19

Φεβ

ΙΨΕΝ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ ΕΪΡΙΚ ΣΤΟΥΜΠΕ

  • Μια γοργόνα από τα νορβηγικά φιόρδ στο Εθνικό

  • Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

«Η θάλασσα αντιπροσωπεύει όλα όσα έχει χάσει» για την ιψενική «Η κυρία από τη θάλασσα»- Μαρία Ναυπλιώτου

«Oι Νορβηγοί είναι πνευματικά κυριευμένοι από τη θάλασσα» έλεγε ο Χένρικ Ίψεν το 1888. Ήταν ακριβώς η χρονιά που ο εθνικός θεατρικός συγγραφέας της Νορβηγίας έγραψε το έργο του «Η κυρία από τη θάλασσα». Αυτό που ανεβαίνει στο Εθνικό μας Θέατρο. Και μάλιστα σε σκηνοθεσία ενός συμπατριώτη του Ίψεν: του Έιρικ Στούμπε, θεωρούμενου από τους σημαντικότερους Σκανδιναβούς σκηνοθέτες, καλλιτεχνικού διευθυντή από το 2000 έως το 2008 του Εθνικού Θεάτρου της Νορβηγίας, που κάνει την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά στην Ελλάδα, επιλέγοντας ένα από τα λιγότερο παιγμένα στην πατρίδα μας ιψενικά έργα, με τη Μαρία Ναυπλιώτου στον επώνυμο ρόλο.

Η Ελίντα- η Κυρία από τη θάλασσα-, στο έργο παγιδευμένη σε έναν γάμο χωρίς έρωτα με τον χήρο και πατέρα δύο θυγατέρων γιατρό Βάνγκελ, με ένα δικό τους παιδί που πέθανε μωρό, έλκεται ακατανίκητα από τη θάλασσα. Η εμφάνιση ενός μυστηριώδους ξένου με τον οποίο την δένει ένα τρομερό μυστικό την φέρνει αντιμέτωπη με το παρελθόν της και τον πόθο της για την ελευθερία και το άγνωστο…

Η Ελίντα παρουσιάζεται από την αρχή του έργου σαν ένα πλάσμα από άλλον κόσμο- ο Ίψεν και εδώ έχει επηρεαστεί από τις λαϊκές δοξασίες και τους θρύλους. Με έναν λυρικό τρόπο, σαν να αναδύεται από τη θάλασσα: όταν μπαίνει στη σκηνή έρχεται κατ΄ ευθείαν μετά το μπάνιο, με τα μαλλιά της να πέφτουν λυτά στους ώμους της, παραπονούμενη για τα «άρρωστα» νερά των φιόρδ- ήταν κόρη φαροφύλακα.

«Ο νορβηγικός τίτλος του έργου χρησιμοποιεί μια λέξη που παραπέμπει σε “γοργόνα”», λέει ο σκηνοθέτης Έιρικ Στούμπε στη συνέντευξη που έχει δώσει στον «Οδηγό Σκηνής» του Εθνικού Θεάτρου. Αυτό δεν είναι πολύ καθαρό στη μετάφραση αλλά στα νορβηγικά είναι σαφές. Δίνει την εντύπωση ότι το έργο είναι ένα παραμύθι, όπου ο θεατής καλείται για να ερμηνεύσει τις εικόνες του».

Το έργο ανεβαίνεισε μετάφραση Μαργαρίτας Μέλμπεργκ, με σκηνικά και κοστούμια Κάρι Γκράβκλεβ. Τους άλλους ρόλους ερμηνεύουν: Βασίλης Ανδρέου, Άρης Λεμπεσόπουλος, Λουκία Μιχαλοπούλου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Άλκηστις Πουλοπούλου, Νίκος Χατζόπουλος.

ΙΝFΟ

Από απόψε έως 15 Μαΐου στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (Αγίου Κωνσταντίνου 22/ 24, τηλ. 210-5288.170). Σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με τον «Θείο Βάνια» και τον «Δον Ζουάν».

