Το «Τρίτο Στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή στο Εθνικό Θέατρο
- Η «Θεατρική διαδρομή» παρουσιάζει, στο θέατρο «Βασιλάκου», την κωμωδία του Αλεξάντρ Οστρόφσκι «Σε στενό οικογενειακό κύκλο», σε διασκευή – σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας. Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη. Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος. Παίζουν: Παύλος Χαϊκάλης, Ελένη Καστάνη, Φώτης Σπύρος, Ελένη Ουζουνίδου, Ηλεάνα Μπάλλα, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Ασπασία Κοκόση. Μια σκληρή κριτική για την κυριαρχία του χρήματος, της απληστίας και του νεοπλουτισμού. Μια παράσταση με ξέφρενη δράση και ανελέητο χιούμορ. «Ο πλούσιος και αυτάρεσκος έμπορος Μπαλσόφ σχεδιάζει να κηρύξει εικονική πτώχευση για να διαφύγει από τους δανειστές του… Στήνει μια απάτη με τον έμπιστο υπάλληλό του Ποτκαλίτσιν και τη συνεργασία του επιτήδειου δικηγόρου Ρισπολσένσκι. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν ο υπάλληλος επωφελείται της κατάστασης διεκδικώντας τα πάντα! Καταπατά τους όρους της συμφωνίας, παντρεύεται την κόρη του αφεντικού, αποκτά περιουσία και αρνείται να σώσει τον πλέον πεθερό του από τα δεσμά της φυλακής…».
Το Εθνικό Θέατρο ανεβάζει (13/11) στο «Κοτοπούλη – Ρεξ» το «Τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή. Το σπουδαίο, πολυδιαβασμένο από το 1962 μέχρι σήμερα, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Ταχτσή σκιαγραφεί με πρωτόγνωρη – για την εποχή του – γραφή ένα χαρακτηριστικό κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, μέσα από τη ματιά δύο γυναικών, της Νίνας και της Εκάβης. Γυναίκες του λαού, όμοιες με αμέτρητες άλλες, με δύναμη και αδυναμίες, «καθρεφτίζουν» την πορεία της ζωής τους: γάμοι, απιστίες, διαζύγια, θάνατοι, φτώχεια, οικογενειακά δράματα. Η προσωπική, μικρή, ιστορία τους δένεται με την πολιτικο-κοινωνική ιστορία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα: Μακεδονικός αγώνας, Βαλκανικοί πόλεμοι, Μικρά Ασία, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος – Κατοχή – Αντίσταση. Το έργο ξεκινά και τελειώνει με τον τρίτο γάμο της Νίνας, με το γιο της Εκάβης. Ενας κύκλος ανθρώπινης ζωής και κοινωνικής ιστορίας, μέσα από τους πόθους και τα πάθη των δύο γυναικών στη ζωή και στον αγώνα για επιβίωση, με σκληρότητα, τρυφερότητα, χιούμορ, ακόμα και αυτοσαρκασμό. Διασκευή Σταμάτη Φασουλή – Θανάση Νιάρχου, σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, σκηνικά Ελλης Παπαγεωργακοπούλου, κοστούμια Ντένης Βαχλιώτη, μουσική Θοδωρή Οικονόμου, κινησιολογία Αποστολίας Παπαδαμάκη, φωτισμό: Λευτέρη Παυλόπουλου. Παίζουν (αλφαβητικά): Αντίνοος Αλμπάνης, Ελένη Βεργέτη, Στέλλα Γκίκα, Ολγα Δαμάνη, Γιώργος Δεπάστας, Μαρία Ζορμπά, Χρήστος Καρνάκης, Παναγιώτης Κατσώλης, Μιχάλης Κοιλακός, Δημήτρης Κουτρουβιδέας, Μαργαρίτα Λουμάκη, Χριστιάνα Μαντζουράνη, Νένα Μεντή (Εκάβη), Γιάννης Μπαριαμής, Ηρώ Μπέζου, Γιάννης Νταλιάνης, Αγορίτσα Οικονόμου, Φοίβος Ριμένας, Ελένη Σιδερά, Ντόρα Σιμοπούλου, Φιλαρέτη Κομνηνού (Νίνα), Γιάννης Στάνκογλου, Τάνια Τρύπη, Στράτος Χρήστου, Νίκος Χύτας.
