28

Σεπ

Ο Βυσσινόκηπος

  • Θέατρο Badminton
  • Από  01/10/2010 έως  03/10/2010

Ο «Βυσσινόκηπος», το τελευταίο έργο του Τσέχωφ, γράφτηκε το 1903 και ο Τσέχωφ τo «ήθελε» κωμωδία, αλλά ο Στανισλάφσκι το σκηνοθέτησε σαν δράμα στο θέατρο Τέχνης της Μόσχας και έκανε πρεμιέρα το 1904 τη χρονιά που πέθανε ο Τσέχωφ.

Και όντως τα πρόσωπα του έργου είναι κωμικά, ή μάλλον θα ήταν αν δεν ήταν ταυτόχρονα και τόσο «τραγικά» μέσα από τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις τους. Το στοιχείο της φάρσας και οι κωμικοί χαρακτήρες έρχονται σε αντιπαράθεση με τη δραματική αίσθηση της απώλειας και του ανικανοποίητου.

Ένα σπίτι στην εξοχή με τον ωραιότερο βυσσινόκηπο της περιοχής βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της κατάρρευσης. Οι σχεδόν αδιάφοροι μικροαστοί ιδιοκτήτες του δεν κάνουν τίποτα για να το σώσουν από την πώληση. Χάνουν το αγαπημένο τους πατρικό σπίτι και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να το κοιτούν και να αναπολούν… Να αναβιώνουν τις παιδικές τους αναμνήσεις, να νοσταλγούν τις παλιές ευχάριστες στιγμές, να χορεύουν, να γελούν, να φλερτάρουν… Τίποτα δεν τους κάνει να μετανιώνουν για την απόφασή τους, ακόμα και όταν ακούν τα τσεκούρια να χτυπούν δυνατά και να κόβουν τις αγαπημένες τους βυσσινιές.

Ο Αντόν Τσέχοφ μέσα από το έργο του απεικονίζει τη διαρκή φθορά της καθημερινής ζωής στη Ρωσία του 20ου αιώνα δίνοντας όμως μια νότα ελπίδας για το μέλλον και κάνοντας μια ακριβή πρόβλεψη της ίδιας της επανάστασης που ακολούθησε.

Oι διάλογοι  προβάλλονται στα ελληνικά με υπέρτιτλους

Συντελεστές:

  • Σκηνοθεσία: Adolf Shapiro
  • Σκηνογραφία: David Borovsky
  • Σχεδιασμός φωτισμού: Gleb Filshtinsky
  • Βοηθός ενδυματολόγου: Elena Afanasieva
  • Σύνθεση: Igor Vdovin
  • Βοηθοί σκηνοθέτη : Tatiana Mezhina, Olga Roslyakova
  • Διανομή: Renata Litvinova, Anastasia Skorik,Yanina Kolesnichenko, Ekaterina Solomatina, Sergey Dreiden, Andrey Smolyakov, Dmitry Kulichkov, Vladimir Krasnov, Evdokiya Germanova, Mariya Zorina, Sergey Ugryumov, Julia Galkina, Yulia Kovalyova, Dmitry Brodetsky, Vladimir Timofeev, Boris Korostelev, Evgeny Savinkov, Nikolay Chindyaykin.
  • Στην παράσταση συμμετέχουν και 6 μουσικοί.

Θέατρο Badminton
Ολυμπιακά Ακίνητα Γουδή, 15773 Αθήνα   Τηλ: +30-211-1086024

487 days ago Short URL Σχόλια

Badminton Theater/Βυσσινόκηπος

28

Σεπ

«Επικίνδυνες σχέσεις»

  • Θέατρο Άλμα
  • Από  01/10/2010 έως  24/04/2011

Η σατανική Μαρτέιγ ζει βάζοντας στοιχήματα πάνω στην κρυφή ερωτική ζωή των άλλων και κυριαρχεί με αυτό τον  τρόπο κοινωνικά. Κάποια μέρα, η Μαρτέιγ  αναθέτει στον πρώην εραστή της, τον  ακόλαστο Βαλμόν, να αποπλανήσει τη νεαρή κοπέλα που πρόκειται να παντρευτεί. Εκείνος τα καταφέρνει θαυμάσια, κερδίζοντας έτσι το στοίχημα. Η απρόσμενη άφιξη της ωραιότατης Τουρβίλ θεωρείται ως πρόκληση για  τη Μαρτέιγ που αναθέτει στον Βαλμόν να την κατακτήσει, προσφέροντάς του  ως τίμημα μια βραδιά μαζί της. Έτσι, ο Βαλμόν επιδίδεται σε ένα ρεσιτάλ  υποκρισίας, χρησιμοποιώντας ως όπλο τη γοητεία του και την τέχνη του στον έρωτα, και παρουσιάζεται  στην Τουρβίλ σαν ένας ανιδιοτελής  ερωτευμένος. Τελικά πετυχαίνει το σκοπό  του, αλλά ερωτεύεται και ο ίδιος  το θήραμά του, με αποτέλεσμα να καταστρέψει  όχι μόνο την Τουρβίλ, αλλά και  τον εαυτό του.