//

708 days ago Short URL Σχόλια

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ/Η κυρία από τη θάλασσα

19

Φεβ

Το top 4 των παιδικών παραστάσεων

  • Οι σκηνοθέτες τεσσάρων θεατρικών έργων για μικρούς και μεγάλους αποκαλύπτουν το μυστικό της επιτυχίας τους

Είναι όντως το παιδικό το πιο δύσκολο είδος θεάτρου; Ισως ναι, αν αναλογιστεί κανείς ότι όποιος κάνει παιδικό θέατρο θα πρέπει να απευθύνεται εξίσου αποδοτικά σε μικρούς και μεγάλους. «Το Βήμα» ξεχώρισε τέσσερις από τις καλύτερες παιδικές παραστάσεις της σεζόν και απευθύνθηκε στους συντελεστές τους. Αν οι κάτωθι παιδικές σκηνές έχουν κάνει αίσθηση στο εφετινό θεατρικό τοπίο, αυτό συνέβη επειδή κατάφεραν να τους ευχαριστήσουν όλους: τα παιδιά, τους γονείς τους… και τους φίλους στους οποίους τις συνέστησαν.

«Τα παιδιά καθοδηγούν τη δράση»

Σκηνοθέτις του «Εβδομου σταθμού: Το μυστικό του πειρατή Μπελαφούσκ» και «ψυχή» του Τρένου στο Ρουφ, όπου ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά, η Τατιάνα Λύγαρη διαπιστώνει ότι τα παιδιά αντιδρούν πιο γρήγορα από τους ενηλίκους: ανταποκρίνονται πιο άμεσα στο χιούμορ και σε κάποια έξυπνη ατάκα. Ισως επειδή από τη φύση τους είναι περισσότερο αυθόρμητα, ίσως διότι στη δεύτερη χρονιά της παράστασης είναι περισσότερο ενημερωμένα σε σχέση με ό,τι συμβαίνει μέσα σε ένα πραγματικό βαγόνι. Η ίδια, παρ΄ ότι το θεωρούσε ασύμφορο λόγω μεγάλου κόστους, αποφάσισε να ξανανεβάσει το ιδιαίτερο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά που πραγματεύεται το θέμα της ελευθερίας στην τέχνη για να ευχαριστήσει τους μαθητές-θεατές οι οποίοι ήθελαν να παρακολουθήσουν το έργο και άλλοι συμμαθητές τους αλλά και τους γονείς που ήθελαν να το δουν οι δικοί τους φίλοι.

«Βλέπω τα παιδιά να συμμετέχουν στην παράσταση που τους επιτρέπει να γίνουν επιβάτες αυτού του θεατρικού τρένου σε τέτοιον βαθμό ώστε το θέαμα να γίνεται διαδραστικό. Το βαγόνι είναι μικρό, υπάρχει η αίσθηση της επικοινωνίας και τα παιδιά καθοδηγούν τη δράση» καταλήγει. Θα ανεβάσει και για τρίτη χρονιά το ίδιο έργο; «Νομίζω όχι, λόγω του υψηλότατου κόστους. Αλλά πάλι, τα ίδια έλεγα και πέρυσι».

«Αυτό το έργο δεν έχει happy end»

Η πιο έντονη μνήμη που έχει από παιδική παράσταση ο Γιάννης Κακλέας δεν ήταν από παράσταση που παρακολούθησε μικρός αλλά… μεγάλος. Ηταν πριν από λίγα χρόνια που πήγε την κόρη του Λενιώ, πιτσιρίκα, σε μια παράσταση της Μικρής Πόρτας της Ξένιας Καλογεροπούλου. Τι τον εντυπωσίασε περισσότερο από όλα; Οτι η συγκεκριμένη παιδική παρά σταση αφορούσε και εκείνον. «Εκτοτε ονειρευόμουν να κάνω μια παράσταση για παιδιά που να τη χαίρονται όσο οι ενήλικοι. Οπως εκείνη που απήλαυσα στην παράσταση της Μικρής Πόρτας που, σημειωτέον, θεωρώ στολίδι του παιδικού θεάτρου».

Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα μόλις εφέτος, όταν ανέβασε τα «Μαγικά μαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά στην Παιδική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου: ο άπληστος βασιλιάς Αρπατίλαος απαγορεύει τις Κυριακές, τα πάρτι γενεθλίων, τις παιδικές χαρές, ως και τον λόξυγγα. «Με βοήθησε στον στόχο μου ο Τριβιζάς» λέει ο Γιάννης Κακλέας «διασκευάζοντας με τέτοιον τρόπο το μυθιστόρημά του ώστε να απευθύνεται σε διαφορετικές ηλικίες, με όπλο το χιούμορ και όχι τον διδακτισμό». Αποτέλεσμα, ένα πολύχρωμο και κοινωνικό σχόλιο για την αυθαιρεσία της εξουσίας, απευθυνόμενο σε ένα κοινό κάθε ηλικίας.