11 Νοεμβρίου, 2009
Νέες πρεμιέρες: Αλεξάντρ Οστρόφσκι “Σε στενό οικογενειακό κύκλο”, “Τρίτο στεφάνι” του Κώστα Ταχτσή
Το τελευταίο «αντίο» στον Νότη Περγιάλη
«Σαν τον αητό φτερούγαγε στη στράτα/ τον καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια/ με χαμηλά τα μαύρα του τα μάτια/ λεβέντης εροβόλαγε. Στα μάτια του ένα σύννεφο/ μες στην καρδιά του σίδερο»… Αμέτρητοι όσοι τραγούδησαν αυτό το υπέροχο τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου, λίγοι όμως ξέρουν ότι οι στίχοι είναι του αγωνιστή της ΕΑΜικής Αντίστασης Νότη Περγιάλη, τον οποίο αποχαιρέτησαν χθες συγγενείς και φίλοι στο κοιμητήριο των Αγίων Θεοδώρων.Ολοι είχαν τις καλύτερες αναμνήσεις από τον ευγενικό και ζεστό άνθρωπο, τον εξαιρετικό συγγραφέα, σκηνοθέτη και ηθοποιό, που «έφυγε» στα 89 του χρόνια, χωρίς ποτέ να πάψει να αγαπά τις Τέχνες και τα Γράμματα, να πιστεύει στα ιδανικά της ΕΑΜικής Αντίστασης για έναν καλύτερο κόσμο. Μαθητής του Βασίλη Ρώτα, συναγωνιστής του Μάνου Κατράκη, αγαπήθηκε για τα θεατρικά του έργα, πολλά από τα οποία μεταφράστηκαν (γαλλικά, δανέζικα, αγγλικά, γερμανικά), αλλά και για τις ερμηνείες του στο θέατρο και σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, με σπουδαιότερες ίσως «Το χρώμα βάφτηκε κόκκινο» (1964), στο ρόλο του Μαρίνου Αντύπα (σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, υποψήφια για Οσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας 1965), «Τα κόκκινα φανάρια» (1963, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη), αλλά και στην «Ηλέκτρα» (1962), χωρικός – σύζυγος της Ηλέκτρας (σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, υποψήφια για Οσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας 1962).
Εγραψε πολλά θεατρικά έργα, όπως «Το κορίτσι με το κορδελλάκι», «Χρυσό χάπι» και «Αντιγόνη της Κατοχής» (Λαϊκό θέατρο Μάνου Κατράκη 1954, 1958 και 1960 αντίστοιχα) κ.ά. «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», σε σενάριο των Νότη Περγιάλη και Γεράσιμου Σταύρου, αποτελεί την τηλεοπτική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη. Η σειρά προβλήθηκε το 1975 σε 50 σαρανταπεντάλεπτα επεισόδια.
Συγγραφέας των βιβλίων «Οταν σηκώθηκαν τα δένδρα» (νουβέλα 1971), «Ο Ατάρ δεν πεθαίνει ποτέ» (1971), «Το κόκκινο πουλί», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» κ.ά.
Εχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της Ιερής Πόλεως του Μεσολογγίου και με το Βραβείο των Κριτικών των Εφημερίδων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ11/10/2009– Ασβεστη η ελπίδα του ότι θα τον αλλάξουμε τον κόσμο21/10/2007– Αγωνιστής στη σκηνή και τη ζωή4/5/2000– Αφιερωμένη στη μνήμη του Β. Γεωργιάδη3/5/2000– «Εφυγε» με τη γεύση της πίκρας17/9/1997– Οταν ψυχορραγούσε η Τρούμπα
10 Νοεμβρίου, 2009
Μικρά θεατρικά…
Ο Σ. Κυριακίδης αντικατέστησε τον Π. Φυσσούν
Ο Στέφανος Κυριακίδης (φωτογραφία) αντικατέστησε, εν μια νυκτί, τον Πέτρο Φυσσούν στην παράσταση «Ψηλά απ τη γέφυρα» του Αρθουρ Μίλερ στο θέατρο «Βρετάνια», ύστερα από τον τραυματισμό πριν από μία εβδομάδα του Πέτρου Φυσσούν στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης, που δεν του επιτρέπει να συνεχίσει.
