Τα τελευταία χρόνια, τόσο το θέατρο όσο και ο κινηματογράφος ακολουθούν την καλά δοκιμασμένη οδό της παλιάς ελληνικής κωμωδίας, που έχει την υπογραφή του Αλέκου Σακελλάριου. Οσα χρόνια και να έχουν περάσει, αυτές οι ταινίες έχουν μια αυθεντικότητα και μια ελαφράδα που σε κάνουν να περνάς καλά. Καμιά φορά δεν χρειάζεται και τίποτα περισσότερο. Γι’ αυτό και κάθε τόσο τις βλέπουμε να ξαναζωντανεύουν στο πανί ή στο σανίδι, πάντοτε με επιτυχία.
Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης στην αγκαλιά του Φώτη Σπύρου. Προφανώς, τρόμαξε από τον ουρανοκατέβατο Λευτεράκη
Ηρθε η ώρα μιας ακόμη κωμωδίας του Αλέκου Σακελλάριου. «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», από τις πιο σπαρταριστές κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου, με τον Ντίνο Ηλιόπουλο να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, σαράντα επτά χρόνια μετά την πρώτη προβολή του βρέθηκε στα χέρια του θεατρικού δίδυμου Μιχάλη Ρέππα-Θανάση Παπαθανασίου. Σκηνοθετούν μια ομάδα «δροσερών και κωμικών» ηθοποιών, όπως τους λέει ο Μιχάλης Ρέππας. Είναι οι Γιάννης Τσιμιτσέλης, Βασιλική Ανδρίτσου, Πέτρος Μπουσουλόπουλος, Φώτης Σπύρου, Βάσω Λασκαράκη, Σοφία Βογιατζάκη, Τάσος Αλατζάς.
Το στόρι είναι πασίγνωστο. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος υποδύεται τον άπιστο Θοδωράκη, ο οποίος, όταν λείπει από το σπίτι για γυναικοδουλειές, επικαλείται για άλλοθι έναν επινοημένο φίλο του, τον Λευτεράκη. Η γυναίκα του (Μάρω Κοντού), που έχει γνώση της απιστίας του, του στήνει μια πλάκα. Ετσι μια μέρα εμφανίζεται φάντης μπαστούνης ο Λευτεράκης (Κώστας Βουτσάς) και ο Θοδωράκης τρελαίνεται.
Το σημερινό καστ κατά αντιστοιχία είναι το εξής: Γιάννης Τσιμιτσέλης-Ντίνος Ηλιόπουλος, Βασιλική Ανδρίτσου-Μάρω Κοντού, Πέτρος Μπουσουλόπουλος-Κώστας Βουτσάς, Σοφία Βογιατζάκη-Καίτη Πάνου, Φώτης Σπύρου-Γιώργος Κωνσταντίνου. Οι Τάσος Αλατζάς και Βάσω Λασκαράκη υποδύονται δύο ήρωες που προστέθηκαν από τους Ρέππα-Παπαθανασίου.
Οι ηθοποιοί έχουν να αναμετρηθούν με αξεπέραστες ερμηνείες. «Το έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους», λέει ο Μιχάλης Ρέππας. «Δεν ήταν, όμως, αντικείμενο καθημερινής συζήτησης. Απέφυγαν ακόμα και να δουν την ταινία. Δεν έχει νόημα ούτε να μπλοκάρεις από το παρελθόν, αλλά ούτε και να σε πάρει η έπαρση». Οσο για τον Γιάννη Τσιμιτσέλη… ως Ντίνος Ηλιόπουλος, «τα βγάζει πέρα παλικαρίσια», λέει ο Ρέππας. Τον έχουν σκηνοθετήσει στο παρελθόν, πριν από χρόνια, στο «Οξυγόνο», όπου ο Τσιμιτσέλης υποδυόταν έναν νεαρό ομοφυλόφιλο που πέφτει θύμα βιασμού. Τότε έκανε το ντεμπούτο του στο σινεμά.
Οι ηθοποιοί, άλλωστε, μια δεμένη παρέα, ήταν αυτοί που πρότειναν στους δύο σκηνοθέτες να συνεργαστούν. Κι αυτοί επέλεξαν το συγκεκριμένο έργο. «Αν ήταν να ξεχωρίσω μια ταινία του Σακελλάριου, θα ήταν “Ο Ηλίας του 16ου”. Επρεπε όμως να λάβουμε υπ’ όψιν το καστ», εξηγεί ο Μιχάλης Ρέππας.
Γιατί όμως επέλεξαν ένα έργο της δεκαετίας του ’60, που γυρνά τον θεατή στο κλίμα της εποχής με τα φουρό φουστάνια, τα λινά αντρικά κοστουμάκια και τα δανέζικα έπιπλα; «Ολες οι κωμωδίες εποχής έχουν μια κοινωνική αισιοδοξία. Τη δεκαετία του ’60 υπήρχε προοπτική σε όλα τα επίπεδα. Επειδή περνάμε σκοτεινές μέρες, το ρεπερτόριο αυτό είναι αναζωογονητικό. Επανέρχονται η ελπίδα και η αισιοδοξία», απαντά.
Οι δύο σκηνοθέτες, κρατώντας τον βασικό πυρήνα της ιστορίας και αυτούσιες τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές, έκαναν τις απαραίτητες μικροαλλαγές. Προσέθεσαν «μια μικρή φαρσούλα» και γενικά έκαναν επεμβάσεις στη φρασεολογία. «Είχαμε, βέβαια, στο μυαλό μας να μην προδώσουμε το πνεύμα του Σακελλάριου, που είναι αμαφισβήτητα μια πατριαρχική φιγούρα. Επρεπε, όμως, να φέρουμε το θέμα πιο κοντά στις σημερινές ευαισθησίες. Ο σημερινός θεατής είναι ανυπόμονος. Τόσο στον ρυθμό όσο και στα γεγονότα», εξηγεί ο Μιχάλης Ρέππας.
Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει και τα ήθη. Δεν είναι τόσο εύκολο να βρεθεί το συνδετικό νήμα που ενώνει την κοινωνία τού τότε με τη σημερινή. «Εξω από την πρώτη στιβάδα της ηθογραφίας που είναι δεμένη με το “εδώ και τώρα” κάθε ιστορίας, καμιά εικοσαριά έργα έχουν βαθύτερες αλήθειες για τους ελληνικούς χαρακτήρες», λέει. «Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, στην περίπτωση των ρόλων του Ηλιόπουλου και της Κοντού. Αντιπροσωπεύουν αρχετυπικά αρσενικά και θηλυκά. Το πώς να ξεγελάσεις τη σύζυγό σου και το πώς να εκδικηθείς τον άπιστο άντρα σου είναι αρχετυπικά θέματα». Δεν έχει άδικο.
**Αύριο, στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου, στις 9.15 μ.μ.
- Της ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