Συντελεστές:

  • Διασκευή – Σκηνοθεσία – σχεδιασμός σκηνικού χώρου: Γιώργος Κιμούλης
  • Κατασκευή Σκηνικού χώρου: Ρομάν Σαντόφσκ
  • Κοστούμια: Ιωάννα Τιμοθέου
  • Φωτισμοί: Μπάμπης Αρώνης
  • Make up artist: Σάρα Τζόρνταν, Χάρης Χαραλαμπάκης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ: Θάλεια Ματίκα, Τάσος Ιορδανίδης, Νικολέτα Κοτσαϊλίδου, Δημήτρης Σαμόλης, Σταυρίνα Ψιμοπούλου, Αντώνης Αντωνάκος , Μαρουσώ Γεωργοπούλου, Αγάπη Παπαθανασιάδου

Θέατρο Άλμα
Αγ. Κωνσταντίνου & Ακομινάτου 15-17, Αθήνα   Τηλ: +30-210-5220100

487 days ago Short URL Σχόλια

Επικίνδυνες σχέσεις

28

Σεπ

Ιστορία των Μεταμορφώσεων

  • Από Μηχανής Θέατρο
  • Από  06/10/2010 έως  06/04/2011

Η “Ιστορία των Μεταμορφώσεων”  είναι μια μυθιστορηματική κατασκευή, αποτέλεσμα ακριβώς της ουσιαστικής και συστατικής της σχέσης με άλλα βιβλία και για αυτό είναι δύσκολη στην προσέγγισή της. Όπως στο μυθοπλαστικό σύμπαν του Χόρχε Λούις Μπόρχες η «λογοκλοπία» δεν υφίσταται ως έννοια και «όλα τα έργα είναι έργα ενός και μόνο συγγραφέα, που είναι άχρovos και ανώνυμος», έτσι και στην Ιστορία των Μεταμορφώσεων ο Γ. Πάνου στρέφεται σε μια λογοτεχνία που ταυτίζεται με μια άχρονη μνήμη. Μια λογοτεχνία που αρνείται την πρωτο¬τυπία τns, κρατώντας για τον συγγραφέα τον ρόλο του “κατασκευαστή” , ο οποίος διαχειρίζεται την παρακαταθήκη τns ανθρώπινης γνώσης, τα λογο¬τεχνικά έργα όλων των εποχών. Όπως  ισχυρίζεται ένας ήρωας  στο δεύτε¬ρο κεφάλαιο του μυθιστορήματος: «Χρησιμοποιούμε τον όρο πρωτοτυπία αρκετά επιφανειακά, περιορίζοντάς τον σ’ αυτό που θα ονομάζαμε πατρό¬τητα μιας ιστορίας, απορρίπτοντας έτσι μια σειρά μεταθέσεων και μεταφο¬ρών, σε τελική ανάλυση μεταμορφώσεων, η πολυπλοκότητα των οποίων συνιστά ακριβώς την ουσία τns γοητείας σε μιαν αφήγηση» (σ. 43).

Πέντε κεφάλαια, με αδιόρατες υπόγειες συνδέσεις, συνθέτουν αυτό το ιδιότυπο σπονδυλωτό “μυθιστόρημα”. Οι ήρωες που το διασχίζουν, δρα¬πετεύουν από σελίδες άλλων βιβλίων (όπως ο κάπελας από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων που παρίσταται στο μεσαιωνικό συμπόσιο του δευ¬τέρου κεφαλαίου) και ταξιδεύουν στον χρόνο υιοθετώντας και αφομοιώνοντας διαρκώς νέα πρόσωπα και προσωπεία. Στο πρώτο κεφάλαιο ακού¬με τον μονόλογο ενός μυθιστορηματικού χαρακτήρα που έχει πολλά κοινά με τον βυζαντινό γεωγράφο Κοσμά τον Ινδικοπλεύστη, στο δεύτερο πα¬ρακολουθούμε τον Ιταλό ουμανιστή Λορέντσο Βάλλα, στο τρίτο ξεκάθα¬ρα φτάνει στα αυτιά μας η φωνή του Μιχαήλ Ψελλού, στο τέταρτο ακού¬με τον Σκάλδο Χιόντουλβ Άρνοσον και στο τελευταίο κυριαρχεί η προσω¬πικότητα του Εβραίου ψευδομεσσία Σαμπατάι Σέβι. Η ιστορία και η φιλοσοφία, η λογοτεχνία και ο μύθος συνεισφέρουν στην κατασκευή του κειμένου, και το κέντρο βάρους μετατοπίζεται στην ιδιότυπη συνομιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε κειμενικά αποσπάσματα που έχουν ανασυρθεί από το αρχικό τους περιβάλλον, για να ενταχθούν στον αφηγηματικό ιστό ενός τεράστιου σύγχρονου “κέντρωνα”.