Ετσι τον ρόλο του αφηγητή-δικηγόρου Αλφιέρι κρατά πλέον ο Στέφανος Κυριακίδης, ύστερα από εντατικές πρόβες. Η σκηνοθεσία είναι του Γρηγόρη Βαλτινού, ο οποίος υποδύεται και τον κεντρικό ρόλο, αυτόν του Εντι Καρμπόνε.
Το «Τρίτο Στεφάνι» ξεκινά την Παρασκευή
Το «Τρίτο Στεφάνι» των Σταμάτη Φασουλή και Θανάση Νιάρχου, που θα παρουσιαστεί στη Σκηνή Κοτοπούλη του Εθνικού Θεάτρου, θα ξεκινήσει τις παραστάσεις του την Παρασκευή αντί αύριο Τετάρτης, όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι δοκιμές. Οι θεατές που έχουν ήδη προμηθευτεί εισιτήρια για τις παραστάσεις στις 11 και 12 Νοεμβρίου παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τα ταμεία του Εθνικού Θεάτρου στα τηλέφωνα 210 3305074, 210 5288170 και στο τηλέφωνο 210 7234567 για εισιτήρια μέσω τηλεφώνου και Ιντερνετ.
Ο Γ. Καραμίχος στα «Μάτια Τέσσερα»
Ο Γιώργος Καραμίχος αντικαθιστά τον Κλέωνα Γρηγοριάδη στα «Μάτια Τέσσερα» του Γιάννη Τσίρου, ύστερα από τροχαίο ατύχημα που είχε ο ηθοποιός την προηγούμενη Τετάρτη. Αυτό τον αναγκάζει να απέχει για ένα μικρό χρονικό διάστημα από τις παραστάσεις που παρουσιάζονται στο «Υπόγειο» του «Θεάτρου Τέχνης», σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Οι παραστάσεις ξαναρχίζουν αύριο με τον Γιώργο Καραμίχο στον ρόλο του Κλέωνα Γρηγοριάδη.
Οι σκανδαλιές του Σίμπα και του Κάπτεν Χουκ
«Ενα φανταστικό ταξίδι» με αγαπημένους ήρωες του Ντίσνεϊ και θεαματικές χορογραφίες στο Τάε Κβον Ντο
«Δεν πρόκειται μόνο για ένα ταξίδι στις αγαπημένες ιστορίες του Ντίσνεϊ αλλά και για μια εμπειρία αισθήσεων και συναισθημάτων» λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης Τζέρι Μπίλικ για την παραγωγή «Μίκι και Μίνι – Ενα φανταστικό ταξίδι» που παρουσιάζεται από την Παρασκευή (έως τις 22 του μήνα) στο «Κλειστό Παλαιού Φαλήρου» (Τάε Κβον Ντο). «Από τις σκανδαλιές των Σεμπάστιαν, Σίμπα και Στιτς έως τις εναέριες περιπλανήσεις του Πίτερ Παν, το κοινό θα ζήσει μοναδικές στιγμές ενθουσιασμού, χιούμορ και συγκίνησης» προσθέτει ο ίδιος (η παράσταση είναι μεταγλωττισμένη στα ελληνικά).
