//
Πέθανε ξαφνικά στις 12 Ιουλίου, κηδεύτηκε και ετάφη στη Θεσσαλονίκη, μία Κυρία των γραμμάτων και του θεάτρου μας, η μεταφράστρια Μίτση Κουγιουμτζόγλου που δέσποσε στο ελληνικό θέατρο, κυρίως τις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70, με τις μεταφράσεις της από τα γερμανικά ή διασκευές πλήθους θεατρικών έργων- γύρω στα εβδομήντα – κλασικών, σύγχρονων συγγραφέων αλλά και συγγραφέων του μπουλβάρ, που ανέβηκαν από κρατικά θέατρα και τους σημαντικότερους ιδιωτικούς θιάσους- «Θέατρο Τέχνης» Μουσούρη, Βουγιουκλάκη- Παπαμιχαήλ, Αλεξανδράκη- Γεωργούλη, Συνοδινού, Ληναίου- Φωτίου, Πρέκα…- ή και πολλών άλλων που παίχτηκαν από το ραδιόφωνο.
Η Μίτση Κουγιουμτζόγλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο Φανάρι το 1922 αλλά σύντομα η οικογένειά της μετοίκησε στη Θεσσαλονίκη όπου και σπούδασε θέατρο στη δραματική σχολή του Εθνικού Ωδείου. Ηθοποιός- πρωτοεμφανίστηκε στο ΚΘΒΕ στο «Τραγούδι της κούνιας»-, καθηγήτρια των γερμανικών, σύντομα αναδείχθηκε ως μεταφράστρια- ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1963 και τιμήθηκε για το έργο της από τη γερμανική κυβέρνηση- αφήνοντας τη σκηνή. Παράλληλα, όπως μας πληροφορεί ο Στέφανος Ληναίος με επιστολή του, ήταν ένας μαχόμενος πνευματικός άνθρωπος από την Κατοχή όταν δούλεψε για την Αντίσταση μέχρι το τέλοςπαρέμεινε πολύ ζωντανή και γεμάτη ενέργεια έως τον θάνατό της.
Ανάμεσα στα έργα που είχε μεταφράσει ήταν: «Οι φυσικοί» του Ντίρενματ, «Το ξύπνημα της άνοιξης» του Βέντεκιντ, «Καζιμίρ και Καρολίνα» του Χόρβατ, «Η ζωή που σου έχω δώσει» του Πιραντέλο, «Στη φωλιά του κούκου» του Κέισιπου ανέβηκαν στο Εθνικό Θέατρο-, «Πάσχα» του Στρίντμπεργκ, «Ο κύκλος με την κιμωλία» του Μπρεχτ, «Σινικό τείχος» του Φρις, «Ο κόσμος της Σούζι Βογκ» του Όσμπορν, «Τόπο στα νιάτα», «Μαρία του Οκτώβρη», «Υπόθεση διαζυγίου», «Άνθρωπος για όλες της εποχές» του Μπολτ, «Σταφύλι στον ήλιο», «Τσάο», «Ένας τέλειος τζέντλεμαν», «Η καρυδόπιτα», «Το οργανέτο»… [ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009]
