διεύθυνσή του ως μέρος της καθαρής πρόζας. «Θα ήταν καταπληκτικό αν συνέβαινε αυτό πραγματικά», λέει με ενθουσιασμό η Μαρία Κατσανδρή. Και ξεκαθαρίζει: «Δεν θέλω να αποδείξω τίποτα σε κανέναν, μόνο να μοιραστώ. Μόνο η Λαμπέτη θα μπορούσε να κάνει παράσταση με έναν τηλεφωνικό κατάλογο. Εγώ δεν είμαι τόσο σπουδαία. Ο τηλεφωνικός κατάλογος είναι απλά μια αφορμή. Γιατί τι ακριβώς είναι;» μας ρωτά. «Ανθρωποι», απαντάει μόνη της. «Ανθρωποι στην πρώτη συνάντηση. Πώς σε λένε; Πού μένεις; Ποιο είναι το τηλέφωνό σου; Στον τηλεφωνικό κατάλογο υπάρχουν άνθρωποι μόνο. Κάποιους τους ξέρουμε, κάποιους άλλους όχι. Και τότε τους φανταζόμαστε».
Ναι μεν στο «104» μιλά για ανθρώπους υπαρκτούς που δεν έχει γνωρίσει. «Ομως, κάποια ονόματα μού θυμίζουν δικούς μου ανθρώπους», αποκαλύπτει. «Το ίδιο συμβαίνει και με το κοινό. Σκέψεις και συνειρμοί συνδέονται έτσι με ονόματα τυχαία, που ταξιδεύουν την ηρωίδα και το θεατή σε πρόσωπα, μνήμες και συναισθήματα δικά τους».
Μάλιστα, τα στοιχεία που αντλεί από τον τηλεφωνικό κατάλογο αναμειγνύονται με ποιήματα της Κικής Δημουλά, αλλά και κείμενα δικά της. «Τα είχα γράψει παλαιότερα και ξαφνικά τα ξαναβρήκα. Είναι σκέψεις κι αναμνήσεις για πρόσωπα που γίνονται ένα σώμα», εξηγεί η Μ. Κατσανδρή.
Ενώ δεν διανοείται να συναγωνιστεί τη Λαμπέτη, αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι αυτό που επιχειρεί είναι μία μεγάλη δοκιμασία. «Γιατί το ταξίδι με τα ονόματα κάθε βράδυ είναι απρόβλεπτο. Το μόνο πράγμα που μένει σταθερό είναι ο τηλεφωνικός κατάλογος». Εκεί μέσα έχει η ηρωίδα, όπως κάνανε οι νοικοκυρές τον παλιό καιρό, φυλαγμένες τις φωτογραφίες της οικογένειάς της, του γάμου της, πράγματα αναμνηστικά.
«Με τον κατάλογο, δηλαδή, κρατά τους ανθρώπους της η ηρωίδα, με τους οποίους επιχειρεί να πάει παραπέρα. Δεν είμαι, πάντως, μόνη στο ταξίδι αυτό», προσθέτει. Δίπλα της, στη μουσικοθεατρική παράσταση, η Ελπίδα Μεταξά τραγουδά Χατζιδάκι, Λάγιο, Μαμαγκάκη, Πλάτωνος, Αντύπα, Κουγιουμτζή, Σαββόπουλο, ενώ στο μπουζούκι τη συνοδεύει ο Ναπολέων Σαριπανίδης. «Λέω κι εγώ ένα τραγούδι, τη Νεραντζούλα», αποκαλύπτει η Κατσανδρή. «Ο λόγος συμπληρώνει διαρκώς το τραγούδι και το τραγούδι το λόγο. Είναι, δηλαδή, ένα ταξίδι μνήμης, και προς τα πίσω και προς τα μπροστά».
Ο «Κατάλογος» είναι η «προθέρμανση» για την «Κασσάνδρα και το λύκο» της Μαργαρίτας Καραπάνου, που θα ανεβάσουν η ηθοποιός και ο Κωνσταντίνος Χατζής την ερχόμενη σεζόν. «Η Κασσάνδρα είναι ένα άλλο ταξίδι», υποστηρίζει η καλή ηθοποιός.
info: 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης (Θεμιστοκλέους 104, 210-3826185). Σήμερα η τελευταία παράσταση. Από την ομάδα «Χρώμα».

Καθρέφτης ενός γάμου

Τρεις ηλικίες ενός γάμου. Σπασμένες σε ισάριθμες σκηνές αλλά και χώρους, επάνω στη σκηνή. Η βασική συνθήκη στην 4ωρη παράσταση του Ιβο Βαν Χόβε, με το μπεργκμανικό αριστούργημα «Σκηνές από ένα γάμο», που μας καθήλωσε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την περασμένη βδομάδα.
 Δεν μας προκάλεσε την παραμικρή σύγχυση κι ας την παρακολουθήσαμε οι θεατές χωρισμένοι σε τρία γκρουπ εν κινήσει, απέναντι -αν όχι ανάμεσα- στους εκπληκτικούς ηθοποιούς του «Τονίλγκρουπ».
Χωρίς αναγκαστικά χρονική σειρά, σε απόσταση αναπνοής από εμάς και με μια ρεαλιστική δύναμη που υπερέβαινε το απλό σκηνικό γεγονός, οι Ολλανδοί πρωταγωνιστές διέγραφαν τον κύκλο ενός γάμου. Ενώ παρακολουθούσαμε άναυδοι τη σκηνή που ο Γιόχαν ανακοινώνει στη Μαριάν ότι είναι ερωτευμένος και την εγκαταλείπει, κι ενώ αυτή μας έδειχνε με σαρκασμό τη φωτογραφία της ερωμένης του, σαν να βρισκόμασταν μέσα στην κρεβατοκάμαρά της, στο διπλανό χώρο ακούγαμε κραυγές. Εμοιαζε να είναι καβγάς των γειτόνων. Ηταν όμως ο Γιόχαν και η Μαριάν, νεότατοι.
Τότε που πίστευαν ότι είναι το τελειότερο ζευγάρι του κόσμου, σε αντιδιαστολή με τους φωνακλάδες φίλους τους που έτρωγαν ήδη τις σάρκες τους. Αυτή η σκηνή για το ένα τρίτο του κοινού ήταν η πρώτη, που έβλεπε. Θα μπορούσε να είναι, όμως, και η σκηνή που το ίδιο ζευγάρι, στο μέσο της διαδρομής του, γύρω στα 30, ενώ ζει μια ζωή στρωτή, έχει αρχίσει να βαριέται και να φθείρεται. Οι θεατές διέτρεχαν με τυχαία σειρά, ανάλογα με το χρώμα του εισιτηρίου τους, και τις τρεις φάσεις ενός γάμου.
Στο δεύτερο μέρος τα διαχωριστικά τής σκηνής χάνονταν. Τα τρία ζευγάρια μοιράζονταν με το κοινό όλη τη σκηνή. Και αναπαρήγαν, όλα μαζί, τους σκληρούς διαλόγους πριν από το διαζύγιο, ως αντίλαλος ο ένας του άλλου. Μπορεί ο Μπέργκμαν, ως ανατόμος των ανθρώπινων ψυχών, να περιέγραψε τα πάντα για τις σχέσεις, όμως ο Χόβε κατάφερε το ακατόρθωτο: να μη σκεφτούμε ούτε μια στιγμή με νοσταλγία τη σπουδαία ταινία του. Δημιούργησε μια πρωτοφανή οικειότητα μεταξύ θεατών και ηθοποιών. Και έθεσε απέναντί μας έναν πεντακάθαρο, αιχμηρό σαν ξυράφι, καθρέφτη.
  • ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Ημερίδα του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας: Δημόσια Διαβούλευση για το θέατρο

