Ενα φεστιβάλ που κατεβάζει ιδέες

• Ο Θοδωρής Γκόνης, που ανέλαβε το Φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας, δεν το είδε ως σταθμό περιοδευουσών παραστάσεων. Έστησε 9 πρωτότυπες παραγωγές. Μπορεί ο Θοδωρής Γκόνης να ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας μόλις τον περασμένο μήνα, όμως όχι μόνο κατέληξε, αλλά και παρουσίασε ήδη το εντυπωσιακό πρόγραμμα της φετινής, 52ης διοργάνωσης.

Η Φιλαρέτη Κομνηνού θα ερμηνεύσει κείμενο του Θ. Γρηγοριάδη υπό μορφή αναλογίου. Η Λυδία Φωτοπούλου θα συμμετάσχει στην παράσταση «Η ζωή εφάμιλλη» του Θ. Γκόνη

• Συνδυάζει πανελλαδικές πρωτιές με επιδαυρικά βαριά «πυροβολικά», παραστάσεις και καλλιτεχνικά γεγονότα που θα διαχέονται από τις 4 Ιουλίου ώς τις 2 Σεπτεμβρίου σε επτά χώρους της Καβάλας, ζωντανεύοντας και την τελευταία γωνιά της πόλης. Θα αξιοποιηθούν για πρώτη φορά καλλιτεχνικά, πέραν του αρχαίου θεάτρου των Φιλίππων, ο Λιμενοβραχίονας της Καβάλας, οι Αποθήκες Οργανισμού Λιμένος-Τελωνείο, το Χαλίλ Μπέη Τζαμί-Παλιά Μουσική, το Ιμαρέτ, το Κάστρο και τα Λασπόλουτρα Κρηνίδων. Εξ ου και η μετονομασία του φεστιβάλ από Φιλίππων σε Φιλίππων-Καβάλας.

• Ο Γκόνης φαίνεται πως θα κάνει και φέτος τη διαφορά: από τις 19 παραγωγές του φεστιβάλ τουλάχιστον οι 9 είναι πρωτότυπες παραγωγές που εμπνεύστηκε ο ίδιος. Στην Καβάλα θα ανηφορίσουν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο από τον Μάνο Ελευθερίου και τον Γιώργο Μοσχίδη ώς τη Λυδία Φωτοπούλου, τη Φιλαρέτη Κομνηνού και την Ολια Λαζαρίδου. Δεν είναι οι μόνοι. Στις πρωτότυπες παραγωγές του φεστιβάλ συγκαταλέγονται και: «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γ. Ρίτσου, που θα ερμηνεύσει η Λυδία Φωτοπούλου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Σωτηρίου (7/7). Η παράσταση της «Πάχνης» των ταλαντούχων Καβαλιωτών αδελφών Κούφαλη (14, 15, 16/7). «Ο γέρος χορευτής» του Μάνου Ελευθερίου, με τον ίδιο αφηγητή (20/7). «Η ζωή εφάμιλλη», σε σκηνοθετική επιμέλεια Θοδωρή Γκόνη, με τους Γιώργο Μοσχίδη, Λυδία Φωτοπούλου, Αργύρη Μπακιρτζή (27, 28, 29/7). «Η δεύτερη γέννα» του Θεόδωρου Γρηγοριάδη, σε θεατρικό αναλόγιο, με τη Φιλαρέτη Κομνηνού (24/8). Το «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο – Κλέα» του Λόρενς Ντάρελ με τους Ολια Λαζαρίδου, Παρθενόπη Μπουζούρη και Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη (30, 31/8).

