ΚΘΒΕ, Τσακίρογλου, Μπενίνι, Χρονοπούλου, Καζανάς, τηλεόραση, Στεφανίδου κ.λπ.

• Το τέταρτο κουδούνι
  
• Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη
  
• ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 14 Μαΐου 2009

• Από μεσημερινάδικου εις μεσημεριανάδικον ο γέροντας Ποιμένας, ο πνευματικός της Μαίρης Χρονοπούλου. Αυτή τη φορά, πριν απολαύσουμε μια ανάλυση της προσωπικότητας του image maker, όπως τον λέμε στα ελληνικά, κ. Γιάννη Καζανίδη, στην οποία αποφασιστικά συνέβαλε με την προσωπική της γνώμη και η κ. Δήμητρα Παπανδρέου, ο γέροντας Ποιμένας μάς ενημέρωσε, από «παραθύρου», εκτός απ΄ την πορεία της υγείας της ηθοποιού που είναι καλύτερα και γύρισε σπίτι της και για τις προτάσεις που της έγιναν και για σκέψεις της για συμμετοχή σε σίριαλ. Υψώνοντας στο τέλος- ο γέροντας Ποιμένας- το εικόνισμα της Αναστάσεως. Ή μήπως ήταν το εικόνισμα της Χριστίνας Λαμπίρη; Έχω πια μπερδευτεί. Ο Θεός να μας φωτίσει. Κι εμένα και το γέροντα Ποιμένα.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Απ΄ την πρώτη στιγμή που τον είδα στη σκηνή, το 1996, σ΄ ένα από δυο μονόπρακτα του Λίοναρντ Μέλφι, που ΄χε ανεβάσει η Ελένη Σκότη- πρώτη της σκηνοθεσία- στο «Πολιτεία» με τον τίτλο «Η νύχτα με τις μάσκες», τον ξεχώρισα τον Κώστα Καζανά: ηθοποιός ουσιαστικός, βαθύς, βασανισμένος. Απόφοιτος της Δραματικής του Εθνικού, ερχόταν απ΄ την Θεσσαλονίκη όπου τον έβγαλε στη σκηνή ο Νίκος Ναουμίδης στο έργο του Όρτον «Τα γούστα του κυρίου Σλόαν». Έκτοτε συνεχίζει διακριτικά μια καλή έως πολύ καλή πορεία- σε αρκετούς ρόλους εξαιρετικός. Φέτος, όμως, με τον ρόλο του Ουόλτερ στο ιδιαίτερα ενδιαφέρον έργο του Βασίλη Χριστοφιλάκη «Ο κυνηγός»- ένας παιδεραστής που ύστερα από δώδεκα χρόνια φυλακή αγωνίζεται να προσαρμοστεί αλλά και να νικήσει το πάθος του- ο Κώστας Καζανάς, σε μια πολύ καλή παράσταση που υπογράφει ο ίδιος ο συγγραφέας, «φεύγει». Πρέπει να τον δείτε!

Βρε, πώς μου θύμισε η «παράσταση» του- συμπαθέστατου και τρισχαριτωμένου, ομολογώ- Ρομπέρτο Μπενίνι το μάθημα του κ. Κουτσοπίνα, του καλού φιλολόγου μου στην Τρίτη Γυμνασίου… Με πόσο κέφι μας δίδασκε Όμηρο και «Οδύσσεια»- λίγοι στίχοι και μετά ανάλυση. Διότι ακριβώς σα μάθημα φιλόλογου περί Δάντη και «Θείας κωμωδίας» μού φάνηκε το όλον πράγμα λίγοι στίχοι και μετά ανάλυση. Αλλά για μαθητές ιταλικών γυμνασίων που ομιλούν απταίστως την ιταλική- εμείς τι να καταλάβουμε; Κι αυτό ύστερα από σαράντα λεπτά σατιρικής- και μάλλον άσχετης με το θέμα του καταιγιστικής εισαγωγής όπου το μόνο που καταλάβαινα ήταν το «Μπερλουσκόνι».

Πάντως, ο κ. Κουτσοπίνας δε μας χρέωνε προς 110- άντε, το λιγότερο, 50 ευρώ- το κεφάλι για το μάθημα… Διότι, βέβαια, ούτε Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες είχε κερδίσει ούτε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας και Καλύτερου Πρώτου Ανδρικού Ρόλου. Οπότε, τι να εξαργυρώσει;…

«Είναι άντρες οι άντρες που κάνουν αποτρίχωση;»: το θέμα της εκπομπής. Και να, από ΄δώ οι ξυρισμένοι, και να από ΄κεί ένας κύριος Στέφανος με την τρίχα κάγκελο στο ευρύ, που να σπάνε τα κουμπιά του πουκαμίσου, στέρνο, συγχυσμένος- «πού θα φτάσουμε οι άντρες αν αρχίσουμε να ξυρίζουμε τις τρίχες όπως ο Μπέκαμ που κατάντησε να φοράει στριγκάκι;»-, και να μια διαφωνούσα με τον κ. Στέφανο- ο οποίος, δεν κατάλαβα καλά, έχει βγάλει και βιβλίο για τις τρίχες και πώς να μην τις ξυρίζετε;να λέει «μα με τις τρίχες ο άντρας ιδρώνει και μυρίζει», και «όχι», να λέει ο κ. Στέφανος, «εγώ πλένομαι και πλένω και το μόριό μου και βάζω αρώματα και δε βρωμάνε οι τρίχες»…