Ποια είναι, αλήθεια, η διαφορά στον τρόπο αντίδρασης μικρών και μεγάλων; «Κατά κανόνα εμείς είμαστε πιο παθητικοί από τα παιδιά μας. Οι μεγάλοι αρέσκονται στο να καταναλώσουν το νόημα του έργου· οι μικροί στο να μεταμορφωθούν, να γίνουν οι ίδιοι ρόλοι» σημειώνει και αναρωτιέται: «Γιατί να περιμένουμε κατ΄ ανάγκην το “happy end” σε μια παιδική παράσταση; Ε, σας πληροφορώ ότι αυτό το έργο τελειώνει και είναι λίγο… στον αέρα».

«Οι ηθοποιοί δημιουργούν τα σώματά τους»

Ενα ρυθμικό «μπράβο» στο τέλος του «Αλλαντίν» στο Θέατρο Τέχνης από μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ήταν εκείνο που αναστάτωσε τον σκηνοθέτη της παράστασης Δημήτρη Δεγαΐτη. «Δεν το είχα ξανασυναντήσει ποτέ αυτό σε σχολείο. Και ενθουσιάστηκα» μας λέει.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου, ο αυτοσχεδιασμός στον οποίο έχει παράδοση η Σχολή είναι το κύριο στοιχείο της παράστασης, ενός μιούζικαλ για παιδιά που διαδραματίζεται στη Βαγδάτη. «Το σκηνικό είναι όλο κι όλο τρεις πάγκοι. Τα υπόλοιπα τα φτιάχνουν οι ηθοποιοί με τα σώματά τους. Μπορούν να δημιουργήσουνέτσιμια σπηλιά, τρεις βρύσες, μια πύληή να πάρουν ένα ποτήρι και να το κάνουν κάστρο. Αυτό είναι το ξεχωριστό κομμάτι της παράστασης που ευχαριστιέται ο θεατής- μικρός και μεγάλος. Γιατί τους έχουμε όλους στο πίσω μέρος του μυαλού μας» εξηγεί. Η παράσταση απευθύνεται σε κοινό από τριών ετών και πάνω. Πώς, αλήθεια, μπαίνουν στο παιχνίδι του αυτοσχεδιασμού; «Συμμετέχουν παρακολουθώντας» μας λέει ο σκηνοθέτης. «Και πιστέψτε με, αυτό είναι αρκετό».

ΠΟΥ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΤΕ

  • «Τα μαγικά μαξιλάρια»: Εθνικό Θέατρο- Παιδική Σκηνή Ρεξ (Πανεπιστημίου 48), τηλ. 210 3301.881.
  • «Grimm & Grimm»: Θέατρο Πόρτα (Μεσογείων 59), τηλ. 210 7711.333.
  • «Εβδομος σταθμός:Το μυστικό του πειρατή Μπελαφούσκ» : Αμαξοστοιχία- Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ», Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρουφ, επί της οδού Κωνσταντινουπόλεως, τηλ. 210 5298.922.
  • «Αλλαντίν»: Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Φρυνίχου 14, Πλάκα), τηλ. 210 3222.464 και 210 3236.732.

Ξένια Καλογεροπούλου: «Το στοίχημα είναι να καθηλώσεις το κοινό»

«Το δύσκολο δεν είναι να κάνεις το παιδί να γελάσει, να επαναλάβει μια λέξη ή να μιμηθεί μια κίνηση» έχει πει η Ξένια Καλογεροπούλου, δημιουργός της παιδικής σκηνής Μικρή Πόρτα ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. «Το δύσκολο είναι να το κρατήσεις πραγματικά καθηλωμένο τις στιγμές που θέλεις να περάσεις κάποιο μήνυμα». Προς αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει το γεγονός ότι η καινούργια παράσταση της Ξένιας Καλογεροπούλου και της Λίλο Μπάουρ (ιδρυτικό μέλος της Τheatre de Complicite) με τίτλο «Grimm & Grimm» βασίζεται σε τέσσερα κλασικά παραμύθια επιλεγμένα από την πλούσια συλλογή των αδελφών Γκριμ. Κάποια από αυτά όπως «Το μαγικό τραπέζι, ο γάιδαρος και η μαγκούρα» χαρακτηρίζονται από το έντονο κωμικό στοιχείο. Οι ήρωες- άνθρωποι και ζώα – δίνουν τις μάχες τους με αδικίες και πονηριές και βγαίνουν νικητές, ενώ σε άλλα όπως «Οι τρεις χρυσές τρίχες του διαβόλου» ή «Οι έξι κύκνοι» ο τίμιος και γενναίος ήρωας κερδίζει τη μάχη απέναντι στους εχθρούς του. Τόσο οι μικροί όσο και οι μεγάλοι χαίρονται τον συνδυασμό παιχνιδιού, φαντασίας και χιούμορ.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