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Πάτρας στη συνεδρίαση της 28ης Απριλίου 2011 αποφάσισε να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση για το θέατρο στην Πάτρα την περίοδο 2011-2012. Με δεδομένα την αναμονή του νέου νομικού πλαισίου του θεάτρου από το ΥΠΠΟΤ και την δυσχερή κατάσταση του Δήμου που είναι ο κύριος χρηματοδότης του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, το θέατρο διοργανώνει ημερίδα το Σάββατο 7 Μαίου στο Δημοτικό θέατρο Απόλλων (ώρα έναρξης 10:00 π.μ.) Εισηγήσεις καλούνται να κάνουν ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του θεάτρου , μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου , Καλλιτεχνικοί Διευθυντές άλλων ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., συνεργάτες του θεάτρου, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι , μουσικοί, ερασιτέχνες της πόλης και όσοι έχουν άποψη για το θέατρο και θέλουν να καταθέσουν τις προτάσεις τους ή τις ιδέες τους επί του συγκεκριμένου πλαισίου. Οι εισηγητές θα έχουν στη διάθεσή τους δέκα λεπτά προκειμένου να καταθέσουν τις προτάσεις τους σχετικά με τις παραγωγές του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., τη σχέση του θεάτρου με την πόλη , τους πολίτες και τους φορείς , την αξιοποίηση των υποδομών , τη φιλοσοφία των μετακλήσεων κλπ. Στο τέλος της ημερίδας θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση, θα γίνει καταγραφή πρακτικών και κατάληξη στο νέο πλαίσιο λειτουργίας του ΔΗΠΕΘΕ , για την περίοδο 2011-2012. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώνουν συμμετοχή στη γραμματεία του θεάτρου.Τηλ.2610 623730 και στο e-mail: theat-pat@otenet.gr

Η Αθήνα, ένα πεδίο μάχης τραγωδίας και κωμωδίας

Ενα ιδιότυπο, πολύτροπο θεατρικό έργο όπου η πρωτεύουσα είναι η αφετηρία και το τέρμα

  • Tου Ηλια Mαγκλινη, Η Καθημερινή, Σάββατο, 30 Aπριλίου 2011

Εχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι από την Αθήνα της «Κερένιας κούκλας» του Χρηστομάνου, ή την Αθήνα του «Δράκου» του Κούνδουρου, της «Πολιορκίας» του Κοτζιά ή του «Επιτάφιου θρήνου» του Ιωάννου. Εχουν αλλάξει τόσο πολλά από την Αθήνα που ύμνησε ο Χατζιδάκις αλλά και από την πιο γκρίζα μα γοητευτική Αθήνα του Κουμανταρέα. Ωστόσο, η πόλη, η πρωτεύουσα, παραμένει ίδια στο βάθος, με τις μνήμες της και τα τραύματά της, την ιστορία της και τους ανθρώπους της. Ειδικά μετά το 2004, μέσα στην αποθέωση και τις βελτιώσεις που έφεραν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά και την εξαθλίωση, την τραγική υποβάθμιση στην οποία καταδικάστηκαν όχι μόνον το ιστορικό της κέντρο αλλά και πολλές άλλες γειτονιές της, η Αθήνα (και η έννοια του δημόσιου χώρου γενικότερα) συνεχίζει να αποτελεί πηγή έμπνευσης και προβληματισμού, σκηνικό αλλά και θέμα, φόντο μα και πρωταγωνιστής.
Μια Αθήνα, κατά κάποιο τρόπο, άχρονη ή διαχρονική, στοιχειωμένη μα και απελευθερωμένη, πρωταγωνιστεί στη θεατρική παράσταση «Πόλη-κράτος» που ανεβάζει ο θίασος Κανιγκούντα, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Λεοντάρη, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Πατρίς Σερό στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου

Ο 66χρονος Πατρίς Σερό, είναι πλέον ένας από τους πιο καταξιωμένους και πολύπλευρους σκηνοθέτες στον κόσμο. Περιφρονώντας το Χόλιγουντ και πηγαίνοντας πάντα ενάντια στο ρεύμα, ο μεγάλος γάλλος σκηνοθέτης, στρέφεται τώρα στο βρετανικό θέατρο.