Ε, λοιπόν, η εκπομπή της κ. Τατιάνας Στεφανίδου «Αξίζει να το δεις» συναντήθηκε για πρώτη φορά ευθέως με το βασικό της αντικείμενο: τις τρίχες.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Ε, δε θα ΄λεγα πως η θητεία Τσακίρογλου στο ΚΘΒΕ ήταν κι ό,τι το επιτυχέστερο… Αλλά, παρά ταύτα, ο Νικήτας Τσακίρογλου, έτσι κι αλλιώς, παραμένει και θα παραμείνει για το θέατρό μας Μέγας Ηθοποιός. Αυτού του κ. Γαρούφα, προέδρου, παρακαλώ, του Δ.Σ. του ίδιου Θεάτρου, πείτε μου, ποία ακριβώς η σχέση του με το θέατρο;

Δεν αντέχεται. Θα πρέπει να ΄ναι το ισχυρότερο πλήγμα που δέχτηκε το ελληνικό θέατρο τα τελευταία χρόνια: δε θα δούμε τον Αλέξανδρο Παρθένη- γνωστόν ως μοντέλο και για τους διάσημους δεσμούς του- να ερμηνεύει επί σκηνής Ζαν στο «Δεσποινίς Julie» του Στρίντμπεργκ – μάλιστα!- που θα παρουσίαζε η Μαίρη Βιδάλη κρατώντας τον επώνυμο ρόλο.

Αποχώρησε απ΄ τις δοκιμές (μήπως σε κρίση αυτογνωσίας;), αντάλλαξαν εξώδικα με την έξαλλη απ΄ τη στάση του θιασάρχιδα που δεν άντεξε μια απώλεια τοιούτου μεγέθους κι αντιλαλούν οι κάμποι των καθ΄ ύλην αρμόδιων πρωινάδικων και μεσημεριανάδικων. Ήτοι ο άτυχος Στρίντμπεργκ φτηνά τη γλίτωσε απ΄ τον Παρθένη όχι όμως κι απ΄ τις γλώσσες της Μελέτη, της Λαμπίρη και λοιπών συμμαχικών δυνάμεων που, ως γνωστόν, ξεσκολισμένες είναι στον Στρίντμπεργκ στα δάχτυλα τον παίζουν.

(Όχι, τίποτα δεν έχω με τα μοντέλα που στρέφονται στο θέατρο- ή στην ποίηση.  Απλώς τον περί ου ο λόγος κύριο τον είδα να παίζει- και ΠΩΣ…- στο καθημερινό «Λόλα» του Αnt1).

Δε θα ΄ναι, τελικά, ο Μάνος Βακούσης ο Ταλθύβιος στις «Τρωάδες» του ΚΘΒΕ που θα δούμε στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, όπως σας έγραφα. Αλλά ο Φαίδων Καστρής.

Ούτε η Άννα Μάσχα θα σηκώσει τον επώνυμο ρόλο στην «Άλκηστι» του Ευριπίδη που θα κάνει ο Θωμάς Μοσχόπουλος με το Εθνικό στο Φεστιβάλ. Στη ζωή της πρόκειται να προκύψει- με το καλό!- κάτι πολύ πιο ωραίο και σημαντικότερο απ΄ τον οποιοδήποτε ρόλο και την οποιαδήποτε Επίδαυρο. Στη θέση της, η Μαρία Σκουλά (φωτογραφία).

Η τελευταία μόδα στο ελληνικό θέατρο: οι σκηνικές οδηγίες των έργων γίνονται στην παράσταση κείμενο. Που το παίζουν οι ηθοποιοί. «Ευρηματικό» σκέφτηκα στην αρχή. «Θα ΄ναι στυλ» είπα όταν το ξανάδα. Αλλά όλο και τακτικότερα το συναντώ πια. Και λίγο το βαρέθηκα.

Επιχορηγήσεις, ΕΚΕΘΕΧ, “μαγειρέματα” και… ο γόρδιος δεσμός!

• Δίκτυο
  
• Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 15 Μαΐου 2009
  
• Ιδού η Ρόδος…

• Στη συνέχεια του χτεσινού σχολίου για τις επιχορηγήσεις θεάτρου του 2008- 2009 και στις αναφορές στο αλλοπρόσαλλο του καταλόγου να συμπληρώσω πως αρνούμαι να μπω στο παιχνίδι- είναι η αρχή μου- να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα και να βγάλω τα κάστανα από τη φωτιά, παρά το ότι προκαλούμαι με επιστολές και τηλεφωνήματα. Γιατί ο καθένας έχει τα επιχειρήματά του. Ας τα κοινοποιήσει λοιπόν. Εκείνο που θα ήταν ενδιαφέρον και που πολλά θα αποκάλυπτε είναι να δημοσιοποιήσει το ΕΚΕΘΕΧ, εφόσον επιθυμεί τη διαφάνεια, τη γνωμοδότηση της αρμόδιας επιτροπής του ώστε να διαψευστεί κάθε φήμη για «μαγειρέματα» που μεσολάβησαν μέχρι την τελική ανακοίνωση. Απλώς, για άλλη μια φορά διαπιστώνω πως οι κυβερνήσεις πέφτουνε και τα πρόσωπα αλλάζουνε αλλά το αδιέξοδο στις επιχορηγήσεις παραμένει. Όσο λείπουν οι θαρραλέοι και οι τολμηροί και οι εμπνευσμένοι που θα βάλουν το μαχαίρι στο κόκαλο. Όσο κι αν και η έκφραση αυτή έχει περιπέσει στην εσχάτη ανυποληψία.