708 days ago Short URL Σχόλια

Καλογεροπούλου Ξένια/Παιδικό Θέατρο

19

Φεβ

Μπίχνερ… χωρίς λόγια

Σκηνή από την περφόρμανς της ομάδας Πλεύσις “Υπό τη σκιά του Βόυτσεκ”

Ο Γιόχαν Κρίστιαν Βόυτσεκ, ο εμβληματικός αυτός ήρωας του παγκόσμιου δραματολογίου, αποτελεί έναν από τους αγαπημένους των Ελλήνων σκηνοθετών. Η δραματική του ιστορία, που έκανε γνωστή μέσα από την πένα του ο Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ, στο έργο που φέρει ως τίτλο το επώνυμό του, έχει παρασταθεί στη χώρα μας δεκάδες φορές.

Όμως, τι θα ήταν το έργο του Μπύχνερ χωρίς… λόγια; Η θεατρική ομάδα “Πλεύσις” επιχειρεί να το ανιχνεύσει, προτείνοντας τη δική της «σιωπηλή» εκδοχή της ιστορίας του Βόυτσεκ, του νεαρού στρατιωτικού κουρέα που πάσχει σωματικά και ψυχικά προσπαθώντας να επιβιώσει μέσα στην ταπείνωση και την  καταπίεση που υφίσταται από τον κοινωνικό του περίγυρο. Πίεση που θα τον οδηγήσει στην τρέλα και στο φόνο της αρραβωνιαστικιάς του και, τελικά, στην πλατεία της Λειψίας, όπου θα εκτελεστεί στις 27 Αυγούστου 1824.

Μόνος και αδύναμος στο κέντρο μιας αφήγησης που «πλάθεται» επί σκηνής βρίσκεται και ο  Βόυτσεκ της “Πλεύσις”, στο επίκεντρο μιας εικαστικής περφόρμανς για πέντε ερμηνευτές, όπου θέατρο, χορός και μιμική συνυπάρχουν, δημιουργώντας έντονα εικαστικά τοπία πλαισιωμένα από μουσική πρωτότυπη, σαν εξπρεσιονιστική ταινία βωβού κινηματογράφου.

Η σκηνοθεσία της παράστασης Υπό τη σκιά του Βόυτσεκ, που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο θέατρο “Άκης Δαβής” (πρώην “Αλκμήνη”), ο Αντώνης Κουτρουμπής, ο οποίος και πρωταγωνιστεί μαζί με τους Όλγα Γερογιαννάκη, Γιώργο Βρόντο, Θένια Κουτρουμπή και Νίκο Τόμπρο. Τη μουσική επιμελείται ο Μηνάς Εμμανουήλ. [Η ΑΥΓΗ: 18/02/2010]

708 days ago Short URL 1 σχόλιο

Ομάδα Πλεύσις/Υπό τη σκιά του Βόυτσεκ

19

Φεβ

Κουκλοθέατρο για μεγάλους

Από την παράσταση της ομάδας Κοκουμούκλο «Το όνειρο του Γερο-Ταρκάν» που “ανοίγει” τις «Βραδιές κουκλοθέατρου» στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

Τη γνωριμία με ένα διαφορετικό είδος θεάτρου δίνει στο ενήλικο αθηναϊκό κοινό το  Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, το οποίο, σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο της UNIMA (Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθέατρου), διοργανώνει από σήμερα και κάθε Πέμπτη μέχρι τις 25 Μαρτίου, στην αίθουσα Black Box (Πειραιώς 206, Ταύρος), «Βραδιές κουκλοθέατρου». Στόχος της διοργάνωσης και των εναλλασσόμενων παραστάσεων που θα παρουσιαστούν, από διαφορετικό θίασο κάθε φορά, να αποτελέσει έναν πόλο έλξης και σημείο συνάντησης όλων όσοι αγαπούν το είδος αυτό θεατρικής δημιουργίας και ενδιαφέρονται για την ελληνική “κουκλοθεατρική” σκηνή.

