- Η ποιήτρια και ακαδημαϊκός Κική Δημουλά θα χαιρετήσει την αποψινή [Δευτέρα, 25/01] εκδήλωση, αφιερωμένη στον Ιάκωβο Καμπανέλλη
Ο 88χρονος Ιάκωβος Καμπανέλλης είναι ανάμεσά μας, με τα έργα που έγραψε και με τον απόηχό τους. Ενας θεατρικός συγγραφέας και μαζί ένας άνθρωπος ο οποίος βγαίνει από την εποχή μιας Ελλάδας ανήμπορης να σταθεί στα πόδια της· και όμως μ’ αυτό το στραβό περπάτημα περπάτησαν τον ίσιο δρόμο οι ταλαντούχοι. Ενας τέτοιος ήταν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο οποίος έδωσε νέα πνοή στον θεατρικό λόγο, φέρνοντας επί σκηνής τις φωνές εκείνες που αδυνατούσαν να ακουστούν.
Ηδη από το ’50, με τον θίασο του Αδαμάντιου Λεμού, με τον «Χορό πάνω στα στάχυα», είχε προαναγγείλει την «Αυλή των θαυμάτων», που ανέβηκε επτά χρόνια μετά, από το Θεάτρο Τέχνης. Στον κινηματογράφο έλαμψε το αστέρι του ως σεναριογράφου, με τη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη και τον «Δράκο» του Νίκου Κούνδουρου.
Η αποψινή εκδήλωση (20.30), η αφιερωμένη στον ακαδημαϊκό Ιάκωβο Καμπανέλλη, θα γίνει στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης «Μιμή Ντενίση» (Μαυρομματαίων 23, τηλ.: 2108660890). Θα χαιρετίσει η ποιήτρια και ακαδημαϊκός Κική Δημουλά, ενώ εκτενώς θα μιλήσουν οι Γιώργος Μιχαηλίδης, Κώστας Τσιάνος, Διονύσης Τσακνής, Βαγγέλης Χρόνης. Θα διαβάσουν η Μίνα Αδαμάκη (από «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού») και ο Μιχάλης Μητρούσης (από το «Αυτός και το παντελόνι του»). Στην εκδήλωση θα παρασταθεί η ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη.
Ενα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τον χαιρετισμό της Κικής Δημουλά: «Από το λίγο θέατρο που έχω δει στη ζωή μου, η λήθη το λιγόστεψε κι άλλο. Και θυμάμαι μόνο έντονα ζωηρά το “Ρινόκερο” του Ιονέσκο, το “Θείο Βάνια”, τις “Ευτυχισμένες μέρες” του Μπέκετ, τη “Στέλλα Βιολάντη”, την “Εξορία” του Μάτεσι, τον “Οιδίποδα επί Κολωνώ”, και, απ’ όλα τα έργα που εκτίναξαν στο διεθνές στερέωμα το μέγεθος του Ιάκωβου Καμπανέλλη, εγώ για λόγους πλοκής αυτού του χαιρετισμού μου, απόψε θα αναφέρω μόνο την “Αυλή των θαυμάτων”.
Γιατί λέω ότι ίσως εκεί μέσα να προγραμματίστηκε και τούτο το θαύμα: Με αυτόν, τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, που με την απροσέγγιστη διάσταση του μύθου είχα αποδεχτεί ότι θα τον γνωρίζω, να συμβεί και επί χρόνια τώρα να έχω την τύχη πολλές μέρες να πηγαινοέρχομαι μαζί του στην Ακαδημία, και πολλές ώρες να κάθομαι δίπλα του στο ίδιο, φοιτητικό για μένα θρανίο της Ακαδημίας, σπουδάζοντας εκεί τι πολλά δεν γνωρίζω, οφείλοντάς της και τη σπουδή της πολύτομης σημασίας της, του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Στις μελαγχολικές νύχτες του κυρίου Θωμά, νόμιζα πως ένα κακό όνειρο μου διέψευδε την διπλή απόλαυση ότι έβλεπα αυτό το έξοχο έργο, στο θέατρο του Βουτέρη, καθισμένη δίπλα στο συγγραφέα του. Είναι κάτι παραπάνω από τιμή ότι μου επιτρέπει απόψε να του ευχηθώ μακροζωία στην αναγκαία πολύτιμη ύπαρξή του».
- ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010
