- Tου Νικου Κουρκουλου*
«Στο τέλος κάθε χρονιάς και από τον πρώτο χρόνο, που βρέθηκα σ’ αυτή τη θέση, παραδίνω στη δημοσιότητα τα στοιχεία της δραστηριότητας του Εθνικού Θεάτρου. Είναι 10 χρόνια τώρα, από τότε που ανέλαβα να ηγηθώ της προσπάθειας για ένα Εθνικό Θέατρο, το οποίο να ανταποκρίνεται στον ιστορικό και εθνικό του ρόλο, αλλά και στις προσδοκίες των δημιουργών, των καλλιτεχνών του και κυρίως του μεγάλου κοινού, της ίδιας δηλαδή της ελληνικής κοινωνίας.
Και κάθε χρόνο χαιρόμουν να βλέπω νέα στοιχεία, νέες δυναμικές, καινούργιες συνιστώσες να προστίθενται σ’ αυτό το οικοδόμημα που αποτελεί παρακαταθήκη γενεών στις επόμενες για τον Πολιτισμό και την παιδεία στον τόπο μας.
Δεν ξέχασα ούτε μια στιγμή κάθε μέρα αυτά τα 10 χρόνια πως έχω την τιμή να κάθομαι σ’ ένα γραφείο, σ’ ένα χώρο που φέρει την υπογραφή, τον ίσκιο, τη δύναμη και τον ηχηρό απόηχο της φωνής όλων των μεγάλων της ιστορίας του Θεάτρου μας.
Γι’ αυτό, με όλους τους συνεργάτες μου, παλέψαμε σκληρά μέρα νύχτα χωρίς να υπολογίσουμε προσωπική ζωή και κόστος. Μας στήριξε η αγάπη του κοινού, η αποδοχή του έργου που παρουσιάσαμε, η καλή θέληση ακόμη και στη διαφωνία, η αγάπη των ανθρώπων που πίστεψαν ότι το Εθνικό Θέατρο ανήκει σε όλους τους Ελληνες, είναι κομμάτι της ιστορίας τους και κανείς δεν δικαιούται να το αγγίζει χωρίς σεβασμό, να μη το υποστηρίζει και κυρίως να αδιαφορεί γι’ αυτό!
Το Εθνικό είναι ένας από εκείνους τους θεσμούς που όσο κι αν δημιούργησε αντιπαραθέσεις, κανείς ποτέ δεν έθεσε σε αμφισβήτηση την ανάγκη της ύπαρξης και της λειτουργίας του. Μόνο ελάχιστοι στενόμυαλοι και μικρόψυχοι, υποκινούμενοι μάλλον από προσωπικά πάθη, προσπαθούν να υποβαθμίσουν την αναγκαιότητα της ύπαρξής του.
Στους απολογισμούς αυτούς συνηθίζεται η αναφορά στο παρελθόν. Το τιμούσα, το τιμώ και θα το τιμώ πάντα! Μα είμαι άνθρωπος που έχει μάθει να δουλεύει σήμερα για το Αύριο… Και στη ζωή και στο θέατρο! Κι έχω μάθει να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, να υπογράφω όσα με εκπροσωπούν και κυρίως να παλεύω, να αγωνίζομαι όσες και αν είναι οι δυσκολίες».
* Με την ευκαιρία των εγκαινίων του Εθνικού Θεάτρου, δημοσιεύουμε απόσπασμα ομιλίας του Νίκου Κούρκουλου (2004) που απηχεί τις θέσεις και τις αγωνίες του για την τύχη της πρώτης κρατικής σκηνής της χώρας.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/10/2009
Το Εθνικό ανήκει σε όλους [είπε κανείς το αντίθετο;]
Νέες αυλαίες: “Τα μάτια τέσσερα” του Γιάννη Τσίρου, “Το σπίτι της κούκλας” του Ιψεν
 |
Στις 29/10 ανεβαίνει στο «Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν» – Υπόγειο το έργο «Τα μάτια τέσσερα» του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου. Ηχος – Βίντεο: Μάνος Χασάπης. Παίζουν: Αλίκη Αλεξανδράκη, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Μυρτώ Αυγερινού, Κλέων Γρηγοριάδης, Δημήτρης Καμπερίδης, Βασίλης Κολοβός, Ερρικα Μπίγιου, Γιώργος Πυρπασόπουλος.