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος για την “κρίση” στο ΚΘΒΕ

• Το Πνεύμα του Τόνου
  
• Ιππείς και πεζικάριοι
  
• Του Κώστα Γεωργουσόπουλου
  
• ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 15 Μαΐου 2009

Ακόμη κι όταν το Δ.Σ. των κρατικών θεάτρων είχε διοικητικά το πάνω χέρι, κανένα Δ.Σ. ή ο πρόεδρός του δεν έμεινε στην ιστορία των θεάτρων αυτών για να χαρακτηρίζει την περίοδο που το διοίκησαν. Εκείνοι που συνέδεσαν το όνομά τους με την περίοδο που καθόρισε το καλλιτεχνικό έργο τους ήταν οι διευθυντές του. Παρ΄ όλο που σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων και της τέχνης διετέλεσαν μέλη των Δ.Σ., τη σφραγίδα στην εποχή τους έδωσαν οι καλλιτεχνικοί διευθυντές, θετική ή αρνητική, μικρή ή μεγάλη, ασήμαντη ή ένδοξη. Ποιος, αλήθεια, αναφέρεται στην περίοδο που ακόμη και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου ήταν ο Ιωάννης Γρυπάρης; Μιλάμε και γράφουμε για την περίοδο του Φώτου Πολίτη που ήταν απλός σκηνοθέτης και μάλιστα άμισθος! Ποιος θυμάται ποιος ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού, όταν κυριαρχούσαν οι ένδοξες και διεθνώς παραστάσεις του Δημήτρη Ροντήρη; Ποιος θυμάται ποιος διοίκησε το Εθνικό Θέατρο όταν καλλιτεχνικοί διευθυντές ήταν ο Θεοτοκάς, ο Χουρμούζιος, ο Μινωτής, ο Σολομός, ο Κούρκουλος.

Και να ήταν αμελητέοι οι σύμβουλοι Ελύτης, Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλος, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Π. Χάρης, Άλκης Θρύλος, Μ. Χατζηδάκις, Χαρατσίδης, Βολανάκης κ.λπ.!

Ποιος θυμάται τα Δ.Σ. του ΚΘΒΕ όταν διευθυντές υπήρξαν ο Καραντινός, ο Θ. Κωτσόπουλος, ο Κιτσόπουλος, ο Ευαγγελάτος, ο Χουρμουζιάδης, ο Βολανάκης, ο Μαρωνίτης, ο Παπαβασιλείου, ο Μπακόλας κ.ά.;

Έτσι και η πενταετία που πέρασε θα κριθεί από την ιστορία ως περίοδος Τσακίρογλου και θα πάρει τη θέση της στην αξιολόγηση του θεσμού. Ο πρόεδρος και το Δ.Σ. του ΚΘΒΕ είναι προβληματικό αν θα αναφέρονται στα ψιλά!

Άμλετ στην πλατεία… Εξαρχείων!

• O Άμλετ του Σαίξπηρ βγαίνει στους δρόμους της Αθήνας για να εκφράσει τις πληγές στο κοινωνικό σώμα της πόλης, στην παράσταση «Χώρος Άμλετ» της Ιωάννας Ρεμεδιάκη, που παρουσιάζεται στην Πλατεία Εξαρχείων απόψε και αύριο στις 19.30.

*«Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», το τελευταίο θεατρικό έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, παρουσιάζεται στο θέατρο «Μαύρη Σφαίρα» (Ζωοδόχου Πηγής 48, Εξάρχεια, τηλ. 210-3848.060) στις 21.30. Σκηνοθετεί και παίζει η Τότα Σακελλαρίου. Μαζί της στη σκηνή οι Άννα Μέγα, Εύη Σιδέρη, Σοφία Γκάτση, Καρολίνα Μωρέτη.

*«Η κόψη της έλξης», ένα θεατρικό δρώμενο της ομάδας του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ανεβαίνει στο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι) στις 20.30. Τα κείμενα προέρχονται από την ποιητική συλλογή της Λιάνας Σακελλίου «Πάρε με σαν φωτογραφία» και αφορά το αιώνιο ζήτημα του έρωτα. Σκηνοθετεί ο Σπύρος Κωτσόπουλος.

*Ο «Ράφτης Κυριών» του Ζορζ Φεϊντό ανεβαίνειστο θέατρο «Αltera Ρars» (Μεγ. Αλεξάνδρου 123, Κεραμεικός) στις 20.30, από το θεατρικό τμήμα της ΟΤΟΕ. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Ελένη Φίλιππα.

