30

Μαρ

Συλλυπητήρια από το ΚΚΕ

Σε ανακοίνωσή του, για το θάνατο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το ΚΚΕ εκφράζει τη λύπη του για το θάνατο του θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη και τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης υπήρξε ένας σημαντικός δημιουργός. Στη συγγραφική του δημιουργία εμπνεύστηκε από τα προβλήματα και τα όνειρα του λαού, την εσωτερική μετανάστευση, την προσφυγιά, την αντίσταση στον κατακτητή, που τη φρίκη της πολιτικής του έζησε, με χιλιάδες άλλους κρατούμενους, στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν. Ιδιαίτερη υπήρξε η συνεισφορά του στην ανάπτυξη του ελληνικού θεατρικού λόγου. Επεξεργάστηκε σε βάθος τις παραδόσεις και τα προβλήματα της θεατρικής γραφής, οδηγώντας το ελληνικό θέατρο από τον Ξενόπουλο στην ωρίμανσή του. Το έργο του θα μείνει στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου».

304 days ago Short URL Σχόλια

Καμπανέλλης Ιάκωβος

30

Μαρ

Πενθεί το ελληνικό θέατρο

Μετά από δίμηνη σκληρή μάχη για τη ζωή, υπέκυψε χθες ο σημαντικότερος Ελληνας δραματουργός της μεταπολεμικής γενιάς, Ιάκωβος Καμπανέλλης, σε ηλικία 89 χρόνων. Πριν λίγες μέρες είχε φύγει από τη ζωή η γυναίκα του. Γεννήθηκε στη Νάξο (3/12/1922). Το 1935 η οικογένειά του εγκαθίσταται στην Αθήνα. Στην Κατοχή συμμετείχε στην Αντίσταση, συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν (έως 5/5/1945). Η καθοριστική αυτή εμπειρία του καταγράφεται στο βιβλίο «Μαουτχάουζεν», ενώ επηρέασε όλο το έργο του. Το 1950 εμφανίζεται για πρώτη φορά ως δραματουργός και ενθουσιάζει κριτικούς και κοινό. Το θεατρικό «Η αυλή των θαυμάτων» μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και το 1961 παίχθηκε στο Λονδίνο.

Γυρίζοντας από το Μαουτχάουζεν, ο Καμπανέλλης συναρπάζεται με τις παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης. «Εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου», έλεγε. Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση, έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν «Ο χορός πάνω στα στάχυα», που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1950 από το θίασο Λεμού στο θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.

Ακολούθησαν τα έργα του: «Εβδομη μέρα της δημιουργίας» (Εθνικό Θέατρο, 1955-56), «Αυτός και το παντελόνι του» και «Κρυφή ζωή» (μονόπρακτα) – Βασ. Διαμαντόπουλος, 1957, «Η Αυλή των Θαυμάτων» (Θέατρο Τέχνης, 1957-58), «Η ηλικία της νύχτας» (Θέατρο Τέχνης, 1958-59), «Ο Γορίλας και η Ορτανσία» (Θίασος Ε. Βεργή, 1959), «Παραμύθι χωρίς Ονομα» (Νέο Θέατρο Βασ. Διαμαντόπουλου – Μαρ. Αλκαίου 1959-60), «Γειτονιά των αγγέλων» (Θίασος Καρέζη, 1963-64), «Βίβα Ασπασία» (Καρέζη, 1966-67), «Οδυσσέα γύρισε σπίτι» (Θέατρο Τέχνης, 1966-67), «Αποικία των τιμωρημένων» (Πειραματικό Θέατρο Ριάλδη, 1970-71), «Ασπασία» (Καρέζη – Καζάκος, 1971-72), «Το μεγάλο μας τσίρκο» (Καρέζη – Καζάκος, 1972-73), «Το κουκί και το ρεβίθι» (Καρέζη – Καζάκος, 1974), «Ο εχθρός λαός» (Καρέζη – Καζάκος, 1975), «Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα» (Θέατρο Τέχνης, 1976-77), «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» (Θέατρο Τέχνης, 1978-79), «Ο μπαμπάς ο πόλεμος» (Θέατρο Τέχνης, 1981), «Ο αόρατος Θίασος» (Εθνικό Θέατρο, 1988), «Ο δρόμος περνά από μέσα» (Πειραματικό Ριάλδη, 1992).

Εγραψε, επίσης, τα σενάρια των κινηματογραφικών ταινιών: «Στέλλα», σε σκηνοθεσία Κακογιάννη, «Ο δράκος», σε σκηνοθεσία Κούνδουρου, «Αρπαγή της Περσεφόνης», σε σκηνοθεσία Γρ. Γρηγορίου, «Το κανόνι και τ’ αηδόνι», σε σκηνοθεσία Ιάκωβου και Γιώργου Καμπανέλλη, «Κορίτσια στον ήλιο», σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Εγραψε επίσης στίχους που μελοποίησαν οι Μ. Θεοδωράκης, Μ. Χατζιδάκις, Στ. Ξαρχάκος, Γ. Σπανός, κ.ά.

Στο επίκεντρο του έργου του βρίσκεται ο προβληματισμός για τα κοινωνικά δρώμενα και τον αντίκτυπο που έχουν στη ζωή των ανθρώπων και, κυρίως, η σχέση της ταραγμένης νεότερης ελληνικής ιστορίας με τη συγκρότηση της νεοελληνικής ψυχολογίας. Δικαίως αποκαλείται «πατριάρχης» της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας. Για την προσφορά του στο ελληνικό θέατρο, του έχουν απονεμηθεί οι τίτλοι: Επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, επίτιμος διδάκτωρ της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επίτιμος διδάκτωρ της Θεατρολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εξελέγη παμψηφεί τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με το ανώτατο παράσημο. Εργα του έχουν παρουσιαστεί σε πολλές χώρες (Αγγλία, Αυστρία, Σουηδία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Σοβιετική Ενωση, Γερμανία).