Έτσι η “Ιστορία των Μεταμορφώσεων” αρχίζει ως “απόκρυφο” κείμενο προειδοποιώντας  τον αναγνώστη: «Ανοίγω τα μογιλάλα και βραδύγλωσσα χείλη και πριν απ’ όλα παρακαλώ τους  μέλλοντας εντυγχάνειν τήδε τη Βίβλω να μη διατρέξουν αυτήν επιπόλαια αλλά να σκύψουν πάνω τns με προσοχή και επιμέλεια [...] Γιατί ακόμη κι αν μαζευτεί ένα πλήθος ανθρώ¬πων τόσο πολυάριθμο όσο οι κόκκοι τns άμμου κι ακόμη περισσότερο, ακόμη κι αν προσπαθήσουν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο και πάλι δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν αυτά που θέλησα να πω μήτε ν’ αντιλη¬φθούν το πιο μικρό σκύβαλο από τα πράγματα του κόσμου» (σ. 11). Κι αν στο παράθεμα που προηγείται αναγνωρίζει κάποιος σε κατά λέξη μεταφο¬ρά το προοίμιο από τη Χριστιανική Τοπογραφία του Κοσμά του Ινδικο¬πλεύστη να συμπλέκεται με τα λόγια ενός άραβα αλχημιστή (Γιαμπίρ ιμπν Χαγιάν) τότε λίγο μετά θα ακούσει τη φωνή ενός κινέζου φιλοσόφου (Τσουάνγκ Τσου) και θα διακρίνει τον Απολλώνιο τον Τυανέα. Στη συνέχεια, θα διαβάσει αποσπάσματα από τις Εξομολογήσεις του Αυγουστίνου, το Περί Μυστικής Θεολογίας του Διονυσίου Αρεοπαγίτη, τα Φυσικά του Αριστοτέ¬λη, τη Θεία Κωμωδία τον Δάντη, και θα διασταυρωθεί με κειμενικές νησίδες από την ινδική Μπαγκαβάτ Γκίτα, τις επιστολές του Μιχαήλ Ψελλού και από το έργο του Άρθουρ Κέσλερ. Τέλος, θα βρει σε κάθε σελίδα σχεδόν, ίχνη της  γραφής του Χ. Λ. Μπόρχες.

Όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο μερικές διακειμενικές αναφορές ενός μόνο κεφαλαίου από ένα μυθιστόρημα που έθεσε ως στόχο του, μέσα από ένα περίτεχνο ταξίδι στο συνεχές τns παγκόσμιας βιβλιοθήκης, να αλληγο¬ρήσει την ίδια τη λειτουργία τns λογοτεχνίας. Το κείμενο συνιστά έτσι έναν τεράστιο διακειμενικό λαβύρινθο, στoυs διαδρόμους του οποίου εμπλέκεται αναγκαστικά ο αναγνώστης. Κάθε προσπάθεια τns ανάγνωσης να αναχθεί στον εκτός κειμένου χώρο, αναζητώντας ένα αντικειμενικό έρεισμα, την επαναφέρει αναπόφευκτα πίσω στη Βιβλιο¬θήκη της Βαβέλ του  Χ. Λ. Μπόρχες, στο Αρχείο του Μ. Φουκό και στην Εγκυκλοπαίδεια του Ο. Έκο, δηλαδή σε έναν ατέρμονα διά¬λογο ανάμεσα σε βιβλία και στην παλίμψηστη φύση όλης τns λογοτεχνίας. Όπως μονολογεί εξάλλου ο Φιλόσοφος του τρίτου κεφαλαίου, χρησιμοποιώντας κατά λέξη τα λόγια του Μιχαήλ Ψελλού: «Το λόγο μου κοσμούν οι αρετές όλων. Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τα έργα μου θ’ αναγνωρίσει πολλούς να ξεπη¬δούν από την ίδια ρίζα. Υπήρξα ένας, συνθεμένος από πολλά σπαράγματα» (σ. 78). Αριστοτέλης Σαΐνης

Συντελεστές:

  • Ερμηνευτής: Ρούλα Πατεράκη
  • Εικαστικό Περιβάλλον: Νίκος Αναγνωστόπουλος
  • Φωτιστική Επιμέλεια: Νίκος Βλασόπουλος
  • Ο Διονύσης Μαλούχος στο πιάνο  παρακολουθεί τη σκηνική δράση αυτοσχεδιάζοντας πάνω σε κομμάτια του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, διαφορετικά σε κάθε παράσταση.