Ο Πατρίς Σερό, ο μεγάλος γάλλος σκηνοθέτης του θεάτρου και της όπερας, βρίσκεται στο Λονδίνο για τις πρόβες του πρώτου θεατρικού του στη βρετανική πρωτεύουσα, του «I am the wind» που ανεβαίνει στο Young Vic από τις 3 έως τις 21 Μαΐου.
Ο Σερό είναι ο άνθρωπος που άλλαξε το «πρόσωπο» της σύγχρονης όπερας με το θρυλικό «Ring» του Μπαϊρόιτ το 1976, όταν εξαγρίωσε τους παραδοσιακούς, αντικαθιστώντας τα βαγκνερικά κέρατα και τα δέρματα, με τα στολίδια της πλουτοκρατίας του 19ου αιώνα.
Το «Ring», εκτόξευσε την καριέρα του 31χρονου τότε Σερό και παραμένει το επίτευγμα με το οποίο πολύ συχνά συνδέεται ακόμη, εκτός ίσως από τους φίλους του κινηματογράφου που θαυμάζουν τις ταινίες του τις τελευταίες δύο δεκαετίες: «Βασίλισσα Μαργκό», «Σαρκική εξάρτηση», «Γκαμπριέλ», «Ο αδελφός του», «Καταδίωξη» κ.α.
Το θεατρικό που ανεβάζει στο Λονδίνο, «I am the wind», έχει γραφτεί από το Νορβηγό Tζον Φόσι και έχει προσαρμοστεί στα αγγλικά από τον Σάιμον Στέφενς, ο οποίος έχει γράψει και το «Pornography and Punk Rock».
Στο έργο, δύο χαρακτήρες που ποτέ δεν ονομάζονται -αναφέρονται ως «ο ένας» και «ο άλλος» – είναι μαζί μέσα σε μια μικρή βάρκα και πλέουν προς ένα νησί. Τότε ο «ένας» σαλπάρει προς τον ωκεανό και μετά πέφτει στη θάλασσα. Τους δύο χαρακτήρες υποδύονται οι Τομ Μπρουκ και Τζακ Λάσκι.
Ο Σερό υποστηρίζει ότι πρόκειται για ένα θεατρικό που έχει να κάνει με την κατάθλιψη. «Στους ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη, η επαφή είναι απαγορευμένη, η επικοινωνία είναι αδύνατη. Ζουν σε έναν κλειστό κόσμο», λέει στη βρετανική Guardian και συνεχίζει, σχετικά με τη συνεργασία του με τους άγγλους ηθοποιούς: «Είναι πολύ πειθαρχημένοι, πολύ ανοικτοί και λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκεται το αγγλικό θέατρο, εργάζονται πολύ γρήγορα. Στη Γαλλία, έχουμε πολύ χρόνο. Οι ηθοποιοί εκεί είναι σαν να περιμένουν την έμπνευση να έρθει». Αυτή δεν είναι η μόνη διαφορά μεταξύ αγγλικού και γαλλικού θεάτρου. «Η Γαλλία», υποστηρίζει «είναι η χώρα των σκηνοθετών. Εδώ είστε η χώρα των συγγραφέων».

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011
http://www.clickatlife.gr/

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης: «Γελάμε με τα χάλια μας»

Τι κάνετε όταν η κόρη σας, σας ανακοινώνει ότι ο εκλεκτός της καρδιάς της είναι Αλβανός; Ο ηθοποιός Χρήστος Χατζηπαναγιώτης με αφορμή την παράσταση «Συμπέθεροι από τα Τίρανα», μιλά στο click@Life και δίνει την απάντηση.
Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Η Πένυ και ο Λυκούργος (Βίκυ Σταυροπούλου, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) είναι ένα ευκατάστατο ζευγάρι που ζει σε μια μεγάλη επαρχιακή πόλη της κεντρικής Ελλάδας. Η μοναχοκόρη τους Λίζα (Νίκη Λάμη) σπουδάζει στο Λονδίνο. Δίπλα τους, ζουν η αδερφή της Πένυς, Πωλίνα (Τζόϋς Ευείδη) και ο σύζυγος της Βασίλης (Δημήτρης Μαυρόπουλος). Όταν η Λίζα επιστρέφει στο σπίτι με τον υποψήφιο γαμπρό Άλφρεντ (Μάνος Ιωάννου), όλοι πιστεύουν πως εκείνος είναι Άγγλος. Η αλήθεια όμως είναι… λίγο διαφορετική. Έρχεται η στιγμή που καταφθάνουν και οι συμπέθεροι από τα Τίρανα (Νατάσα Κοτσοβού, Κώστας Καζάκας) με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μια σειρά από κωμικές εξελίξεις.
Η παράσταση παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη, στο θέατρο Αριστοτέλειο. Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, εξηγεί τι κάνει το έργο τόσο αγαπητό στο κόσμο, ενώ βρίσκεται στη πόλη και με την ιδιότητα του σκηνοθέτη για το «Δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω», που ήδη παίζεται στο θέατρο Αθήναιον.

  • Οι «Συμπέθεροι από τα Τίρανα» είναι μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές και καλλιτεχνικές θεατρικές επιτυχίες. Ποιο είναι το στοιχείο που κάνει την παράσταση τόσο επιτυχημένη;

Η παράσταση είναι η πιο επιτυχημένη της τελευταίας δεκαετίας. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δημοφιλή κωμωδία -γραμμένη από το δίδυμο Θανάσης Ρέππας και Μιχάλης Παπαθανασίου- που έχει αγαπηθεί πολύ από το κόσμο. Είναι η τρίτη σεζόν που παίζεται, αλλά η Βίκυ Σταυροπούλου και εγώ, υποδυόμαστε για δεύτερη χρονιά τους συγκεκριμένους ρόλους. Βλέποντας το έργο αναγνωρίζεις οικεία πρόσωπα και καταστάσεις, βλέπεις τον εαυτό σου και τον διπλανό σου. Ουσιαστικά γελάμε με τα χάλια μας!

  • Το έργο διαχειρίζεται θέματα που απασχολούν την ελληνική καθημερινότητα. Τελικά η επικαιρότητα ξεπερνά κάθε μυθοπλασία;

Ναι όντως, διαχειρίζεται την ελληνική πραγματικότητα με πολύ καυστικό τρόπο και εύστοχα σχόλια. Άλλωστε είναι αποδεδειγμένο πως πάντα η επικαιρότητα ξεπερνά την κάθε φαντασία.

  • Έχετε σκεφθεί πως θα αντιδρούσατε αν βρισκόσαστε στην πραγματικότητα στην θέση του ήρωα που υποδύεστε;

Η παράσταση σε βάζει σε αυτή τη διαδικασία, στο να έρθεις δηλαδή στην θέση των χαρακτήρων. Ναι, το έχω σκεφθεί και νομίζω πως θα αντιδρούσα όπως κάθε άνθρωπος που θέλει να χαρακτηρίζεται ως φυσιολογικός. Θα αποδεχόμουν την επιλογή του παιδιού μου.

  • Οι Έλληνες είμαστε ρατσιστές;

Είμαστε ρατσιστές αλλά όχι λιγότερο ή περισσότερο από τους υπόλοιπους. Δεν χρειάζεται να εθνικοποιούμε τις καταστάσεις και να είμαστε αντιδραστικοί. Παντού υπάρχει αυτό. Πιστεύω πως και οι Αλβανοί ή και οποιοσδήποτε άλλος λαός, βλέπει ενδεχομένως και εμάς τους Έλληνες ρατσιστικά.

  • Στην Θεσσαλονίκη έχετε έρθει και με την ιδιότητα του σκηνοθέτη. Υπογράφετε την σκηνοθεσία της παραστάσης «Δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω». Πως πρόεκυψε;

Είχα δει το έργο σε θεατρική σκηνή πριν από δέκα χρόνια και μου άρεσε. Πέρσι μου έκαναν την πρόταση για να το σκηνοθετήσω και δέχτηκα. Είναι ένα πολύ διασκεδαστικό παραμύθι. Καθήσαμε και δουλέψαμε για 2,5 μήνες περίπου και βγήκε μια καλή παράσταση που όπως φαίνεται ενδιαφέρει πολύ κόσμο.