- Μετά την περσινή επιτυχία «Το σπίτι της κούκλας» του Ιψεν, σε σκηνοθεσία του Κωστή Καπελώνη, ανεβαίνει στο θέατρο «STUDIO Μαυρομιχάλη» (29/10 – 10/1/ 2010, κάθε Πέμπτη και Παρασκευή, 9 μ.μ). Mετάφραση: Ερρίκου Μπελιέ, σκηνικά – κοστούμια: Ανδρέα Σαραντόπουλου, μουσική: Βασίλη Μπαμπούνη. Παίζουν: Κωνσταντίνος Συράκης, Δέσποινα Πόγκα, Μαρία Μακρή, Δημήτρης Οικονομίδης, Αγγελος Κεχαγιά.
- Η ομάδα «Bewitched», μετά την επιτυχία της παράστασης «Secret Room»,στο θέατρο «Ράγες» το Μάρτιο 2009, σε κείμενο – σκηνοθεσία Γιώργου Δανέζη, παρουσιάζει στο «Θέατρο του Ηλιου» το «δεύτερο» μέρος του πειράματος, το νέο ψυχολογικό θρίλερ «Secret Room Reloaded», σε κείμενο Μαρίνας Κουλούρη και σκηνοθεσία Γιώργου Δανέζη (30/10 – τέλος Δεκέμβρη). Παίζουν: Γιώργος Δανέζης, Κατερίνα Δημητρόγλου, Μυρτώ Καμηλάκη, Γιώργος Λούντζης, Κάλλι Μαυρομάτη, Νίκος Παναγιωτόπουλος, κ.ά.
Μια ανθρώπινη παράσταση: «Κορίτσια Ημερολογίου» στο θέατρο «Κιβωτός»
Η Αλέκα Παπαρήγα, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με την Κάτια Μπαλανίκα Eurokinissi
Γλυκά και τρυφερά, παράξενα και αστεία, τα «Κορίτσια Ημερολογίου» συγκίνησαν αλλά πρόσφεραν και πολύ γέλιο στους θεατές της πρεμιέρας το περασμένο Σάββατο, στο θέατρο «Κιβωτός». Παρούσες στην πρεμιέρα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα και η υπεύθυνη του Πολιτιστικού Τμήματος της ΚΕ, Ελένη Μηλιαρoνικολάκη, οι οποίες συνεχάρησαν στο τέλος της παράστασης τους συντελεστές.Η θεότρελα τρυφερή κωμωδία «The Calendar Girls» (ο πρωτότυπος τίτλος της), που ανεβαίνει σε απόδοση Θοδωρή Πετρόπουλου και σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα, το έργο διαδραματίζεται σε μια κωμόπολη, όπου μια παρέα απλών γυναικών, μέλη του τοπικού Γυναικείου Συλλόγου, διασκεδάζουν την πλήξη τους φτιάχνοντας γλυκά, κεντώντας, πλέκοντας και παρακολουθώντας βαρετές ομιλίες… Οταν ο σύζυγος μιας πεθαίνει, οι φιλενάδες αποφασίζουν να μαζέψουν χρήματα για να αγοράσουν στη μνήμη του έναν καναπέ για την αίθουσα αναμονής του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν, πουλώντας ένα ετήσιο ημερολόγιό τους. Αλλά πώς θα πουλήσει το ημερολόγιο; Η λύση είναι μία: να ποζάρουν γυμνές! Μέσα από απίστευτα κωμικές καταστάσεις, το μήνυμα του έργου συγκινεί και δημιουργεί ψυχική ανάταση. Είναι ένας ύμνος στην αγάπη, στη φιλία και τη θέληση, που νικά κάθε εμπόδιο.
Παίζουν (αλφαβητικά): Βασιλική Ανδρίτσου, Σοφία Βογιατζάκη, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Κατσιαδάκη, Σπύρος Μεριανός, Κατιάννα Μπαλανίκα, Εφη Οικονομάκη, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Νίκη Πεταλά, Πηνελόπη Πιτσούλη, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Βίλμα Τσακίρη. Σκηνικά – κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου. Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου. Διασκευή τραγουδιών – μουσική διδασκαλία: Αλέξιος Πρίφτης.
Δεύτερη χρονιά με το «Μάουζερ»
Επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά, από τις 6 Νοεμβρίου, η περσινή επιτυχία του θεάτρου Αττις «Μάουζερ» του Χάινερ Μίλερ, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου.
Στην παράσταση, η οποία αφιερώνεται στη μνήμη του δασκάλου και συνεργάτη του Θεόδωρου Τερζόπουλου, Χάινερ Μίλερ, για τα 80 χρόνια από τη γέννησή του, συμμετέχουν η αγωνίστρια του ΕΛΑΣ Μαρία Μπέικου και ο Θεόδωρος Τερζόπουλος.