• Η εκκίνηση του φεστιβάλ θα δοθεί στις 4 Ιουλίου με συναυλία του Αλκίνοου Ιωαννίδη στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων. Θα ακολουθήσουν: Η «Οπερα της πεντάρας» με τους Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Στέλιο Μάινα, Ρένια Λουιζίδου, Αλέξανδρο Μπουρδούμη (9, 10/7). «Χοηφόρες» του Αισχύλου από το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας (18/7). «Τρωάδες» του Ευριπίδη από το ΚΘΒΕ (25/7). «Δον Κιχώτης» από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης (31/7, 1/8). «Κατά φαντασίαν ασθενής» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου που επίσης πρωταγωνιστεί (4/8). «Αι δύο Ορφαναί» του Δ’Ενερί με τους Παύλο Χαϊκάλη, Γιάννη Βούρο, Αργύρη Αγγέλου (7,8/8). «Πέρσες» Αισχύλου από το Εθνικό Θέατρο (22/8). «Αλκηστις» Ευριπίδη από το Εθνικό Θέατρο, με τους Μαρία Σκουλά, Χρήστο Λούλη (28/8). «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» του Λιούις Κάρολ από το Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου (2/9). Συναυλία των Γιώργου Ανδρέου, Ελένης Τσαλιγοπούλου και Μανώλη Καραντίνη (22/7). «Ακρόπολις 2» (Προσωρινός τίτλος): περφόρμανς από τη βραβευμένη σκηνοθέτιδα και εικαστικό Εύα Στεφανή (12,13/8 – Λασπόλουτρα Κρηνίδων), «Yelp» και «Πρόσχημα» σε ένα διήμερο σύγχρονου χορού (5, 6/8).

Η ερωτευμένη Πολυδούρη και η «σκοτεινή κυρία» του Σέξπιρ

• Τίποτα δεν είναι τελικά τυχαίο. Η 29χρονη Μαρία Κίτσου, αποκάλυψη της σκηνής τα τελευταία τρία χρόνια, κατέληξε στο θέατρο μέσω Ιατρικής, Αρχαιολογίας και Θεολογίας. Μην απορείτε. Κανείς δεν της φταίει. Μόνο ο ανήσυχος, ανικανοποίητος εαυτός της.

Μαρία Κίτσου – Μάνος Καρατζογιάννης μαζί στο «104» για τα σεξπιρικά «Σονέτα»

• Από πολύ μικρή αισθανόταν διαρκώς ότι κάτι της έλειπε. Λοξοδρομώντας, το ανακάλυψε στο θέατρο. «Στο θέατρο μπορώ επιτέλους και εκφράζομαι ελεύθερα», παραδέχεται. «Πάνω στη σκηνή νιώθω μια ελευθερία και τη δύναμη ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Στη ζωή μου είμαι πιο ντροπαλή και χαμηλών τόνων».

• Η μικρή «προϊστορία» της, κατ’ αρχάς στη δεύτερη δέσμη («από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, παθολόγος ήθελα να γίνω και να γυρνάω με οργανώσεις σε όλο τον κόσμο») και κατόπιν στην τρίτη («αργότερα ήθελα όσο τίποτα να γίνω αρχαιολόγος»), αφήνει το αποτύπωμά της στην πολυπρισματικότητα των καθηλωτικών θεατρικών ερμηνειών της. «Ολη αυτή η “προ-παιδεία” ήταν ένα μεγάλο εφόδιο για το θέατρο. Σίγουρα με πλούτισε», υποστηρίζει. «Ομως, το ταλέντο είναι ένα πολύ μυστήριο πράγμα: βλέπεις παιδιά χωρίς καμιά εμπειρία ζωής, που μόλις έχουν τελειώσει το σχολείο και σε καθηλώνουν σκηνικά. Πού βρήκαν το “υλικό”; Κανείς δεν ξέρει».

• Στις πανελλαδικές, που ξαναδίνει μετά την Ιατρική, αντί για την Αρχαιολογία θα μπει στη Θεολογική. Δεν τη γεμίζει. Θα βρει διέξοδο στην πανεπιστημιακή θεατρική ομάδα. Ενα χρόνο μετά δίνει εξετάσεις στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Δεν περνάει. Πεισμώνει και ξαναδίνει. Επιτυγχάνει.