  • Είναι εύκολο ως ηθοποιός και ο ίδιος, να αλλάζετε ιδιότητα και να καθοδηγείτε άλλους ηθοποιούς;

Μου αρέσει να σκηνοθετώ, το έχω ξανακάνει, το θεωρώ ένα ενδιαφέρον παιχνίδι και σίγουρα σκέφτομαι να το επιχειρήσω και στο μέλλον. Τα παιδιά που συμμετέχουν στην παράσταση (Σπύρος Πούλης, Θανάσης Βισκαδουράκης, Σπύρος Σπαντίδας, Δήμητρα Στογιάννη) ήταν πολύ συνεργάσιμα και όλα πήγαν εξαιρετικά.

  • Σας έχουμε συνηθίσει κυρίως σε κωμικούς ρόλους. Μια καλή κωμωδία μπορεί να υπάρξει χωρίς να διαθέτει κάποιο δραματικό στοιχείο;

Νομίζω πως όχι. Τα πιο ωραία δράματα όπως είναι τα έργα του Τσέχωφ, έχουν τρομακτικό χιούμορ. Δεν πρέπει να τονίζονται μόνο τα φωτεινά σημεία ενός κωμικού έργου. Η κωμωδία χάνει ένα σημαντικό κομμάτι αν δεν υπάρχει και το δράμα.

  • Παρά τη κρίση ο κόσμος συνεχίζει να πηγαίνει στο θέατρο και εδώ στη Θεσσαλονίκη αρκετές παραστάσεις γεμίζουν καθημερινά ασφυκτικά από θεατές.

Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για μια πολύ σκληρή χρονιά και ο κόσμος αισθάνεται την ανάγκη να ψυχαγωγηθεί.

  • Στα επαγγελματικά σας σχέδια τι υπάρχει; Κάτι τηλεοπτικό ίσως;

Τηλεοπτικό όχι, το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι ετοιμάζω κάτι με τον σκηνοθέτη Πέτρο Ζούλια.

Πληροφορίες: «Συμπέθεροι από τα Τίρανα», θέατρο Αριστοτέλειο (Εθνικής Αμύνης 2, 2310262051), για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, Τετάρτη (21:15), Σάββατο (18:15), Κυριακή (18:15, 21:15), εισιτήρια 23€, 18€ (φοιτητικό). «Δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω», θέατρο Αθήναιον (Β. Όλγας 35, 2310832060), παραστάσεις 29/4 (21:00), 30/4 (18:00-21:15), εισιτήρια 18€ (φοιτητικό), 23€

ΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑ

http://www.clickatlife.gr/

Στον αστερισμό της Ελληνίδας μάνας

Στα γνώριμα μονοπάτια της ελληνικής οικογενείας μας ξεναγεί η «Φουρκέτα»

«Φουρκέτα», όπως αυτή που χρησιμοποιούν οι γυναίκες στα μαλλιά, αλλά και όπως η κλειστή στροφή που κάποιες φορές μάς φέρνει μπροστά μας η ζωή δίχως να μας αφήνει άλλα περιθώρια επιλογής. Η «Φουρκέτα» της μάνας-ηρωίδας της ελληνικής οικογένειας, που φορτώνεται όλα τα βάρη των δικών της, και μέσα στα οποία πνίγονται τα δικά της θέλω και όνειρα. Πρόκειται για το ομότιτλο έργο της Ελένης Γκασούκα, που μετά από τρία χρόνια ανεβαίνει από σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (Κτίριο Μ2). Κεντρική ηρωίδα η Αλίκη, που είναι λογίστρια ή μάλλον ήταν, αφού υπήρξε από τα πρώτα θύματα της οικονομικής κρίσης. Ετσι, τώρα βλέπει μ’ άλλο μάτι την οικογένειά της, διαπιστώνοντας ότι οι δικοί της είναι… άλλοι άνθρωποι. Και αναρωτιέται, γιατί πρέπει να ξέρει τα πάντα για τα ναρκωτικά, αφού ποτέ της δεν έχει δοκιμάσει; Γιατί αν και γυναίκα πρέπει να αντιμετωπίσει την επιτροπή απαλλαγών του Στρατού; Γιατί νιώθει ενοχή απέναντι σ’ έναν άντρα που ποτέ δεν απάτησε; Και κυρίως πώς να παρηγορήσει τους άλλους, ενώ η ίδια χάνεται; Οι απαντήσεις, σύμφωνα με τη Μαρία Καβογιάννη, που πρωταγωνιστεί, «είναι ξεκάθαρες μέσα από ένα κείμενο που από την πρώτη ανάγνωση με κέρδισε. Ενα κείμενο από το οποίο πηγάζουν ελεύθερα και αληθινά συναισθήματα, όπως αυτά που κάθε Ελληνίδα μάνα νιώθει και όχι μόνο». Στο φως της κάθαρσης Η συγγραφέας του έργου, που υπογράφει και τη σκηνοθεσία, Ελένη Γκασούκα (χορογράφος και χορεύτρια με θητεία και στο ΚΘΒΕ και στους «Αγαμους Θύτες»), εξηγεί: «Πρόκειται για το πρώτο μου θεατρικό έργο και είναι απλό και λιτό και βρίσκεται στην κόψη του δράματος και της κωμωδίας. Χτισμένο μέσα από το φως και τις αδυναμίες της ελληνικής οικογένειας, μοιάζει με τα ημερολόγια μιας μητέρας που αναφέρεται στη ζωή της και σ’ αυτό που θα ήθελε να κάνει. Επρεπε να γράψω το έργο για να δω ότι οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν αυτό που θέλουν τελικά σ’ όποια στιγμή της ζωής τους και αν τους παρουσιαστεί η ευκαιρία. Η Ελληνίδα μάνα είναι μια φυλή από μόνη της, ενώ υπάρχει το alter ego της – ή καλύτερα αυτό που η Αλίκη θα ήθελε να είναι στην πραγματικότητα. Και μαζί της ένας σύζυγος, ένας γιος μπλεγμένος με ουσίες και ένας παππούς με άνια. Το τέλος είναι δραματικό, αλλά εμπεριέχει σίγουρα την κάθαρση». Παίζουν ακόμη οι Κώστας Κόκλας, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Ματίνα Νικολάου, Λευτέρης Βασιλάκης, ενώ τραγουδάει η Βικτωρία Ταγκούλη. Τα σκηνικά είναι του Γιώργου Γαβαλά, τα κοστούμια είναι του Αγγελου Μέντη, ο σχεδιασμός των φωτισμών της Κατερίνας Μαραγκουδάκη και η μουσική επιμέλεια του Πάνου Σουρούνη. Παραστάσεις δίνονται Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή στις 21.15, Σάββατο στις 18.15 και στις 21.15 και Κυριακή στις 18.15 και στις 21.15. Οι τιμές των εισιτηρίων είναι 22 ευρώ και 18 ευρώ το φοιτητικό-μαθητικό.

  • ΓΙΩΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Θεατρικές Συναντήσεις στην Καλαμαριά

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζει το έργο του Ντέννις Κέλλυ στις «Θεατρικές Συναντήσεις 2011» του δήμου Καλαμαριάς.

«Πήραμε μία πολιτική απόφαση, παρά την κρίση, να στηρίξουμε αυτόν το θεσμό, καθώς είναι ένα κομμάτι αναπόσπαστο της λειτουργίας της πόλης αλλά και της καθημερινότητάς μας. Ο πολιτισμός είναι επιδοτούμενος και ανταποδοτικός». Με αυτά τα λόγια ο δήμαρχος Καλαμαριάς, Θεοδόσης Μπακογλίδης, έδωσε το στίγμα της διοργάνωσης των «Θεατρικών Συναντήσεων», το σχεδιασμό των οποίων φέτος για πρώτη φορά αναλαμβάνουν εξολοκλήρου στελέχη του δήμου.
Πρόκειται για την τέταρτη κατά σειρά χρονιά που ο δήμος Καλαμαριάς διοργανώνει το συγκεκριμένο θεατρικό φεστιβάλ, ένα φεστιβάλ που εξαρχής είχε στόχο να φέρει και να παρουσιάσει στο κοινό της Καλαμαριάς και της Θεσσαλονίκης επιλεγμένες θεατρικές δουλειές από την Αθήνα. Οπως τόνισε στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου ο αντιδήμαρχος Παιδείας, Αθλητισμού, Πολιτισμού και Νεολαίας, Νίκος Ζαχαριάδης, «παρακολουθούμε τη φθινοπωρινή περίοδο στην Αθήνα και φέρνουμε παραστάσεις δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον πολίτη να παρακολουθήσει ποιοτικό θέατρο».

  • Το πρόγραμμα

Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερις θιάσους από την Αθήνα, πάντα στη λογική του «ποιοτικού θεάτρου», όπως ξεκαθάρισε ο δήμαρχος Καλαμαριάς. Η αυλαία σηκώνεται την ερχόμενη Παρασκευή με τη νεανική ομάδα «Ex animo» και την κωμωδία τους «Ντοκυμανταίρ». Με άπειρη δόση τρέλας και εξωφρενικού χιούμορ πέντε ερευνητές αναλύουν μια από τις πιο γνωστές ιστορίες της ανθρωπότητας, ψάχνοντας τις λύσεις των δυσκολότερων αινιγμάτων. Το ντοκουμέντο «Τζόρνταν», γραμμένο από τους Αννα Ρέινολντς και Μόιρα Μπουφίνι, ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη» από 10 έως 15 Μαΐου. Πρόκειται για την πραγματική ιστορία μιας γυναίκας, της εικοσάχρονης Αγγλίδας Σίρλεϊ, που, κακοποιημένη από το σύντροφό της και πατέρα του γιου της Τζόρνταν, αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή της, αφού πρώτα αποχωριστεί το παιδί της. Τη σκηνοθεσία κάνει ο Νίκος Μαστοράκης. Τη σκυτάλη παίρνει το Θέατρο του Νέου Κόσμου με το έργο του Ντένις Κέλλυ «Ορφανά» στις 18-22 Μαΐου. Στην παράσταση, την οποία σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, παίζουν οι Μαρία Κίτσου, Μιχάλης Οικονόμου και Ομηρος Πουλάκης. Τέλος, την… επίκαιρη κωμωδία του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω… δεν πληρώνω τίποτα!» παρουσιάζει στις 25-29 Μαΐου το «Θέατρο Αλφα Ληναίος – Φωτίου». Την απόδοση και σκηνοθεσία υπογράφει ο Στέφανος Ληναίος, ο οποίος και πρωταγωνιστεί στην παράσταση μαζί με τους Ε. Φωτίου, Τ. Παπουτσή, Θ. Προκοπίου κ.ά.Ολες οι παραστάσεις φιλοξενούνται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη» (Μεταμορφώσεως 7-9, τηλ. 2310/ 458.591). Οι τιμές των εισιτηρίων παραμένουν στα ίδια επίπεδα από το 2009, ενώ θεσπίζονται και ειδικές παραστάσεις για τις οποίες υπάρχει έκπτωση έως και 50% στην τιμή του εισιτηρίου. Η γενική είσοδος για κάθε παράσταση ορίζεται στα 20 ευρώ το κανονικό και στα 13 ευρώ το μειωμένο (για φοιτητές, πολύτεκνους, άνεργους, κ.ά.). Οι παραστάσεις που θα δίνονται κάθε Πέμπτη θα έχουν γενική είσοδο 10 ευρώ και επιπλέον για τις παραστάσεις της Τετάρτης η γενική είσοδος είναι 13 ευρώ. Επίσης θα υπάρχει ενιαίο εισιτήριο για όλες τις παραστάσεις, αξίας 40 ευρώ, και θα ισχύουν εισιτήρια Εργατικής Εστίας. Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

«Studio Κυψέλη»: «Αντίνοος» του Φερνάντο Πεσσόα

Ενα εγκώμιο στον ιδεατό έρωτα, ο «Αντίνοος» του Φερνάντο Πεσσόα, ανεβαίνει στη σκηνή του «Studio Κυψέλη». Για πρώτη φορά το ποίημα του μεγάλου λογοτέχνη μεταφέρεται στη σκηνή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού και τον Στέφανο Κακαβούλη στον ρόλο του Αδριανού. Το ποίημα «Αντίνοος» βασίζεται στην ερωτική σχέση μεταξύ του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού και του Ελληνα εφήβου Αντίνοου. Οταν ο δεύτερος πνίγηκε οικειοθελώς στα νερά του Νείλου, για να σώσει τη ζωή του αγαπημένου ευεργέτη, ο Αδριανός βυθίστηκε σε βαριά θλίψη και έβαλε σκοπό να τον επιβάλει σαν θεό στήνοντας παντού αγάλματά του και δημιουργώντας θρησκεία με το όνομά του. Ο Πεσσόα εμπνέεται από αυτή την αγάπη και γράφει ένα ποίημα για τη δύναμη του ιδανικού Ερωτα.
Οι παραστάσεις, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, διαρκούν έως τις 31 Μαΐου. Τη μετάφραση υπογράφει ο Κώστας Λάνταβος, τα σκηνικά-κοστούμια η Δέσποινα Βολίδη, την κινησιολογία η Μαρία Κωνσταντινίδου και τη μουσική ο Φώτης Σιριβιγιάν.

«ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ» 2011 ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού «Σταυροδρόμι Πολιτισμών», παρουσιάζει μια σειρά παραστάσεων τον Μάϊο, με θέματα εμπνευσμένα από τις πολιτιστικές σχέσεις που συνδέουν τους λαούς της Ελλάδας με τους λαούς της Μέσης Ανατολής.
Το  «Σταυροδρόμι Πολιτισμών»  αποτελεί μία πρωτοβουλία του ΥΠΠΟΤ, σκοπός της οποίας είναι η ανάπτυξη μιας σειράς δράσεων από τους πολιτιστικούς και παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης, οι οποίες θα ενισχύσουν το πολιτιστικό προφίλ της πόλης και θα αναδείξουν τον εξωστρεφή της χαρακτήρα. Η ιδέα του προγράμματος συνοψίζεται στη δημιουργία ενός πολιτιστικού ημερολογίου με βάση το οποίο θα συντονίζονται όλοι οι πολιτιστικοί φορείς της Θεσσαλονίκης, με σκοπό την φιλοξενία, την προβολή και την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου που αφορά μία ή περισσότερες τιμώμενες χώρες και τον πολιτισμό τους.  Παράλληλα, θα αναπτυχθούν και δραστηριότητες τόσο από τους παραγωγικούς φορείς της πόλης (τουριστικοί φορείς, ΔΕΘ), όσο και από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα που αυτή φιλοξενεί.
Η επιλογή της Θεσσαλονίκης ως οικοδέσποινας βασίζεται στη μοναδική της θέση στον χάρτη ως φυσικό λιμάνι της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, την βαθιά παράδοσή της ως ιστορικού σταυροδρομιού πολιτισμών, στην πολυπολιτισμική φυσιογνωμία
  • Σημείωμα  του ΘωμάΤρικούκη, Προέδρου Διοικητικού Συμβουλίου ΚΘΒΕ
Το πρόβλημα της συνάντησης και της επικοινωνίας των πολιτισμών βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Κάποιοι μίλησαν για ρήξη ανάμεσά τους και άλλοι για το τέλος της ιστορίας. Στην πραγματικότητα, όσο υπάρχουν άνθρωποι και ιστορία θα υπάρχουν και διαφορετικοί πολιτισμοί και το πιο σημαντικό ήταν πάντα η διαρκής διασταύρωση, η αέναη όσμωσή τους.
 Η ιστορία, στη μεγάλη τουλάχιστον κλίμακά της, είναι ακριβώς αυτό. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν. Ό,τι αποκαλούμε ευρωπαϊκό πολιτισμό δεν οικοδομήθηκε μόνον πάνω σε ελληνορωμαϊκά βάθρα. Συνέβαλαν σημαντικά ακόμη και μη ευρωπαϊκοί πολιτισμοί. Ποιος μπορεί να αγνοήσει την επίδραση του Εβραϊκού πολιτισμού στον Χριστιανισμό; Η άλγεβρα έχει αραβικές καταβολές και οι αριθμοί που χρησιμοποιούμε είναι αραβικοί. Αν ο Σεβάχ ο θαλασσινός έχει κάτι από τον ομηρικό Οδυσσέα, ολόκληρες οι Χίλιες και μία νύχτες έχουν πολύ περισσότερα κοινά με τα ελληνιστικά μυθιστορήματα και τα ρωμαϊκά των αυτοκρατορικών χρόνων. Όλα αυτά άλλωστε γεννήθηκαν στον ίδιο γεωγραφικό χώρο – το ανατολικό τμήμα της μεσογειακής λεκάνης. Η πρωτοβουλία του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για το πρόγραμμα Θεσσαλονίκη Σταυροδρόμι Πολιτισμών δίνει την ευκαιρία να ξαναζήσουμε μέσα από την τέχνη το πανάρχαιο δράμα.                                                                                                                     
  • Σημείωμα  του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Σωτήρη Χατζάκη
Η Ελλάδα στη διαχρονία της ήταν και είναι ένας τόπος σταυρωμένος ανάμεσα σε ανατολή και δύση. Η κεντρική συμμετοχή της στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού και ο επηρεασμός της από τις ανατολικές εμπειρίες, όρισαν τη συνείδηση του έθνους.
Πρωτοβουλίες όπως αυτή του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, όσον αφορά στο πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη Σταυροδρόμι Πολιτισμών», είναι καίριες και σημαντικές γιατί τονίζουν τα πολιτισμικά στοιχεία που ενώνουν τους λαούς και κυρίως δίνουν μια δημιουργική διέξοδο σ’ αυτό τον συγχρωτισμό προς το μέλλον.
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος συμμετέχει στο πρόγραμμα αυτό θεωρώντας ότι η ταυτότητα επιβεβαιώνεται από το ταξίδι στην ετερότητα του άλλου. Η τέχνη και ιδιαιτέρως το θέατρο περιέχει την ενοποιό εκείνη μαγεία που είναι απαραίτητο αντιστάθμισμα στα γεωπολιτικά συμφέροντα και στις εχθροπραξίες είτε αυτές συμβαίνουν στις κοινωνίες είτε στην ενδοχώρα του ανθρώπου.
Το Κ.Θ.Β.Ε., συμμετέχοντας στο πρόγραμμα  του ΥΠΠΟΤ «Θεσσαλονίκη Σταυροδρόμι Πολιτισμών»,  θα παρουσιάσει τον Μάϊο τις εξής παραστάσεις με τη μορφή τoυ work in progress:
«Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ»
Πέμπτη 5 /05- Παρασκευή 6/05/2011
ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ (ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ)
Ένα μικτό θέαμα με χορευτές και μουσικούς βασισμένο στο ομώνυμο έργο του μεγάλου Λιβανέζου ποιητή Khalil Gibran. Στην παράσταση η δύναμη του ποιητή έρχεται από κάποια μεγάλη πηγή πνευματικής ζωής γι’αυτό και είναι παγκόσμια και τόσο ισχυρή. Γιατί αποκαλύπτει την έκφραση των βαθύτερων παρορμήσεων της καρδιάς και του νου του ανθρώπου. Πρόκειται για ένα work in progress που θα παρουσιαστεί στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών (Πειραματική Σκηνή) την Πέμπτη 5 και τηνΠαρασκευή 6/05/2011, από το Χοροθέατρο του Κ.Θ.Β.Ε. σε  χορογραφία  sinequanon.
  • Αντί σημειώματος
Μέσα στην ψυχή μας υπάρχει μια αστάματητη ροή εικόνων. Θραύσματα από αυτές τις εικόνες τα αντιλαμβανόμαστε στα όνειρα. Όμως η ψυχή ονειρεύεται συνεχώς κι αδιαλείπτως φυσικά και την ημέρα. Μόνο που την ημέρα το όνειρο το αφανίζει το φως της συνείδησης (όπως το ημερινό φως εξαφανίζει από τον ουρανό τα άστρα). (Χρήστος Μαλεβίτσης.  «Ο φωτισμός του ανθρώπου», Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1996).
Χορογραφία: sinequanon
Μουσική: sancho 003
Φωτισμοί: Μαρία Αθανασοπούλου
Βίντεο: Μαρία Αθανασοπούλου, Λίλα Σωτηρίου
Τεχνική υποστήριξη: Ανέστης Πάτκας
Οργάνωση παραγωγής: Mαρλέν Βερσιούρεν
Χορεύουν (με αλφαβητική σειρά): Μπέττυ Δραμισιώτη, Edgen Lame, Ερμής Μαλκότσης, Κική Μπάκα, Δημήτρης Σωτηρίου
Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί: Κώστας Παντέλης (ηλεκτρική κιθάρα), Φώτης Σιώτας (βιολί)
To κοστούμι του Δημήτρη Σωτηρίου σχεδίασε και έραψε η Δέσποινα Μακαρούνη. Τα υπόλοιπα κοστούμια προέρχονται από το βεστιάριο του ΚΘΒΕ.
Ελεύθερη είσοδος ( ώρα έναρξης: 9.00 μ.μ)
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
«ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΣΙΓΗ»
ΚΑΒΑΦΗΣ- Τόποι και πρόσωπα των Αράβων στην ποίησή του
Πέμπτη 12/05- Παρασκευή 13/05/2011
ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Ένα σύνθετο θέαμα που θεατροποιεί τις καβαφικές αναφορές σε πραγματικές κομβικές ή μυθοπλαστικές παρουσίες του αραβικού πολιτισμού και ενώνει την αισθητική του μεγάλου Αλεξανδρινού με το δραματουργικό υλικό της αραβικής παράδοσης. Θα παρουσιαστεί με τη μορφή του work in progress στους εξωτερικούς χώρους και το Φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου την Πέμπτη 12/05 και την Παρασκευή 13/05/2011, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου. Πρόκειται για ένα σχεδίασμα παράστασης που ερευνά τους τόπους και τα πρόσωπα του Αραβικού κόσμου στο Καβαφικό σύμπαν και πώς αυτό το σύμπαν  συνδιαλέγεται με τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα.
  • Σημείωμα του σκηνοθέτη Γιάννη Παρασκευόπουλου
Όλα ξεκίνησαν από μια διαπίστωση.
Έπειτα μια υπόθεση.
Στο τέλος ένα ερώτημα.
Η ανάγνωση της ποίησης είναι, συνήθως, μια κατάσταση ιδιωτική. Συντελείται μέσα σ’ εκείνη τη συνθήκη ιδιωτικότητας, που ο αναγνώστης θα θεωρήσει κατάλληλη για την επικοινωνία του με το ποίημα. Η σιωπή, η απομόνωση, ο εσωτερικός χώρος και χρόνος, είναι τις περισσότερες φορές οι προϋποθέσεις αυτής της επικοινωνίας. Είναι, όμως, την ίδια στιγμή, τα υλικά μιας ατμόσφαιρας προ-κατασκευασμένης από εμάς τους ίδιους, ώστε να λειτουργήσει σαν η ιδανική συνθήκη της επαφής μας με την ποίηση.
Τι θα συμβεί όμως αν το ποίημα υπάρξει σε μια κατάσταση μη ιδανική; Αν εκτεθεί απροστάτευτο στη φύση; Αν παραμείνει για πολύ κάτω από το ανελέητο φως του ήλιου; Μπορεί να αντέξει τον θόρυβο και τη βουή της πόλης;
Αυτός ο προβληματισμός, μας οδήγησε στο Λόγος και Σιγή, ένα σχεδίασμα παράστασης που ερευνά, ακριβώς, αυτές τις διαδρομές. Βασισμένο σε έξι ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη, αναζητά τόπους και πρόσωπα των Αράβων μέσα στο καβαφικό σύμπαν και επιχειρεί να παρακολουθήσει πώς αυτό το σύμπαν συνδιαλέγεται με τη σημερινή πραγματικότητα.
Στη βάση της παράστασης βρίσκεται η Αραβική παροιμία «Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος». Αυτή η παροιμία στάθηκε η αφορμή να γράψει ο Καβάφης το ποίημα του «Λόγος και Σιγή» και για μας η αφορμή να τεθούν μέσα από την παράσταση πρωταρχικά ερωτήματα της ύπαρξης: «Εν αρχή ην ο Λόγος ή η Σιγή, ο Θάνατος ή η Ζωή, το Φως ή το Σκοτάδι;» Ζεύγη αντιθέτων που συγκρούονται στο εσωτερικό της ανθρώπινης συνείδησης αλλά αφορούν και στον κόσμο που μας περιβάλλει.
Έξι ποιήματα, έξι διαφορετικές ιστορίες. Τις συνδέει η γιορτή του «Σαμ ελ Νεσίμ», η γιορτή που στήνουν οι Αιγύπτιοι για να υποδεχτούν τον ερχομό της Άνοιξης. Τις συνδέει η αναμονή των «Βαρβάρων», του ποιήματος που προσφέρει το υπαινικτικό υλικό του για άμεσες συνδέσεις με τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα. Κυρίως όμως τις συνδέει η σιωπή που ακολουθεί το τέλος ενός ποιήματος.
                                                                                                                   
Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος
Σκηνικά-κοστούμια: Σοφία Παπαδοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Κοσμάς Ευφραιμίδης
Οργάνωση παραγωγής: Mαρλέν Βερσιούρεν
Παίζουν: Πάνος Αργυριάδης, Μομώ Βλάχου, Χάρης Πεχλιβανίδης, Χρίστος Στυλιανού, Άννα Σωτηρούδη, Γιάννης Τσιακμάκης, Κωνσταντίνος Χατζησάββας.
Ελεύθερη είσοδος ( ώρα έναρξης: 7.00 μ.μ)
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
«ΟΙ ΣΤΟΧΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ»
KHALIL GIBRAN- ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
Πέμπτη 19- Παρασκευή 20/05/2011)
MΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ (ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ)
«Οι Στοχαστές του Αόρατου», Khalil Gibran- Νίκος Καζαντζάκης, είναι μια σκηνική πράξη που οδηγεί τις αισθητικές φιλοσοφικές και ανθρωπολογικές εμπειρίες των δύο μεγάλων δημιουργών σε μια παράσταση πλημμυρισμένη από τους ρυθμούς και τις μελωδίες της Κρήτης και του Λιβάνου. Πρόκειται για ένα σκηνικό πείραμα (work in progress) που αποπειράται την θεατρική σύζευξη των δύο αυτών οικουμενικών στοχαστών μέσα από την επιστολογραφία που διατηρούσαν φωτίζοντας όχι μόνο τις αισθητικές φιλοσοφικές εμπειρίες τους και την συνομιλία του δημιουργού με το έργο του, αλλά μετατρέποντας το κοινό σε ζωντανούς μάρτυρες των πιο μύχιων εξομολογήσεων γύρω από τα σημαντικότερα πρόσωπα που στοιχειοθέτησαν την προσωπική τους ζωή και την καθημερινότητά τους. Θα παρουσιαστεί στο Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών (Πειραματική Σκηνή),  σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χατζηβασιλείου.
  • Αντί σημειώματος
Aγαπητοί κ.κ. Γκιμπράν και Καζαντζάκη,

