25

Φεβ

Επιχορηγήσεις: «Διαβούλευσης»… κοροϊδία

«Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα»! Αυτή είναι η αρχή του ΥΠΠΟ-Τ στα θέματα του θεάτρου. Οι «δημόσιες διαβουλεύσεις» δεν είναι τίποτε άλλο από «κερδίζω» χρόνο. «Σε δημόσια διαβούλευση» ανακοίνωσε χτες το ΥΠΠΟΤ ότι «δίνει το νέο πλαίσιο για τις επιχορηγήσεις του θεάτρου». Το αοριστολόγο αυτό κείμενο αποτελεί παραπλάνηση και υπεκφυγή. Ενας φόβος ανάληψης της ευθύνης για το πιθανότερο «κόψιμο» των επιχορηγήσεων.

Πολύ σύντομα ολοκληρώνεται η φετινή θεατρική σεζόν και ενώ θα περίμενε κανείς να ανακοινωθούν, έστω καθυστερημένα, οι φετινές επιχορηγήσεις, θέτουν σε «δημόσια διαβούλευση (στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.opengov.gr/yppol) από τις 26 Φλεβάρη έως τις 15 Μάρτη το κείμενο της Ομάδας Εργασίας για το Θέατρο, η οποία συγκροτήθηκε στο πλαίσιο της λειτουργίας του Μητρώου Πολιτιστικών Φορέων (αποτελείται από τους Θωμά Μοσχόπουλο, Ματίνα Καλτάκη, Δήμητρα Κονδυλάκη).

Στο επίκεντρο του προβληματισμού κατά την επεξεργασία της νέας προκήρυξης βρίσκονται τα εξής ζητήματα: Πλαίσιο οικονομικού προγραμματισμού. Η νομική μορφή των επιχορηγούμενων φορέων (σήμερα, απαραίτητη προϋπόθεση για την επιχορήγηση φορέα του θεατρικού χώρου είναι να έχει τη μορφή αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας… προτείνεται να εξεταστεί ένα νέο νομικό πλαίσιο που θα επιτρέπει και σε φυσικά πρόσωπα να καταθέτουν αιτήσεις). Η συγκέντρωση της καλλιτεχνικής δραστηριότητας στην Αθήνα. Πληθωρισμός θεατρικών ομάδων και πολυδιάσπαση δυνάμεων. Το πρόβλημα της θεατρικής στέγης. Η δυσκολία πρόσβασης στη διεθνή σκηνή.

  • Οι επιχορηγούμενοι θίασοι θα πραγματοποιήσουν συνάντηση για το θέμα αυτό, στις 3/3, στις 12 το μεσημέρι, στο «Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας».

336 days ago Short URL Σχόλια

Επιχορηγήσεις

24

Φεβ

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: Από την αρχαία τραγωδία στο δημοτικό τραγούδι με την παράσταση «Καταλόγια»

Εμπνευσμένη από τρεις ελληνικές παραλογές με κοινό θέμα τη θυσία είναι η παράσταση «Καταλόγια», που παρουσιάζεται ως τις 29 Μαρτίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο bar – restaurant του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερου χαρακτήρα δρώμενο, όπου κούκλες και ηθοποιοί διηγούνται τρεις ιστορίες, από ισάριθμα κλασικά δημοτικά τραγούδια, οι οποίες και αναπαριστώνται με βάση τους κώδικες της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Η Μάνα – Φόνισσα, το Γιοφύρι της Αρτας και η Κακιά Πεθερά, κείμενα που αποτελούν από μόνα τους πλήρεις, συμπυκνωμένες τραγωδίες, γεννήθηκαν μέσα από αφηγήσεις γεγονότων, τα οποία συνέβησαν στην πραγματικότητα, έγιναν ποιήματα και τραγούδια και ταξίδεψαν στον χρόνο από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά έτσι ώστε ν΄αποτελούν σήμερα έναν ακόμη συνδετικό κρίκο της νεοελληνικής λογοτεχνίας με την κλασική εποχή.

Βασικό στοιχείο της παράστασης είναι η χρήση μασκών, κουκλοθέατρου και θεάτρου σκιών. Τεχνικές οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα ν΄αναπαρασταθούν εικόνες πολύπλοκες και απαιτητικές, όπως εμφανίσεις εξωπραγματικών πλασμάτων, σκηνών πλήθους, χωροχρονικών αλλαγών και πολλών άλλων ακόμη. Με τον τρόπο αυτό, οι ερμηνευτές κατορθώνουν να δημιουργήσουν έναν κόσμο πολλαπλών, παράλληλων εικόνων και δράσεων, δίνοντας επιπλέον και μία διαφορετική οπτική στην αισθητική της παράστασης.

Κωμικά ιντερμέδια, πολυφωνικά τραγούδια και ρυθμικοί αυτοσχεδιασμοί συνυφασμένοι με τις πλοκές των ιστοριών πλαισιώνουν την παράσταση καλώντας το κοινό σ΄ένα γοητευτικό ταξίδι στο παρελθόν, σ΄εποχές πολύ διαφορετικές αλλά και εντυπωσιακά ίδιες με τη σημερινή. Τη σκηνοθεσία αλλά και τη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Θοδωρής Οικονομίδης και παίζουν η Δήμητρα Μητροπούλου, η Εφη Μπάρλα, ο Θοδωρής Οικονομίδης, η Ιωάννα Μιχαλά, η Ιωάννα Πιατά, ο Χάρης Χιώτης κ. α.

338 days ago Short URL Σχόλια

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

24

Φεβ

Σε δημόσια διαβούλευση οι θεατρικές επιχορηγήσεις

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Π.Γερουλάνος

Σε δημόσια διαβούλευση τίθεται από τις 26 Φεβρουαρίου το νέο προτεινόμενο πλαίσιο του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για τις θεατρικές επιχορηγήσεις. Για πρώτη φορά στα 32 χρόνια από την καθιέρωση του θεσμού των θεατρικών επιχορηγήσεων, μπαίνει σε εφαρμογή μια ανοιχτή διαδικασία διαλόγου και συνδιαμόρφωσης του πλαισίου επιχορηγήσεων με όλες τις δυνάμεις του χώρου. Το κείμενο θα αναρτηθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Ανοιχτής Διακυβέρνησης και η διαβούλευση θα διαρκέσει ώς τις 15 Μαρτίου. Πρόκειται για τις προτάσεις στις οποίες κατέληξε η ομάδα εργασίας για το θέατρο, η οποία συγκροτήθηκε στο πλαίσιο της λειτουργίας του Μητρώου Πολιτιστικών Φορέων (αποτελείται από τους Θωμά Μοσχόπουλο, σκηνοθέτη, Ματίνα Καλτάκη, κριτικό θεάτρου, και Δήμητρα Κονδυλάκη, δραματολόγο).