Ο κύκλος της συνάντησης κούκλας και ανθρώπου ανοίγει απόψε στις 10 μ.μ. με τρεις διαφορετικές παραστάσεις: «Το όνειρο του Γερο-Ταρκάν» από την ομάδα Κοκουμούκλο, «Το κάδρο» από την  Σ. Κουκλουβελάκου και «Νηματζόρε» από τον Α. Παπαχατζή.

Το κουκλοθέατρο για μεγάλους στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης θα συνεχιστεί στις 25/2 με το Συνεργείο Κουκλοθεάτρου («Λεμονιά» και «Σελίδα 251»), στις 4/3 με τους Φίρδυν-Μίγδην («Φλοξ, το κουτί και τα σύννεφα») και τους Αντάρα («Φασουλής»), ενώ οι Baruti με τις «Στιγμές αγάπης» και ο Παύλος Καββαδίας με τον «Μουστρουφίνο, τον περιπλανώμενο ζωγράφο» θα πάρουν τη σκυτάλη στις 11/3. Οι ParaMana με «Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο» (18/3) και η ομάδα Τα φτερά του μύθου με «Το όνειρο του μολυβένιου στρατιώτη» στις 25/3 θα ολοκληρώσουν τον κύκλο των κουκλοθεατρικών παραστάσεων. [Η ΑΥΓΗ: 18/02/2010]

708 days ago Short URL Σχόλια

Κουκλοθέατρο

18

Φεβ

Ο «Μπακαλόγατος» ξανά στη Θεσσαλονίκη

«Ο Μπακαλόγατος», η παράσταση που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Πέτρος Φιλιππίδης, και είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου, παρουσιάζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά στη Θεσσαλονίκη. Οι παραστάσεις ξεκινούν στις 4 Απριλίου στο κινηματοθέατρο “Ράδιο Σίτυ”, αλλά η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει, από τα εκδοτήρια του δήμου Θεσσαλονίκης, στην πλατεία Αριστοτέλους. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Φιλιππίδης, Τάσος Κωστής, Χριστίνα Τσάφου, Γιώργος Λέφας, Γιάννης Δεγαΐτης, Γιώργος Γαλίτης, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ελένη Αποστολοπούλου, Δέσποινα Γιαννοπούλου, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Ειρήνη Τσιάρη. Τα σκηνικά είναι του Γιώργου Γαβαλά, τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ, οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ και η μουσική επιμέλεια του Ιάκωβου Δρόσου.

709 days ago Short URL Σχόλια

Μπακαλόγατος

18

Φεβ

«Κυμβελίνος» αλήθειας και φαντασίας – στο θέατρο «Αμαλία» της Θεσσαλονίκης

  • Τον «Κυμβελίνο» του Σαίξπηρ ανέβασε στο θέατρο «Αμαλία» της Θεσσαλονίκης, η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης». Ελάχιστα παιγμένο στην Ελλάδα έργο, ο «Κυμβελίνος» ανήκει στις «μυθιστορίες» (romances), έργα της ωριμότητας του ελισαβετιανού δραματουργού, που κινούνται στο φαντασιακό και σχοινοβατούν μεταξύ κωμικού και δραματικού, υπογραμμίζοντας την αντιφατικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Η παράσταση «κατοικεί» μεταξύ παραμυθιού και πραγματικότητας. Δύο άντρες και δύο γυναίκες ηθοποιοί αφηγούνται την ιστορία, πιστεύοντας ότι κάποια παραμύθια λένε τόση ανθρώπινη αλήθεια ώστε δεν μπορεί παρά να συνέβησαν πραγματικά. Μετάφραση Κ. Καρθαίου, διασκευή – σκηνοθεσία Κορίνας Βασιλειάδου, σκηνικά – κοστούμια Μαρίας Καβαλιώτη, μουσική Κανάρη Κεραμάρη, φωτισμοί Ρίτσαρντ Αντονι. Παίζουν: Μομώ Βλάχου, Σταύρος Ευκολίδης, Νανά Παπαγαβριήλ, Τάσος Τσουκάλης.
  • Η σκηνοθέτις λέει για το έργο: «Ολα στον “Κυμβελίνο” κάτι θυμίζουν. Οι δυο ερωτευμένοι νέοι θυμίζουν την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Ο σύζυγος που πείθεται ότι η γυναίκα του τον απάτησε, θυμίζει τον Οθέλλο. Ο βασιλιάς που κατευθύνεται από τη βασίλισσα, τον Μάκβεθ. Οι χαρακτήρες είναι μορφές αρχετυπικές, όπως συμβαίνει με τους ήρωες των παραμυθιών και των μύθων».