Από την Παρασκευή έως τις 22 του μήνα στο Κλειστό Παλαιού Φαλήρου θα διαρκέσει η παράσταση «Μίκι και Μίνι – Ενα φανταστικό ταξίδι»Το σπίτι της Λίλο στη Χαβάη είναι «χτισμένο» στον πάγο, ενώ ο εξωγήινος πλανήτης του Στιτς βρίσκεται ακριβώς από πάνω του, δημιουργώντας μια πολυδιάστατη αίσθηση. Το πλήρωμα του Κάπτεν Χουκ «αρμενίζει» στον πάγο μέσα σε ένα τεράστιο πειρατικό πλοίο 11 μέτρων και οι κόρες του Βασιλιά Τρίτωνα κάνουν μάθημα μουσικής βγαίνοντας από τα τεράστια κοχύλια τους, εξηγεί ο Ρόμπερτ Σμιθ, υπεύθυνος για τα σκηνικά. «Γίνονται τόσα πολλά σε κάθε ιστορία. Για παράδειγμα στο Λίλο και Στιτς υπάρχει η παραλία, το σπίτι της Νάνι, το καταφύγιο ζώων και ο πίνακας πλανητικού ελέγχου» προσθέτει ο ίδιος.
«Ο συννεφιασμένος ουρανός που βλέπουν τα παιδιά της οικογένειας Ντάρλινγκ μέσα από το παράθυρο τους γρήγορα εναλλάσσεται με το μυστηριώδες δάσος όπου ο Πήτερ Παν και τα Χαμένα Αγόρια ζουν στο σπίτι-δέντρο, ενώ η Αριελ και ο Σεμπάστιαν καταδύονται σε υποβρύχιες περιπέτειες. Κάθε ιστορία έχει τέσσερα με πέντε διαφορετικά σκηνικά».
Ενα θεαματικό ταξίδι με χορογραφίες, που θα ταξιδέψουν μικρούς και μεγάλους από τον ουρανό του Λονδίνου μέχρι τα μακρινά νησιά της Χαβάης, έχει σχεδιάσει η χορογράφος Σίντι Στιούαρτ, βραβευμένη με μετάλλιο στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Παγοδρομίας.
Η χορογράφος συμμετέχει στην παράσταση, στη σκηνή με το μάθημα χορού στους «Λίλο και Στιτς». Για να κάνει τη σκηνή όσο πιο ρεαλιστική γίνεται έκανε μαθήματα χούλα χουπ. «Λατρεύω τη μουσική – ειδικά όταν τα παιδιά τραγουδούν.
Είναι πηγή έμπνευσης» υπογραμμίζει η ίδια.
Ο χαβανέζικος χορός είναι μόνο ένα από τα πολλά διαφορετικά είδη που παρουσιάζει. «Κάθε χορευτικό έχει τη δική του γλώσσα. Προσπαθώ να μην επαναλαμβάνομαι και να διαφοροποιώ κάθε ενότητα της παράστασης».
Από τα ταξίδια στο Λονδίνο, στη Χώρα του Ποτέ και από τα νησιά της Χαβάης στην αφρικανική σαβάνα, οι χαρακτήρες ντύνονται με κοστούμια που «το καθένα έχει την ιδιαιτερότητά του» σύμφωνα με τον ενδυματολόγο Αρθουρ Μποκία.
- Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 10/11/2009
Εφυγε από τη ζωή ο Νότης Περγιάλης
Ο ηθοποιός που μας πήγε… μια βόλτα στο φεγγάρι
Πολυσχιδής και πολυτάλαντος ήταν ο Νότης Περγιάλης, ο ηθοποιός, ο συγγραφέας, o σκηνοθέτης και o στιχουργός που έφυγε χθες πλήρης ημερών. Τα κορυφαία έργα του, όμως, είναι οι στίχοι των τραγουδιών «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», που μελοποίησε ο Μάνος Χατζιδάκις, και «Ο λεβέντης», «Τι να την κάνω τη χαρά», «Το μπλόκο της Καισαριανής», που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Γεννημένος στις 16 Αυγούστου του 1920 στα Ανώγεια της Λακωνίας, ο Νότης Περγιάλης σπούδασε στο Θεατρικό Σπουδαστήριο του Βασίλη Ρώτα και από το 1948 άρχισε να εργάζεται στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο ως ηθοποιός αλλά και θεατρικός συγγραφέας. Το πρώτο του έργο «Ο πόνος γεννάει θεούς» βραβεύτηκε στον Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του 1948. Ακολούθησαν τα «Νυφιάτικο τραγούδι», «Το κορίτσι με το κορδελάκι», «Το χρυσό χάπι» και «Αντιγόνη της Κατοχής» (Λαϊκό θέατρο Μάνου Κατράκη 1954, 1958 και 1960, αντίστοιχα), «Η γειτονιά του Τσέχωφ» (1976) (Εθνικό Θέατρο – Νέα Σκηνή – Δεκέμβριος 1976 – Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος), «Μαγική πόλη» (1963) (μουσική επιθεώρηση σε συνεργασία με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη), «Ανοιξε την πόρτα» (1986) (Εθνικό Θέατρο – Νέα Σκηνή, Σκηνοθεσία: Νίκος Περέλης) και του ραδιοφωνικού έργου του «Το άλογο του Θανάση» (ηχογράφηση του 1954 και σκηνοθεσία Νίκου Γκάτσου όπου συμμετέχει και ως ηθοποιός).
Σε συνεργασία με τον Γεράσιμο Σταύρου, ο Νότης Περγιάλης διασκεύασε για το θέατρο και την τηλεόραση το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Στην τηλεοπτική του μεταφορά, που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Γεωργιάδης, ο ίδιος συμμετείχε και ως αφηγητής.
Δεκάδες ήταν οι συμμετοχές του στον ελληνικό κινηματογράφο: «Το κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Το ταξίδι» του Ντίνου Δημόπουλου, «Ηλέκτρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Τα κόκκινα φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη, «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, στις ταινίες του Ντίνου Δημόπουλου «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά», «Οι βάσεις και η Βασούλα», «Τρελός και πάσης Ελλάδος» και πολλές ακόμα.
Εχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της Ιερής Πόλεως του Μεσολογγίου, το Βραβείο των Κριτικών των Εφημερίδων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Αν και είχε ελάχιστες θεατρικές εμφανίσεις, η αφοσίωσή του στο θέατρο τον παρακίνησε να δημιουργήσει ένα υπαίθριο θέατρο στους Αγίους Θεοδώρους Αττικής (σε τύπο αρχαίου θεάτρου) και παράλληλα συγκρότησε έναν ερασιτεχνικό θίασο με κατοίκους της περιοχής, δίνοντας παραστάσεις σε κινηματοθέατρο των Αγίων Θεοδώρων, όπου και θα ταφεί σήμερα στις 4 το απόγευμα. [ΕΘΝΟΣ, 10/11/2009]