Η ομάδα είχε σειρά συσκέψεων και διαβούλευσης με στόχο την ανάγκη στήριξης των νέων καλλιτεχνών, την αναζήτηση μορφών εναλλακτικής επιχορήγησης, ενίσχυσης του ελληνικού έργου, εξωστρέφειας της ελληνικής δημιουργίας, αλλά και κινητικότητας των καλλιτεχνών εκτός κέντρου προς όλες τις περιφέρειες.

Στόχος του ΥΠΠΟΤ-σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση- είναι, αξιοποιώντας την προηγούμενη εμπειρία, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο των παραστατικών τεχνών, τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό, «να διαμορφώσει το περιεχόμενο της νέας προκήρυξης για τις επιχορηγήσεις στο θέατρο κατά τρόπο ώστε να αποτελεί μία ολοκληρωμένη πρόταση και να υπηρετεί με συνέπεια μια πολιτική με κύριους άξονες: πρώτον, τη στήριξη των ομάδων που παράγουν θέατρο υψηλών ποιοτικών χαρακτηριστικών, δεύτερον, την ανάδειξη δημιουργικών δυνατοτήτων που αδυνατούν να εκφραστούν με τις υπάρχουσες συνθήκες και τρίτον, τη διεύρυνση του θεατρικού κοινού».

Στο επίκεντρο του προβληματισμού κατά την επεξεργασία της νέας προκήρυξης βρίσκονται τα εξής ζητήματα, τα οποία τίθενται σε δημόσια διαβούλευση:

  • Πλαίσιο οικονομικού προγραμματισμού
  • Η συγκέντρωση της καλλιτεχνικής δραστηριότητας στην Αθήνα και η προσπάθεια θεατρικής αποκέντρωσης (με την παρουσίαση της δουλειάς του επιχορηγούμενου και στην περιφέρεια, ως προϋπόθεση για την επιχορήγηση).
  • Πληθωρισμός θεατρικών ομάδων και πολυδιάσπαση δυνάμεων
  • Το πρόβλημα της θεατρικής στέγης
  • Η δυσκολία πρόσβασης στη διεθνή σκηνή

338 days ago Short URL Σχόλια

Επιχορηγήσεις

23

Φεβ

Εγκληµα και τιµωρία από έναν επίδοξο συγγραφέα στο Θέατρο Επί Κολωνώ

∆.Κ., ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Ο Γιάννης Λεάκος και η Σοφία Κορώνη στην παράσταση «Εγκληµα, τιµωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου» Υπάρχει δικαιολογία για το έγκληµα; Ποιος έχει το δικαίωµα να το κρίνει αυτό; Ερωτήµατα περί βίας και δικαιοσύνης που απασχόλησαν τον Ντοστογιέφσκι πριν από 150 χρόνια έρχονται στο σήµερα. Με αφορµή την παράσταση του έργου «Εγκληµα, τιµωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου» του Σουηδού Ματίας Αντερσον στο Θέατρο Επί Κολωνώ.

Η οµάδα Νάµα επιστρέφει, µετά το «Ροτβάιλερ», µ’ ένα έργο που σχολιάζει µε χιούµορ σηµερινά προβλήµατα.«Γεννάει τάχα η αρρώστια το έγκληµα ή το ίδιο το έγκληµα από τη φύση του συνοδεύεται πάντα από κάτι που µοιάζει µε αρρώστια;», αναρωτιέται ο Ρασκόλνικοφ στο «Εγκληµα και τιµωρία» του Ντοστογιέφσκι.

«Στον σύγχρονο κόσµο ο προβληµατισµός γύρω από τη χρήση βίας καθώς και τις προϋποθέσεις που θα τη δικαιολογούσαν δεν έχει µονοσήµαντη απάντηση», σηµειώνει η σκηνοθέτις Ελένη Σκότη. «Ενας αµυντικός πόλεµος, η ποινή θανάτου, η χρήση βίας για τιµωρία, η τροµοκρατική δράση δεν είναι ξεκάθαρο, µέσα στο σύστηµα αξιών που επικρατεί, αν είναι θεµιτές ή αθέµιτες δράσεις».

Κεντρικός ήρωας του έργου είναι ένας επίδοξος συγγραφέας που, εµπνεόµενος από το «Εγκληµα και τιµωρία», αποπειράται ενώπιον ενός ακροατηρίου να ολοκληρώσει ένα πολλά υποσχόµενο έργο, µε θέµα τη βία. Τους ρόλους ερµηνεύουν οι Γιάννης Λεάκος, Χρυσή Βιδαλάκη, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Σοφία Κορώνη.

INFO

Το έργο «Εγκληµα, τιµωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου» του Ματίας Αντερσον ανεβαίνει στο Θέατρο Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12 και Λένορµαν 94, Κολωνός, τηλ. 210-5138.067) στις 28 Φεβρουαρίου (21.15).
Εισιτήρια: από 13,50 έως 20 ευρώ.

338 days ago Short URL Σχόλια

Θέατρο Επί Κολωνώ

23

Φεβ

Ο έρως χρόνια δεν κοιτά

  • Tο τέταρτο κουδούνι
  • Του Γιώργου ∆.Κ. Σαρηγιάννη
  • ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Ισχυρίζεται πως είναι η τελευταία φορά που θα παίξει στο θέατρο – πως θα ασχοληθεί πια µόνο µε τη σκηνοθεσία και τη διδασκαλία. ∆εν ξέρω αν θα το τηρήσει η Μάγια Λυµπεροπούλου.

Στη σκηνή, πάντως, του Εθνικού, στην «Τριλογία του παραθερισµού» του Γκολντόνι, σκηνοθετηµένη απ’ τον Νίκο Μαστοράκη (φωτογραφία), δίνει ρέστα. Ως – µιας κάποιας, προχωρηµένης ηλικίας – Σαµπρίνα µε ερωτικά ιδιαίτερα… φιλονεϊκή στάση ζωής βάζει κάτω – στα εβδοµήντα της που έκλεισε το καλοκαίρι και που ευθαρσώς τα δηλώνει σε αντίθεση µε οµοτέχνους της που αποσιωπούν, αποκρύπτουν, συσκοτίζουν ή παραπλανούν για την ηλικία τους… – όλες τις νέες συµπαίκτριές της µε µια δεξιοτεχνία κι ένα χιούµορ σπάνια. ∆ιότι η Μάγια Λυµπεροπούλου δεν είναι µόνο ηθοποιός δραµατική ή και της τραγωδίας σπουδαία. Ξέρει να κάνει και κωµωδία. Ως βιρτουόζα του είδους. Απολαυστική! «∆εν υπάρχει» που λένε.

