Ποικίλες σχολές και τεχνικές αντιπροσωπεύουν οι πέντε παραστάσεις που θα φιλοξενηθούν στο Ιδρυμα Κακογιάννη
O χορός καλά κρατεί στο Ιδρυμα Κακογιάννη. Από τις 5 ως τις 9 Μαΐου η Van Dog Εvent Group παρουσιάζει εκεί μια σειρά παραστάσεων: ένα σόλο του Γιάννη Καρούνη («Οrbital»), ένα ντουέτο του Αμερικανού Τεντ Στόφερ («Ιn a landscape»), ένα τρίο του Ούγγρου Jozsef Csaba Ηajzer («S.Κ.Ι.Ν.S»), μια χορογραφία με οκτώ χορεύτριες της Αθανασίας Κανελλοπούλου («Σκιές του τίποτα») και μια χοροθεατρική παράσταση της ομάδας Ρaracoon («Η νύχτα») ενώνονται με τρόπο τέτοιο ώστε να προβάλουν μια ευρεία εικόνα της τέχνης του σύγχρονου χορού. Τα έργα αυτά επιδιώκουν τη συνύπαρξη διαφορετικών σχολών και τεχνικών χορού, αναδεικνύοντας χορογράφους οι οποίοι έχουν καταβολές και εμπνεύσεις από διάφορες χώρες.
Η παράσταση Οrbital μας υπενθυμίζει ότι απαιτούνται δύο στοιχεία για να διαγραφεί μια τροχιά. Ο Γιάννης Καρούνης χρησιμοποιεί έναν άνθρωπο και μία μπάλα. Ο χορευτής αγωνιά να επιλέξει μια θέση, να διαγράψει μια τροχιά προκειμένου να ισορροπήσει με ένα άλλο σώμα- με όλους τους συνειρμούς που μπορεί να δημιουργεί ένα τέτοιο θέαμα σχετικά με τις «δύσκολες και ανισόρροπες ανθρώπινες σχέσεις». Στο S.Κ.Ι.Ν.S ο ούγγρος χορογράφος μάς δείχνει πώς ένα κινούμενο σώμα μπορεί να εγείρει συναισθήματα στον θεατή. Η αντίδραση των χορευτών στον ήχο των κρουστών εκπέμπει δυναμισμό, αισθησιασμό και τρυφερότητα.
Οσο για τον Αμερικανό Τεντ Στόφερ, εξερευνά το σώμα ως ένα εσωτερικό τοπίο το οποίο έχει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται τα πάντα γύρω του. Και η Αθανασία Κανελλοπούλου περιγράφει για τη χορογραφία της «Σκιές του τίποτα»: «Σε μια λίμνη από πάγο γλιστράς, ο κρύος αέρας, το γλυκό νερό, ό,τι ζήτησες μένει ακίνητο, θα ήθελες να μην ξεφύγεις. Ενας ήλιος, ένα θερμό ρεύμα θα βοηθούσε, αλλά πάλι, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος».
Τέλος, η ομάδα Ρaracoon ασχολείται με το ανθρώπινο όνειρο «που κρύψαμε από τους εαυτούς μας επιτρέποντας στη ζωή μας να νυχτώσει». Μέσα από τη χοροθεατρική παράσταση «Η νύχτα» ηθοποιοί και χορευτές ενώνουν τις δυνάμεις τους και επιχειρούν να μας υπενθυμίσουν ότι το όνειρο και η ελπίδα υπάρχουν μέσα μας, την ίδια ώρα που η ζωή κυλά σαν νερό στο ποτάμι.
* Παρασκευή – Κυριακή στις 21:00
Η «Ομάδα Ζάω Ζω» παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο του σύγχρονου Γάλλου συγγραφέα Ξαβιέ Ντυρανζέ “Η μνηστή”, σε σκηνοθεσία Εύας Κουκούτση.
Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στη Γαλλία το 2001 και διακρίθηκε, αποσπώντας τις καλύτερες κριτικές στο φεστιβάλ της Avignon.
Πρόκειται για ένα έργο αντιπολεμικό, που η γλώσσα του κινείται από τον ωμό ρεαλισμό μέχρι τον πιο αχαλίνωτο λυρισμό. Ο Ξαβιέ Ντυρανζέ μας δίνει ένα από τα καλύτερα έργα του, μέσα από μια ιστορία αγάπης και μίσους, φυλετικών και θρησκευτικών συγκρούσεων, όπου η σύγχρονη Ιστορία είναι συνεχώς παρούσα. Το έργο είναι ένα διαχρονικό αποτύπωμα της ανθρώπινης ιστορίας και μας θυμίζει την υπόσχεση των θρησκειών και των μεγάλων ανθρωπιστικών διδασκαλιών για έναν κόσμο αγάπης, όπου όλα τα αντίθετα συνυπάρχουν αρμονικά σε μία Γη της Επαγγελίας.
Ένας στρατιώτης επιστρέφει από έναν εμφύλιο πόλεμο, κουβαλώντας μαζί του δόξα και ύποπτα λάφυρα. Ξαναβρίσκει τη μνηστή του, η οποία υπήρξε θύμα βιασμού από αυτούς ακριβώς που μισεί περισσότερο στον κόσμο: τον φυλετικό και θρησκευτικό εχθρό. Εκείνη, εν αγνοία του, φέρει το παιδί του βιασμού αυτού.
Το φάντασμα του βιαστή, ορατό μόνο στη “μνηστή”, εμφανίζεται συχνά, ζητά τη συγχώρεση και την παροτρύνει να κρατήσει το παιδί, ένα παιδί ευλογημένο να φέρει την αγάπη και τη δικαιοσύνη στον κόσμο…
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :
Μετάφραση : Δανάη Βερλέ
Σκηνοθεσία : Εύα Κουκούτση
Εικαστική επιμέλεια – Σκηνικές κατασκευές : Σταύρος Παναγιωτάκης
Μουσική σύνθεση : Dolphine Ears
Σχεδιασμός φωτισμών – Επεξεργασία φωτογραφιών : Σταύρος Παναγιωτάκης
Κοστούμια : Δημήτρης Ντάσιος
Tango : Αnastasia
Ειδικές κατασκευές : Βύρων Παπαδόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη : Αλέξης Πασπαρδάνης
Φωτογραφίες : Βασίλης Μαθιουδάκης
ΠΑΙΖΟΥΝ :
Ανδρέας Ανδρεάδης, Τάσος Αλαφάκης, Εύα Κουκούτση, Μαργαρίτα Μακαρούνη, Νίκος Μαυρουδής