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα γίνει το Σάββατο 2 Απρίλη στις 11.30 π.μ. στην Αγία Ζώνη Κυψέλης και η ταφή στο Β’ νεκροταφείο.

304 days ago Short URL Σχόλια

Απώλεια/Καμπανέλλης Ιάκωβος

30

Μαρ

Στον «Ελληνικό Κόσμο» η ενιαία παράσταση «Breath»

Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Τα μικρά έργα του Samuel Beckett «Breath» (πρώτη πανελλήνια παρουσίαση) «A piece of Monologue», «Rockaby», «Come and Go» και «Cascando» (πρώτη παγκόσμια παρουσίαση στο θέατρο) παρουσιάζονται σε μια ενιαία παράσταση υπό το γενικό τίτλο Breath από τον σκηνοθέτη Σταύρο Τσακίρη και την ομάδα του Omicron 2, μια εταιρεία για τις τέχνες. Το Breath, μετά την επιτυχημένη παρουσίασή του, επιστρέφει – «Breath – Η 3η εκδοχή»- σε νέο χώρο, στο «ΘΕΑΤΡΟΝ», στην Αίθουσα Ιφιγένεια Β του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος (Πειραιώς 254, Ταύρος τηλ. 212-2540.314), από τις 26 Μαρτίου.
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Τατιάνα Παπαμόσχου, Χίλντα Ηλιοπούλου, Προκόπης Πολίτης. Συμμετέχουν: Έλενα Καϊάφα, Στεφανία Μπαγλατζή, Είρβα Χατζητσάκου και Σταύρος Τσακίρης. Η παράσταση «Breath», σε μετάφραση Δήμητρας Πετροπούλου και Κοστούμια Γιάννη Μετζικώφ, οργανώνεται πάνω σε εικαστικές εγκαταστάσεις-δημιουργίες καλλιτεχνών της νέας γενιάς: του Αντώνη Βολανάκη, του Γιάννη Διαμάντη, της Ελευθερίας Ντεκώ, του Αλέξανδρου Ψυχούλη. Οι εικαστικοί δημιούργησαν τα έργα τους ειδικά για τις ανάγκες αυτής της παράστασης, ανοίγοντας μια άλλη προοπτική για το μέλλον.
Το Breath είναι ένα κομμάτι του Samuel Beckett γραμμένο για να χρησιμοποιηθεί σαν εισαγωγή στην επιθεώρηση «Ω! Καλκούτα». Μέσα σε μια κινούμενη εικόνα και δυο ήχους ο Beckett συμπύκνωσε τη φιλοσοφία του, αλλά και ολόκληρο το θεατρικό του σύμπαν. Τα δυο μοναδικά γεγονότα της ζωής ενός ανθρώπου είναι η γέννησή του και ο θάνατός του. Ο ενδιάμεσος χρόνος, μια «κινούμενη» εικόνα ενός και μοναδικού τοπίου. Αυτό το μικρό έργο αποτελεί τον καμβά για την παράσταση «Breath». Σαν ομόκεντροι κύκλοι αναπτύσσονται και τα άλλα μικρά του έργα ξεδιπλώνοντας τον άγριο σαρκασμό και τη σκοτεινή χιουμοριστική ματιά του Νομπελίστα συγγραφέα.
Το A piece of Monologue, μια ζωή γεμάτη αναμνήσεις ενός τοπίου που μόλις φαίνεται μέσα από το σκοτάδι. Στο δωμάτιο ένας μοναχικός άνθρωπος που κοιτάζει έναν άδειο τοίχο με μισοσβησμένα τα ίχνη που άφησαν οι φωτογραφίες που κάποτε υπήρχαν, μια παλιά λάμπα που δεν ανάβει. Ζει με τις μνήμες των… «παραλίγο να πει αγαπημένων». Προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις σκόρπιες εικόνες των αναμνήσεων. Πριν τη γέννησή του, στη διάρκεια του βίου του αλλά και να φανταστεί το μετά από αυτόν. Το φως, έρχεται κάποτε-κάποτε θαμπό και απόμακρο μόνο όταν το επιλέγει αυτό να φανερωθεί σαν δώρο. Όταν χάνεται και πάλι απλώνεται βαθύ αδιαπέραστο σκοτάδι. Το σκοτάδι είναι το φυσικό του σύμπαντος. Η μόνη δυνατότητα αντίδρασης του ανθρώπου, η φλόγα των σπίρτων και η λάμπα που προσπαθεί ν’ ανάψει. Μια μικρή δυνατότητα μέσα στο αχανές σκοτάδι της αιωνιότητας. Ερμηνεύει ο Προκόπης Πολίτης. Ακούγεται ο Σταύρος Τσακίρης.
Το Rockaby, Από την κούνια, όταν είμαστε βρέφη, έως την κουνιστή πολυθρόνα, που μας αγκαλιάζει στην εποχή της ωριμότητας, όλα είναι μια αναμονή του «άλλου βλέμματος». Μια συνεχής επιτόπια κίνηση σαν νανούρισμα. Δεν είναι καταδίκη αυτή η έλλειψη, ούτε σκληρόκαρδη αμέλεια αυτή η απουσία. Αλλά για τον οντολογικό Beckett αυτό είναι η φύση των πραγμάτων. Μια Σισύφεια παράλογη εργασία. Αφέλεια είναι η αισιοδοξία για όποια αλλαγή. Αμετροέπεια είναι η κάθε αισθηματική έκρηξη. Απελπισία είναι η άγνοια. Ερμηνεύει η Τατιάνα Παπαμόσχου.
Το Come and Go, Τρείς Γυναίκες μέσα από 125 λέξεις περιγράφουν το κοινό τους παρελθόν, την αγωνία για τον επερχόμενο καιρό, αλλά και την πίστη τους στην παντοτινή φιλία που τις δένει. Έρχονται και φεύγουν κι αυτές σαν τις μέρες, σαν τα γεγονότα μιας ζωής. Όλα περνούν και έρχονται άλλα τίποτα δεν αλλάζει ποτέ…. Ακόμη και η ασθένεια που τόσο τρομάζει τους ανθρώπους είναι ένα μυστικό που δεν θα μάθει, ούτε θα το εξιχνιάσει ποτέ ο «ενδιαφερόμενος». Όλες οι αλλαγές είναι μια ψευδαίσθηση που δημιουργεί η κίνηση;
Το Cascando, μουσικός όρος που δηλώνει την μείωση της έντασης και την ταυτόχρονη επιβράδυνση του ρυθμού. Ένας Opener και μια ΦΩΝΗ. Δυο πρόσωπα σαν μία συνείδηση. Η αγωνία του δημιουργού (συγγραφέα, Σκηνοθέτη, Ηθοποιού) για μια όποια «Ιστορία» που θα είναι τελείωσης για το δημιουργό του. Η «κύκλωση» του θέματος από τον καλλιτέχνη και η προσπάθεια επικοινωνίας με το «κοινό». Στη δική μας παρουσίαση -σημειώνει ο σκηνοθέτης-, οι δυο ρόλοι είναι δυο γυναίκες που συμμετέχουν σ’ ένα κοντσέρτο για δύο πιάνα. Ακολουθώντας όλη τη διαδικασία μιας συναυλίας πολεμούν και πολεμιούνται προσπαθώντας να διασωθούν από το ίδιο το άυλο έργο. Ο τόπος, τα υλικά της αφήγησης, η τεχνική της γραφής. Η μουσική σαν μια απόλυτη καλλιτεχνική γλώσσα… Κι ανάμεσα το κοινό, δυναστευόμενο ή δυνάστης;
Ερμηνεύουν η Χίλντα Ηλιοπούλου και η Τατιάνα Παπαμόσχου. Η καινούργια μετάφραση της Δήμητρας Πετροπούλου που έγινε ειδικά για την παράσταση, μαζί με το υλικό της παράστασης καθώς και άλλα καινούργια στοιχεία για τη δραματουργία του Beckett, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ».