Εμπνευσμένο από το διδακτικό δράμα «Το μέτρο» του Μπρεχτ αλλά και την αισθητική του ιαπωνικού θεάτρου «Νο», και τοποθετημένο χρονικά στην εποχή του ρωσικού εμφυλίου πολέμου μεταξύ Μπολσεβίκων και υπερασπιστών του τσαρικού κατεστημένου, το «Μάουζερ» παρουσιάζει μια ιδιότυπη δίκη για να αναδείξει την πρωτόγονη δυναμική βίας που ενδέχεται να προκύψει στην εξέλιξη της οποιασδήποτε επανάστασης, απομακρύνοντάς την, τουλάχιστον προσωρινά, ριζικά από τους αρχικούς της στόχους και καθιστώντας ακόμα και τη μελλοντική επίτευξή τους εξαιρετικά αμφίβολη.
Τη μετάφραση υπογράφει η Ελένη Βαροπούλου, τη σκηνοθεσία – σκηνική εγκατάσταση ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, τη μουσική ο Παναγιώτης Βελιανίτης. Παίζουν: Θανάσης Αλευράς, Στάθης Γράψας, Αντώνης Μυριαγκός, Αλέξανδρος Τούντας. Συμμετέχουν: Μαρία Μπέικου, Θεόδωρος Τερζόπουλος.
Επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά, από τις 6 Νοεμβρίου, η περσινή επιτυχία του θεάτρου Αττις «Μάουζερ» του Χάινερ Μίλερ, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου.
Στην παράσταση, η οποία αφιερώνεται στη μνήμη του δασκάλου και συνεργάτη του Θεόδωρου Τερζόπουλου, Χάινερ Μίλερ, για τα 80 χρόνια από τη γέννησή του, συμμετέχουν η αγωνίστρια του ΕΛΑΣ Μαρία Μπέικου και ο Θεόδωρος Τερζόπουλος.
Εμπνευσμένο από το διδακτικό δράμα «Το μέτρο» του Μπρεχτ αλλά και την αισθητική του ιαπωνικού θεάτρου «Νο», και τοποθετημένο χρονικά στην εποχή του ρωσικού εμφυλίου πολέμου μεταξύ Μπολσεβίκων και υπερασπιστών του τσαρικού κατεστημένου, το «Μάουζερ» παρουσιάζει μια ιδιότυπη δίκη για να αναδείξει την πρωτόγονη δυναμική βίας που ενδέχεται να προκύψει στην εξέλιξη της οποιασδήποτε επανάστασης, απομακρύνοντάς την, τουλάχιστον προσωρινά, ριζικά από τους αρχικούς της στόχους και καθιστώντας ακόμα και τη μελλοντική επίτευξή τους εξαιρετικά αμφίβολη.
Τη μετάφραση υπογράφει η Ελένη Βαροπούλου, τη σκηνοθεσία – σκηνική εγκατάσταση ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, τη μουσική ο Παναγιώτης Βελιανίτης. Παίζουν: Θανάσης Αλευράς, Στάθης Γράψας, Αντώνης Μυριαγκός, Αλέξανδρος Τούντας. Συμμετέχουν: Μαρία Μπέικου, Θεόδωρος Τερζόπουλος.
«Κορίτσια» με χιούμορ και συγκίνηση
Ενας ύμνος στη γυναικεία φιλία σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη στην Κιβωτό
Πιν απ γκερλ στα σαράντα φεύγα γίνεται; Μια παρέα γυναικών το κατάφερε πριν από δέκα χρόνια σε μια επαρχιακή πόλη της Αγγλίας κι έγιναν… διάσημες! Η ιστορία τους έγινε ταινία αλλά και θεατρικό έργο από τον Τιμ Φερθ, τα «Κορίτσια Ημερολογίου», το οποίο, στην ελληνική εκδοχή του, παρουσιάζεται στο θέατρο «Κιβωτός», σε απόδοση (ζυγισμένη και μελετημένη στη λεπτομέρειά της) Θοδωρή Πετρόπουλου και σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, σε μια παραγωγή που δεν προδίδει τις προσδοκίες του κοινού στο οποίο απευθύνεται.
Κατιάνα Μπαλανίκα, Βασιλική Ανδρούτσου. Δύο από τα «Κορίτσια Ημερολογίου»Προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα, το έργο διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή κωμόπολη, όπου μια ομάδα απλών, καθημερινών γυναικών, μέλη του Τοπικού Γυναικείου Συλλόγου, διασκεδάζουν την πλήξη τους φτιάχνοντας κέικ και μαρμελάδες, κεντώντας τσεβρέδες ή πλέκοντας πουλόβερ και παρακολουθώντας αφόρητα βαρετές ομιλίες.