Παίρνω το θάρρος να Σας γράψω από κοινού αυτό το γράμμα για να Σας εξομολογηθώ –ενώ το χέρι μου τρέμει ακόμα καθώς αυτές οι σειρές γράφονται– πως, ναι, εγώ είμαι εκείνη που σκάλισα τις επιστολές και ταξίδεψα μέσα στις ζωές Σας, ανασύροντας όλα εκείνα που πιθανόν να θέλετε να ξεχάσετε: τους αδιέξοδους έρωτες, τις δυσκολίες της καθημερινότητας, την πάλη ανάμεσα «στη λάσπη και τα ονείρατα», τη μοναχική πορεία προς το ατελεύτητο, μα ήταν ο μόνος τρόπος να Σας ακολουθήσω με ορατά στοιχεία στον μυστικό και αποφατικό δρόμο που διασχίσατε και να Σας συστήσω εκ νέου σε όλους εμάς, μα και μεταξύ Σας, αφού παρά τους σχεδόν παράλληλους βίους δεν είχατε την ευκαιρία να διαπιστώσετε πως οι στοχασμοί Σας συναντιούνται «σαν το μελάνι με το χαρτί».

Παρακαλώ συγχωρήστε εκ των προτέρων πιθανές ανακατασκευές γεγονότων και τυχόν πειραματισμούς, μα πρόκειται για θέατρο, όπως και οι δυο Σας το γνωρίζετε πολύ καλά και μάλιστα για σκηνική απόπειρα που σκοπό έχει να Σας κάνει λίγο περισσότερο ορατούς, Εσάς που το έργο Σας ταυτίστηκε με την ανεύρεση του Αόρατου, Εσάς που η ζωή Σας έμελλε να γίνει οικουμενικός χάρτης πέρα από την Κρήτη και το Λίβανο, πέρα από το σήμερα…

Με ειλικρινή εκτίμηση,

Χριστίνα Χατζηβασιλείου

ΥΓ: Εγώ πάντως θα Σας περιμένω. Αόρατους ή ορατούς
Σκηνοθεσία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Σκηνικά-κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου
Φωτισμοί: , Κωνσταντίνα Ευαγγέλου, Μαρία Λαζαρίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Λαζαρίδου
Οργάνωση παραγωγής: Mαρλέν Βερσιούρεν
Παίζουν: Γιάννης Καραμφίλης, Γιώργος Κολοβός, Εύη Σαρμή, Θάνος  Φερετζέλης.
Ελεύθερη Είσοδος (ώρα έναρξης 9.00 μ.μ)
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
* Ευχαριστούμε τους Χασάν Μπαντάουϊ (επίκουρο καθηγητή μεσαιωνικής ιστορίας αραβοϊσλαμικού κόσμου, Τμήμα Ιστορίας Αρχαιολογίας ΑΠΘ), Μarwa Helmy (υποψήφια διδάκτορα αιγυπτιολογίας, Katholieke Universiteit Leuven) και Γιώργο Χατζηβασιλείου (απόφοιτο μεταπτυχιακού προγράμματος φιλοσοφίας ΑΠΘ) για την πολύτιμη βοήθειά τους.
Στο πλαίσιο του προγράμματος «Θεσσαλονίκη Σταυροδρόμι Πολιτισμών» θα ακολουθήσουν οι εξής παραστάσεις:
  • «ΤΟ ΘΡΗΝΗΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΑΒΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»
Ένα ανοιχτό θέαμα που συγχρωτίζει τις θρηνητικές εμβιώσεις της ελληνικής τραγωδίας με τους αραβικούς θρήνους και βρίσκει τα κοινά σημεία με στόχο την ενοποιό αισθητική που χαρακτηρίζει τις εσχατολογικές εμπειρίες Ελλήνων και Αράβων. Θα παρουσιαστεί το καλοκαίρι του 2011 σε αρχαιολογικούς χώρους, σε σκηνοθεσία Τζένης Αρσένη.
  • «ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ» - «ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΙΩΒ»  Χορευτική σκηνική πράξη - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
 Σκηνοθεσία- χορογραφίαsinequanon
Το Χοροθέατρο του Κ.Θ.Β.Ε. ενώνει το τελετουργικό της Βιβλικής Παράδοσης με τη σύγχρονη χορευτική εμπειρία σε μια παράσταση, στην οποία  συμμετέχουν χορευτές από την Ελλάδα και το Ισραήλ.
  • «ΝΤΙΜΠΟΥΚ» του Bruce Mayers (ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ)
Διασκευή από το ομώνυμο έργο του Σαλόμ Άνσκι
Νέο Υπερώο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Δύο ηθοποιοί ερμηνεύοντας 40 περίπου ρόλους, παρουσιάζουν σε μια τελετουργική σκηνική πράξη την Ιουδαϊκή εκδοχή του Ρωμαίου και Ιουλιέτας, μια ιστορία αγάπης πλημμυρισμένη από τις ιεροπραξίες και τις μουσικές της εβραϊκής παράδοσης.
Τον Οκτώβριο θα παρουσιαστούν επίσης και τα τρία workς in progress του Μαΐου («Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ» , «ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΣΙΓΗ», «ΟΙ ΣΤΟΧΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ»)  σε ένα ενιαίο πρόγραμμα παραστάσεων.
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 51 other followers