304 days ago Short URL Σχόλια

Uncategorized

30

Μαρ

Το τελευταίο μάθημα ζωής από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη

* Δέσποινα Λάδη. Μια συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑmen τον Ιούλιο του 2008. TO BHMA: 29/03/2011, 18:21 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 29/03/2011, 18:24

Eχουν συμβεί μερικά γεγονότα στη ζωή μου όπου αυτό που ήταν δυστυχία έγινε τύχη χρυσή. Πιστεύω πάρα πολύ στην τύχη. Είναι φοβερό πράγμα, «διαβολεμένο». O καημός μου που δεν μπόρεσα να πάω στο πανεπιστήμιο, γιατί έπρεπε να δουλεύω από πολύ μικρός και κατάφερα να τελειώσω μονάχα μια νυχτερινή τεχνική σχολή, μου έσωσε αργότερα τη ζωή. Γιατί, όταν βρέθηκα στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Μαουτχάουζεν, αντί να με στείλουν σε κάποιο εξωτερικό συνεργείο, όπου οι συνθήκες ήταν φριχτές, βλέποντας ότι ήμουν τεχνικός σχεδιαστής με έβαλαν να αντιγράφω τα στοιχεία των κρατουμένων σε καρτέλες. Μήνες αργότερα, όταν εργαζόμουν στο τεχνικό τους γραφείο, ο επικεφαλής SS που μας φρουρούσε κατηγόρησε εμένα και κάποιους άλλους για συνεργασία σε κατασκοπεία. Μας πήγαινε για εκτέλεση, αλλά, καθώς επιστρέφαμε στο στρατόπεδο από ένα εργοτάξιο, μια μοτοσικλέτα που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση τον σκότωσε και έτσι γλιτώσαμε. Xαρακτηριστικό της γενιάς μου είναι ότι μας κυοφορούσε η εποχή. Δύσκολα χρόνια, με φόβο αλλά και ελπίδες για να αγωνιστούμε και να νικήσουμε τις δυσκολίες με το πάθος και το μυαλό μας. Θέλαμε να μιλήσουμε, να έχουμε έναν «λόγο». Γι’ αυτό γράψαμε. Και αυτή είναι η αιτία που υπήρξαμε μια δημιουργική γενιά. Oταν μου έρχονται η διάθεση και η ανάγκη καταπιεστικά, αφήνω τα πάντα και πηγαίνω να γράψω. Από εκείνη τη στιγμή, δύσκολα θα «εγκαταλείψω» τους χαρακτήρες μου για να κάνω κάτι άλλο. Φορές που έχει χρειαστεί να διακόψω, έχω «τσακώσει» τον εαυτό μου να τους λέει: «Περιμένετε και καθήστε φρόνιμα, δεν θ’ αργήσω». Eνας θεατρικός συγγραφέας δεν ζει μόνο με τους δικούς του χαρακτήρες, αλλά και με αυτούς του παγκόσμιου θεάτρου. Κουβεντιάζει μαζί τους, δημιουργεί συμπάθειες και αντιπάθειες. Εγώ, για παράδειγμα, αγαπώ την Κλυταιμνήστρα και αντιπαθώ την Ηλέκτρα. Για να γράψεις για κάποιον χαρακτήρα πρέπει να νιώσεις όπως αυτός. Είναι μια διαδικασία «μεταμόρφωσης». Γίνεσαι κι εσύ ένα από τα πρόσωπα του έργου. Χρειάζεται να είσαι καλός παρατηρητής και να μπορείς να δεις βαθιά μέσα στην ανθρώπινη ψυχή, για να καταφέρεις να ζωντανέψεις έναν χαρακτήρα ώστε να συμπεριφερθεί με συνέπεια και πειθώ, σαν να ήταν ένας πραγματικός άνθρωπος. Tο θέατρο μπορεί να αναπαριστά κάτι και αυτό να συγκλονίσει περισσότερο απ’ όσο όταν το ίδιο γεγονός συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Αυτή είναι η μαγεία του θεάτρου. Αυτή με συνάρπασε και με πήγε στον έρωτα του θεάτρου. Πρέπει να είμαστε πολύ απαιτητικοί με τον εαυτό μας. Υπάρχει πάντοτε η καλύτερη μορφή αυτού που γράφουμε και είναι απόλαυση να εξαντλήσεις τις ικανότητές σου, όσο είναι δυνατόν. Ο λόγος για να γράψει κανείς δεν μπορεί να είναι απλώς επειδή του αρέσει το θέατρο. Το κίνητρο πρέπει να έχει σχέση με την ύπαρξή του. Στις μέρες μας βέβαια, αυτό είναι πιο δύσκολο από άλλοτε. Oχι γιατί