Οταν ο σύζυγος μίας από αυτές πεθαίνει από λευχαιμία, οι φιλενάδες αποφασίζουν να μαζέψουν χρήματα για να αγοράσουν στη μνήμη του έναν καναπέ για την αίθουσα αναμονής του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν.
Λεφτά μπορούν να μαζέψουν από τις πωλήσεις του ετήσιου ημερολογίου τους. Αλλά πώς θα πουλήσει το ημερολόγιο; Τα ξωκλήσια και τα… γεφύρια, που μέχρι τώρα απεικόνιζε, τι χρήματα θα αποφέρουν; Η λύση είναι μία: να ποζάρουν γυμνές! Υπάρχουν, όμως, προβλήματα: δεν έχουν ούτε την ηλικία ούτε τα σώματα, ούτε τα γενικότερα προσόντα για να γίνουν… Κορίτσια Ημερολογίου! Εχουν όμως τη θέλησή τους και την πίστη τους στον σκοπό τους.
Η παράσταση ακολουθεί την πορεία των γυναικών (τις υποδύονται, φτιάχνοντας χαρακτήρες και υποστηρίζοντάς τους έως το τέλος, οι Βασιλική Ανδρίτσου, Σοφία Βογιατζάκη, Μαρία Κατσιαδάκη, Κατιάνα Μπαλανίκα, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Πηνελόπη Πιτσούλη, Βίλμα Τσακίρη) στην απελευθέρωση.
Διαθέτει θεατρικότητα, χιούμορ – ιδιαίτερα στο πρώτο μέρος όταν πρέπει να φωτογραφηθούν γυμνόστηθες πίσω από φρούτα, πιάνα, λουλούδια- συγκινησιακή φόρτιση, τρυφερότητα, κωμικές και δραματικές στιγμές, σε «καλοζυγισμένες» δόσεις.
Πάνω στο «εύγλωττο» (αλλά πρωτότυπο κι έξυπνο) σκηνικό (Ελένη Μανωλοπούλου), ένα τεράστιο ημερολόγιο που αλλάζει σελίδες, τα «Κορίτσια Ημερολογίου» καταθέτουν έναν ύμνο στη γυναικεία φιλία και μια τρανή απόδειξη πως όταν οι γυναίκες βάλουν ένα στόχο, θα τον πετύχουν ακόμα κι αν χρειαστεί… να βγουν απ τα ρούχα τους!
- ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 26/10/2009
Η ιστορία δύο γυναικών από τα 8 έως τα 88 τους χρόνια
Οταν η Χρύσα Σπηλιώτη έγραψε πριν από δεκατρία χρόνια το «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική», δεν φανταζόταν την «καριέρα» του.
Μετά την πρεμιέρα του το 1997 σε θεατρική σκηνή της Αθήνας, παρουσιάστηκε σε όλα σχεδόν τα ΔΗΠΕΘΕ, σε Κύπρο, Αμερική, Κροατία, ενώ μεταφράστηκε στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά, πορτογαλικά και κροατικά. Μεθαύριο, την Τετάρτη, το έργο ξαναπαρουσιάζεται στην πρωτεύουσα, στο θέατρο «Ράγες», σε ένα καινούργιο ανέβασμα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωάννου.
«Ποιος Ανακάλυψε την Αμερική;». Πώς μπορεί μια τόσο κοινή ερώτηση να περικλείει χρονικά την εξέλιξη ολόκληρης της ζωής δύο γυναικών από τα 8 έως τα 88 τους χρόνια; Το θεατρικό έργο, με είκοσι επτά σύντομες, διαδοχικές σκηνές, που έχουν τη δυναμική κινηματογραφικών σεκάνς, παρακολουθεί και καταγράφει τις αντιπροσωπευτικές στιγμές της ζωής δύο γυναικών, τις στιγμές εκείνες που σφραγίζουν τα στάδια της εσωτερικής τους εξέλιξης στην αναζήτηση ταυτότητας αλλά και νοήματος της ίδιας τους της ζωής.
Δύο κορίτσια, η Καίτη (Μαρίνα Πολυμέρη) και η Λίζα (Λεμονιά Γιανναρίδου) ανακαλύπτουν τη ζωή ζητώντας να πραγματώσουν τα δικά τους όνειρα. Διαφορετικές, επιλέγουν διαμετρικά αντίθετη στάση ζωής… Με πορείες συγκλίνουσες αλλά κι αποκλίνουσες, μοιάζουν πότε κυρίαρχες του παιχνιδιού, πότε σχοινοβάτες και πότε ναυαγοί στη θάλασσα.