• Θα την ανακαλύψει τελειόφοιτη στην οντισιόν για τον «Ηλίθιο» του Ντοστογιέφκσι ο Λιβαθινός. Είναι η εποχή που το «φυτώριο» της Πειραματικής Σκηνής βρίσκεται στο απόγειό του. Ο Λιβαθινός θα την «ξαναχρησιμοποιήσει» στη «Μασκαράτα» του Λέρμοντοφ. Στην καρναβαλίστικη, χαοτική παράσταση διασώζεται από το πλήθος των ηθοποιών. Τη σκυτάλη από τον Λιβαθινό θα πάρει η Ρούλα Πατεράκη, που την επιλέγει για τον «Βυθό» του Γκόρκι (στο Εθνικό Θέατρο).

• «Την Πειραματική Σκηνή την ήξερα πολύ πριν μπω στη σχολή του Εθνικού. Εβλεπα όλες τις παραστάσεις της από το σεξπιρικό “Αγάπης αγώνας Αγονος” και μετά. Λάτρευα τη δουλειά της. Οταν στον “Ηλίθιο” βρέθηκα ανάμεσα σε αυτούς που θαύμαζα, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ο Στάθης Λιβαθινός είναι μια πολύ μεγάλη σχολή», τονίζει η Κίτσου. «Ισως πιο σπουδαία κι από τη δραματική του Εθνικού. Αυτό είναι κάτι που το έζησα και με την κυρία Πατεράκη. Μια αληθινή διανοούμενη του θεάτρου, που έχει το δικό της θεατρικό σύστημα και ξέρει ακριβώς τι θέλει».

• Μεταμορφωμένη με καρέ καστανό μαλλί ως Μαρία Πολυδούρη στον τηλεοπτικό «Καρυωτάκη» του Τάσου Ψαρρά -για το χατίρι του «θυσίασε» την καστανόξανθη κόμη/χείμαρρο- η Μαρία Κίτσου αποκαλύπτει ότι και στην τηλεόραση υπάρχει περιθώριο για ερμηνεία ημιτονίων. «Ο Ψαρράς έθεσε όρο να μην κάνουμε τίποτα άλλο όσο διαρκέσουν τα γυρίσματα. Για 8 μήνες, από τον Ιούλιο, αφοσιωθήκαμε στον “Καρυωτάκη” δουλεύοντας 12ωρα σαν τους στρατιώτες. Ηταν πολύ δύσκολο γιατί δεν είχα εμπειρία από την τηλεόραση -αν και δεν μπορώ να φανταστώ ιδανικότερα γυρίσματα. Μόνο μια ταινία είχα κάνει, τον “Τελευταίο γυρισμό” της Κορίνας Αβραμίδου. Αλλά η τηλεόραση δεν είναι σινεμά, είναι άλλο μέσο».

• Ο φακός την έχει ερωτευτεί. Δεν συμφωνεί. «Δεν ξέρω τελικά αν μου αρέσω. Είμαι με τις… μέρες μου! Το πρόσωπό μου έχει την ιδιότητα να αλλάζει διαρκώς. Το πώς αισθάνομαι και το αν είμαι ή όχι καλά αποτυπώνεται πάνω του».

• Την Πολυδούρη τη γνώριζε, αλλά με το σίριαλ εμβάθυνε στο έργο και τη βιογραφία της διαβάζοντας τα άπαντά της και μαζί το ημερολόγιό της. «Ηταν διαρκές το ψάξιμο και πάμπολλες οι συζητήσεις. Η ζωή της καθρεφτίζεται στο έργο της. Το ημερολόγιό της είναι χάρτης. Με βοήθησε πολύ».