Από Μηχανής Θέατρο
Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 104 36 Αθήνα   Τηλ: +30-210-5231131

487 days ago Short URL Σχόλια

Ιστορία των Μεταμορφώσεων/Πατεράκη Ρούλα

28

Σεπ

«Όπως η Θέλμα και η Λουίζ»

  • Νέο Ελληνικό Θέατρο-Γιώργος Αρμένης
  • Από  08/10/2010 έως  24/04/2011

Πρόκειται για ένα έργο – ύμνο στη γυναικεία φιλία. Οι δύο ηρωίδες της παράστασης υποδύονται δυο γυναίκες ταλαιπωρημένες απ’ τους κατ’ εξακολούθηση άπιστους συζύγους τους. Ακόμα κι αν τα γεγονότα στρέφονται εναντίον τους, εκείνες με τη στάση τους ανατρέπουν τα πάντα και αντί να γίνουν άσπονδοι εχθροί αυτές κατορθώνουν να γίνουν οι καλύτερες φίλες.

Με ρυθμούς γρήγορους, καταιγιστικούς και κινηματογραφική ροή, το έργο  «Όπως η Θέλμα και η Λουίζ» κατορθώνει το ακατόρθωτο, γεφυρώνοντας τη διαφορετική γλώσσα που μιλούν μερικές φορές οι γυναίκες με τους άντρες. Σημαντικός παράγων σ’ αυτό είναι η καταλυτική παρουσία του Γιάννη Ζουγανέλη, σ’ ένα κινηματογραφικό ρόλο έκπληξη.

Το έργο «Όπως η Θέλμα και η Λουίζ» του John Ford Noonan  πρωτοανέβηκε στo Astor Place Theatre της Νέας Υόρκης το 1979, με τίτλο «A coupla white chicks sitting around talking», με πρωταγωνίστριες τη Σούζαν Σαράντον και την Εϊλήν Μπρέναν. Στο θεατρικό αυτό έργο βασίστηκε και το σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας «Θέλμα και Λουίζ» το 1991.

Συντελεστές:

  • Μετάφραση – Σκηνοθεσία- Διασκευή: Εμμανουέλα Αλεξίου
  • Σκηνικά- Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
  • Video art: Πιέρρος Ανδρακάκος
  • Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
  • Παραγωγός : Ρούλα Νικολάου
  • Μουσική Επιμέλεια : Πάνος Βελούζος, Εμμανουέλα Αλεξίου
  • Χορογραφίες : Ισίδωρος Σιδέρης
  • Βοηθός Σκηνοθέτη : Στέφανος Μαρκάκης
  • Πρωταγωνιστούν: Άννα Αδριανού, Μαρία Γεωργιάδου
  • Κινηματογραφική παρουσία: Γιάννης Ζουγανέλης

Νέο Ελληνικό Θέατρο-Γιώργος Αρμένης
Σπύρου Τρικούπη 34 & Κουντουριώτου, 10683 Εξάρχεια   Τηλ: +30-210-8253489, 8817941

487 days ago Short URL Σχόλια

Οπως η Θέλμα και η Λουίζ

28

Σεπ

«Συμβολαιογράφος»

  • Νέο Ελληνικό Θέατρο-Γιώργος Αρμένης
  • Από  13/10/2010 έως  28/12/2010

Μια παράσταση, απολογία και εξομολόγηση μαζί. Μια απλή πράξη. Ερασμία. Μια γυναίκα με πάθος. Σε λάθος χώρο και λάθος χρόνο. Σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδος, η Ερασμία, μια χήρα εγκλωβισμένη σε ένα περίπτερο και στα ήθη της μικρής κοινωνίας, οδηγείται στην απουσία. Το τριχωτόν της παρειάς της υποδηλώνει τη θέρμη της, αλλά για την πολίχνη όπου ζει, μια χήρα είναι απλώς μια μεταχειρισμένη. Χωρίς δικαιώματα. Αντίδοτο στη φαντασίωσή της, τα κολοκυθάκια. Και ο νοών…νοείτω.   Το κακό όμως δεν αργεί να γίνει. Ο πειρασμός εμφανίζεται. Και είναι κοντός, αλλά με προσόντα. Κι η Ερασμία πώς να πάει κόντρα στη λίμπιντο;  Θύτης και θύμα μαζί, επιθυμεί το απαγορευμένον. Κι όταν τολμά να το προκαλέσει, η τιμωρία άμεση. Ο λόγος είναι συμβόλαιο και το υπεσχημένον οφείλει να τηρηθεί.

Συντελεστές:

  • Θεατρική διασκευή: Εμμανουέλα Αλεξίου- Γιώργος Καραμίχος
  • Σκηνοθεσία: Γιώργος Καραμίχος
  • Σχεδιασμός φωτισμών: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
  • Σκηνικά: Χριστίνα Κωστέα
  • Κοστούμια: Γιώργος Σεπτέμβρης
  • Μουσική επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος
  • Τραγούδι παράστασης: Κώστας Λειβαδάς
  • Παραγωγός: Ρούλα Νικολάου
  • Βοηθός Σκηνοθέτη : Βιργινία Κυπριώτη
  • Ερμηνεία: Υρώ Μανέ

Νέο Ελληνικό Θέατρο-Γιώργος Αρμένης
Σπύρου Τρικούπη 34 & Κουντουριώτου, 10683 Εξάρχεια   Τηλ: +30-210-8253489, 8817941