Τις συναντάμε σε στιγμιότυπα σχεδόν κινηματογραφικά σ’ όλους τους κύκλους της ζωής, ν αλλάζουν μορφές, πρόσωπα, ρόλους. Στιγμές που τις ανακαλύπτουν απ την αρχή ή τις ανακαλούν εκ των υστέρων; Μικρή η διαφορά αφού έτσι κι αλλιώς ο κύκλος κλείνει εκεί ακριβώς όπου άρχισε, με την ίδια ερώτηση: «Ποιος Ανακάλυψε την Αμερική;». [ΕΘΝΟΣ, 26/10/2009]
Εγκαίνια με λάμψη
Με επισημότητα και λάμψη πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή τα εγκαίνια του Εθνικού Θεάτρου, του εκ βάθρων ανακαινισμένου κτιρίου Τσίλερ, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, εκπροσώπων του δημόσιου βίου και ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της πρώτης κρατικής σκηνής μας, Γ. Χουβαρδάς, συνοδευόμενος από την πρόεδρο του ΔΣ, Ελ. Αρβελέρ, υποδέχθηκαν τους προσκεκλημένους στην Αίθουσα Χορού του κτιρίου, η οποία γέμισε ασφυκτικά. Εκεί μίλησαν για τη νέα εποχή που ξεκινά για το Εθνικό Θέατρο και μνημόνευσαν πολλάκις τον Νίκο Κούρκουλο, από τον οποίο ξεκίνησαν όλα.
Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δεν ήταν παρών στην επίσημη τελετή των εγκαινίων, αλλά παρακολούθησε την παράσταση του «Πουθενά», με την υπογραφή του Δημήτρη Παπαϊωάννου, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Αντα.
«Το Εθνικό Θέατρο είναι το οχυρό και το φυλάκιο της παράδοσης και της πρωτοπορίας», τόνισε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Π. Γερουλάνος, στον χαιρετισμό του στα επίσημα εγκαίνια του Εθνικού Θεάτρου, καταλήγοντας ότι «σήμερα το Εθνικό επιστρέφει εκεί όπου ανήκει, στους δημιουργούς και τους θεατές του».
Στον Νίκο Κούρκουλο αναφέρθηκε ο Γ. Χουβαρδάς, αλλά και στην «τεράστια ευθύνη, κυρίως για την πολιτεία, αλλά και για όλους για την επιβίωση και αξιοποίηση του κεφαλαιώδους αυτού έργου». Η κυρία Αρβελέρ μίλησε για την αναμονή των οκτώ χρόνων αυτού του μεγάλου έργου και αναφέρθηκε στη χαρά και τη συγκίνηση που νιώθει επειδή αυτό εγκαινιάστηκε. Ολοι οι προσκεκλημένοι παρακολούθησαν το «Πουθενά» (φωτογραφία), μια παράσταση που παρουσιάζει τις δυνατότητες και τον υπερσύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό της Κεντρικής Σκηνής του θεάτρου. [ΕΘΝΟΣ, 26/10/2009]
Θέλουμε παρούσα την πολιτεία πέρα από τα εγκαίνια
- Δεν θα μπορούσαν να είναι λαμπρότερα και πιο ουσιαστικά από σημειολογικής απόψεως τα επίσημα εγκαίνια του κτιριακού συγκροτήματος του Εθνικού Θεάτρου, του περίφημου κτιρίου Τσίλερ, από αυτά που ζήσαμε το βράδυ της Παρασκευής.
Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου και οι χορευτές τού «Πουθενά» καταχειροκροτήθηκαν την Παρασκευή από την πολιτική ηγεσία και τις προσωπικότητες από το χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών
Οι αλλοδαποί… παροικούντες κάτω από την Ομόνοια πρόβαλαν επί της Αγ. Κωνσταντίνου στέκοντας στις μύτες των ποδιών τους πίσω από τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και τους τροχονόμους, που διευκόλυναν τη διέλευση των πολιτικών αρχόντων προς το εκ βάθρων ανακαινισμένο κτίριο. Παρακολουθούσαν όλο περιέργεια live την εντυπωσιακή «παρέλαση» σύσσωμης σχεδόν της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Σημίτης και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Λούκα Κατσέλη (θεατροπαίδι από πατέρα και μητέρα) και η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου έφταναν ο ένας μετά τον άλλο στη φωταγωγημένη είσοδο του «κοσμήματος» του Τσίλερ, όπου τους υποδεχόταν ο διευθυντής του Εθνικού, Γιάννης Χουβαρδάς. «Ηρθε η στιγμή να λάβει ένα όραμα σάρκα και οστά. Είναι στιγμή χαράς και ανάτασης» διαπίστωνε εύστοχα λίγα λεπτά αργότερα.