*Τελευταίες παραστάσεις (έως 17 Μαΐου) για το έργο «Οι τρομεροί γονείς» του Ζαν Κοκτό, στο «Θέατρο της Άνοιξης» (Γερμανικού 20, Κεραμεικός, τηλ. 210-5238.870). Σκηνοθετεί ο Γιάννης Μαργαρίτης.

*Ο μονόλογος «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» της Λένας Κιτσοπούλου ολοκληρώνει τις παραστάσεις στο «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας» (Ευμολπιδών 41, Γκάζι, τηλ. 210-3305.074) απόψε, αύριο (21.30) και μεθαύριο (19.30). Ερμηνεύει η Μαρία Πρωτόπαπα.

ΙΝFΟ: «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» στο θέατρο «Μαύρη Σφαίρα» (Ζωοδόχου Πηγής 48, Εξάρχεια, τηλ. 210-3848.060) στις 21.30.

• ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 15 Μαΐου 2009

Η σκιά γίνεται πηγή έμπνευσης για τη σύγχρονη τέχνη. ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

• Το σημείο όπου συναντάται η τέχνη του Θεάτρου Σκιών με τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία είναι το θέμα της περιοδεύουσας έκθεσης «Ύμνος στη σκιά» που εγκαινιάζεται την ερχόμενη Παρασκευή στο Μουσείο Μπενάκη.

Οκτώ σύγχρονοι καλλιτέχνες και δύο κινηματογραφιστές των αρχών του 20ού αιώνα ενώνουν τις δυνάμεις τους για να προσεγγίσουν την έννοια της σκιάς, της τέχνης του σκιαγραφήματος και του Θεάτρου Σκιών στη σύγχρονη τέχνη, στην έκθεση του Μουσείου Μπενάκη που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Ελληνικό Φεστιβάλ, υπό την επιμέλεια του Πάολο Κολόμπο.

Τους επισκέπτες περιμένουν οι εμπνευσμένες από τον χώρο της όπερας εικονογραφήσεις του Νοτιοαφρικανού καλλιτέχνη William Κentridge. Τα παιγνιώδη σχέδια και κολάζ του Jockum Νordstrom. Τα σχέδια, οι σκιαγραφικές εγκαταστάσεις (εγκαταστάσεις που βασίζονται στο στοιχείο της σιλουέτας) και τα βίντεο της Αφροαμερικανίδας καλλιτέχνιδας Κara Walker. Οι χειροποίητες μαριονέτες της Κatariina Lillqvist. Οι φημισμένες και πάντα επίκαιρες ταινίες της πρωτοπόρου Γερμανίδας κινηματογραφίστριας Lotte Reiniger, που άντλησε την έμπνευσή της από τη φιγούρα του Καραγκιόζη και πρώτη δημιούργησε φιλμ σκιαγραφιών (animation σιλουέτας) στη δεκαετία του 1920. Τα έργα του Ladislas Starewitch, ενός από τους γνωστότερους κινηματογραφιστές του 20ού αιώνα. Το ανεξάρτητο θέατρο του Αndrew Vickery, τα βίντεο του Ηaluk Αkakηe καθώς και τα βίντεο της Νathalie Djurberg που στηρίζονται στην τεχνική του clay-animation (κινούμενες φιγούρες κατασκευασμένες από πηλό), αλλά και τα σχέδια της Χριστιάνας Σούλου που αποτελούν σχόλια στην ανθρώπινη ύπαρξη.

ΙΝFΟ: «Ύμνος στη σκιά» στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) από 22 Μαΐου έως 26 Ιουλίου.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ – ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΣΠΑΘΑΡΗ: «Ο Καραγκιόζης είναι η αιώνια εικόνα του Έλληνα»

• «Όσο υπάρχουν Έλληνες θα υπάρχει και Καραγκιόζης» έλεγε ο Ευγένιος Σπαθάρης στον Γ. Παυριανό, στην ύστατη συνέντευξη αφήγηση της «Οδύσσειάς» του, που θα κυκλοφορήσει μαζί με τα DVD- προσφορά από «ΤΑ ΝΕΑ». «Μαθαίνω όποτε μπορώ τους νέους πώς να παίζουν Καραγκιόζη. Όχι να είναι κάτι πεθαμένο. Γιατί ο Καραγκιόζης είναι ο καθένας μας. Είναι ο άστεγος, είναι ο άνεργος, είναι ο πρόσφυγας, είναι ο πεινασμένος, αυτός που έτρωγε τις ξυλιές από τον Πασά. Είναι η αιώνια εικόνα του Έλληνα. Έχει αλλάξει αυτό; Ακόμα ο Έλληνας τα ίδια δεν τραβάει;».