δεν υπάρχει τραγωδία στην κοινωνία μας. Το δράμα όμως στα χρόνια της δεκαετίας ’50-’60 ήταν πιο διακριτό απ’ όσο τώρα. Το να γράψεις δράμα λόγω φτώχειας είναι λιγότερο δύσκολο από το να γράψεις το δράμα ενός ανθρώπου που υποφέρει από μοναξιά. Η τέχνη δεν διδάσκει. Διαπιστώνει και ύστερα αποκαλύπτει. Το θέατρο είναι η «διάγνωση» της περιπέτειας της ανθρώπινης συνείδησης. Φανερώνει, αλλά δεν δίνει λύσεις. Πρόκειται στην ουσία περί επιστροφής του προβλήματος. O θεατής δεν μπορεί να δει το πρόβλημά του και ο συγγραφέας τού το παραδίδει σε μορφή που να μπορεί να δει τι του συμβαίνει και γιατί. Οταν βγήκα από το στρατόπεδο συγκεντρώσεως, είχα μια αίσθηση ματαιότητας και έβλεπα τη ζωή με την ωριμότητα ενός γέρου. Αυτή η εμπειρία μου αφαίρεσε στη μελλοντική μου ζωή την τάση που έχει κάθε άνθρωπος να είναι κάποιες στιγμές κακός. Δεν παριστάνω τον άγιο, δεν λέω ότι το κατάφερα. Αλλά ο συναισθηματικός μου κόσμος, η διανόησή μου, η προσωπικότητά μου, συγκροτήθηκαν εκεί. Αν δεν είχα ζήσει αυτή την εμπειρία, δεν θα ήμουν αυτός που είμαι. Οφείλω πολλά στη γυναίκα μου. Παρ’ ότι περάσαμε πολύ δύσκολα χρόνια, δεν την πείραζε που δεν μπορούσα να της εξασφαλίσω μια ευχάριστη ζωή. Αγάπησε όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τον συγγραφέα Καμπανέλλη και με τα χρόνια έγινε ο καλύτερος κριτής της δουλειάς μου. Πυρήνας της ευτυχίας είναι η αγάπη στους δικούς μας. Δεν συγκρίνω καμία χαρά από τη συγγραφική μου ζωή με τη χαρά που παίρνω παίζοντας σκάκι με τη μεγάλη μου εγγονή ή ακούγοντας τα παραμύθια που μου διηγείται η μικρή. Είναι οι πιο ουσιαστικές ώρες ευτυχίας μου. Θεωρώ τον εαυτό μου ερασιτέχνη συγγραφέα. Δεν γράφω επειδή μπορώ, αλλά επειδή θέλω. Το «θέλω» είναι εσωτερική ανάγκη, το «μπορώ» είναι εμπορευματοποίηση. Το γράψιμο για μένα πρέπει να είναι ανάγκη – υπαρξιακή, ψυχική και εξομολογητική. Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο το 1922 και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου σπούδασε σχεδιαστής στη Σιβιτανίδειο Σχολή. Από το 1942 ως το τέλος του πολέμου έμεινε κρατούμενος στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Μαουτχάουζεν στην Αυστρία. Εχει γράψει περισσότερα από τριάντα θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων «Η αυλή των θαυμάτων», «Γειτονιά των αγγέλων», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Οδυσσέα γύρισε σπίτι», κινηματογραφικά σενάρια («Η Στέλλα», «O Δράκος», «Το κανόνι και τ’ αηδόνι» κ.ά). Εργα του έχουν παιχτεί σε Αγγλία, Αυστρία, Ρωσία, ΗΠΑ, Λιθουανία κ.α.

304 days ago Short URL Σχόλια

Καμπανέλλης Ιάκωβος

29

Μαρ

Πέθανε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης

NAFTEMPORIKI.GR, Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011 15:46
Τελευταία Ενημέρωση : 29/03/2011 21:52

Εφυγε από τη ζωή ο Ιάκωβος Καμπανέλλης σε ηλικία 89 ετών, μετά από δίμηνη νοσηλεία στην Εντατική.

Ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας απεβίωσε σήμερα το μεσημέρι.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο το 1922. Τέλειωσε το γυμνάσιο και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής έζησε έγκλειστος στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως Μαουτχάουζεν στην Αυστρία.