Οι πολιτικοί με την παρουσία τους δήλωσαν ηχηρά την υποστήριξη της πολιτείας στην πρώτη κρατική σκηνή, που τους δέχτηκε απαστράπτουσα έπειτα από μια δεκαετία «σιωπής». Αλλωστε αυτή την υποστήριξη θέλησαν εμμέσως να εξασφαλίσουν με τις ομιλίες τους ο Γ. Χουβαρδάς και η πρόεδρος του Εθνικού, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Παύλος Γερουλάνος, Κάρολος Παπούλιας, Γιάννης Χουβαρδάς, στα επίσημα θυρανοίξια του Εθνικού Θεάτρου.
«Ηρθε η πολυπόθητη στιγμή των εγκαινίων. Αλλά ήρθε και η στιγμή της ευθύνης όλων μας. Γιατί ένα Εθνικό Θέατρο, όσο υπέροχο κι αν είναι, χρειάζεται τη συνεχή γενναιοδωρία και υποστήριξη της πολιτείας», υπογράμμισε ο Χουβαρδάς. «Το νέο κτίριο έχει πολλαπλάσια έξοδα από το παλιό» ήρθε να συμπληρώσει η Αρβελέρ.
Στη δική του ομιλία, ο καλά διαβασμένος υπουργός Πολιτισμού παραδέχτηκε ότι η «ανακαίνιση συνιστούσε υποχρέωση». «Ηθελε όμως και πολιτική βούληση» τόνισε. Και σε μια κίνηση «ματ» αναγνώρισε «τη βούληση και των υπουργών Πολιτισμού, που δεν ανήκουν στον δικό μας χώρο». Πάντως, κανένας τους δεν ήταν παρών στα εγκαίνια.
Εμφαντική από όλους τους ομιλητές των εγκαινίων η αναφορά στον Νίκο Κούρκουλο, απούσης ωστόσο της κυρίας Μαριάννας Λάτση.
«Είναι ο άνθρωπος που πάλεψε όσο κανείς για το κτήριο. Του ανήκει η ευγνωμοσύνη μας» είπε ο Παύλος Γερουλάνος. Ακολούθησε η ξενάγηση, από την εργοταξιάρχη Λίνα Μπαντέκα, στο κτηριακό συγκρότημα, κατά τη διάρκεια της οποίας ο νέος υπουργός Πολιτισμού πάτησε πρώτη φορά επάνω σε σκηνή, τη Νέα, την ώρα της πρόβας τού κατά Τσεζάρις Γκραουζίνις «Ζορμπά». Αμέσως μετά όλοι κατευθύνθηκαν στην Κεντρική Σκηνή για να παρακολουθήσουν την παράσταση «Πουθενά» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, που δεν είχε βεβαίως ντυμένο το γυμνό του.
«Είναι ψευδές ότι έγινε το γυμνό της παράστασης θέμα στο Δ.Σ. του Εθνικού. Κατ’ αρχάς από τον ίδιο τον νόμο δεν έχει τέτοιο δικαίωμα», μας δήλωσε το μέλος του Δ.Σ. Ερρίκος Μπελιές.
Παρόντες επίσης σ’ αυτή την ιστορικής σημασίας βραδιά ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης, η Μαρία Δαμανάκη, η Αννα Νταλάρα, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Αθηνών Χρ. Κίττας, ο πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πανεπιστημίου Κων/νος Μουντζούρης, ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Π. Λιγομενίδης, ο πρόεδρος του Μουσείου Ακροπόλεως Δ. Παντερμαλής, ο διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Ν. Καλτσάς, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα και ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη Αγγ. Δεληβορριάς.
Δεν θα μπορούσαν να λείπουν και παλιοί πρωταγωνιστές του Εθνικού. Στα θυρανοίξια ήταν οι Νικήτας Τσακίρογλου, Μαρία Σκούντζου, Ολγα Τουρνάκη κ.ά. Μαζί και οι Δ. Φωτόπουλος, Δ. Χρονόπουλος, Δ. Λιγνάδης, Θ. Καστανιώτης, Μ. Ελευθερίου, Γ. Βέλτσος, η Νόνικα Γαληνέα, η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Πρ. Εμφιετζόγλου. Αισθητή ωστόσο η απουσία της απελθούσας κυβέρνησης. **
Αρβελέρ εναντίον Παπαϊωάννου
Το καλό κλίμα των εγκαινίων παρ’ ολίγον να υποσκάψει η ευθεία σπόντα της κ. Αρβελέρ κατά της επιλογής του καλλιτεχνικού διευθυντή, «που έχει όλη την ευθύνη για τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό», να ανοίξει το Εθνικό με μια παράσταση χοροθεάτρου. Στην οποία, όμως, απάντησε αμέσως ο Γιάννης Χουβαρδάς.
