Πώς μπορεί να φαντάζεται κανείς την Αθήνα του μέλλοντος; Μάλλον όχι και πολύ διαφορετική από τη… σημερινή, μιας και το υλικό για να χτιστεί αυτό το μέλλον μπορεί να το παρατηρήσει και σήμερα γύρω του -το μόνο που έχει να κάνει είναι να επεκτείνει αυτό το σήμερα προς το… γκροτέσκο ή το τραγικό: σε μια τέτοια πόλη, οι άνθρωποι μάλλον θα ζουν στον κυβερνοχώρο τους και θα αποστειρώνονται διαρκώς. Το κάπνισμα θα είναι χειρότερο και από φόνο. Και στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη θα είναι μάλλον φυσιολογικό να συναντά κανείς έναν Αφρικανό και έναν Κινέζο εύζωνο να τσακώνονται για το ποιος είναι πιο Έλληνας. Σε αυτό το μέλλον, οι άνθρωποι βρίσκονται διαρκώς σε μεταβατική κατάσταση. Άλλοι φοβούνται τη μοναξιά ή τον γάμο, άλλοι λατρεύουν τις καταχρήσεις, άλλοι… μεταλλάσσονται και άλλοι ζητούν τα ρέστα απ’ τον Θεό.
Μια Αθήνα του μέλλοντος είναι λοιπόν η Tromopolis που χτίζουν οι Βαγγέλης Νάσης και Νίκος Ιωαννίδης, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιάννη Κακλέα, στο θέατρο Χυτήριο. Μια δυστοπική αλλά ταυτόχρονα κωμική πόλη, που ανοίγει τις πύλες της απόψε, χρησιμοποιώντας μια σειρά από χιουμοριστικά επεισόδια, που «πατούν» στο σήμερα για να σχολιάσουν το αύριο, και αντίστροφα.
Κάτοικοι αυτής της θεατρικής Tromopolis οι ηθοποιοί Γιώργος Χρυσοστόμου, Θωμαΐς Ανδρούτσου, Μένη Κωνσταντινίδου, Άννα Αθανασιάδη, Γρηγόρης Ποιμενίδης, καθώς και οι δύο συγγραφείς. Τα σκηνικά επιμελήθηκε η Μαίρη Τσαγκάρη, τα κοστούμια η Μαρία Καραπούλιου και τη μουσική οι Γ. Χρυσοστόμου και Μίλτος Μαγκώνης.