Πρωτοεμφανίστηκε το 1950 με το έργο «Χορός πάνω στα στάχυα», γνωστός όμως έγινε με τα επόμενα έργα και κυρίως με την «Αυλή των θαυμάτων» (1957).

Παράλληλα, έγραψε τα σενάρια για τις ταινίες Στέλλα του Μιχάλη Κακογιάννη, Ο Δράκος και Το ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου, Το αμαξάκι του Ντίνου Δημόπουλου, ενώ σε δικό του σενάριο σκηνοθέτησε και το Κανόνι και τ� αηδόνι.

Ασχολήθηκε ακόμη με τη στιχουργική, σε συνεργασία με συνθέτες όπως ο Μάνος Χατζιδάκις (Παραμύθι χωρίς όνομα), ο Μίκης Θεωδοράκης (Μαουτχάουζεν), ο Νίκος Μαμαγκάκης (Ο κύκλος με την κιμωλία).

Στην Αγία Ζώνη της Κυψέλης θα ψαλεί το Σάββατο, στις 11.30 π.μ., η νεκρώσιμος ακολουθία για τον Ιάκωβο Καμπανέλλη και θα ακολουθήσει η ταφή του, στο δεύτερο νεκροταφείο της Αθήνας.

Κ. Παπούλιας: Σημείο αναφοράς το πολυσήμαντο έργο του

«Mε βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα το θάνατο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Η μοναδική προσφορά του στην Τέχνη και η καθοριστική συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση και στους αγώνες για τη Δημοκρατία αφήνουν μια ανεκτίμητη κληρονομιά» δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

«Η ζωή και το πολυσήμαντο έργο του θα συνεχίσουν να αποτελούν σημείο αναφοράς και για τις επόμενες γενιές» συμπλήρωσε ο κ. Κάρολος Παπούλιας, εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του στους οικείους του.

Γ. Παπανδρέου: Μας έκανε περήφανους

Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στη δήλωσή του τόνισε: Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης υπήρξε ένας σπουδαίος Έλληνας. Ανθρωπος του πολιτισμού, μα και ένας φλογερός αγωνιστής της Αντίστασης που δεν κάμφθηκε ποτέ, ούτε καν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν. Θεατρικός συγγραφέας με αξεπέραστο έργο. Κατέγραψε με μοναδικό τρόπο την ελληνική ιστορία και την κοινωνική πραγματικότητα της μεταπολεμικής περιόδου. Αφηγήθηκε με ρεαλισμό αλλά και λυρισμό την πορεία και τη ζωή των Ελλήνων. Κατάφερε όπως κάνεις άλλος να συνθέσει τις δυσκολίες, τον αγώνα αλλά και τη δύναμη και την ελπίδα του Ελληνικού λαού. Το έργο του και η πνευματική του κληρονομιά μας έκανε περήφανους και ανήκει σ� όλους τους Έλληνες. Στους οικείους του εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια».

ΥΠΠΟΤ: Μεγάλη απώλεια

Τη βαθιά θλίψη της για την απώλεια του Ιάκωβου Καμπανέλλη εξέφρασε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού χαρακτηρίζοντας τον ένας από τους κορυφαίους θεατρικούς συγγραφείς της μεταπολεμικής γενιάς.

«Εδωσε νέα πνοή στο ελληνικό θέατρο και καθόρισε το ύφος του, επηρεάζοντας ταυτόχρονα τη διεθνή θεατρική σκηνή» τονίζεται μεταξύ άλλων, στην ανακοίνωση.

«Η απώλεια του Ιάκωβου Καμπανέλλη είναι μεγάλη όχι μόνο για τον ελληνικό πολιτισμό αλλά και για όλο τον ελληνικό λαό που αγάπησε τα έργα του βαθιά» καταλήγει.

Κ.Θ.Β.Ε.: Πενθούμε τον “πατριάρχη του ελληνικού θεάτρου”

«Tο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος πενθεί, μαζί με όλη τη χώρα και όλους τους έλληνες πολίτες, τον “πατριάρχη του ελληνικού θεάτρου” Ιάκωβο Καμπανέλλη», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Κ.Θ.Β.Ε., εκφράζοντας τα βαθιά του συλλυπητήρια στους δικούς του και την οδύνη του για την απώλεια ενός σπουδαίου συγγραφέα και ανθρώπου, σε αυτές κρίσιμες στιγμές που ζούμε.

Μίκης Θεοδωράκης: Θρηνώ το φίλο, το συνεργάτη, τον άνθρωπο

«Η είδηση για τον θάνατο του Ιάκωβου Καμπανέλλη με χτύπησε σαν κεραυνός. Όταν έχεις ζήσει μαζί του, τόσο στενά δεμένος από την εφηβεία σου, νοιώθεις μέσα σου ένα κενό, σαν να έχεις χάσει ένα κομμάτι του εαυτού σου. ’λλοι θα μιλήσουν για τη μεγάλη του αξία και την ανυπολόγιστη προσφορά του στην Τέχνη και ειδικά στο θέατρο. Εγώ θρηνώ τον φίλο, τον συνεργάτη και τον άνθρωπο, που ομόρφυνε με τα έργα του τη ζωή μας». Τα παραπάνω δήλωσε ο Μίκης Θεοδωράκης για την απώλεια του Ιάκωβου Καμπανέλη.

Αντ. Σαμαράς: Φτωχότερος ο πολιτισμός

«Ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του 20ου αιώνα, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης μετοίκησε σήμερα στη «γειτονιά των αγγέλων» δήλωσε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς.