«Είμαι από τους λίγους ή τους πολλούς που ξενίστηκαν όταν έμαθαν ότι στα εγκαίνια του κτηρίου δεν θα ακουστεί λόγος θεατρικός και φθόγγος τραγικός», ήταν η αιχμή της Αρβελέρ ενώπιον της πολιτικής ηγεσίας. «Το Εθνικό Θέατρο έχει το καθήκον να δείχνει ό,τι καλύτερο υπάρχει στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης του διαμετρήματος του Δημήτρη Παπαϊωάννου είναι μια καλή επιλογή για να εξοικειωθεί το κοινό με τη νέα σκηνή. Αλλωστε το κτήριο εγκαινιάζεται σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, οπότε θα ακολουθήσουν τρία παγκόσμια αριστουργήματα», απάντησε ακαριαία ο Χουβαρδάς.
ΚΘΒΕ: εργαζόμενοι απειλούν «Βαβυλωνία»
- Ενώ ο Σωτήρης Χατζάκης ξεμπέρδεψε με τις αθηναϊκές του παραστάσεις και ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη να πιάσει δουλειά, έπεσε πάνω σε κινητοποιήσεις
- Απειλείται από κινητοποιήσεις στο ΚΘΒΕ η «Βαβυλωνία» σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, η πρώτη φετινή παραγωγή του θεάτρου.
Ο πρόεδρος του ΚΘΒΕ, Δημήτρης Γαρούφας, υποστήριζε την περασμένη Παρασκευή, στη συνέντευξη Τύπου για τη «Βαβυλωνία», ότι επικρατεί εργασιακή ειρήνη. Λίγο πριν, είχε συζητήσει με τους εργαζόμενους προσπαθώντας να αποτρέψει τις κινητοποιήσεις τους τη μέρα της πρεμιέρας -είχαν στείλει εξώδικο στη διοίκηση ενημερώνοντάς την για στάσεις εργασίας αύριο ή την Τετάρτη. Μετά τη συνάντηση οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να σεβαστούν την πρεμιέρα, παραμένει όμως ανοιχτή η Τετάρτη. Η απόφαση θα ληφθεί αύριο, λίγο πριν από την πρεμιέρα, σε νέα συζήτηση διοίκησης και εργαζομένων.
Οι τελευταίοι ζητούν εφαρμογή πενθημέρου, εξομοίωσή τους με τους συναδέλφους τους στο Εθνικό Θέατρο και καταβολή αναδρομικών που ανέρχονται από 7.000-10.000 ευρώ για τον καθένα από τους περίπου 60 εργαζόμενους, που προχώρησαν και σε αγωγές. Στις 4 Νοεμβρίου θα συζητηθεί η πρώτη. Ενα ακόμη αίτημα των εργαζομένων είναι να τους δίνονται οι συμβάσεις που υπογράφουν οι εργαζόμενοι. Οπως υποστηρίζουν, δεν έχουν εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει, καθώς στο σωματείο γίνονται παράπονα για το ποιανών συμβάσεις λήγουν και ποιοι επαναπροσλαμβάνονται.
«Το ΚΘΒΕ διανύει μια καλή περίοδο. Υλοποιείται σχέδιο οικονομικής εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών», δήλωσε ο Δ. Γαρούφας, στη συνέντευξη Τύπου για τη «Βαβυλωνία», παρόντος και του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ, Σωτήρη Χατζάκη. Ο τελευταίος μοιράζεται από το καλοκαίρι μεταξύ των υποχρεώσεών του στην Αθήνα («Ορνιθες», «Η εκατομμυριούχος», «Μάνα, Μητέρα, Μαμά») και των καθηκόντων του στη Θεσσαλονίκη. Εν απουσία του, το έργο του προωθούν ο αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής Γρηγόρης Καραντινάκης -αναμένεται ακόμη η έκδοση του ΦΕΚ για την τοποθέτησή του- και ο αναπληρωτής διοικητικός διευθυντής, Δημήτρης Χαλκιάς, ιδιοκτήτης παιδικής θεατρικής σκηνής, ανταγωνιστικής, εξ αντικειμένου, στην Παιδική Σκηνή του ΚΘΒΕ. Η τελευταία δεν έχει ξεκινήσει ακόμη παραστάσεις.
