«Ακουμπώντας» στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, αλλά και σε αγαπημένα του ποιήματα ελληνικά, από τον Σολωμό κι έπειτα, που τον αφορούν προσωπικά, ο Δημήτρης Λιγνάδης και οι συνδαιτυμόνες του (ένας θίασος νέων ταλαντούχων ηθοποιών) με ευαισθησία θα επιχειρήσουν να ιχνηλατήσουν μέσα μας τις ιδιαίτερες εκείνες χορδές που μόνο ο έρωτας μπορεί να πάλει.
Σκηνή από τις δοκιμές της παράστασης «Συμπόσιο (ένα). Περί έρωτος», που κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή στο θέατρο «Θησείον. Ενα θέατρο για τις Τέχνες»Θα μιλήσουν για τον έρωτα σήμερα, μέσω της παράστασης «Συμπόσιο (Ενα). Περί Ερωτος», που κάνει πρεμιέρα μεθαύριο στο θέατρο «Θησείον, Ενα Θέατρο για τις Τέχνες».
Επειτα από τέσσερα χρόνια στο Εθνικό Θέατρο ο Δημήτρης Λιγνάδης δέχθηκε την πρόταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού για συνεργασία στο θέατρο Θησείον, «όχι μόνο γιατί είναι ένα θέατρο με πολύ μεγάλη ιστορία, αλλά και γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να εκφράσω απολύτως ελεύθερα, έξω από λογικές ταμείου και ρεπερτορίου, εκείνο που έχω ανάγκη αυτή τη στιγμή στη ζωή μου, δηλαδή να επιστρέψω, να ξαναγαπήσω, κι αν μπορώ να αναμεταδώσω το ξεχασμένο αυτονόητο, το απλό, το αθώο και -όπως πιστεύω- το απαραίτητο».
Πατώντας σε δύο πυλώνες, στον «δικό του» Πλάτωνα και στην ποίηση που αγαπά παρουσιάζει ένα θέαμα που αρχίζει και κλείνει με Ελύτη. Ωστόσο, ο ίδιος συνοψίζει την άποψη της παράσταση στον στίχο του Ανδρέα Εμπειρίκου: «Πάρε τη λέξη μου, δώς μου το χέρι σου». Μιλάει «περί έρωτος» μέσα από τα στόματα και τα σώματα επτά νέων ηθοποιών (έξι άνδρες και μία γυναίκα).
Με άλλα λόγια «βάζω -κυριολεκτικά και μεταφορικά- στο τραπέζι τους την έννοια του έρωτα και βλέπω πώς τον εκφράζουν, πώς τον «μιλάνε» οι νέοι αυτοί μέσα από τα συγκεκριμένα ποιήματα» εξηγεί. Παίζουν: Δ. Λιγνάδης, Β. Μπουλουγούρης, Γ. Χαρτοδιπλωμένος, Γ. Παναγόπουλος, Γ. Χριστοδούλου, Γρ. Ποιμενίδης, Σ. Εσκενάζυ, Β. Κατρίτσης.
- Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 25/11/2009