Παράλληλα όµως, τις µέρες αυτές, θαύµασα και πάλι το µυαλό και την πέννα της – πολυτάλαντη. Στον έ-ξο-χο τόµο «Κάρολος Κουν» του Μορφωτικού Ιδρύµατος Εθνικής Τραπέζης, που ’χει επιµεληθεί µε µεγάλη προσοχή, µε ιδιαίτερο µεράκι και µε θαυµαστά αποτελέσµατα η θεατρολόγος ∆ηώ Καγγελάρη και που παρουσίασα στα «ΝΕΑ» στις 14 Φεβρουαρίου, επέτειο του θανάτου του Κουν, περιλαµβάνεται ένα εκτεταµένο κείµενο της Μάγιας Λυµπεροπούλου µε τίτλο «Πρόβες και υποκριτική: Το άλλο ήθος» για τη µέθοδο Κουν µνηµειώδες – το σηµαντικότερο που ’χει βγει από µαθητή του. Περιεκτικό αλλά και άµεσο – καθόλου «θεωρητικό» και δύσκαµπτο. Ποτέ δε διάβασα και δεν κατάλαβα τόσα για το τι ακριβώς έκανε ο ∆άσκαλος Κουν. Ενα απόσπασµα δηµοσιεύτηκε ήδη στα «ΝΕΑ», αλλά θα άξιζε να το διαβάσετε ολόκληρο.

Τελικά δεν το κατάλαβα… Ο Σπύρος Ευαγγελάτος (φωτογραφία) αναστέλλει όντως τη λειτουργία του «Αµφι-Θεάτρου» του; Ή την αναστέλλει µόνον εφόσον δεν του δώσει το υπουργείο Πολιτισµού λεφτά και ακίνητο για να στεγαστεί και το Ελληνικό Φεστιβάλ την Επίδαυρο το καλοκαίρι; Για τον «Φιλοκτήτη». Που πρότεινε µε µουσική Μίκη Θεοδωράκης του οποίου θα εορταζόταν, λέει, η επέτειος των πενήντα χρόνων απ’ την πρώτη µουσική που συνέθεσε για αρχαία τραγωδία (κάθε χρόνο και µία – τουλάχιστον – επέτειο γιορτάζει τα τελευταία χρόνια ο Μίκης)
– άρα «πόρτα στον Μίκη από την Επίδαυρο» όπως πρώτη έθεσε το θέµα η «Espresso».

Εδώ κι αν µπερδεύτηκα… Η νεανική παράσταση «No Body Else», µετά το κουτσοµπολο µπλαµπλά που ξεκίνησε από τηλεοπτικό µεσηµεριανάδικο για επί σκηνής σεξ Ιησού και Μαρίας (Μαγδαληνής) – αντληµένο απ’ τον Ζοζέ Σαραµάγκου – που υποτίθεται πως παρουσίαζε, κουτσοµπολοµπλαµπλά που το πήραν τα ανεγκέφαλα χριστιανόφρονα και εθνικόφρονα blogs και το ’καναν παντιέρα, και «έπειτα από τις σοβαρές απειλές “κατά ζωής” που διατυπώθηκαν», όπως µας ανακοίνωσαν οι συντελεστές και το Ιδρυµα Κακογιάννης όπου παιζόταν, «αναβλήθηκε επ’ αόριστον».

Πριν αλέκτορα φωνήσαι, όµως, οι παραστάσεις ανακοινώνεται ότι ξαναρχίζουν – θα ξανάρχιζαν την περασµένη ∆ευτέρα. Και σκέφτοµαι εγώ: δηλαδή οι συντελεστές που τόσο εύκολα φοβήθηκαν, το ίδιο εύκολα ξεφοβήθηκαν; Τους ξεφόβισε όλη αυτή η δηµοσιότητα που πήρε η παράσταση;

Και ξαφνικά, την ∆ευτέρα, δυο ώρες πριν αρχίσει η παράσταση, άλλο mail που µας ειδοποιεί ότι ξανααναβάλλονται οι παραστάσεις. Μυστήρια πράµατα…

Να τος πετιέται απο ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει….

Ο αποκλειστικός σε παραστάσεις τις οποίες σκηνοθετεί ή ανεβάζει στο θέατρό του ο Κώστας Καζάκος µεταφραστής κ. Οδυσσέας Νικάκης. Ο οποίος είναι τόσο σεµνός, όπως παλαιότερα έχει λεχθεί, ώστε να µην εµφανίζεται ποτέ και ποτέ να µη δίνει φωτογραφία ή βιογραφικό του σε πρόγραµµα. Να τος, λοιπόν, στην Θεσσαλονίκη, στο ΚΘΒΕ, στο µπρεχτικό «Ο κύριος Πούντιλα κι ο δούλος του ο Μάτι».

Και πολύγλωσσος ο κ. Οδυσσέας Νικάκης. Τον οποίο δεν ξέρω αν τον έχει ποτέ συναντήσει κανείς εκτός απ’ τον Κώστα Καζάκο (φωτογραφία) – ένα παιδί – φάντασµα δηλαδή…. Εχει µεταφράσει – πάντα αποκλειστικά για τον Κώστα Καζάκο – και Αρθουρ Μίλερ («Θάνατο του εµποράκου»), και Μπέκετ («Περιµένοντας τον Γκοντό»), και Λακλό («Επικίνδυνες σχέσεις» τις οποίες και έχει διασκευάσει για το θέατρο), και Σαίξπηρ («Οθέλο) έως και Αισχύλο («Προµηθέα δεσµώτη»). Και τώρα Μπρεχτ. Γκάµα τεράστια! Σκανδαλώδης!

Οταν, βέβαια, πρόκειται για παραστάσεις ιδιωτικών θιάσων, ας πάει και το παλιάµπελο… ∆ικαίωµά τους είναι να κάνουν ό,τι θέλουν. Αλλά όταν πρόκειται για παραστάσεις κρατικών θεάτρων, µήπως χρειάζεται µεγαλύτερη προσοχή µε τα παιδιά – φαντάσµατα; Μήπως η σκανδαλώδης γκάµα µετεξελιχθεί σε σκάνδαλο; Λέω, µήπως… Ο Ντέρεκ Τζακόµπι (φωτογραφία) είναι ο Ληρ στον λονδρέζικο «Βασιλιά Ληρ» που περιµένω πώς και πώς την µεθαυριανή προβολή του στο Μέγαρο Μουσικής. Να θυµίσω πως τον σπουδαίο 73χρονο ηθοποιό έχουµε δει στην Ελλάδα τρεις φορές – και τις τρεις σε ρόλους σαιξπηρικούς και σε σκηνοθεσία Τόµπι Ρόµπερτσον, µε το «Θέατρο Πρόσπεκτ» και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών: στο Ηρώδειο, το 1973, Σερ Εϊντριου στην «∆ωδέκατη νύχτα» και στον επώνυµο ρόλο στον «Περικλή» – είχα µείνει, θυµάµαι, γοητευµένος – και Αµλετ το 1979 στον Λυκαβηττό.