“Βαβυλωνία”, “Αντιγόνη”, “Ινκόγκνιτο” στο ΚΘΒΕ, “Μάουζερ” του Χάινερ Μίλερ στο θ. “Αττις”
- Το ΚΘΒΕ παρουσιάζει τις εξής παραστάσεις: Την αριστουργηματική κωμωδία «Βαβυλωνία», του Δημητρίου Κ. Βυζάντιου, στο «Βασιλικό Θέατρο». Διασκευή – σκηνοθεσία, σκηνικό, χορογραφία, φωτισμοί: Δήμος Αβδελιώδης. Σκηνικά – κοστούμια: Μαρία Γεράρδη-Πασσαλή. Μουσική – στίχοι: Βαγγέλης Γιαννάκης. Παίζουν: Πάνος Αργυριάδης, Αννα Γιαγκιώζη, Ηλέκτρα Γωνιάδου, Δημήτρης Διακοσάββας, Λευτέρης Λιθαρής, Χρίστος Νταρακτσής κ.ά. Συμμετέχει μεγάλη ορχήστρα. Την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή από τη Νεανική Σκηνή του ΚΘΒΕ (Μονή Λαζαριστών). Μετάφραση Σοφίας Νικολαΐδου, σκηνοθεσία Τάσου Ράτζου. Σκηνικά – κοστούμια: Ανδρέας Παρασκευόπουλος. Μουσική: Βαγγέλης Φάμπας. Κίνηση: Κική Μπάκα. Παίζουν: Μάνος Ζαχαράκος, Ευσταθία Τσαπαρέλη, Κρίστη Παπαδοπούλου, Ιορδάνης Αϊβάζογλου, Κίμων Κουρής κ.ά. Μουσικοί: Ελσα Μουρατίδου (τραγούδι), Χρήστος Μπάρμπας (ακορντεόν, πιάνο, νέι, καβάλ, φλογέρα, γκάιντα), Νίκος Ψοφογιώργος (κρουστά). Στη Μονή Λαζαριστών φιλοξενεί την Πειραματική Σκηνή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου με την παράσταση «Ινκόγκνιτο» (Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών, 10,11/11). Ο έρωτας, η τρέλα, το όνειρο, η απώλεια, η ελπίδα, η αναμέτρηση με το χρόνο είναι τα θέματα με τα οποία δύο περφόρμερ ξετυλίγουν πολλές μικρές ιστορίες. Ερευνα – επιμέλεια κειμένων: Στέλλα Φυρογένη. Μουσική επιμέλεια – διασκευή τραγουδιών – σύνθεση: Γιώργος Χριστοδουλίδης, Στέλλα Φυρογένη. Παίζουν: Στέλλα Φυρογένη, Γιώργος Χριστοδουλίδης.
- Το θέατρο «Αττις» επαναλαμβάνει το έργο του Χάινερ Μίλερ «Μάουζερ». Το έργο, εμπνευσμένο από το διδακτικό δράμα του Μπρεχτ «Το μέτρο», αλλά και την αισθητική του ιαπωνικού θεάτρου «Νο», τοποθετείται στην εποχή του ρωσικού εμφυλίου πολέμου, μεταξύ μπολσεβίκων και τσαρικού καθεστώτος. Μετάφραση Ελένης Βαροπούλου, σκηνοθεσία – σκηνικό Θεόδωρου Τερζόπουλου, μουσική Παναγιώτη Βελιανίτη, δραματουργική συνεργασία Κώστα Αρβανιτάκη, φωτισμοί Θ. Τερζόπουλου – Κωνσταντίνου Μπεθάνη. Παίζουν: Θανάσης Αλευράς, Στάθης Γράψας, Αντώνης Μυριαγκός, Αλέξανδρος Τούντας. Συμμετέχουν: Μαρία Μπέικου, Θεόδωρος Τερζόπουλος.
ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ: Στον «αέρα» το Αρχαίο Θέατρο Λάρισας
Την άμεση χρηματοδότηση για τη συνέχιση της αποκάλυψης του Αρχαίου Θεάτρου Λάρισας ζητά από τον υπουργό Πολιτισμού – Τουρισμού το ΚΚΕ, με Ερώτηση των βουλευτών Αντώνη Σκυλλάκου και Αποστόλη Νάνου.Στην Ερώτηση σημειώνεται ότι από το τέλος του περασμένου Σεπτεμβρίου βρίσκονται στο δρόμο οι 27 εργαζόμενοι στο μνημείο, «διότι το έργο σταμάτησε λόγω διακοπής της χρηματοδότησής του». «Οι υποσχέσεις του πρώην υπουργού Πολιτισμού κ. Σαμαρά το περσινό καλοκαίρι ότι θα υπάρξει έγκαιρη και επαρκής χρηματοδότηση δεν υλοποιήθηκαν. Αλλά και οι διαβεβαιώσεις από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, ότι με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα συνεχίζονταν απρόσκοπτα οι εργασίες, δεν οδήγησαν σε ουσιαστικό αποτέλεσμα».