487 days ago Short URL Σχόλια

Συμβολαιογράφος

27

Σεπ

«Για πάντα» του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ

  • Μια μετακόμιση. Ανθρωποι σε κατάσταση… αλλαγής, όπου μπορεί κανείς να χάσει ή να ξαναβρεί αντικείμενα. Ετσι ο Φρανκ βρίσκεται ξαφνικά απέναντι στον πρώτο του έρωτα και όλα θυμίζουν ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Παλιές υποσχέσεις διεκδικούν τη ζωή τους τώρα και τελικά το κόστος που έχει το «Για πάντα» αποδεικνύεται ανυπολόγιστο. Πρόκειται για το έργο «Για πάντα» του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, που ανεβάζει η ομάδα του Μικρού Θεάτρου αρχικά στις 6 και στις 17 Οκτωβρίου -στο πλαίσιο των 45ων «Δημητρίων»- στο θέατρο «Ανετον» (Παρασκευοπούλου 42 & Κωνσταντινουπόλεως). Η μετάφραση είναι της Αθηνάς Παραπονιάρη, η σκηνοθεσία της Εύης Δημητροπούλου, τα σκηνικά των Αλεξάνδρας Μπουσουλέγκα και Ράνιας Υφαντίδου, τα κοστούμια της Νεφέλης Μυρτίδου, η κινησιολογία της Ιωάννας Μήτσικα και η μουσική επιμέλεια του Κοσμά Εφραιμίδη. Παίζουν οι Βαγγέλης Ζλατίντσης, Ελισάβετ Σταυρίδου, Εύα Νέδου, Λίζα Νεοχωρίτη και Αλέξανδρος Ζαφειριάδης. Η παράσταση θα συνεχιστεί από τις 22 Οκτωβρίου μέχρι και 5 Δεκεμβρίου στο Μικρό Θέατρο.
  • ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΤΑΙ:
  • Δημοτικό Θέατρο Άνετον, Παρασκευοπούλου 42
  • 6 και 17 Οκτωβρίου

487 days ago Short URL Σχόλια

Για πάντα

27

Σεπ

Θέατρο…χωρίς σύνορα


Η «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή από το Εθνικό Θέατρο των Τιράνων
  • ΤΗΣ ΠΑΥΛΙΝΑΣ ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΥ, Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Μια θεατρική σκηνή με ανοιχτά σύνορα. Δημιουργοί από τη βαλκανική χερσόνησο που συναντιούνται καλλιτεχνικά και κάνουν το έργο τους γνωστό εκεί που μέχρι σήμερα ήταν άγνωστο. Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος προχωρά στην ίδρυση της θεατρικής σκηνής «Ανοιχτά Σύνορα», που σε συνεργασία με τα 45α «Δημήτρια» θα φιλοξενήσει τα Εθνικά Θέατρα της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Από το Εθνικό Θέατρο Τιράνων ανεβαίνει η «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Adonis Filipi στο Θέατρο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου. Το Εθνικό Θέατρο «Ιβάν Βάζοφ» της Σόφιας ανεβάζει την παράσταση «Δον Ζουάν» σε σκηνοθεσία Alexander Mofov στο Βασιλικό Θέατρο στις 6 και 7 Οκτωβρίου. Τέλος, το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου παρουσιάζει τις «Βάκχες» του Ευρυπίδη σε σκηνοθεσία Staffan Valdemar Holm στο Βασιλικό, στις 13 και 14 Οκτωβρίου.

  • Συνύπαρξη και δημιουργία

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης, εξηγεί πως το Κρατικό Θέατρο έχει ως προτεραιότητα τη στρατηγική να στρέφεται προς το Βορρά. Ετσι, λοιπόν, μετά το άνοιγμα στην Θεσσαλονίκη, το ΚΘΒΕ εκτείνεται πέρα των συνόρων και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή των Βαλκανίων. Σύμφωνα με τον κ. Χατζάκη, οι στόχοι είναι σαφείς και συγκεκριμένοι. «Πρώτον, στοχεύουμε στην ειρηνική συνύπαρξη και τη δημιουργική ανάπτυξη των λαών της Βαλκανικής. Ενας δεύτερος στόχος είναι η αξιοποίηση των συνεργασιών που θα αναδείξουν κοινές δράσεις και δυνάμεις της κάθε χώρας και θα φέρουν κοντά τους ανθρώπους της τέχνης».