709 days ago Short URL Σχόλια

Κυμβελίνος/Πειραματική Σκηνή της "Τέχνης"

18

Φεβ

«Εντα Γκάμπλερ», «Από Μακριά» και «Φύλλα από γυαλί»: Τελευταίες παραστάσεις

  • Μέχρι την Κυριακή θα παίζεται το έργο «Εντα Γκάμπλερ» στο «Αμφι-Θέατρο», σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου. Παράλληλα, συνεχίζονται οι πρόβες για την παράσταση «Εκδίκηση» του Τόμας Κιντ σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, που θα παρουσιαστεί σε πανελλήνια πρώτη την άνοιξη.
    • Μέχρι τις 28/2 Φεβρουαρίου θα παίζεται το έργο «Φύλλα από γυαλί» του Φίλιπ Ρίντλεϊ που παρουσιάζεται στο «Απλό Θέατρο», σε μετάφραση Ευάγγελου Τυρόγλου, σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου, σκηνικά – κοστούμια Κωνσταντίνου Ζαμάνη, μουσική Κώστα Ανδρέου και φωτισμούς Μελίνας Μάσχα. Παίζουν: Θέμις Μπαζάκα, Μαρία Παρασύρη, Γιώργης Τσαμπουράκης και Θανάσης Δόβρης. Θα το διαδεχεί το έργο «Η Μπέμπα» του Δημήτρη Τσεκούρα, σε σκηνοθεσία Ορέστη Τάτση, σκηνικά – κοστούμια Κωνσταντίνου Ζαμάνη, μουσική Θοδωρή Αμπαζή και φωτισμούς Σοφίας Αλεξιάδου. Ερμηνεύει η Ναταλία Στυλιανού.
    • Το έργο «Από Μακριά» του Θοδωρή Αθερίδη μετά το «Μικρό Παλλάς» (θα παίζεται μέχρι τις 21/2) από 25/2 θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη, στο «Αριστοτέλειο» (μέχρι Κυριακή των Βαΐων). Το έργο, γραμμένο με χιούμορ και ευαισθησία, βάζει ερωτήματα και δίνει απαντήσεις σε ένα σουρεαλιστικό φουτουριστικό τοπίο του μέλλοντος. Σκηνοθετεί ο Θοδωρής Αθερίδης και μαζί του παίζουν Μένια Αναγνωστοπούλου, Βίκυ Βολιώτη, Γιώργος Καπουτζίδης, Σμαράγδα Καρύδη, Τηλέμαχος Κρεββάικας, Χρήστος Πλαΐνης, Χρήστος Σαπουτζής. Σκηνικά – κοστούμια Μανόλη Παντελιδάκη.

      709 days ago Short URL Σχόλια

      Από μακριά/Εντα Γκάμπλερ/Φύλλα από γυαλί

      17

      Φεβ

      «Με τα παιδιά της πιάτσας» στο ΚΘΒΕ

      Ένα Θεατρικό Κείμενο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη βασισμένο στο έργο του Νίκου Τσιφόρου

      Λαϊκή Σκηνή του Κ.Θ.Β.Ε. Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» – Μονή Λαζαριστών

      Πρεμιέρα – Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 9.00μμ.

      Οι ήρωες του Νίκου Τσιφόρου ζωντανεύουν στη Λαϊκή Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος κι έρχονται πιο κοντά στη σύγχρονη πραγματικότητα μέσα απ’ την συνάντηση της καυστικής και απολαυστικής πένας του Γιώργου Σκαμπαρδώνη με το θρυλικό κείμενο του Νίκου Τσιφόρου, στην παράσταση «Με τα παιδιά της Πιάτσας» που σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης. Το έργο κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010 στη Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» της Μονής Λαζαριστών.