• Ο Ευγένιος Σπαθάρης εξομολογείται. Όλη η οδύσσεια της ζωής του, στην τελευταία του συνέντευξη- αφήγηση στον Γιώργο Παυριανό, επιμελητή της σειράς DVD με αποσπάσματα από παραστάσεις του Θεάτρου Σκιών του, τα οποία προσφέρουν κάθε Σάββατο στους αναγνώστες τους «ΤΑ ΝΕΑ». Εξάωρη ήταν η εξομολόγηση που κατέγραψε ο Γιώργος Παυριανός (ολόκληρη θα περιλαμβάνεται στο τέταρτο DVD, «Οδύσσεια» της σειράς) και πιάνει το νήμα της ζωής του από τότε που ήταν παιδί και κοίταζε με μάτια εκστατικά την τέχνη του πατέρα του. «Η Οδύσσεια του Ευγένιου Σπαθάρη» έμελλε να είναι το τελευταίο ντοκουμέντο που έχουμε από εκείνον. «Μόνο Οδύσσεια; Και η Ιλιάδα και ο Διγενής Ακρίτας κι όλα είναι η ζωή μου» ήταν η απάντησή του όταν άκουσε τον τίτλο.

• Και άρχισε την αφήγηση: «Από μικρό παιδί έβλεπα Καραγκιόζη. Δεν είχαμε ούτε κινηματογράφο ούτε τίποτα. Η μάνα ήταν στο ταμείο. Εγώ καθόμουν μπροστά και έβλεπα την παράσταση του πατέρα. Βάρδα να μην έμπαινα μέσα στη σκηνή. Γινόταν σκοτωμός. Ο πατέρας μου δεν ήθελε με τίποτα να γίνω καραγκιοζοπαίχτης. Είχε υποφέρει πολύ στη ζωή του. Στην εποχή του πατέρα μου, άμα ήσουν καραγκιοζοπαίχτης δεν έβγαινες έξω από το σπίτι. Άσε που πέθαιναν όλοι φυματικοί. Γιατί ανέπνεαν όλο τον καπνό από τις ασετυλίνες και πήγαιναν μια ώρα αρχύτερα».

• Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ανέλαβε εκείνος τον μπερντέ. «Το πρώτο έργο που έπαι ξα στην Κατοχή ήταν ο “Καραγκιόζης γραμματικός”. Ο κόσμος με αγάπησε πάρα πολύ γιατί μπορεί να ήμουν παιδί, αλλά μελέταγα. Όταν έπαιζα ηρωικά έργα γέμιζαν τα πεζοδρόμια. Τότε έφτιαχνα και τις ρεκλάμες. Τη ρεκλάμα την καθιέρωσε ο πατέρας μου. Αλλά ο Θεός να τις κάνει ρεκλάμες. Εγώ πήρα άλλο δρόμο. Ζωγράφιζα με ψαρόκολλα. Έπαιρνα το χρώμα, το ανακάτευα με ζεστή ψαρόκολλα και μετά δούλευα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κολλάει το χρώμα σαν να ήταν λάδι. Το είχα δείξει και στον Γιάννη Τσαρούχη αυτό το κόλπο. Ζωγράφιζα σε χαρτί του μέτρου.

• Εκείνη την εποχή ο κόσμος, παρ΄ όλη του τη φτώχεια, ερχόταν να δει Καραγκιόζη. Αυτό είχε μόνο. Και έπρεπε να ξεσκάσει. Δεν έρχονταν πλούσιοι, όλο φτωχολογιά ήταν. Οι πλούσιοι ερχόντουσαν καμιά φορά, οι πιο προοδευτικοί, οι διανοούμενοι». Η φήμη του πέρασε και τα ελληνικά σύνορα. «Από τη στιγμή που παντρεύτηκα, άνοιξα κι εγώ τα φτερά μου και είπα: “Τoν Καραγκιόζη θα τον ανεβάσω πολύ ψηλά. Όχι μόνο στην Ελλάδα, και στο εξωτερικό”. Έτσι το ΄53 έκανα με την Δόρα Στράτου μια μεγάλη περιοδεία στην Αμερική, στον Καναδά και στην Κούβα. Στην Αμερική έπαιξα στο Κάρνεγκι Χολ. Εκεί γνώρισα και τον μεγάλο μας μαέστρο, τον Δημήτρη Μητρόπουλο.

• Το ΄54 με φώναξε η Σοφία Βέμπο και ανεβάσαμε “Μεγαλέξανδρο”. Εγώ είχα βρει στην Αμερική ένα ύφασμα που φωσφόριζε και κάναμε τα κοστούμια των ηθοποιών με αυτό το ύφασμα και όταν κλείνανε τα φώτα ήταν μια μαγεία.  Από ΄κεί και πέρα, το πράγμα άρχισε να τραβάει. Έκανα το “Ταξίδι” του Γιώργου Θέμελη με τον Τσακίρογλου Καραγκιόζη. Ο Καραγκιόζης άρχισε να βγαίνει από την αφάνεια. Σιγά σιγά οι καραγκιοζοπαίχτες ξεθάρρεψαν και άρχισαν να βγαίνουν κι αυτοί να παίζουν.

Μου μπήκε η ιδέα να φτιάξω ένα Παγκόσμιο Μουσείο Θεάτρου Σκιών. Το κράτος δεν μου έδινε ούτε χώρο ούτε λεφτά. Λέω, “θα το κάνω σπίτι μου”. Καθόμασταν τα βράδια με τη Φανή, εκείνη έραβε τις κουρτίνες, εγώ έφτιαχνα τα τελάρα, το βάλαμε μπρος».