• Το ότι πίσω από την αέρινη εύθραυστη όψη κρύβεται απαστράπτων ένας σύνθετος ψυχικός κόσμος, η Κίτσου το αποδεικνύει τις τελευταίες μέρες ξανά στο Κέντρο Λόγου και Τέχνης «104». Μαζί με τον Μάνο Καρατζογιάννη ερμηνεύει, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη, τη δύσκολη ποίηση των ερωτικών σονέτων του Σέξπιρ. Η παράσταση («Σονέτα») είναι σύνθεση 29 σονέτων από τα εκατόν πενήντα τέσσερα του Βρετανού βάρδου. Επίκεντρό τους η σεξπιρική «dark lady»: «Με τα σονέτα του ο Σέξπιρ απευθύνεται σ’ αυτή τη σκοτεινή γυναίκα και σε έναν όμορφο νεαρό. Σε κάποια διαφαίνεται ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσά τους. Μιλούν για την ανάγκη μας να αγαπηθούμε».

• Το καλοκαίρι θα ξεκουραστεί. Το χειμώνα έχει πάλι «κουπί». «Θα είμαι η Κασσάνδρα στις “Τρωάδες” δωματίου, που θα ανεβάσει ο Β. Θεοδωρόπουλος. Το περιμένω πώς και πώς. Οπως βλέπετε, πηγαίνω από τη μια dark lady στην άλλη και από ποίηση σε ποίηση».

* Τα «Σονέτα» παρουσιάζονται σε μετάφραση Διονύση Καψάλη, σκηνικά-κοστούμια Μαργαρίτας Χατζηιωάννου, μουσική Αριστείδη Μυταρά και επιμέλεια κίνησης Πέτρου Γάλλια.

• Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 19/5/2009
  

Νέο θέατρο στον Νέο Κόσμο

Το Φεστιβάλ Devised Theatre, δηλαδή 16 παραστάσεις μικρού μήκους από νέους δημιουργούς, που τα κάνουν όλα μόνοι τους από την αρχή, φιλοξενείται από αύριο στη στέγη του Β. Θεοδωρόπουλου

Ολες οι ομάδες μαζεμένες στην «Αυλή» του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Μία από αυτές θα ενταχθεί στο ρεπερτόριο του θεάτρου για την επόμενη σεζόν.

Οι Τζωρτζίνα Παλαιοθοδώρου, Βαγγέλης Λιοδάκης, Σπύρος Ανδρεόπουλος και Νατάσα Ζάγκα της ομάδας «Motus terrae» συναντιούνται «Σε… real time» στην ομώνυμη κωμωδία τους.

Η επικοινωνία, οι ανθρώπινες αναζητήσεις και σχέσεις. Αλλά και η πίστη, η απώλεια, η αμαρτία, η αγάπη, ο έρωτας, η αθωότητα, η κοινωνική ευθύνη, ο χρόνος ως παρόν και παρελθόν, η φιλία είναι τα θέματα που απασχόλησαν τους νέους δημιουργούς στο Φεστιβάλ Devised Theatre, που ξεκινά αύριο και θα διαρκέσει δέκα μέρες στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Δεκαέξι νέες ομάδες θα παρουσιάσουν τις δημιουργίες τους βασισμένες στη λογική του devised (= επινοημένου) θεάτρου. Τα έργα τους, δηλαδή, δεν ανήκουν σε κάποιον συγγραφέα, αλλά προέκυψαν συλλογικά μέσα από τους προβληματισμούς της κάθε ομάδας. Εχουν διάρκεια από 40 έως 50 λεπτά. Το Θέατρο του Νέου Κόσμου δίνει και φέτος τους χώρους του οργανώνοντας άρτια ένα πραγματικά ανοιχτό φεστιβάλ, θέτοντας ελάχιστους περιορισμούς.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως δεν αποκλείστηκε καμιά από τις συμμετοχές. «Ολοι τους είχαν ένα τέτοιο επίπεδο που να μας επιτρέπει να δώσουμε μια ευκαιρία», εξηγεί η Μαρία Παπαλέξη. «Από αυτές τις αρχικές προτάσεις, βέβαια, άλλες ήταν σοβαρές και άλλες πιο πρόχειρες. Υπήρχαν, όμως, και ανατροπές στην πορεία. Ορισμένοι που στην αρχή φάνηκαν απροετοίμαστοι, είδαμε πως τελικά κάνουν δουλειά και προχωράνε. Προσωπικά περιμένω εκπλήξεις».