«Σύμφωνα με την απάντηση του πρώην υπουργού (6/7/2009) σε Ερώτησή μας, αλλά και σύμφωνα με την προφορική ενημέρωση και τις πληροφορίες που υπάρχουν σήμερα επί ΠΑΣΟΚ, όλα επαφίενται στην ένταξη του έργου στο ΕΣΠΑ (Δ’ ΚΠΣ), είτε μέσω της Περιφέρειας Θεσσαλίας είτε μέσω του υπουργού Πολιτισμού. Την τελευταία φορά, η χρηματοδότηση σταμάτησε για 1,5 χρόνο, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να παραμείνουν άνεργοι. Συνεπώς είναι αβέβαιο εάν και πότε θα χρηματοδοτηθεί ξανά το έργο από το ΕΣΠΑ. Σήμερα υπάρχει ένα ποσό 250.000 ευρώ που δεν εκταμιεύθηκε για το έργο, από το οποίο οι 100.000 ευρώ θα εκταμιεύονταν σύμφωνα με επίσημο έγγραφο. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη».
«Αμεση λύση είναι: Να εκταμιευθούν άμεσα τα 250.000 ευρώ για να συνεχιστεί το έργο. Να δοθεί χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους για να προχωρήσει απρόσκοπτα το έργο, έστω και ως προκαταβολή έναντι των χρημάτων που απομένονται από το ΕΣΠΑ».
Τέλος, ερωτάται ο υπουργός: «Εάν θα εξασφαλίσει άμεσα επαρκή χρηματοδότηση για τη συνέχιση του έργου. Εάν και με ποιο χρονοδιάγραμμα θα ολοκληρωθεί το έργο, όταν είναι γνωστό ότι χρειάζονται πάνω από 10.000.000 ευρώ. Εάν προτίθεται να μονιμοποιήσει χωρίς όρους και προϋποθέσεις το υπάρχον προσωπικό το οποίο είναι πλέον υψηλής εξειδίκευσης και με τεράστια πείρα και που θα είναι χρήσιμο στην αρχαιολογική υπηρεσία και μετά την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου έργου». [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Τρίτη 10 Νοέμβρη 2009]
«Εφυγε» ο Νότης Περγιάλης
Ενας σπουδαίος συγγραφέας και στιχουργός, ένας αξιολογότατος ηθοποιός, ένας ευαίσθητος και γλυκύτατος άνθρωπος, ο Νότης Περγιάλης, που τα τελευταία χρόνια ζούσε στους Αγ. Θεοδώρους Κορινθίας, «έφυγε» χτες από κοντά μας σε ηλικία 89 χρόνων. Ανήσυχος και δραστήριος πάντα, εραστής μέγας της τέχνης του, δεν την εγκατέλειψε ποτέ. Ανέβαζε παραστάσεις με νέους ανθρώπους στην πόλη όπου ζούσε. Ανθρωπος πολιτικοποιημένος, κοντά πάντα στους αγώνες του ΚΚΕ και στην πάλη για την ειρήνη, πριν 3 χρόνια είχε δηλώσει στον «Ριζοσπάστη»: «Εμείς, σαν λαός, δε σκύψαμε το κεφάλι και ούτε πρόκειται να το σκύψουμε. Είμαστε λαός που θυμώνει και δεν ξεχνάει. Είναι ακατανόητο τι κατεργάζονται για τους λαούς. Καινούρια αίματα; Καινούριες περιπέτειες και διώξεις; Δε θα περάσουν αυτά. Υπάρχει τεράστια πείρα στους λαούς. Οι λαοί ξέρουν να αμυνθούν. Υπάρχει ο λόγος που δε σβήστηκε ακόμα ούτε από τα δέντρα, ούτε από τις πολιτείες, ούτε από τα χωριά. Αν έρθει άλλος ένας τρόπος για να καταπιέσουν τους λαούς, δε θα περάσει. Γιατί οι λαοί ξέρουν».Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1920 στα Ανώγεια Σπάρτης. Σπούδασε στο Θεατρικό Σπουδαστήρι του Βασίλη Ρώτα. Από το 1949 εργάστηκε ως ηθοποιός και συγγραφέας στο θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο. Εγραψε πολλά θεατρικά έργα όπως «Το κορίτσι με το κορδελλάκι», «Χρυσό χάπι» και «Αντιγόνη της Κατοχής» (Λαϊκό θέατρο Μάνου Κατράκη 1954, 1958 και 1960 αντίστοιχα) κ.ά.