Η θεατρική σκηνή «Ανοιχτά Σύνορα» περιλαμβάνει, όπως επισημαίνει ο κ. Χατζάκης, τρία βήματα. Το πρώτο βήμα είναι η φιλοξενία των συγκεκριμένων τριών παραστάσεων. Το δεύτερο βήμα είναι η δημιουργία ενός θεατρικού εργαστηρίου γραφής που θα γίνει με τη συμμετοχή δυο επιλεγμένων νέων συγγραφέων από κάθε χώρα. «Το συγκεκριμένο εργαστήρι θα διαρκέσει κάποιους μήνες και αποτέλεσμα αυτού θα είναι οκτώ νέοι συγγραφείς των οποίων τα έργα έχουμε σκοπό να εκδώσουμε. Το συγγραφικό αυτό υλικό θα χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη για τις πειραματικές μας σκηνές», εξηγεί ο κ. Χατζάκης. Το τρίτο και τελευταίο βήμα είναι η επιλογή νέων και παλαιότερων συγγραφέων από κάθε χώρα, καθώς καθεμία από τις χώρες που συμμετέχουν στην προσπάθεια θα μεταφράζει και θα εκδίδει έργα από τις υπόλοιπες τέσσερις. «Εμείς θα πάρουμε έργα από πέντε Αλβανούς, πέντε Ρουμάνους, πέντε Βούλγαρους και πέντε Σέρβους, θα τα μεταφράσουμε στα ελληνικά και θα τα εκδώσουμε στη Θεσσαλονίκη. Απώτερος στόχος να τα στείλουμε στα θέατρα όλης της χώρας, να διαβαστούν και να μπουν στις βιβλιοθήκες όλων των θεάτρων, να μπουν στις δραματικές σχολές, ακόμη και να ανέβουν. Ετσι, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Βούλγαροι και Αλβανοί θα έχουν στα χέρια τους, μεταξύ άλλων, και ελληνικά έργα. Το συγγραφικό δυναμικό της χώρας γίνεται γνωστό στις υπόλοιπες χώρες», καταλήγει.

488 days ago Short URL Σχόλια

ΚΘΒΕ

27

Σεπ

Μονόπρακτα του Μπέκετ στο «Σοφούλη»

«Πως να πω» – μονόπρακτα του Μπέκετ στο θέατρο «Σοφούλη».

Με γενικό τίτλο ΠΩΣ ΝΑ ΠΩ και σε σκηνοθεσία Δαμιανού Κωνσταντινίδη, η θεατρική ομάδα AngelusNovus παρουσιάζει στο Θέατρο ΣΟΦΟΥΛΗ, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, 1-3 και 8-10 Οκτωβρίου, μια σειρά από μονόπρακτα του Σάμουελ Μπέκετ. Γραμμένα σε διαφορετικές περιόδους, από το 1937 έως το 1988, και αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο, μοιράζονται ωστόσο την ίδια έγνοια για τη θέση και τον ρόλο του λόγου, της υπερκατανάλωσής του ή της στέρησής του, στις σχέσεις των ανθρώπων και στις ζωές τους.

Στο πρώτο μονόπρακτο, την Καταστροφή, όπου είναι φανερή η πολιτική διάσταση, ένας αυταρχικός σκηνοθέτης, θέλοντας να εξαφανίσει κάθε ίχνος από την προσωπικότητα του πρωταγωνιστή του, του απαγορεύει, ανάμεσα στα άλλα, και να μιλάει. Ταυτόχρονα, ο τρόπος που μιλάει ο ίδιος λειτουργεί τρομοκρατικά για τη βοηθό του.

Στο Πηγαινέλα, τρεις γυναίκες συνομιλούν και ο λόγος που ακούει ο θεατής επιβεβαιώνει τη φιλία που τις ενώνει. Αντίθετα, τα λόγια που ψιθυρίζει η μια στο αυτί της άλλης χωρίς να μπορεί ο θεατής να τ’ ακούσει, και που αφορούν την τρίτη που απουσιάζει στιγμιαία, ίσως διαβρώνουν την ουσία αυτής της φιλίας.

Στο Πώς να πω, κεντρικό κείμενο της παράστασης και τελευταίο κείμενο του Μπέκετ δημοσιευμένο λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, δηλώνεται η δυσκολία να ειπωθεί με σαφήνεια αυτό που έχει ιδωθεί, η δυσκολία, δηλαδή, -αν όχι η αδυνατότητα- απόδοσης του κόσμου μέσω των λέξεων.

Στο Πράξη χωρίς λόγια 2, ο λόγος απουσιάζει εντελώς και το θέατρο οδηγείται στον μίμο, ενώ στο Play, τα τρία πρόσωπα, χωμένα μέσα σε τεφροδόχους, είναι καταδικασμένα να μιλούν αδιάκοπα, υπο το βασανιστικό φως ενός προβολέα που τους ανακρίνει, και να επαναλαμβάνουν επ’ άπειρον την ίδια πάντα ιστορία, εκείνη της τριγωνικής σχέσης τους.

Η παράσταση, χωρίς να απαλείφει ή να υποτιμά την οντολογική αγωνία που διατρέχει το έργο του Μπέκετ, προσπαθεί να αναδείξει τα κωμικά στοιχεία του, το ιδιότυπο χιούμορ και τη σκληρή ειρωνεία του, που συνήθως περνούν σε δεύτερη μοίρα στις περισσότερες σκηνικές αποδόσεις προς όφελος μιας εμφανώς ή/και φαινομενικώς «σοβαρότερης» και «τραγικότερης» ανάγνωσης. Τα διάφορα κείμενα συνδέονται μεταξύ τους με μελοποιημένα ποιήματα και «σαχλοκουβέντες» του μεγάλου Ιρλανδού συγγραφέα.