Το Φεστιβάλ Devised έρχεται κατά κάποιον τρόπο να καλύψει το κενό που άφησαν πίσω τους οι «Δοκιμές» του «Αμόρε», αλλά και ο «Αδειος Χώρος», ο αντίστοιχος θεσμός της Πειραματικής του Εθνικού. Σταθερά προσανατολισμένο στους νέους δημιουργούς, το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρέχει ακόμη ένα δέλεαρ στους συμμετέχοντες. Η ομάδα που θα διακριθεί θα ενταχθεί στο ρεπερτόριο του θεάτρου για την επόμενη σεζόν.

• Η ομάδα «Motus terrae»

* «Αυτή η προοπτική μάς δίνει επιπλέον ώθηση», λέει ο 27χρονος Γιάννης Κωνσταντακόπουλος της ομάδας «Motus terrae». Το έργο τους ονομάζεται «Σε… real time». Μέσα από διάφορες κωμικές καταστάσεις σχολιάζουν την έννοια του χρόνου μέσα στην πιεστική καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Τέσσερις εκκεντρικοί χαρακτήρες συναντιούνται σε μια στάση λεωφορείου, ο καθένας όμως σε διαφορετική ώρα της ημέρας! Δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους, καθώς η παράσταση τελειώνει. Ούτε προλαβαίνουν να απαντήσουν στα ερωτήματα που οι ίδιοι έθεσαν.

«Εχει μεγάλο ενδιαφέρον για εμάς το ότι εκφράζουμε τον δικό μας προβληματισμό και όχι το κείμενο ενός άλλου συγγραφέα», λέει. Οι συμμετέχοντες είναι 21-33 ετών, πυρήνα της ομάδας αποτελούν ο ίδιος μαζί με τον Σπύρο Ανδρεόπουλο και δεν χάνουν καμιά ευκαιρία καθώς έχουν ήδη εμφανιστεί σε διάφορα φεστιβάλ. Οικονομικά τα πράγματα είναι δύσκολα για όλες τις νέες ομάδες. «Αυτό δεν μας προβληματίζει καθόλου», λέει. «Κάνουμε θέατρο για το θέατρο και όχι για το κέρδος».

• Και οι C.ulture V.ictims

* Το ίδιο πάθος για την τέχνη του θεάτρου μοιράζεται και η ομάδα C.ulture V.ictims, που αριθμεί 13 μέλη, όλοι τους απόφοιτοι δραματικών σχολών. «Δεν είμαι ο μόνος σκηνοθέτης, απλά ο συντονιστής», λέει ο Οθωνας Λαμπρόπουλος. «Δοκιμαζόμαστε όλοι συνεχώς σε διάφορες θέσεις. Είμαστε νέοι άνθρωποι που μας ενδιαφέρει η δημιουργία, η έρευνα και το πώς θα προχωρήσουμε την έννοια του θεάτρου». Η παράστασή τους ονομάζεται «Οι άνθρωποι που προχωρούν με τα μάτια μισόκλειστα» και επιχειρεί μια αναδρομή στην ανθρώπινη ιστορία σχολιάζοντας το πώς ο άνθρωπος, ενώ γεννιέται άρτιος, στη συνέχεια «μολύνεται» με ψυχώσεις και εμμονές. Είναι ένα είδος group therapy. Στην πορεία του έργου κάποιος επισκέπτεται μια πόλη με ανθρώπους-πιόνια και τους οδηγεί στο να διαπράξουν μια τρομοκρατική ενέργεια! Η ομάδα είχε παρουσιάσει και πέρσι δουλειά της στις «Δοκιμές» του Αμόρε. «Στο φετινό φεστιβάλ υπάρχει πολυγνωμία. Το καλό είναι πως θα κριθούμε από το αποτέλεσμα και όχι από τις αρχικές προτάσεις που καταθέσαμε», λέει. *

Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 19/5/2009

Οι νέοι συρρέουν στον Νέο Κόσμο. Αρχίζει το πρώτο Φεστιβάλ παραστάσεων από δημιουργούς κάτω των 35 ετών

• Δεκαέξι νέες ελληνικές ομάδες, οι δημιουργοί των οποίων είναι γεννημένοι μετά το 1975, θα παρουσιασθούν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Devised Τheatre- Παραστάσεις μικρού μήκους από νέους δημιουργούς, που ξεκινά αύριο [Τετάρτη, 20 Μαΐου] στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μέσα σε ένα δεκαήμερο (ως τις 30 Μαΐου) θα παιχτούν πρωτότυπες συνθέσεις και παραστάσεις μικρού μήκους- διάρκειας ως 50 λεπτά. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του θεάτρου και του καλλιτεχνικού διευθυντή του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου που πραγματοποιείται για πρώτη χρονιά. Εντάσσεται δε στο γενικότερο σκεπτικό του «Νέου Κόσμου», το οποίο δίνει στη γενιά των νεότερων δημιουργών βήμα για να εκφρασθεί.

• Κάθε παράσταση θα παιχτεί τέσσερις φορές σε δύο μέρες, κυλιόμενα, στον Κάτω Χώρο ή στο Δώμα, έτσι ώστε οι θεατές να μπορούν να παρακολουθήσουν ως και τέσσερις παραστάσεις την ημέρα. Με τη θεματολογία να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα- όπως η πίστη, η απώλεια, η αμαρτία, η αγάπη, ο έρωτας, η αθωότητα, η κοινωνική ευθύνη, ο χρόνος ως παρόν και παρελθόν, η φιλία-, η κριτική επιτροπή θα ψηφίσει εκφράζοντας τις προτιμήσεις της. Αποτελείται από τους Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Μαρία Παπαλέξη, Γιώργο Σαμπατακάκη και Δημήτρη Τσατσούλη. Την οργάνωση ανέλαβαν οι Τζ. Κακουδάκη, Μ. Παπαλέξη και Αννα Τσίχλη. Η παράσταση που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους θα συμπεριληφθεί στο ρεπερτόριο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου την προσεχή σεζόν (2009-2010). Το Φεστιβάλ θα κλείσει με ημερίδα για τις νέες φόρμες των παραστατικών τεχνών, στην οποία η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

• Το διαγωνιστικό πρόγραμμα περιλαμβάνει τις εξής παραστάσεις: «Αmili(k)tes zoes» από την ομάδα Dramaholics, «Σε… real time» από τους Μotus Τerrae, «Τη μέρα που σταμάτησε η γη να γυρίζει» από την ομάδα«Οι Αριθμημένοι», «50΄00΄΄- Διηγήματα» από την Ομάδα 5, «Μενού» (υπεύθυνη ομάδας Γλύκα Στόιου), «Μανταρίνια Φράουλες» από την ομάδαΚουρκουμπίνια, «Βoudoir» (υπεύθυνη ομάδας Λίνα Τζώρτζη ), «Status Quo»από την ομάδα 2+2, «Ευτυχία μικρού μήκους» από την ομάδαactΑ, «Τhe Τheatre CaseΥπόθεση Θέατρο» από την ομάδα βλακlist, «Sin ομιλίες» από το Μαύρο Πρόβατο, «Οι άνθρωποι που προχωρούν με τα μάτια μισόκλειστα» από την ομάδα Culture Victims (C.V.), «Αναζητώντας τον μπαμπά μου;» από την Ομάδα των Πέντε, «Λειτουργία ΄09» από την ομάδα Πίστη και «Small Τalk» από την ομάδα Γουατενέρα.  Παραστάσεις στο Θέατρο του Νέου Κόσμου από 20 ως 30 Μαΐου. Τιμές εισιτηρίων: 15 (κανονικό) και 10 ευρώ (νεανικό, για φοιτητές και νέους ως 25 ετών).