«Φεύγοντας» πρόσθεσε «αφήνει σε όλους μια πλούσια πολιτική παρακαταθήκη. Αφήνει, όμως, τον πολιτισμό και τα ελληνικά γράμματα πολύ φτωχότερα. Ο πνευματικός κόσμος χάνει έναν αυθεντικό εκπρόσωπό του. Αισθάνομαι την ανάγκη να επισημάνω το μέγεθος της απώλειας. Στην οικογένειά του εκφράζω τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια».

ΚΚΕ: Το έργο του θα μείνει στην ιστορία του θεάτρου

Τη λύπη του για το θάνατο του θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη και τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του εξέφρασε το ΚΚΕ

«Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης υπήρξε ένας σημαντικός δημιουργός. Στην συγγραφική του δημιουργία εμπνεύστηκε από τα προβλήματα και τα όνειρα του λαού, την εσωτερική μετανάστευση, την προσφυγιά, την αντίσταση στον κατακτητή, που τη φρίκη της πολιτικής του έζησε, με χιλιάδες άλλους κρατούμενους, στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Όπως επισημαίνει, «ιδιαίτερη υπήρξε η συνεισφορά του στην ανάπτυξη του ελληνικού θεατρικού λόγου. Επεξεργάστηκε σε βάθος τις παραδόσεις και τα προβλήματα της θεατρικής γραφής, οδηγώντας το ελληνικό θέατρο από τον Ξενόπουλο στην ωρίμανσή του. Το έργο του θα μείνει στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου».

Αλ. Τσίπρας: Ανυπόφορο κενό

«Με μεγάλη λύπη αποχαιρετούμε από τη ζωή, έναν σπουδαίο άνθρωπο. Τον Ιάκωβο Καμπανέλλη. Τον αγωνιστή που πλήρωσε τη συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση, με τον εγκλεισμό του στο φασιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, το Μαουτχάουζεν» δήλωσε ο πρόεδρος του Συνασπισμού Αλέξης Τσίπρας. «Σε μία εποχή που οι αξίες οπισθοχωρούν, ο θάνατος του Ιάκωβου Καμπανέλλη δημιουργεί στην ελληνική ζωή ένα ανυπόφορο κενό» πρόσθεσε, εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του «στους συγγενείς του, σε όλους και όλες που τον αγάπησαν πολύ».

Φ. Κουβέλης: Πολύ πιο φτωχά τα ελληνικά γράμματα

«Τα ελληνικά γράμματα είναι πολύ πιο φτωχά από σήμερα» δήλωσε πως ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης και πρόσθεσε: «Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης υπήρξε ένας σημαντικός Έλληνας, ένας ξεχωριστός άνθρωπος, γνήσιος πατριώτης και δημοκράτης. Πολυτάλαντος, σφράγισε με το έργο του τη λογοτεχνία, την ποίηση, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Θα τον κρατάει πάντα ζωντανό η μεγάλη του προσφορά και το έργο του. Εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη μας και τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του.

Ντ. Μπακογιάννη: Η απώλεια είναι μεγάλη

«Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ενός κορυφαίου θεατρικού συγγραφέα, σεναριογράφου και δημοσιογράφου που διακρίθηκε όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό» δήλωσε η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη. «Η απώλεια του είναι μεγάλη για όλους όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά αλλά και για ολόκληρο τον ελληνικό λαό που αγάπησε τα έργα του. Στην οικογένειά του εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια» πρόσθεσε.

304 days ago Short URL Σχόλια

Απώλεια/Καμπανέλλης Ιάκωβος

29

Μαρ

Κραυγή αγωνίας για τον Τάσο Ζωγράφο

«Κάντε κάτι να σωθεί ο Τάσος! Να μεταφερθεί επειγόντως στην Αθήνα». Η σύζυγος του σημαντικού μας σκηνογράφου Τάσου Ζωγράφου (φωτ.) λύγισε βλέποντας τον άντρα της διασωλημένο χθες στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο της Καρδίτσας και έστειλε σήμα κινδύνου. Ο 85χρονος ζωγράφος πάσχει από πολυοργανική ανεπάρκεια και η κατάστασή του εμπνέει ανησυχία στους θεράποντες γιατρούς του. Ο μεγάλος καλλιτέχνης βρέθηκε στην Καρδίτσα αποδεχόμενος την πρόσκληση να είναι μέλος της κριτικής επιτροπής του Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου. Την τρίτη ημέρα και ενώ οι εκδηλώσεις του φεστιβάλ ήταν σε εξέλιξη αισθάνθηκε αδιαθεσία και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Καρδίτσας, όπου νοσηλεύεται για περισσότερο από μία εβδομάδα. Η κατάσταση, όμως, της υγείας του επιδεινώθηκε από χθες.

Ο Τάσος Ζωγράφος είναι δημιουργός χαμηλών τόνων. Προτιμά να μιλά μέσα από το έργο του, που είναι σημαντικό. Μαθήτευσε κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη και άρχισε να δημιουργεί ήδη από τα χρόνια της εξορίας του στη Μακρόνησο.

Ορμώμενος από τον «Δράκο» του Νίκου Κούνδουρου, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια σε περισσότερες από διακόσιες ταινίες, εκατόν πενήντα τουλάχιστον θεατρικά έργα και εβδομήντα τηλεοπτικές σειρές. Ως ζωγράφος είχε οργανώσει δέκα ατομικές εκθέσεις, ενώ είχε πολλές συμμετοχές σε ομαδικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Συνεργάστηκε με όλους τους πρωταγωνιστές της επονομαζόμενης «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου, όπως με τη Βουγιουκλάκη, τον Μπάρκουλη, τον Βέγγο (που τον γνώρισε καλά από τα χρόνια στη Μακρόνησο). Είχε αποσπάσει πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ένα κρατικό και δύο βραβεία της τηλεόρασης.

  • ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ, Espresso, 29.3.2011

 

304 days ago Short URL Σχόλια

Ζωγράφος Τάσος

29

Μαρ

Βαριά ονόματα στην οντισιόν για την “Οδύσσεια”

Κι όμως, σπουδαίοι μας ηθοποιοί, όπως ο Νικήτας Τσακίρογλου, ο Δημήτρης Πιατάς, η Ρένη Πιττακή, η Φιλαρέτη Κομνηνού, ο Δημήτρης Λιγνάδης κ.ά. δεν δίστασαν να περάσουν από οντισιόν! Οπως επίσης και συνθέτες όπως ο Στέφανος Κορκολής και ο Νίκος Πλάτανος!
Ολο το ελληνικό θέατρο στην οντισιόν για την «Οδύσσεια»! Οι πιο σημαντικοί πρωταγωνιστές του θεάτρου μας δέχτηκαν να τεθούν υπό την κρίση του Μπομπ Ουίλσον, του διάσημου Αμερικανού δημιουργού που θα σκηνοθετήσει τη μεγάλη παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου.

Η «Οδύσσεια» αναμένεται ως το πιο σημαντικό θεατρικό γεγονός της επόμενης σεζόν στο οποίο επενδύει η πρώτη κρατική σκηνή της χώρας σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης. Περίπου είκοσι βασικοί ρόλοι, με πρώτον αυτόν του «Οδυσσέα», αλλά και πολλοί άλλοι, όλοι σημαντικοί.

Η οντισιόν ήταν «κλειστή» και όσοι συμμετείχαν είχαν ειδοποιηθεί. Η πρώτη επιλογή δηλαδή έγινε από τη διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου. Η συμφωνία ήταν «να κρατηθεί ως επτασφράγιστο μυστικό» και οι ηθοποιοί να μην αναφερθούν καθόλου στο γεγονός. Η οντισιόν έγινε στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου και ήταν παρόντες, εκτός από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Γιάννη Χουβαρδά και όλα τα υπόλοιπα μέλη της διεύθυνσης.

«Θα έλεγα όχι σε μια περίοδο απέραντης κρίσης; Κι ύστερα εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου ψώνιο. Ο Ουίλσον είναι τεράστιος!» δηλώνει στην «Espresso» γνωστός πρωταγωνιστής. Οσοι πάντως πήραν μέρος συμφωνούν στο ότι «η διαδικασία ήταν άψογη, καθώς ο Μπομπ Ουίλσον είναι ένας ιδιαίτερα ευγενής άνθρωπος με σπάνια κουλτούρα, αλλά απροσπέλαστος».

Ανάμεσα στους ηθοποιούς που συμμετείχαν είναι κορυφαία ονόματα, όπως αυτό του Νικήτα Τσακίρογλου, που εκτός από σπουδαίος πρωταγωνιστής υπήρξε και καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, της Λυδίας Κοονιόρδου, της Λυδίας Φωτοπούλου, της Φιλαρέτης Κομνηνού, της Μαρίας Σκούντζου, του Δημήτρη Πιατά, του Δημήτρη Λιγνάδη, της Μαρίας Ναυπλιώτου, της Ρένης Πιττακή, της Παναγιώτας Βλαντή, του Νίκου Ψαρρά, του Σταύρου Ζαλμά, του Αντώνη Καφετζόπουλου, του Ακη Σακελλαρίου, του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου, του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, της Στεφανίας Γουλιώτη, της Λένας Παπαληγούρα κ.ά.

Πέντε συνθέτες κλήθηκαν επίσης από το Εθνικό για την μουσική της παράστασης. Ο Στέφανος Κορκολής, ο Σταύρος Λάντσιας, ο Θοδωρής Οικονόμου, ο Νίκος Πλάτανος και ο Διονύσης Μαλλούχος. Με όσους δεν πρόλαβε να συναντηθεί ο Μπομπ Ουίλσον, πήρε μαζί του τα CD τους για να τα ακούσει.

Βέβαια υπήρξαν και εκείνοι που είπαν «όχι» από την αρχή στο τηλεφώνημα που τους έγινε από το Εθνικό Θέατρο. Οπως ο Γρηγόρης Βαλτινός, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, η Αμαλία Μουτούση, η Πέμυ Ζούνη, η Κατερίνα Λέχου, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Δημήτρης Ημελλος, η Ναταλία Δραγούμη, η Τζένη Ρουσσέα, ο Στέλιος Μάϊνας, ο Γιάννης Βούρος, ο Χρήστος Λούλης κ.ά.

  • ΧΡΥΣΑ ΔΟΤΣΙΟΥ, Espresso, 29.3.2011

304 days ago Short URL Σχόλια

Ουίλσον Μπομπ/Οντισιόν

29

Μαρ

«Εσβησε» ο Ιάκωβος Καμπανέλλης

  • ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ: Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011 16:04

Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα το μεσημέρι, σε ηλικία 89 ετών, αφήνοντας φτωχότερο τον πνευματικό κόσμο. Ο Καμπανέλλης νοσηλευόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο «Μητέρα» με νεφρική ανεπάρκεια. Ο συγγραφέας της «Αυλής των Θαυμάτων» είχε γεννηθεί στη Νάξο το 1922 και το πλούσιο θεατρικό του έργο πήρε σάρκα και οστά στις σκηνές όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και σε μεγάλα θέατρα του κόσμου. Δημιουργικός μέχρι το τέλος, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης άφησε πίσω του μια πλούσια παρακαταθήκη με θεατρικά κείμενα αλλά και ιστορικής σημασίας βιωματικά έργα όπως το «Μαουτχάουζεν», στο οποίο περιγράφεται ο έρωτας δύο κρατουμένων στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο οποίο φυλακίστηκε και ο ίδιος. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Καρόλου Κουν, για το έργο του είχε τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις, ενώ είχε λάβει και τον τίτλο του ακαδημαϊκού. Άρχισε να γράφει θεατρικά έργα επειδή δεν τον δέχθηκαν στις εισαγωγικές εξετάσεις της δραματικής σχολής του «Θεάτρου Τέχνης». Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν “ο Χορός πάνω στα στάχυα” που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας. Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι “Έβδομη μέρα της δημιουργίας”, “Η Αυλή των θαυμάτων”, “Ηλικία της νύχτας”, “Παραμύθι χωρίς όνομα”, “Γειτονιά των Αγγέλων”, “Βίβα Ασπασία”, “Οδυσσέα γύρισε σπίτι”, “Αποικία των τιμωρημένων”, “Το μεγάλο μας τσίρκο”, “Ο εχθρός λαός” και “Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα”.