Ταυτότητα της παράστασης

Κείμενα: Καταστροφή, Πηγαινέλα, Πώς να πω, Πράξη χωρίς λόγια 2, Play, Ποιήματα και Σαχλοκουβέντες

Συγγραφέας: Σάμουελ Μπέκετ

Μετάφραση-σκηνοθεσία: Δαμιανός Κωνσταντινίδης

Μουσική: Κωστής Βοζίκης

Φωτισμοί: Σεσίλια Τσελεπίδη

Σκηνικά-κοστούμια: AngelusNovus και Ζαμπία Πατεράκη

Κατασκευή μάσκας και robedechambre: Ζαμπία Πατεράκη

Συμμετοχή στη δραματολογία: Βιβή Θεοδωρακοπούλου

παίζουν

Στέλλα Βογιατζάκη

Θέμης Θεοχάρογλου

Μαρία Μουστάκα

Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης

ζωντανή μουσική

Κωστής Βοζίκης

Επικοινωνία: ArtMinds, Δάφνη Μουστακλίδου: 6972294695, dafni.artminds@gmail.com

Πληροφορίες της παράστασης

Χώρος: Θέατρο Σοφούλη, Τραπεζούντος 5 και Σοφούλη

Ημερομηνίες παραστάσεων: 1-3 και 8-10/10/2010

Ημέρες παραστάσεων: Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή

Ώρα: 21.15 και λαϊκή απογευματινή την Κυριακή στις 16.30

Τιμές εισιτηρίων: κανονικό: 15 ευρώ – φοιτητικό και λαϊκή απογευματινή: 10 ευρώ, δεκτές ατέλειες στη λαϊκή απογευματινή της Κυριακής

Κρατήσεις – Πληροφορίες: 2310423925

Αγγελιοφόρος: Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

488 days ago Short URL Σχόλια

Θέατρο Σοφούλη/Μπέκετ Σάμουελ

27

Σεπ

Επέστρεψε στις πρόβες

  • Κανονικά γύρισε στις πρόβες του και στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων ο Λευτέρης Βογιατζής, που ετοιμάζει με πολύ μεγάλη προσοχή το ανέβασμα του «Θερμοκηπίου» του Πίντερ. Ο ίδιος κρατά τον πρώτο ανδρικό ρόλο σε αυτό, έχοντας πλάι του για ακόμα μία χρονιά τον Δημήτρη Ημελλο.

Επέστρεψε στις πρόβες

Το έργο της Καρολάιν Λιτς «Ο μυστήριος κύριος Love» , που είχαμε απολαύσει στο θέατρο «Ιλίσια – Ντενίση» με τον Aλκι Κούρκουλο και την Ελένη Καστάνη, πρόκειται να δουν οι Θεσσαλονικείς. Ο Νίκος Ψαρράς και η Νικολέτα Βλαβιανού θα ντυθούν τους δύο ήρωες του έργου: τον απατεωνίσκο που επιβιώνει τρώγοντας λεφτά από ατυχήσασες γυναίκες και την ευτραφή καπελού, ατυχήσασα που πέφτει στα… δίχτυα του! Το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση Γιώργου Βάλαρη, σκηνοθεσία Λιλής Μέλεμε και αφού φιλοξενηθεί στο θέατρο «Κολοσσιαίο» της Θεσσαλονίκης (πρεμιέρα 6/10), θα φιλοξενηθεί τον Μάιο σε κεντρική θεατρική αίθουσα. Ο Ψαρράς θα τρέξει… μαραθώνιο, μια και έχει «κλείσει» να πρωταγωνιστήσει και στην «Τριλογία του παραθερισμού» του Γκολντόνι που πρόκειται να ανεβάσει στο Εθνικό Θέατρο ο Νίκος Μαστοράκης.

Στο θέατρο «Αμιράλ» της οδού Αμερικής θα ανέβει τελικά ο μονόλογος «Τζόρνταν» και όχι στο «Χώρα» όπως είχε αρχικά συζητηθεί. Τη σκηνοθεσία του έχει αναλάβει ο Νίκος Μαστοράκης, που ξεκίνησε ήδη πρόβες με τη Μαρίνα Ασλάνογλου, που απέσπασε το βραβείο Μελίνα Μερκούρη και το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο Αθηνόραμα την περασμένη σεζόν. Ο Μαστοράκης κάνει παράλληλα και πρόβες για την «Κυρία Κούλα», που θα δούμε στο Τέχνης της Φρυνίχου, με πρωταγωνίστριά του τη Λυδία Κονιόρδου…