      • Σημείωμα του Συγγραφέα

      Η διαχρονική αξία και μοναδικότητα του Νίκου Τσιφόρου στα Παιδιά της πιάτσας και όχι μόνον, βρίσκεται στο ότι δημιούργησε ένα δικό του λογοτεχνικό σύμπαν, με ξεχωριστό, απολαυστικό, δικό του γλωσσικό ιδίωμα, και ήρωες τους καταφρονεμένους του υποκόσμου, τους οποίους δεν αντιμετωπίζει κριτικά ή ηθικολογικά, αλλά με συγκατάβαση και τρυφερότητα, υπολογίζοντας, βέβαια, την προσωπική ευθύνη, αλλά κυρίως τις Συμπληγάδες της συγκυρίας και της εποχής που τους έριξαν εκεί, σχεδόν αναπόφευκτα.

      Δεν είχα την αλαζονεία να αναμετρηθώ με τούτο το σύμπαν, παρά θέλησα, κυρίως, να εμπνευστώ από αυτό, δημιουργώντας μερικούς σύγχρονους ήρωες, που τους εμπλέκω με εκείνους του Τσιφόρου μέσα στον ίδιο χώρο, μια φυλακή. Οι νέοι με τις παλιές καραβάνες κι ο καθείς με τη δική του γλώσσα και ιστορία, αλλά πάντα μέσα στο ίδιο κράτος και σε συγγενείς συγκυρίες, όπου λάμπει μεγαλοπρεπώς η διαφθορά, η λωποδυσία, το πάθος για κατορθώματα και λίγη δόξα, αρχηγία κι επιρροή – οι μεν με τους κώδικες του υποκόσμου, οι δε με την παρασημαντική της έξω λαμογιάς.

      Μια αυθαίρετη, βέβαια, θεατρική συνομιλία με το συγκεκριμένο έργο του Τσιφόρου, μέσα από την οποία και τη διαπλοκή των εποχών και των ηρώων, τα διαφορετικά ιδιώματα αλλά την ίδια ουσία, φωτίζεται λοξά η γενικευμένη διαφθορά του συστήματος, ο κυνισμός, η ιδιοτέλεια, η διαχρονικότητα της αμφίπλευρης απάτης. Ταυτόχρονα αναδεικνύεται η συντροφικότητα των φυλακισμένων, η αλληλεγγύη μεταξύ τους, με συγκατάβαση προς αυτούς τους φτωχοδιάβολους (όπως θα τό ’θελε κι ο Τσιφόρος), αλλά και τους βαρυποινίτες, που ζούνε το αβάσταχτο του εγκλεισμού, αλλά και το ανυπόφορο ενδεχόμενο μιας δύσκολης ελευθερίας, εντός ή εκτός της φυλακής, εντός ή εκτός της Τέχνης. [Γιώργος Σκαμπαρδώνης]

      • Συντελεστές

      Θεατρικό κείμενο: Γιώργος Σκαμπαρδώνης. Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης. Σκηνικά-κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου. Μουσική σύνθεση-επιμέλεια, διασκευές τραγουδιών: Αλέξης Πρίφτης. Επιμέλεια κίνησης: Τατιάνα Μύρκου. Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου. Βίντεο: Άντα Λιάκου. Βοηθός σκηνοθέτη: Βάλια Ποιμενίδου. Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Ανδρέας Παρασκευόπουλος. Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου

      • Διανομή

      Καλλιόπη Ευαγγελίδου: (Μανόν), Ελένη Θυμιοπούλου: (Στέφκα), Έκτωρ Καλούδης (Σάκης ο Λεβέκουρας), Παντελής Καλπάκογλου: (Μπάμπης), Δημήτρης Κολοβός (Γαβρίλης), Δημήτρης Κοντός (Διονύσης Δεσμοφύλακας), Γιώργος Κώτσος (Γιαννάκης), Χρήστος Παπαστεργίου (Παναγής Δεσμοφύλακας), Βασίλης Σεϊμένης  (Διευθυντής), Δημήτρης Σιακάρας (Μήτσος), Βασίλης Σπυρόπουλος (Ρέστης), Αλέξανδρος Τσακίρης (Νέστορας), Μαρίζα Τσάρη (Σβετλάνα), Γιάννης Τσάτσαρης (Αρτέμης Δεσμοφύλακας), Κώστας Χαλκιάς (Νίκος ο Γαμψός). Παίζει επί σκηνής ο μουσικός Παύλος Παφρανίδης

      • Παραστάσεις

      Τετάρτη 7 μ.μ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μ.μ., Σάββατο 6 μμ. & 9μμ., Κυριακή 7 μ.μ.