ΙΝFΟ: Κάθε Σάββατο μαζί με «ΤΑ ΝΕΑ» κυκλοφορούν DVD με αποσπάσματα από παραστάσεις Θεάτρου Σκιών του Ευγένιου Σπαθάρη και βιβλιαράκια με πλούσιο υλικό.  Αύριο, το δεύτερο DVD.

«Πηγαίνετέ τον στα σχολεία»

• «Εγώ αν ήμουν κράτος θα μοίραζα αυτά τα DVD που κάνουμε σε όλα τα σχολεία. Ένα παιδί να τα δει και να αρχίσει να παίζει, θα είναι μεγάλο κέρδος. Όλα τα άλλα, και οι δόξες και οι τιμές είναι κουραφέξαλα» έλεγε ο Ευγένιος Σπαθάρης στην τελευταία του συνέντευξη- αφήγηση. Τότε επαναλάμβανε αυτό που είχε πει και πολλές φορές στο παρελθόν: «Όσο ζω και αντέχω θα συνεχίζω να προσφέρω. Ευτυχώς έχω την οικογένειά μου, τη γυναίκα μου την Φανή, που με στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια, τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου. Αυτοί είναι για μένα όλα τα βραβεία του κόσμου. Μα πάνω απ΄ όλα έχω τον αγαπημένο μου Καραγκιόζη. Αυτόν δεν θα τον αφήσω από τα χέρια μου μέχρι να πεθάνω».

• Της Χάρης Ποντίδα. ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 15 Μαΐου 2009

Νεανικές Θεατρικές Φωνές 2009 «Δημοκρατία και συλλογική θεατρική δημιουργία: οράματα για το μέλλον»

Σπέτσες 21-27  Ιουλίου 2009

3η Διεθνής Θεατρική Καλοκαιρινή Κατασκήνωση Νέων σε συνεργασία με το Διεθνή Οργανισμό για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση διοργανώνει Διεθνή Θεατρική Καλοκαιρινή Κατασκήνωση Νέων, με θέμα «Δημοκρατία και συλλογική θεατρική δημιουργία:Οράματα για το μέλλον». Η Κατασκήνωση διοργανώνεται σε συνεργασία με το Διεθνή Οργανισμό για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEA), στο πλαίσιο της 8^ης Θεατρικής Καλοκαιρινής Κατασκήνωσης, στις Σπέτσες,  από τις  21 ως τις 27 Ιουλίου 2009  και απευθύνεται σε νέους-μέλη θεατρικών ομάδων ηλικίας 17-22 ετών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Γλώσσα εργασίας θα είναι η αγγλική.

Οι προηγούμενες θεατρικές συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία το 2005 με τίτλο “Imagine-Nation” και η οποία αποτέλεσε Πρόγραμμα- Περιφερειακή Συνάντηση Νέων του IDEA, και το 2007 με τίτλο «Αρχαίοι μύθοι & σύγχρονη πραγματικότητα».

ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ της φετινής Κατασκήνωσης είναι  οι νέοι να εργαστούν με καινοτόμες μεθόδους που αξιοποιούν το θέατρο και συνδυαστική χρήση πολυμέσων, διερευνώντας ζητήματα που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τα δικαιώματά τους και την υπεράσπισή τους, αλλά και τη σύγχρονη ζωή γενικότερα όπως τη βιώνουν οι ίδιοι τώρα και όπως  την ονειρεύονται για το μέλλον.

ΕΜΨΥΧΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ: Brendon Burns, σκηνοθέτης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Ιδρύματος Citizen Arts (Ίδρυμα για τις Τέχνες και τον Ενεργό Πολίτη)

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: Στο εργαστήριο θα πάρουν μέρος 24 νέοι ή νέες, 17-22 χρονών, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι θα πρέπει να ξέρουν αγγλικά και να συμμετέχουν σε θεατρικές ή χοροθεατρικές ομάδες .

ΚΟΣΤΟΣ: Δωρεάν Διδασκαλία και διαμονή

ΤΟΠΟΣ: Αναργύρειος Σχολή, Σπέτσες

ΔΙΑΜΟΝΗ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ: Η διαμονή στην Κατασκήνωση περιλαμβάνει 6 διανυκτερεύσεις σε δωμάτια της Σχολής και ημιδιατροφή στο εστιατόριό της.

Περισσότερες πληροφορίες: www.theatroedu.gr

Κυπριακά θεατρικά έργα στο Θέατρο Τέχνης [Υπόγειο]

Δύο κυπριακά θεατρικά έργα θα παρουσιαστούν (18 – 21/5) στο «Θέατρο Τέχνης» (Υπόγειο), στα πλαίσια της βδομάδας κυπριακού θεατρικού έργου, που συνδιοργανώνουν το Κυπριακό και το Ελληνικό Κέντρο Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, με στήριξη από το υπουργείο Παιδείας – Πολιτισμού Κύπρου και το «Σπίτι της Κύπρου».