Οι εργαζόμενοι, πάντως, βλέπουν στον Σ. Χατζάκη διάθεση να λυθούν τα ζητήματα, ώστε να υπάρξει πραγματική εργασιακή γαλήνη στο θέατρο. Την περασμένη Παρασκευή απάντησε σε όσους τον επέκριναν για την πληθώρα ελληνικών έργων στο φετινό πρόγραμμα του θεάτρου.
«Ελληνικό θέατρο χωρίς ελληνικό έργο δεν υπάρχει» και «Οτιδήποτε αυθεντικά τοπικό, είναι και παγκόσμιο», είπε. Πρόσθεσε επίσης ότι «το ελληνικό έργο περιέχει τους σπόρους για να φυτρώσει στους νεότερους η ελληνική συνείδηση και η ροή του έθνους». Μια πεποίθησή του που υπογράμμισε ότι είναι απαλλαγμένη από εθνικιστικούς χρωματισμούς.
«Δεν σημαίνει ότι θα ανεβάζουμε τα έργα μουσειακά», τόνισε και έφερε ως παράδειγμα τη «Βαβυλωνία» σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη. Τόνισε ότι το ΚΘΒΕ δεν χάνει το ενδιαφέρον για το διεθνές γίγνεσθαι και ανακοίνωσε την αναζήτηση έργων και νέων συνεργασιών στο εξωτερικό. Ανακοίνωσε επίσης τη δωρεάν διάθεση του Μικρού Θεάτρου της Μονής Λαζαριστών, τον Μάιο και τον Ιούνιο, σε νέους καλλιτέχνες και ομάδες που αναζητούν χώρους για να δείξουν τη δουλειά τους.
- Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009
ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Λαμπερή βραδιά γιορτής με χλιαρό χειροκρότημα
Με μια βραδιά γιορτής στα προχθεσινά εγκαίνια της ανακαινισμένης κεντρικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου στο κτίριο Τσίλερ, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια, του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου και εκπροσώπων της πολιτικής αρχής, του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, έγινε το πέρασμα στη νέα εποχή.
Χρειάστηκαν κάτι λιγότερο από δύο ώρες για να ξεδιπλωθεί η ιστορία, η περιπέτεια και το ξεκίνημα της νέας περιόδου δημιουργίας του θεάτρου. Με ομιλίες, ξεναγήσεις, την παρακολούθηση της παράστασης του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Πουθενά», το κοκτέιλ που ακολούθησε. Οι ομιλίες, στην επίσημη τελετή, του υπουργού Πολιτισμού κ. Παύλου Γερουλάνου, της προέδρου του Δ.Σ. του Εθνικού κ. Ελένης Γλύκατζη- Αρβελέρ και του καλλιτεχνικού διευθυντή κ. Γιάννη Χουβαρδά έδωσαν το στίγμα της ιστορικής στιγμής, ενώ όλοι αναφέρθηκαν στους αγώνες και στο όραμα του μεγάλου απόντα Νίκου Κούρκουλου.
Στο όραμα του Νίκου Κούρκουλου αναφέρθηκε η πρόεδρος του Δ.Σ., η οποία έκανε μνεία και στη σύντροφό του Μαριάννα Λάτση, ενώ ο διευθυντής του θεάτρου μίλησε και για την ανάγκη στήριξης του Εθνικού από την πολιτεία, αφού χωρίς αυτήν «όσο θαυμαστά κι αν εξοπλίστηκε, θα παραμείνει άδειο κέλυφος». Μετά την τελετή που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα χορού, οι επίσημοι προσκεκλημένοι κατευθύνθηκαν στην πλατεία του θεάτρου για να παρακολουθήσουν την ειδικά σχεδιασμένη για τα εγκαίνια παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Πουθενά» σε μια κατάμεστη αίθουσα.
Το μικρής διάρκειας χοροθέατρο του Δημήτρη Παπαϊωάννου, αισθητικά άψογο, επικεντρωμένο στον θαυμαστό εκσυγχρονισμό της κεντρικής σκηνής, φαίνεται όμως ότι δεν ενθουσίασε. Στο φινάλε το χειροκρότημα ήταν χλιαρό και το κοινό έδειχνε αμήχανο. Τα σχόλια που ακολούθησαν κινήθηκαν σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Άλλοι το βρήκαν «μονόχρωμο, χωρίς τη χαρά του θεάτρου» κι άλλοι «όμορφο, έξυπνο, κατάλληλο για τα εγκαίνια του Εθνικού».
- Ε.Δ.Χ., ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009
