- ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΧΟΡΟΥ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ SINEQUANON
- Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Η τηλεφωνική μας συνομιλία με τον Δημήτρη Σωτηρίου της ομάδας sinequanon έγινε εν μέσω πανικού. Ελάχιστες μέρες είχαν απομείνει για την αυριανή πρεμιέρα (24 Νοεμβρίου) της νέας του χορογραφικής παράστασης, με τίτλο «Το lose Lautrec», μια παραγγελία του ΚΘΒΕ στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Τελλόγλειο, όπου ως γνωστόν φιλοξενείται μια μεγάλη έκθεση με έργα του ζωγράφου.
Εννέα χορευτές, δεκατρείς ηθοποιοί του ΚΘΒΕ και δύο μουσικοί ζωνταντεύουν την Μπελ Επόκ
Οι φωνές των τεχνικών, που έστηναν στον πυρετό των προετοιμασιών φώτα και σκηνικά, αλλά και από την πορεία του «Πολυτεχνείου», που περνούσε εκείνη τη στιγμή έξω από το Βασιλικό Θέατρο, μάς ανάγκασαν πολλές φορές να διακόψουμε. Επιπλέον, «ορισμένοι από τους συνδικαλιστές ηθοποιούς του ΚΘΒΕ έχουν ενημερώσει πως θα αργήσουν να έρθουν στην πρόβα σήμερα. Προσπαθούμε πάντα να μην υπάρχει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ χορευτών και ηθοποιών, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο», λέει ο Δημήτρης Σωτηρίου.
Η δύσκολη μέρα ήρθε να προστεθεί σε μια -έτσι κι αλλιώς- δύσκολη συγκυρία για όλους μας. «Το καλό είναι ότι μέσα σε όλη αυτή την κρίση και τη δυσκολία οι άνθρωποι ξανακοιτιούνται στα μάτια. Ξαναθυμούνται την ανθρώπινη αλληλεγγύη. Το μόνο που τελικά μας μένει», εκτιμά ο χορογράφος.
Γι’ αυτό, άλλωστε, όταν τους ζητήθηκε ένα έργο εμπνευσμένο από τον Τουλούζ Λοτρέκ, προέκυψε το ομόηχο με το όνομα του ζωγράφου «Το lose Lautrec», που σημαίνει, όμως, «να χάνεις τον Λοτρέκ». Τι ακριβώς θέλει να πει; «Να χαθείς για να ξαναδείς τα πράγματα από την αρχή με φρέσκια ματιά», λέει ο Δημήτρης Σωτηρίου, «αλλά, παράλληλα, δηλώνει και το χάσιμο που ο ίδιος ο Λοτρέκ ζούσε μέσα στα καμπαρέ και τα ψεύδη».
Η παράσταση -που συνέλαβαν και σκηνοθετούν οι sinequanon αξιοποιώντας εννέα χορευτές και δεκατρείς ηθοποιούς από το δυναμικό του ΚΘΒΕ, αλλά και δύο μουσικούς που παίζουν ζωντανά επί σκηνής -επιχειρεί να ζωντανέψει κάτι από την ατμόσφαιρα των καμπαρέ του Παρισιού, τον καιρό της «Μπελ Επόκ». Εμπνέεται, όμως, εξίσου και από την προσωπικότητα του Ανρί ντε Τουλούζ-Λοτρέκ (1864- 1901), του ξεπεσμένου αριστοκράτη που έζησε μια τρυφηλή ζωή στα καμπαρέ αναζητώντας εφήμερες απολαύσεις. Η ιδιάζουσα σωματική του διάπλαση -ήταν υπερβολικά κοντός- δεν του επέτρεπε να ακολουθήσει μια συμβατική κοινωνική ζωή, αλλά δεν τον εμπόδισε καθόλου από να γίνει ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του μετα-ιμπρεσιονισμού και πρωτοπόρος στην τέχνη της αφίσας.
«Βασικός πυρήνας της παράστασης είναι το ντουέτο, ενώ η κίνηση χαρακτηρίζεται από ρευστότητα», τονίζει ο Σωτηρίου. «Ζωντανεύουμε ένα καμπαρέ που ενώνει ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων, από μποέμ και περιθωριακούς τύπους μέχρι ευυπόληπτους πολίτες. Εκεί που πέφτουν οι μάσκες και τα σώματα αφήνονται ελεύθερα να επικοινωνήσουν χωρίς το βάρος της ηθικής», τονίζει.
Οσο για τον τρόπο δουλειάς της ομάδας; Οπως κάθε φορά, έτσι και τώρα τον περιγράφει κατάλληλα η λέξη «ζύμωση». Διαχρονικά δουλεύουν πάνω στην τεχνική ριλίζ, τη ρήξη της φόρμας, τη ρευστότητα της κίνησης. «Να φαίνεται η κίνηση σαν ένα φυσικό φαινόμενο», λέει ο Δημήτρης Σωτηρίου. «Τόσο απλή ώστε να δίνεται η αίσθηση πως δεν χρειάζεται να είσαι χορευτής για να την πετύχεις. Είναι μια επιπλέον δυσκολία αυτή, να ξεπεράσεις την τεχνική».
Η ομάδα sinequanon, γνωστή μας από το 1992, είναι άστεγη από το 2009, όταν κατεδαφίστηκε ο «Κρατήρας». Και τώρα;
«Περιπλανιόμαστε. Μας έχουν παραχωρήσει ένα όμορφο σχολειό σε ένα χωριό της Δράμας, το καλοκαίρι κάναμε εκεί τις πρόβες μας για τη δουλειά που παρουσιάσαμε στο Φεστιβάλ Φιλίππων και σκεφτόμαστε να κάνουμε την περίφημη αποκέντρωση».
info: «Το lose Lautrec», Βασιλικό Θέατρο (τηλ. 2310-288000) 24-28 Νοεμβρίου και 1-5 Δεκεμβρίου, στις 9 μ.μ.