Ο Γιώργος Κέντρος δεν θα παίξει τελικά στον «Εραστή της λαίδης Τσάτερλι», που θα δούμε στον «Ορφέα» και τη σκηνή «Ανδρέας Βουτσινάς». Τη θέση του πήρε ο Μπάμπης Χατζηδάκης, που ξεκίνησε πρόβες… χωρίς ανάσα με την Κατερίνα Διδασκάλου και τον Σήφη Πολυζωίδη. Η πρεμιέρα υπολογίζεται για τα μέσα Οκτώβρη…

Τον Βασίλη Μπισμπίκη «πολιόρκησαν» για τον πρώτο ανδρικό ρόλο στη «Γυναίκα-διάβολο» που θα ανεβάσει στο Αμφιθέατρό του ο Σπύρος Ευαγγελάτος, αλλά δεν μπόρεσε να δεχτεί αυτήν τη δελεαστική πρόταση αφού είχε κλείσει ήδη να είναι στην επανάληψη του επιτυχημένου «Lisbon Traviata» που θα δούμε και πάλι στο «Ακης Δαβής» σε σκηνοθεσία Γεωργακόπουλου.

Στο Εθνικό Θέατρο «επιστρέφει» ο Δημήτρης Μαυρίκιος και υπόσχεται εκπλήξεις! Στην κλασική «Φρεναπάτη» του Πιερ Κορνέιγ, που θα ανεβάσει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού, θα κάνει χρήση… βίντεο και η εικόνα θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράστασή του. Στην παράσταση θα δούμε τους Χρήστο Λούλη, Γιώργο Γάλο, Γιάννη Βογιατζή κ.ά.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 27/09/2010

488 days ago Short URL Σχόλια

Βογιατζής Λευτέρης

27

Σεπ

Ρισπέκτ στο «Χώρα» Θέατρο για εφήβους με ήρωα έναν 16χρονο

  • Θέατρο για εφήβους, μόνο; Και για όσους έχουν κλείσει τα 25 και δεν έχουν ενηλικιωθεί! Το «Ρισπέκτ» (Θάβοντας τον αδελφό σου στο πεζοδρόμιο) του Τζακ Θορν παρουσιάζεται από τις 7 Νοεμβρίου στο θέατρο «Χώρα», το οποίο για τρίτη χρονιά συνεχίζει το θέατρο αποκλειστικά για εφήβους (και για άλλους περίεργους…).

Ρισπέκτ στο «Χώρα» Θέατρο για εφήβους με ήρωα έναν 16χρονο

Τρεις μοναδικές ξεκαρδιστικές, αλλά και δραματικές ημέρες από τη ζωή του 16χρονου Τόμι ζωντανεύουν στη σκηνή. Να αναρωτιέται με παιδική αφέλεια αν θα μπορούσε να είναι το… σίκουελ του θεανθρώπου και να μεγαλώνει απότομα μετά τον θάνατο του αδελφού του σε μια κακόφημη γωνιά της πόλης. Να αφήνει το δωματιάκι του και το PC του και να βγαίνει στην πραγματική ζωή για να κάνει μια ηρωική πράξη, να θάψει τον αδελφό του στο πεζοδρόμιο, στο σημείο που τον βρήκαν νεκρό. Να ζει έναν καταιγισμό απίστευτων συναντήσεων με ανθρώπους και όχι μόνο, που τον αποτρέπουν από το να θάψει τον αδελφό του στο πεζοδρόμιο γιατί θα κόψει τα καλώδια της Νόβα και θα χαλάσει την αισθητική και τη ζαχαρένια των κατοίκων ή πολύ απλά γιατί θα πρέπει να πάρει άδεια από τον δήμο.

Ο Τόμι επιμένει και μέσα από απανωτές, απρόσμενες ανατροπές, έστω και αργά, γνωρίζει τον αδελφό του. Ποιος ήταν πραγματικά και πώς σκοτώθηκε. Αρχίζει να ψυλλιάζεται και ποιος είναι ο ίδιος και έτσι δεν χρειάζεται πια να τον θάψει στο πεζοδρόμιο…

Τη μετάφραση υπογράφει ο Αντώνης Γαλέος, τη διασκευή οι Αντώνης Γαλέος, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Κατερίνα Μπερδέκα, τη σκηνοθεσία η Τζωρτζίνα Κακουδάκη, τα σκηνικά-κοστούμια ο Κωνσταντίνος Ζαμάνης, την κίνηση η Πατρίτσια Απέργη και τη μουσική ο Γιαννουλάδης Σταύρος. Παίζουν: Γ. Βουβάκης, Απ. Κουτσιανικούλης, Γ. Ματαράγκας, Μ. Μπαϊρακτάρη, Αθ. Μπερδέκα, Κ. Μωραΐτης.

Αντ. Καρ., ΕΘΝΟΣ, 27/09/2010

488 days ago Short URL 1 σχόλιο

Θέατρο Χώρα

Blog στο WordPress.com.
Theme: Esquire by Matthew Buchanan.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.