  • Προ 50ετίας

Ο θεατρικός συνεργάτης των «Νέων» γράφει τα εξής: Πρέπει να του αναγνωρισθή! Ο Κώστας Μουσούρης καθιέρωσε, στην ανήσυχη εποχή µας, ένα θέατρο… εφησυχαστικού ρεπερτορίου: Ανασύρει, ξεσκονίζει και ξανασερβίρει ευκολοχώνευτα, ευχάριστα εργάκια. «Καρδούλες», «Κουρελάκια», «Σπουργιτάκια» – ρηχές αισθηµατολογίες, µελοδραµατάκια, χωρίς προβληµατισµούς και προεκτάσεις. Κι όταν δεν βρίσκη άλλα, ξαναπαίζει τα ίδια, µε νέες πρωταγωνίστριες:

Η περίπτωσις ακριβώς του «Φτωχού σαν σπουργιτάκι». Τίποτε το ιδιαίτερο και σαν παράστασις. Ούτε ξεχώρισε κανείς απ’ τους ηθοποιούς.

∆ιαπίστωσις: ∆εν αρκεί πλέον η «φροντισµένη παράστασις». Χρειάζεται και έργο! Και για την Ιστορία: Το έργο, µε τίτλο «300 λέξεις στο λεπτό», παιζόταν ως χθες από την Βίλµα Κύρου στον Πειραιά.

Απείρως θεατρικώτερη η µετάφρασις του Βασίλη Αργυρόπουλου και πολύ καλύτερη η παράστασις.

* 2 Μαρτίου 1961.

Απόψε ο ∆ηµήτρης Χορν παρουσιάζει στο «Κεντρικό» την νέα κωµωδία των Αλ. Σακελλάριου και Χρ. Γιαννακόπουλου «Αλλοίµονο στους νέους». Το έργο ανεβάζεται µε σκηνοθεσία ∆. Χορν  και σκηνογραφίες Μάριου Αγγελόπουλου. Εκτός από τον εκλεκτό πρωταγωνιστή και θιασάρχη λαµβάνουν µέρος οι Μάρω Κοντού, Σµάρω Στεφανίδου, Σούλα Αθανασιάδου, Βούλα Χαριλάου, Σπύρος Μουσούρης, Μηνάς Χρηστίδης, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Νάσος Κεδράκας και άλλοι.

25 Φεβρουαρίου 1961.

338 days ago Short URL Σχόλια

Σαρηγιάννης Γιώργος Δ.Κ.

23

Φεβ

Θέατρα ανοίγουν, θέατρα κλείνουν

  • Της Εύας Κοταµανίδου
    ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Γεγονότα ευχάριστα, γιορταστικά, ανάµεικτα µε άλλα άκρως λυπηρά. Το «Ακροπόλ» της Ιπποκράτους µε τη µακρά εβδοµηντάχρονη και βάλε ιστορία του, ως θέατρο λαϊκό, µουσικό, επιθεωρησιακό, που το λάµπρυναν κορυφαία ονόµατα ηθοποιών: Ηλιόπουλος, Αυλωνίτης, Παπαγιαννόπουλος, Σταυρίδης, Γκιωνάκης, Βρανά, Βλαχοπούλου… ανακαινίζεται, εξοπλίζεται µε νέους µηχανισµούς µετακίνησης σκηνικών, ήχου, µε αλλαγές καθισµάτων… και παραδίδεται πανέτοιµο προς τέρψιν του θεατρόφιλου κοινού, µε όνειρα για ένα µέλλον αντάξιο µε το παρελθόν του. Η δυσάρεστη είδηση είναι η κατ’ ανάγκην, για λόγους οικονοµικούς, απόφαση του Σπύρου Ευαγγελάτου να κλείσει το Αµφι-Θέατρο της οδού Αδριανού στην Πλάκα, ύστερα από 36 χρόνια αδιάλειπτης λαµπρής παρουσίας στα θεατρικά δρώµενα, µε πλήθος παραγωγών (95), µε παραστάσεις που έγραψαν ιστορία, µαζί µε τη σύντροφό του στη ζωή και στη σκηνή Λήδα Τασοπούλου και εν συνεχεία µε την ταλαντούχα κόρη του Κατερίνα, που προσέφερε µια νέα δηµιουργική πνοή µε τη Νέα Σκηνή που έστησε. Μην εγκαταλείπετε, κ. υπουργέ του Πολιτισµού, τον ακρογωνιαίο λίθο του, το θέατρο, στη µαύρη µοίρα της οικονοµικής δυσχέρειας. Πάντα υπάρχουν λύσεις. Αρκεί να θέλετε να τείνετε χείρα βοηθείας. Μην παραγνωρίζετε την αξία των παλαιών, είναι οι στυλοβάτες των νέων, οι δάσκαλοι-κρίκοι της συνέχειας του µέλλοντος αυτής της υπέροχης πολυπλόκαµης τέχνης του θεάτρου, που συµπυκνώνει εντός της όλες τις άλλες τέχνες: αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση, µουσική, τραγούδι, χορό και βέβαια τον λόγο. Σ’ αυτήν την άχαρη πολιτική και ηθική κρίση αξιών που ζούµε, στερούµεθα «τον άρτον» ας µη στερηθούµε και «τα θεάµατα», την ύψιστην ανάσα της ψυχής µας!

338 days ago Short URL Σχόλια

Κοταμανίδου Εύα

23

Φεβ

Απόκριες στη Νάουσα: Ξεφάντωμα στις πλαγιές του Βερμίου

  • Με το έθιμο «Γενίτσαροι» και «Μπούλες» η Νάουσα πρωταγωνιστεί στον τουριστικό χάρτη και τη φετινή Αποκριά.

Γιανίτσαροι (γαμπροί) και Μπούλες (νύφες) και ένοπλοι χορευτές με πάλες (σπαθιά) και προσώπους (γύψινες μάσκες) ξεχύνονται στους δρόμους της Νάουσας και ξεσηκώνουν ντόπιους κι επισκέπτες. Εχει τον τρόπο της αυτή η πόλη να σε κερδίζει πάντα, όλες τις εποχές του χρόνου, ωστόσο τον χειμώνα μοιάζει να φορά το καλύτερο πρόσωπό της! ‘Η πιο σωστά… προσωπείο της!