      • Τιμές Εισιτηρίων

      Πλατεία: κανονικό 15€, εκπτωτικό 12€, ομαδικό 10€, ΥΠΠΟ 12€

      Εξώστης: κανονικό 12€, ομαδικό 10€, ΥΠΠΟ 12€

      Χώρος: Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός», Μονής Λαζαριστών

      Πληροφορίες-Κρατήσεις:

      Ώρες λειτουργίας ταμείων Βασιλικού Θεάτρου και ΕΜΣ: 9.30 π.μ. έως τις 9.30 μ.μ.

      Μονής Λαζαριστών: 9:30π.μ. -1:00μ.μ. & 5:00 μ.μ.  – 9.30μ.μ

      Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000

      710 days ago Short URL Σχόλια

      ΚΘΒΕ/Με τα παιδιά της πιάτσας

      17

      Φεβ

      Φεγγαρίσιος πιερότος

      • Το Πνεύμα του Τόνου

      • ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010
      • Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

      Θα ήθελα κι εγώ να νεκρολογήσω τον Θάνο Αρώνη που έφυγε μοναχικός όπως έζησε, πικραμένος, σπρωγμένος στην εξορία της τέχνης από μια αδιάφορη συντεχνία που ρητορεύει, αμηχανεί, πλειοδοτεί στο μηδέν, αλλά τσαλαπατάει ευαίσθητους φεγγαρίσιους κλόουν, όπως ο Αρώνης. Έτσι τον θυμάμαι το 1982, πιθανόν την τελευταία του εμφάνιση, που άνοιγε βουβός αλλά πλήρως εκφραστικός την αυλαία κρατώντας ένα κηροπήγιο με τη στολή ενός παλατινού υπηρέτη στο σπίτι του Δόγη στον «Οθέλλο» του Ευαγγελάτου. Μαθητής του Καραντινού, μαζί με άλλους άξιους συναδέλφους του μυήθηκαν σε ένα θέατρο «ύφους». Γνώριζαν τα αυστηρά στυλ, το μπαρόκ, το ροκοκό, το ελισαβετιανό, το μολιερικό, πράγμα που σήμερα σπανίζει ή γίνεται γελοιογραφικά από άγνοια.

      Αλλά ο Αρώνης με το ψευδώνυμο Αλέξανδρος Φερέντης υπήρξε ποιητής μελαγχολικός, άξιος να σταθεί δίπλα στον Φιλύρα, τον Μπουφίδη, τον Λαπαθιώτη, τον Καρυωτάκη. Με ένα υποδόριο χιούμορ, την άλλη όψη της απελπισίας, αλλά και άκρα ταπείνωση (Ρieta) και άκρα κατανόηση των ανθρωπίνων παθών.

      710 days ago Short URL 1 σχόλιο

      Αρώνης Θάνος/Γεωργουσόπουλος Κώστας

      17

      Φεβ

      Ο Δήμος Μεγαλόπολης συγχρηματοδοτεί την αποκατάσταση του αρχαίου θεάτρου της πόλης

      • Υπεγράφη σύμβαση με το ΥΠΠΟΤ

      Με την οικονομική συμβολή, ύψους 500.000 ευρώ, του Δήμου Μεγαλόπολης θα γίνουν οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης του αρχαίου θεάτρου της πόλης, όπως προκύπτει από την προγραμματική σύμβαση που υπέγραψε ο Δήμος με το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Η Προγραμματική Σύμβαση Πολιτισμικής Ανάπτυξης υπεγράφη στις 4 Φεβρουαρίου. Με το διατεθέν ποσό θα γίνουν εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης τριών κερκίδων του κοίλου του θεάτρου και θα εκπονηθούν οι απαραίτητες μελέτες για την ενοποίηση, προστασία και ανάδειξη του θεάτρου και της αρχαίας αγοράς της Μεγαλόπολης, καθώς και του Ιερού της Δέσποινας στη Λυκόσουρα Κυνουρίας.

      710 days ago Short URL Σχόλια

      Αρχαίο θέατρο Μεγαλόπολης

      Blog στο WordPress.com.
      Theme: Esquire by Matthew Buchanan.

      Follow

      Get every new post delivered to your Inbox.