Στις 18 – 19/5 (9 μ.μ.) ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου θα παρουσιάσει το έργο «Αγαπημένο μου πλυντήριο» Αντώνη Γεωργίου, σε σκηνοθεσία Μόνικας Βασιλείου. Ενα έργο για τη μοναξιά, τη συμβατικότητα και τον έρωτα, αποτελούμενο από τρεις μονολόγους: «Η Ιοκάστη 40 χρόνων», «Φλυαρίες» και «Αγαπημένο μου πλυντήριο». Το έργο βραβεύθηκε (2005) στο διαγωνισμό του ΘΟΚ. Σκηνικά – κοστούμια Λάκη Γενεθλή. Μουσική Αργυρώς Χριστοδουλίδου. Φωτισμοί Γιώργου Κουκουμά. Παίζουν: Ιωάννα Καμμένου, Ελενα Παπαδοπούλου, Γιώργος Μουαΐμης. του

Στις 20 – 21/5 το «Σατιρικό Θέατρο Κύπρου» θα παρουσιάσει το έργο του Λεωνίδα Μαλένη «Ο τοίχος γύρω από τον παράδεισο», σε σκηνοθεσία Δέσποινας Μπεμπεδέλη. Το έργο είναι μια τολμηρή, πικρή κοινωνική σάτιρα για τον αδίστακτο μηχανισμό της άρχουσας τάξης, προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία. Σκηνικά Μίκης Λοΐζου. Κοστούμια Κώστα Καυκαρίδη. Παίζουν: Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Πόπη Αβραάμ, Σπύρος Γεωργίου, Ξένια Μιχαήλ.

“Μεγαλώσαμε μαζί του”. Ανθρωποι κάθε γενιάς και από κάθε γωνιά της Ελλάδας αποχαιρέτησαν χθες τον Ευγένιο Σπαθάρη

• Η Μητρόπολη Αμαρουσίου έγινε χθες μια μεγάλη γειτονιά, με κατοίκους τους ανθρώπους κάθε γενιάς και κάθε γωνιάς της Ελλάδας. Από νωρίς το πρωί μέχρι και τις 3.30 το μεσημέρι μικροί και μεγάλοι έσπευδαν στο σπίτι του Καραγκιόζη, το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών στην πλατεία Κασταλίας, όπου η σορός του μεγάλου καραγκιοζοπαίκτη, που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο, είχε τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα.

• Τραγική φιγούρα η απαρηγόρητη σύζυγός του Φανή, που έχασε τόσο άδικα τον άνθρωπό της. «Ευγένιέ μου, αγάπη μου. Σε ευχαριστώ για όλα», «Ευγένιέ μου σε έστειλα όμορφο και σε έφεραν σκοτωμένο» ήταν τα συνεχώς εναλλασσόμενα με τα δάκρυα λόγια της. Μικροί και μεγάλοι επισκέφθηκαν χθες το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών στο Μαρούσι, όπου η σορός του καραγκιοζοπαίχτη Ευγένιου Σπαθάρη είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα

• «Ηταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Υπήρξε όλη του τη ζωή καραγκιοζοπαίκτης. Μεγαλώσαμε μαζί του» οι παρευρισκόμενοι έγραφαν τον «πόνο» τους και το δικό τους «τελευταίο αντίο» στο βιβλίο πλάι στο φέρετρο του μοναδικού δημιουργού. Η σορός του μεταφέρθηκε αργότερα στη Μητρόπολη Αμαρουσίου, Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με τη συνοδεία της μπάντας του Δήμου Αμαρουσίου και το δυνατό χειροκρότημα του κοινού, που είχε κατακλύσει την περιοχή.

• Ακολουθούσαν, πέρα από τη σύζυγό του, τα παιδιά του Μένια και Σωτήρης, άνθρωποι του οικογενειακού του περιβάλλοντος, πολλοί μαθητές του, φίλοι του, συνεργάτες του, οι Νικήτας Κακλαμάνης, Νίκος Δένδιας, Τηλέμαχος Χυτήρης, Γιώργος Καρατζαφέρης, Κώστας Γείτονας, Κατερίνα Παπακώστα, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Τάκης Βαμβακίδης, Διονύσης Σαββόπουλος, Διονύσης Τσακνής κ.ά., παιδιά και μεγάλοι που τον είχαν και θα τον έχουν στην καρδιά τους. «Σήμερα ο παράδεισος θα ανοίξει, γιατί θα μπει ο Ευγένιος Σπαθάρης» είπε ο Λάκης Λαζόπουλος στον επικήδειο λόγο του, ο οποίος ευχαρίστησε τον Ευγένιο για τα γέλια που του χάρισε ως παιδί. Τον χαρακτήρισε «μια από τις μεγαλύτερες λαϊκές μορφές, που άφησε πίσω του μια τέχνη που θα συνεχιστεί, ένα ολοκληρωμένο έργο». [ΝΤΕΜΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗ, ΕΘΝΟΣ, 14/5/2009]

ΥΣΤΑΤΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΟ ΣΠΑΘΑΡΗ

• Κοσμοπλημμύρα για τον πατέρα του Καραγκιόζη

• Το τελευταίο αντίο στον Ευγένιο Σπαθάρη, τον δημιουργό που έκανε γενιές και γενιές Ελλήνων να ονειρευτούν και να γελάσουν, είπε χθες πλήθος κόσμου από το νεκροταφείο του Αμαρουσίου όπου έγινε η κηδεία του (με δαπάνη του υπουργείου Πολιτισμού). Από τις 10 το πρωί η σορός του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών (στο Μαρούσι) και λίγα τετράγωνα πιο εκεί εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία στις 16.00. Κοντά του η σύζυγός του Φανή, τα παιδιά του, Σωτήρης και Μένια, τα εγγόνια του.