Η πομπή του μπουλουκιού των μασκαρεμένων ξεκινά την πρώτη Κυριακή της Αποκριάς, ενώ το γλέντι κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή.

Η πομπή του μπουλουκιού των μασκαρεμένων ξεκινά την πρώτη Κυριακή της Αποκριάς, ενώ το γλέντι κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή.

Οι ολόλευκες ακρώρειες του Βέρμιου, τα δύο χιονοδρομικά κέντρα, η πλούσια ορεινή φύση και η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της πόλης σε συνδυασμό με το φημισμένο Καρναβάλι κάνουν την επίσκεψη στην όμορφη μακεδονική πολιτεία μαγευτική.

Ο πρόσωπος (μάσκα) είναι η κυρίαρχη μορφή στο ναουσιώτικο Καρναβάλι.

Ο πρόσωπος (μάσκα) είναι η κυρίαρχη μορφή στο ναουσιώτικο Καρναβάλι.

Οι πρωταγωνιστές του περίφημου ναουσιώτικου Καρναβαλιού ζωντανεύουν την παράδοση, αναβιώνοντας ένα έθιμο που έρχεται από τα χρόνια της τουρκοκρατίας, όταν στην πόλη κατέβαιναν -με πρόφαση τις Απόκριες- μεταμφιεσμένοι οι ανυπότακτοι Κλέφτες που ζούσαν στα βουνά.

Καθώς ανακατεύονταν με τον κόσμο συγκέντρωναν χρήματα για τον ένοπλο αγώνα, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη του Τούρκου μουντίρη. Είναι προφανές ότι το Καρναβάλι της Νάουσας έχει τις ρίζες του στη διονυσιακή λατρεία. Ωστόσο στοιχεία για την ιστορία του υπάρχουν από τα μέσα της τουρκοκρατίας και σχετίζονται με το παιδομάζωμα του 1705.

Μέχρι τότε η Νάουσα έχαιρε μιας ιδιότυπης ασυλίας με αποτέλεσμα να μην έχει γνωρίσει ποτέ έως τότε τη βασανιστική αυτή κοινωνική «αφαίμαξη» των υπόδουλων περιοχών. Τη χρονιά εκείνη όμως, αυτό το πρώτο παιδομάζωμα που επιχειρήθηκε να γίνει, κατέληξε σε σφαγή των απεσταλμένων της Πύλης και έγινε η αφορμή να ανέβουν πολλοί Ναουσαίοι στα λημέρια των Κλεφτών, ψηλά στο Βέρμιο.

Στις μέρες μας η αναβίωση του εθίμου ξεχωρίζει για την πιστότητα στο τελετουργικό του. Εντύπωση προκαλούν οι χαρακτηριστικές στολές του «Γιανίτσαρου» και της «Μπούλας», ο πρόσωπος (μάσκα), καθώς επίσης και όλη η διαδικασία της πομπής του μπουλουκιού που έχει ιδιαίτερη σημασία.

Η πομπή των Γιανίτσαρων ξεκινά την πρώτη Κυριακή της Αποκριάς και το γλέντι κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή και την Καθαρά Δευτέρα στην Πλατεία Καρατάσου με υπαίθριο φαγοπότι, ζουρνάδες και τύμπανα.

Παράλληλα οι γιορταστικές εκδηλώσεις που πλαισιώνουν το δρώμενο ξεκινούν από την Τσικνοπέμπτη και πραγματοποιούνται με την ηθική και υλική υποστήριξη του δήμου.

  • Τα χιονοδρομικά του Βερμίου

Στο κατάφυτο από οξιές όρος Βέρμιο που ορθώνει το παράστημά του πάνω από τη Νάουσα βρίσκονται τα χιονοδρομικά κέντρα Σέλι και 3-5 Πηγάδια. Προσεγγίζονται από ασφάλτινους δρόμους και απέχουν 17 και 18 χιλιόμετρα αντίστοιχα από την πόλη. Στα 3-5 Πηγάδια λειτουργούν 5 πίστες όλων των βαθμών δυσκολίας (Τηλ. 23320 44981-5, www.3-5pigadia.gr ) και στο διάσημο Σέλι 19 πίστες (Τηλ. 23310 49226 www.seli-ski.gr ).

  • Βόλτα στους δρόμους της πόλης και… του κρασιού

Η Νάουσα προσεγγίζεται εύκολα πλέον από όλες τις μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας χάρη στην Εγνατία οδό. Το σύγχρονο με το παραδοσιακό στοιχείο μπλέκονται στον πολεοδομικό ιστό της, σχηματίζοντας την ενδιαφέρουσα αστική φυσιογνωμία της σημερινής πόλης. Στις συνοικίες Αλώνια και Μεταμόρφωση διασώζονται μερικά από τα περίφημα μακεδονίτικα σπίτια, όπως αυτά του Μουγγρή και του Ματθαίου, αλλά και το χαρακτηριστικό Ρολόι, κτίσμα του 1896, απέναντι από το Δημαρχείο.

Το σημείο από όπου περνούν όλοι ανεξαιρέτως είναι το φυσικό πάρκο του Αγίου Νικολάου που απέχει μόλις 4 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Η κατάφυτη αυτή τοποθεσία στους πρόποδες του Βέρμιου με τα άφθονα πηγαία νερά και το ομώνυμο ξωκλήσι, τον χειμώνα καλύπτεται συνήθως από χιόνι. Εκεί λειτουργούν δημοτικό ξενοδοχείο, καφετέριες και εστιατόρια. Αν ακολουθήσετε τα διαμορφωμένα μονοπάτια και τις μικρές ξύλινες γέφυρες θα ανακαλύψετε πολλά μοναχικά σημεία.

Το παλαιότερο όνομά της Νάουσας ήταν Νιάουστα και πιθανόν να προήλθε από τη Νέα Αυγούστα, ονομασία που έδωσαν στην περιοχή οι Ρωμαίοι.

Αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της είναι τα παλιά υφαντουργεία που ξεκίνησαν να εκμεταλλεύονται την «ευλογία» των τρεχούμενων νερών της από τα μέσα του 19ου αιώνα και γρήγορα αυξήθηκαν εντυπωσιακά. Εκατοντάδες άνθρωποι απασχολήθηκαν στις βιοτεχνίες σε μια ανάπτυξη που συνεχίστηκε μέχρι το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χαρίζοντας στη Νάουσα τον χαρακτηρισμό «μικρό Μάντσεστερ των Βαλκανίων».