304 days ago Short URL Σχόλια

Απώλεια/Καμπανέλλης Ιάκωβος

29

Μαρ

H «Φουρκέτα» έρχεται Θεσσαλονίκη

Μετά από τρείς επιτυχημένες χρονιές στην Αθήνα, το επιτυχημένο έργο της Ελένης Γκασούκα, ανεβαίνει στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (Κτίριο Μ2) από 27 Απριλίου 2011. Μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, με πρωταγωνιστές τη σάτιρα, το λυρισμό, την ποίηση και την αλληγορία που εναλλάσσονται σε ένα θεατρικό παιχνίδι. Πρωταγωνίστρια η Αλίκη, μια γυναίκα που ζει στη δίνη των ερωτήσεων και των προβλημάτων μιας σύγχρονης οικογένειας. Γιατί η Αλίκη πρέπει να ξέρει τα πάντα για τα ναρκωτικά αφού ποτέ της δεν έχει δοκιμάσει; Γιατί να πρέπει η Αλίκη να αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο την επιτροπή απαλλαγών του στρατού αφού είναι γυναίκα; Γιατί η Αλίκη να νιώθει ενοχή απέναντι σ΄έναν άντρα που ποτέ δεν απάτησε; Γιατί να πρέπει η Αλίκη να παρηγορήσει τους άλλους, ενώ η ίδια χάνεται; Η Αλίκη είναι λογίστρια. Ή μάλλον ήταν. Η οικονομική κρίση της χτύπησε την πόρτα πρώτη και καλύτερη. Πίσω από την πόρτα αυτή, βλέπει με καινούριο μάτι την οικογένεια της. Υπολογίζει τις λίγες μέρες που απομείναν και πρέπει να «χορέψει». Θα χορέψει και θα πει κι ένα τραγούδι.
Πρωταγωνιστούν: Μαρία Καβογιάννη, Κώστας Κόκλας, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Ματίνα Νικολάου, Λευτέρης Βασιλάκης.
Τραγουδάει η Βικτώρια Ταγκούλη.
Σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Σχεδιασμός Φωτισμών: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μουσική Επιμέλεια: Πάνος Σουρούνης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σπύρος Κωτσόπουλος

304 days ago Short URL Σχόλια

Γκασούκα Ελένη/Φουρκέτα

29

Μαρ

Εφυγε ο Ιάκωβος Καμπανέλης

Εφυγε το μεσημέρι της Τρίτης, σε ηλικία 89 ετών, ο Ιάκωβος Καμπανέλης, η μεγαλύτερη μορφή του νεοελληνικού θεάτρου. Απεβίωσε το μεσημέρι της Τρίτης 29 Μαρτίου, ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας Ιάκωβος Καμπανέλης, μετά από δίμηνη νοσηλεία με νεφρική ανεπάρκεια στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ. Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο στις 3 Δεκεμβρίου του 1922. Το 1935 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Νίκαια.
Στη κατοχή αναμείχθηκε στην αντίσταση, όταν όμως συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τις 5 Μαΐου 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το χειμώνα του 1945-46, οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν τον συναρπάζουν… “εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου”.Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν “Ο Χορός πάνω στα στάχυα” που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο Διονύσια της Καλλιθέας.
Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι Έβδομη μέρα της δημιουργίας, Η Αυλή των θαυμάτων, Ηλικία της νύχτας, Παραμύθι χωρίς όνομα, Γειτονιά των Αγγέλων, Βίβα Ασπασία, Οδυσσέα γύρισε σπίτι, Αποικία των τιμωρημένων, Το μεγάλο μας τσίρκο, Ο εχθρός λαός και Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα. Έγραψε επίσης σενάρια κινηματογραφικών ταινιών κυριότερα των οποίων είναι:
Στέλλα σε σκηνοθεσία Κακογιάννη
Ο δράκος σε σκηνοθεσία Κούνδουρου
Αρπαγή της Περσεφόνης σε σκηνοθεσία Γρηγορίου
Το κανόνι και τ΄ αηδόνι σε σκηνοθεσία Ιάκωβου και Γιώργου Καμπανέλλη
Κορίτσια στον ήλιο σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης συνέγραψε και το βιβλίο Μαουτχάουζεν και υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Έργα του έχουν μεταφρασθεί και παιχτεί στην Αγγλία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Σουηδία. Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία στις εφημερίδες “Ελευθερία” (1963-65), “Ανένδοτος” (1965-66) και από το 1975 στα “Νέα”.
Λίγες μέρες πριν από το θάνατό του, και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική, έφυγε από τη ζωή και η αγαπημένη του σύζυγος, Νίκη. [ΕΘΝΟΣ]

304 days ago Short URL Σχόλια

Απώλεια/Καμπανέλλης Ιάκωβος

Blog στο WordPress.com.
Theme: Esquire by Matthew Buchanan.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.