Ο Μπόρκμαν αποζημίωσε τους Αθηναίους

26

Ιουν

• Σύγχρονη, αυστηρή, λιτή αλλά και πιστή στο κείμενο του Ιψεν, η παράσταση της βερολινέζικης Σαουμπίνε κέρδισε τις εντυπώσεις

• ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

Πώς μπορεί ένα κλασικό έργο να ανεβεί με σύγχρονο τρόπο χωρίς να προδίδει το κείμενο και χωρίς να γίνεται βαρετό- και μάλιστα στα γερμανικά; Ο Τόμας Οστερμάιερ τα κατάφερε: με τον «Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν» του Ερρίκου Ιψεν που μας παρουσίασε την περασμένη Πέμπτη (συνεχίζεται σήμερα και ολοκληρώνεται αύριο) στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραιώς 260. Αν και η φήμη της παράστασης είχε προηγηθεί της έλευσής της, το αποτέλεσμα φάνηκε να ικανοποίησε τους θεατές – ανάμεσά τους πολλοί άνθρωποι του θεάτρου. Τα εισιτήρια είχαν από ημέρες εξαντληθεί, ενώ η αναζήτηση μιας θέσης παρέμεινε ζητούμενο ως την τελευταία στιγμή. Λίγα λεπτά μετά τις εννέα σηκώθηκε η διαφανής αυλαία για να αποκαλυφθεί το σαλόνι των Μπόρκμαν- ένας καναπές, μία πολυθρόνα, ένα τραπέζι, μια λάμπα-, εξαιρετικά λιτό και αυστηρό, υπακούοντας σε γεωμετρικές γραμμές. Στο βάθος γκρίζα κινούμενα σύννεφα έδιναν το στίγμα της παράστασης. Οι δίδυμες αδελφές, ντυμένες με σκούρα χρώματα και με παρόμοιο χτένισμα, η σύζυγος του Τζον Γαβριήλ Γκούντχιλντ ( Κάθλεν Γκάουλιτς ) και η αδελφή της και ερωμένη του Ελλα- εξαιρετική η ερμηνεία της Κρίστεν Ντένε -, δεν άργησαν να μας βάλουν στο κλίμα. Τα βήματα του κατεστραμμένου οικονομικά Μπόρκμαν άρχισαν να ακούγονται και ο Γιόζεφ Μπίρμπιχλερ ερμήνευσε με ακρίβεια τον ρόλο του, στερώντας όμως από τον ήρωά του τη μεγαλοσύνη που τον χαρακτηρίζει.

Η περιστρεφόμενη σκηνή εμφάνισε τον Τζον Γαβριήλ στο γραφείο του να συνομιλεί με τον φίλο του. «Είναι ωραίο να σκέφτεσαι ότι κάπου υπάρχει η σωστή γυναίκα» θα πει σε κάποια στιγμή ο ιψενικός ήρωας, ο οποίος πρώτα αγάπησε την Ελλα, μετά την πούλησε για να κερδίσει χρήμα και δόξα, παντρεύτηκε την αδελφή της και τελικά καταστράφηκε και οικονομικά. Με τη διάθεση να ξεφύγει από την κατάρα, την καταστροφή και τη σκιά του πατέρα του, ο καταπιεσμένος γιος επαναστατεί και εγκαταλείπει το οικογενειακό τρίγωνο, παρέα με τη μεγαλύτερη σε ηλικία ερωμένη του και ένα νεαρό κορίτσι. Στο τέλος, όταν τα σύννεφα και οι καπνοί έδωσαν τη θέση τους σε ένα φωςφεγγάρι, όταν ο Μπόρκμαν ένιωσε «σαν να μου τράβηξε ένα χέρι την καρδιά», ο θάνατος έφερε την ακινησία και τη σιωπή…

Η ψηλόλιγνη μορφή του 42χρονου γερμανού σκηνοθέτη, διευθυντή της βερολινέζικης Σαουμπίνε τα τελευταία 13 χρόνια, δύσκολα ξεχώριζε ανάμεσα στο κοινό. Με το σκουφάκι του και το ιδιαίτερο στυλ του, ο Οστερμάιερ δεν υποκλίθηκε μαζί με τον θίασο. Θερμό αλλά βιαστικό το χειροκρότημα, γιατί η βροχή που έπεφτε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης έντονα και ακατάπαυστα για περισσότερο από μία ώρα ακουγόταν τόσο δυνατά (ορισμένες στιγμές υπερκάλυπτε τις φωνές των ηθοποιών- κι ας χρησιμοποιούσαν μικρόφωνα) που είχε προκαλέσει αγωνία για την αποχώρηση. Κι όμως ταίριαξε κι αυτή στην παράσταση- σε βαθμό που μερικοί πίστεψαν ότι ήταν σκηνοθετικό εφέ…

• Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=340026&dt=26/06/2010#ixzz0rvlv1BYB

608 days ago Short URL Σχόλια