Η άλλη μεγάλη παράδοση της Νάουσας είναι η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοποιία, η τέχνη των οποίων χάνεται στα βάθη των αιώνων. Γνωστό είναι το κρασί Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητος (ΟΠΑΠ) «Νάουσα» από ξινόμαυρο σταφύλι. Ακολουθώντας τους «Δρόμους του Κρασιού» ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί τους αμπελώνες και τις εγκαταστάσεις των οινοποιείων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Μουσείο Οίνου – Αμπέλου που στεγάζεται σε κτίριο της οικογένειας Μπουτάρη και παρουσιάζει όλη την ιστορία της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοπαραγωγής στην περιοχή, από τον 17o αιώνα έως τις μέρες μας.

Κατά την περιήγησή σας στην πόλη αξίζει να ανηφορίσετε έως το πάρκο των Εθνομαρτύρων και τους μικρούς καταρράκτες του ποταμού Αράπιτσα -τοποθεσία Στούμπανοι- όπου οι γυναίκες της πόλης ρίχτηκαν στον γκρεμό όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη τους. Ενδιαφέρον έχει επίσης η επίσκεψη στο αξιόλογο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο του Δημοτικού Πολιτιστικού Οργανισμού Νάουσας, αλλά και το Λαογραφικό Μουσείο Βλάχων, στην οδό Σοφρωνίου 23, που ιδρύθηκε το 1980 από τον σύλλογο Βλάχων Νάουσας. Πληροφορίες για τα μουσεία στην ιστοσελίδα www.naoussa.gr .

  • Αρχαιολογικοί χώροι

Από τη Νάουσα αξίζει να κατευθυνθείτε προς το χωριό Κoπανός από όπου μπορείτε να επισκεφτείτε τους εντυπωσιακούς μακεδονικούς τάφους των Λευκαδιτών. Στα μνημεία σώζονται τα αετώματα με τα ανάγλυφα, καθώς και συγκλονιστικά τμήματα τοιχογραφιών με σπουδαίες ζωγραφικές παραστάσεις που διατηρούν τα έντονα χρώματά τους. Σε απόσταση 2 χλμ. από τη Νάουσα βρίσκεται το Νυμφαίο Μίεζας, ο αρχαιολογικός χώρος της Σχολής Αριστοτέλους, όπου δίδαξε ο μεγάλος φιλόσοφος. Εκεί ανεγέρθηκε πρόσφατα ο πολυχώρος Κέντρο Πολιτισμού Σχολής Αριστοτέλους του Δήμου Νάουσας (www.sxoliaristotelous.gr).

  • Επισκέψιμα οινοποιεία

Μπορείτε να επισκεφτείτε τα οινοποιεία «Μπουτάρη» στο Στενήμαχο, τηλ. 23320-59700, «Κτήμα Κυρ Γιάννη» τηλ. 23320-51.100, «Κτήμα Διαμαντάκου» στη θέση Μαντέμι τηλ. 23320 – 28623, «Φουντή» τηλ.23320- 48255, «Χρυσοχόου» τηλ. 23320-45080, «Βιολογικό κτήμα Μαρκοβίτη» τηλ. 23320-27262, «Καστανιώτη» τηλ. 23320-22516, «Μελιτζάνη» τηλ. 23320- 22742, «Vaeni» τηλ. 23320- 44274, 44597, «Καρυδά» τηλ.23320- 28638, «Δαλαμάρα» τηλ. 23320-28321, 26054, «Τσάνταλη» τηλ. 23320-26.054, «Κτήμα Κελεσίδη» τηλ. 23320-51.066, «Καρανάτσιου» τηλ. 23320-52.223.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Στο Πάρκο Αγ. Νικολάου
Για μια ιδιαίτερη διαμονή επιλέξτε το ξενοδοχείο «Βέρμιο» (τηλ. 23320-29311-4. www.hotelvermio.gr) μέσα στο Πάρκο του Αγίου Νικολάου. Στην είσοδο του Πάρκου βρίσκεται το «Αμπελώνας Βαλταδώρου» (τηλ. 23320-52300 www.hotel-ampelonas.gr ) και λίγο χαμηλότερα προς τη Νάουσα ο ξενώνας «Νικόλας» (τηλ. 23320-52300 www.xenonasnikolas.gr).

Στη Νάουσα
Υπάρχει το «Χαγιάτι», στην οδό Αριστοτέλους (τηλ. 23320-52120), το «Dellagio» (τηλ. 23320-24242- www.dellagio.gr ) κοντά στο πάρκο, το «Παλαιά Πόλη» (τηλ. 23320-52520 www.paleapoli.gr ), το «Φιλίστωρ» (τηλ. 6944 593 842, 6947 685 248, www.filistor.gr)  στην Πλατεία Αλωνίων.

ΦΑΓΗΤΟ
Αξίζει να προτιμήσετε το εστιατόριο του ξενοδοχείου «Βέρμιο» τόσο για τη θέση του όσο και για την προσεγμένη κουζίνα του. Το βραδάκι επιλέξτε κάποια από τις παραδοσιακές ταβέρνες μέσα στην πόλη: Το εστιατόριο «Οινομαγειρέματα» (τηλ 23320-23576) στην οδό Βενιζέλου, αγαπημένο των ντόπιων και από τα παλαιότερα της Νάουσας, το «Σπονδή» (τηλ. 23320-22233) στην Πλατεία Καρατάσου με παραδοσιακή μακεδονίτικη κουζίνα και μεγάλη κάβα κρασιών και οι ταβέρνες «Αράπιτσα» (Δημοκρατίας 3, τηλ. 23320-29686) και «Ρακοκάζανο» (συνοικία Στράντζα, τηλ. 23320 -48362).

Κείμενο: Ζερμαίν Αλεξάκη, ΕΘΝΟΣ, 22/2/2011
Φωτογραφίες: Views of Greece-Δήμος Νάουσας

338 days ago Short URL 1 σχόλιο

Απόκριες

/

23

Φεβ

H «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» μετά μουσικής στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ιδρύματος Ωνάση

Την γοητευτική όπερα του Γκλουκ «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» παρουσιάζει η Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής υπό τον Γιώργο Πέτρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση στις 4, 5 και 6 Μαρτίου. Βασισμένη στην εκδοχή του μύθου από τον Ρακίνα, η όπερα παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία του νεαρού Πάρι Μέξη – γνωστού από προηγούμενες συνεργασίες του με την Καμεράτα – ο οποίος επιχειρεί μία φρέσκια προσέγγιση του έργου.