• «Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν από τις μεγαλύτερες λαϊκές μορφές και δημιουργούς», είπε στον αποχαιρετιστήριο λόγο του ο Λάκης Λαζόπουλος. «Αφήνει πίσω του ένα ολοκληρωμένο έργο και η πορεία που χάραξε θα συνεχιστεί. Θυμάμαι κι εγώ τα δικά μου γέλια όταν ήμουν παιδί… Ό,τι χαράζεται στην καρδιά, μένει αιώνια. Με ενέπνευσε και τον θεωρώ δάσκαλό μου». Ο δήμαρχος Αμαρουσίου ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι «ο Δήμος θα πραγματοποιήσει ένα όνειρό του: θα ιδρύσει Σχολή Θεάτρου Σκιών» για να συνεχίσει την παράδοσή του.

• Ανάμεσα στον κόσμο που πλημμύρισε το νεκροταφείο ήταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας, οι Άννα Διαμαντοπούλου, Τηλέμαχος Χυτήρης, Απόστολος Κακλαμάνης, Στέλιος Παπαθεμελής και από τον καλλιτεχνικό χώρο οι Χρήστος Λεοντής, Μανώλης Μητσιάς, Ψαραντώνης, Σπύρος Σακκάς, Ανδρέας Στάικος. [ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 14 Μαΐου 2009]

Καλό ταξίδι, δάσκαλε…

• «Αθάνατος», «Εφυγες άδικα», «Καλό ταξίδι, δάσκαλε». Από χθες το μεσημέρι ο Ευγένιος Σπαθάρης αναπαύεται στην αιωνιότητα.

• Η Μητρόπολη Αμαρουσίου ξεχείλισε από κόσμο που ήρθε για να δώσει τον τελευταίο ασπασμό στο γνησιότερο εκφραστή της αγνής λαϊκής θυμοσοφίας, τον καλλιτέχνη που γαλούχησε γενιές μέσα από το Θέατρο Σκιών. Συνοδευόμενη από τη Φιλαρμονική του Δήμου Αμαρουσίου και πλήθος κόσμου η σορός του αείμνηστου δημιουργού κατέφθασε στο ναό, όπου περί τα 130 στεφάνια στόλιζαν τον ασφυκτικά γεμάτο περίβολό του. Το χειροκρότημα έντονο και παρατεταμένο. Οσοι βρίσκονταν εκείνη την ώρα στα καταστήματα έκαναν μια παύση για να αποτίσουν φόρο τιμής. Νωρίτερα στο Σπαθάρειο Μουσείο θαυμαστές, συνάδελφοι και συγγενείς αποχαιρέτησαν τον καλλιτέχνη, η σορός του οποίου εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Δεν ήταν λίγοι οι γονείς που κρατούσαν τα παιδιά τους από το χέρι και τα οδηγούσαν να τιμήσουν το δάσκαλο της παράδοσής μας. «Ασχολούμαι με τον Καραγκιόζη από μικρός. Τον Ευγένιο Σπαθάρη τον θεωρώ δάσκαλό μου και δάσκαλο όλων των Ελλήνων», είπε ο 18χρονος Νίκος Μπαρμπούτης. Ο κ. Γιώργος Φωτόπουλος τόνισε: «Με τη ζωή του μας έδειξε πώς πρέπει να ζούμε εμείς οι Νεοέλληνες».

• Με πολύ συγκινητικά λόγια αποχαιρέτησαν τον Ευγένιο Σπαθάρη ο Λάκης Λαζόπουλος και ο δήμαρχος Αμαρουσίου κ. Γιώργος Πατούλης. «Σήμερα ο Παράδεισος θα ανοίξει για να δεχθεί τον Ευγένιο Σπαθάρη και τον Καραγκιόζη του. Ηταν ο δάσκαλός μου. Αφήνει πίσω του ανεκτίμητη κληρονομιά και παιδιά γεμάτα χαμόγελα», είπε ο Λάκης Λαζόπουλος. Ο κ. Πατούλης ανακοίνωσε ότι «ένα διατηρητέο κτίριο στο Μαρούσι είναι έτοιμο να στεγάσει το όραμα του Σπαθάρη, τη δημιουργία της “Σχολής Ευγένιου Σπαθάρη”».

• Μετά τη νεκρώσιμη ακολουθία πλήθος κόσμου οδήγησε το μεγάλο λαϊκό δημιουργό στην τελευταία του κατοικία στο κοιμητήριο της περιοχής. Ανάμεσα σε εκείνους που παραβρέθηκαν ήταν ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Θοδωρής Δραβίλλας και οι Τηλέμαχος Χυτήρης, Απόστολος Κακλαμάνης, Στέλιος Παπαθεμελής, Διονύσης Σαββόπουλος, Ψαραντώνης, Μανώλης Μητσιάς. Στεφάνι κατέθεσαν μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς.

• ΖΑΛΙΓΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΦΑΡΑΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Πέμπτη, 14.05.09