Ο στόλος των Ελλήνων, έτοιμος ν΄αναχωρήσει για την Τροία, παραμένει ακινητοποιημένος στην Αυλίδα καθώς η οργισμένη θεά Αρτεμις, προκειμένου να στείλει ευνοϊκό άνεμο, απαιτεί από τον βασιλιά Αγαμέμνονα να θυσιάσει την κόρη του. Η Ιφιγένεια αποδέχεται την τραγική μοίρα της. Εν προκειμένω, η τραγωδία του Ευρυπίδη αποκτά νέα διάσταση μέσα από την οπτική του Ρακίνα και, βεβαίως, τη μουσική του Γκλουκ. Η όπερα πρωτοπαρουσιάστηκε στο Παρίσι όπου ο συνθέτης είχε εγκατασταθεί από το 1774, ως προστατευόμενος της Μαρίας Αντουανέτας. Η μεγάλη επιτυχία της Ιφιγένειας στη γαλλική πρωτεύουσα σηματοδότησε μία νέα εποχή για το λυρικό θέατρο καθώς το έργο, δραματουργικά και μουσικά μπροστά από την εποχή του, πλησίασε την αισθητική και τα ιδεώδη του ρομαντισμού.

Σε ο,τι αφορά την παράσταση της Στέγης, ο τόπος και ο χρόνος που διαδραματίζεται η όπερα μεταφέρεται στην αίθουσα αναμονής ενός σύγχρονου αεροδρομίου, όπου η καθυστέρηση της αναχώρησης του στρατού των Ελλήνων για την Τροία φαίνεται… να μην έχει τέλος! Ο εκνευρισμός μεταλάσσεται σε τυφλή μανία, η εξουσία του στρατού κλονίζεται και μέσα από τη δίψα για αίμα προκύπτει η πλέον παράλογη και απάνθρωπη λύση. Εργο κατεξοχήν αντιπολεμικό, η «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» διερευνά τα όρια της ελευθερίας του ατόμου, που βάλλεται από πολιτικά, κοινωνικά ή θρησκευτικά «πρέπει». Τον ρόλο της Ιφιγένειας ερμηνεύει η σοπράνο, Αννα Κασιάν, του Αχιλλέα ο Αβι Κλέμπεργκ και του Αγαμέμνονα ο Γιοχάνες Βάισερ. Η «δική μας» Ειρήνη Καράγιαννη είναι η Κλυταιμνήστα της παραγωγής.

339 days ago Short URL Σχόλια

Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών

23

Φεβ

Κόντρα Αμφι-θεάτρου και ΥΠΠΟ

Η Ευδοκία Ρουμελιώτη, ο Νικόλας Παπαγιάννης και ο Μιχάλης Μητρούσης σε στιγμιότυπο από τη «Διαβολογυναίκα»

Ηθοποιοί, σκηνοθέτες, θεατρολόγοι, άνθρωποι της πολιτικής και της κοινωνίας συνεχίζουν να στηρίζουν τον Σπύρο Ευαγγελάτο, υποστηρίζοντας ότι το Αμφι-Θέατρο δεν πρέπει να αναστείλει τη λειτουργία του, όπως ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ο ιδρυτής του. Ο ίδιος σκηνοθέτης έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι αδύνατον να συνεχίσει αν δεν στηριχθεί από το κράτος. «Από τους πρώτους μήνες της ανάληψης των καθηκόντων του ζήτησα να τον συναντήσω», λέει σήμερα ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο οποίος αν δεν συναντήθηκε ποτέ με τον Παύλο Γερουλάνο, του μετέφερε τη σκέψη της μεταστέγασης του Αμφι-Θεάτρου σε κάποιον άλλο κτίριο, από τα ακίνητα του ΥΠΠΟ.

Λίγες μέρες, δε, πριν από τη δημοσιοποίηση της επιστολής του για την αναστολή της λειτουργίας του θέατρου, ενημέρωσε τον υπουργό Ποιτισμού, αναμένοντας μια αντίδραση από μέρους του. Ωστόσο έχει περάσει μία εβδομάδα και δεν υπήρξε απόκριση _ούτε από τον ίδιο ούτε από την γενική γραμματέα, Λίνα Μενδώνη. «Εστιάζω την πικρία μου στο γεγονός ότι δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον ο κύριος Γερουλάνο σε έναν πολίτη που είναι υπεύθυνος για έναν πολιτιστικό φορέα.. Είναι ένας παράξενος σνομπισμός», επισημαίνει.

Κύκλοι πάντως του ΥΠΠΟ αναφέρουν ότι η στάση του υπουργού δεν αναμένεται να αλλάξει ενώ τόνιζαν ότι ο κ. Γερουλάνος δεν θέλει να προχωρήσει σε εξαιρέσεις, μια που η στάση του απέναντι στο θέμα έχει ξεκαθαρίσει. Τέλος, να προστεθεί, ότι οι παταστάσεις της «Διαβολογυναίκας» του Καρλ Σένχερ συνεχίζονται κανονικά ως τις 17 Απριλίου 2011, στο Αμφι-Θέατρο, στην Πλάκα _Ανδριανού 111. «Μετά», συμπληρώνει ο Σπύρος Ευαγγελάτος, «θα ξεκινήσουμε τη μεταφορά πραγμάτων και τη μετακόμιση….».

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

339 days ago Short URL 1 σχόλιο

Αμφι-Θέατρο

23

Φεβ

Δεύτερο “όχι” στον Μίκη μας

Το δεύτερο ηχηρό «όχι» στον Μίκη Θεοδωράκη για την Επίδαυρο. Ο διεθνούς φήμης Ελληνας συνθέτης φέτος συμπληρώνει πενήντα χρόνια μουσικής στο αρχαίο θέατρο, κάτι που σπουδαίοι δημιουργοί ήθελαν να γιορτάσουν με την τιμή που του αρμόζει. Φαίνεται, όμως, ότι κάθε προσπάθεια έπεσε στο κενό.
Εκτός του «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, που είχε προτείνει το «Αμφιθέατρο», σήμερα η

«Espresso» αποκαλύπτει τη δεύτερη «επετειακή» πρόταση που κατέληξε στο καλάθι των αχρήστων. Και συγκεκριμένα, στο καλάθι του προέδρου του Ελληνικού Φεστιβάλ Α.Ε. Γιώργου Λούκου.

Πρόκειται για τους «Ιππής» του Αριστοφάνη, παράσταση που θα έντυνε μουσικά ο Μίκης Θεοδωράκης και θα πλαισιωνόταν από ένα επιτελείο καλών ηθοποιών, όπως ο Βασίλης Τσιβιλίκας, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Γιώργος Παρτσαλάκης, ο Τάκης Χρυσικάκος κ.ά.

Για την πρώτη παράσταση, τον «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κιμούλη, ο Γιώργος Λούκος ισχυρίστηκε με δήλωσή του στην «Espresso» ότι δεν υπήρχε στην αρχική πρόταση το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη. Τώρα όμως τι έχει να πει άραγε; Είναι συμπτωματικό;

Ο Γιώργος Κιμούλης τότε είχε δηλώσει: «Δικαίωμα του κ. Λούκου. Από εκεί και πέρα, ο καθένας ανάλογα με τις επιλογές που κάνει κρίνεται». Ο Θύμιος Καρακατσάνης σήμερα χωρίς ενδοιασμό σχολιάζει: «Ο κ. Λούκος τα άλλαξε όλα. Και να τα άλλαζε προς το καλύτερο, θα τον χειροκροτούσα!»

Οπως και να ’χει, με τις δύο αυτές παραστάσεις ο συνθέτης που τιμά τη χώρα μας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης θα γιόρταζε μισό αιώνα στα «Επιδαύρια». Ηταν το 1961 που έγραψε την πρώτη του μουσική για παράσταση αρχαίου δράματος. Συγκεκριμένα, στις «Φοίνισσες» του Ευριπίδη, που είχαν ανέβει τότε σε διδασκαλία Αλέξη Μινωτή.

Ο Μίκης Θεοδωράκης μπορεί να πικράθηκε, αλλά  δεν προέβη σε δηλώσεις. Ισως μια αιχμή να άφησε στην τελευταία ανακοίνωσή του στη Σπίθα Αθήνας: «Ως καλλιτέχνης θεωρώ τον εαυτό μου από τους λίγους που αποφάσισαν να γράψουν έργα για όλο τον λαό και όχι για μια μειοψηφία μορφωμένων που δήθεν μόνο αυτοί καταλαβαίνουν έργα δύσκολα όπως είναι οι συμφωνίες, τα ορατόρια και οι όπερες. Πρέπει να ξέρετε ότι ο κίνδυνος να γίνω κατανοητός από όλους τους Ελληνες ήταν πολύ μεγάλος, γιατί κινδύνευε η τέχνη μου να διαλυθεί μέσα στο πλήθος. Να γίνω, αντί για λαϊκός, λαϊκιστής. Εύκολος, φτηνός. Εγώ όμως το διακινδύνευσα και είναι σαν να ήθελα να βάψω με το χρώμα της μουσικής μου όχι την πρόσοψη ενός σπιτιού ούτε μια γούρνα νερό, αλλά όλο το Αιγαίο!..»

Η ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ

«Είναι σαν τις ανέραστες γκόμενες που δεν ξέρουν τι τους γίνεται!..» Σκληρός, επικριτικός, όπως πάντα, ο Θύμιος Καρακατσάνης δεν διστάζει να σχολιάσει τα κακώς κείμενα στο Ελληνικό Φεστιβάλ και να ρίξει απευθείας βολές στο πρόσωπο του προέδρου του, Γιώργου Λούκου.

Κατεξοχήν αριστοφανικός ηθοποιός, παραμένει έξι χρόνια έξω από το Φεστιβάλ Επιδαύρου, που το λάμπρυνε χρόνια με τις ερμηνευτικές του επιδόσεις, τις οποίες χειροκρότησαν δεκάδες χιλιάδες θεατές. Πάντα φέρνει κόσμο ο Θύμιος στα ταμεία του αρχαίου θεάτρου.

«Εχω περάσει όλη τη ζωή μου στην Επίδαυρο. Την αισθάνομαι σαν το σπίτι μου και τα τελευταία έξι χρόνια με αγνοούν. Αλλά δεν είναι ότι αγνοούν μόνον εμένα. Αν ήταν μόνο για μένα, θα έλεγα: Δεν τους αρέσω. Το θέμα είναι ότι αγνοούν τους πάντες. Και δεν μπορώ να καταλάβω ότι χρωστάνε λεφτά στον Ευαγγελάτο και δεν του τα δίνουν και αναγκάστηκε να αναστείλει τη λειτουργία του “Αμφιθεάτρου”, που ήταν διαμάντι για τον τόπο μας».

Το «όχι» που εισέπραξε για την παρουσίαση της αττικής κωμωδίας «Ιππής» στα «Επιδαύρια 2011» ήταν αρκετό για να ανοίξει τον ασκό του Θύμιου Καρακατσάνη: «Και ανεβάζουν κάτι πράγματα που είναι να τρελαίνεσαι. Να τραβάς τις τρίχες σου… Δεν καταλαβαίνουν από αυτά. Να ‘ναι καλά οι άνθρωποι και να σηκωθούνε να φύγουνε, να δούμε κι εμείς μιαν άσπρη μέρα, γιατί κι εμάς τελειώνουν οι μέρες μας. Κάθε φορά που δεν μας χρησιμοποιούν είναι λίγο λιγότερο».

Ο Θύμιος Καρακατσάνης το καλοκαίρι θα γυρίσει απ’ άκρου εις άκρον την Ελλάδα με τη «Λυσιστράτη». Ομως αγκάθι στην ψυχή του είναι το αρχαίο θέατρο: «Οπου κι αν βρίσκεσαι, η Επίδαυρος δεν υπάρχει. Το θεωρούμε ύψιστη τιμή εμείς οι ηθοποιοί. Τώρα είναι του κράτους πάνω απ’ όλα, που παραχωρεί το θέατρο. Εμείς παίρναμε μια μικρή επιχορήγηση και με τα εισιτήρια που κόβαμε συντηρούσαμε το φεστιβάλ ενός χρόνου, γιατί δεν παίρναμε ποσοστά από τις εισπράξεις».

Αιχμές, όμως, άφησε και για το υπουργείο Πολιτισμού: «Ποτέ δεν είχαμε υπουργείο Πολιτισμού. Ισως κάποιες αναλαμπές επί Ανδριανόπουλου και Μελίνας. Και φοβάμαι πως δεν θα έχουμε. Γιατί τα πράγματα πάνε εκεί που δεν υπάρχει πολιτισμός. Στον πολιτισμό υπάρχει αξιοπρέπεια. Αν λείψει αυτό, όσες καλές προθέσεις και να υπάρχουν σκοντάφτουν εκεί. Είναι σαν ένα κτίριο που έχει χτισμένες τις πόρτες. Ετσι όπως τις χτίζουν οι φοιτητές στο πανεπιστήμιο…»

ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ, Espresso, 23/02/2011

339 days ago Short URL Σχόλια

Αμφι-Θέατρο

Blog στο WordPress.com.
Theme: Esquire by Matthew Buchanan.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.