Είναι ο στιχουργός του διάσημου τραγουδιού «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», τη μουσική του οποίου έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις. Επίσης στιχουργός των τραγουδιών «Ο λεβέντης», «Τι να την κάνω τη χαρά», «Το μπλόκο της Καισαριανής» που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης, του τραγουδιού «Γκρεμισμένα σπίτια» με μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου, «Νυφιάτικο τραγούδι» κ.ά.
«Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», σε σενάριο των Νότη Περγιάλη και Γεράσιμου Σταύρου, αποτελεί την τηλεοπτική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη. Η σειρά προβλήθηκε το 1975 σε 50 σαρανταπεντάλεπτα επεισόδια.
Συγγραφέας των βιβλίων «Οταν σηκώθηκαν τα δένδρα» (νουβέλα 1971), «Ο Ατάρ δεν πεθαίνει ποτέ» (1971), «Το κόκκινο πουλί», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» κ.ά. Επίσης των θεατρικών έργων «Η γειτονιά του Τσέχωφ» (1976) «Μαγική πόλη» (1963), «Ανοιξε την πόρτα» (1986) κ.ά.
9 Νοεμβρίου, 2009
Η Εβελίνα Παπούλια στο «Da Sein»
Η Εβελίνα Παπούλια, ως ένας ονειροπαρμένος άγγελος, κατεβαίνει στη γη με στόχο πολύ δύσκολο: να κάνει δύο ανθρώπους να ερωτευτούν ταυτόχρονα και να μείνουν για πάντα μαζί. Μόνο αν τα καταφέρει θα γίνει άγγελος και θα μπορέσει να συναντήσει ξανά τον δικό του μοναδικό έρωτα. Ναι, αν τα καταφέρει, τότε όλα μπορούν να αλλάξουν… Ολα αυτά συμβαίνουν κάθε Τρίτη, από την 1η Δεκεμβρίου, στη σκηνή του μπαρ-ρεστοράν «Da Sein» στην πλατεία Εξαρχείων, με αφορμή τη μουσικοθεατρική παραγωγή «ΜuzicΑll». Παίζουν: Εβελίνα Παπούλια, Αποστόλης Ψυχράμης, Μαρία Δημητράτου.
«Τα ρολόγια της ζωής μου» στο «Αργώ»
Ο Μανώλης Δεστούνης ερμηνεύει τον μονόλογο της Τούλας Μπούτου «Τα ρολόγια της ζωής μου», από τις 16 του μήνα στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Αργώ», σε σκηνοθεσία Μιχάλη Αχουριώτη. Το έργο αποτελεί μια συνομιλία με τον χρόνο και με όλα αυτά που παρασύρει στο πέρασμά του και που δεν έχει ποτέ τέλος και ας ορίζει τον κύκλο της ζωής μας. Η παράσταση αποτελείται από δύο μέρη: στο πρώτο μέρος, ένας παλαίμαχος ναυτικός ξετυλίγει την ιστορία του, μέσα από τα εκατοντάδες λιμάνια που έχει πάει και τις εκατοντάδες γυναίκες που έχει ξαπλώσει σε βιαστικά κρεβάτια. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο μονόλογος ενός κλόουν, που κρύβεται στις γωνιές, κοιμάται στα σκουπίδια, είναι λίγο «βαρεμένος» και «τα βάζει» με τα ατσάλινα δίχτυα των «μεγάλων» και τα νεοαποκτημένα πλούτη.
Ο Μανώλης Δεστούνης ερμηνεύει τον μονόλογο της Τούλας Μπούτου «Τα ρολόγια της ζωής μου», από τις 16 του μήνα στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Αργώ», σε σκηνοθεσία Μιχάλη Αχουριώτη. Το έργο αποτελεί μια συνομιλία με τον χρόνο και με όλα αυτά που παρασύρει στο πέρασμά του και που δεν έχει ποτέ τέλος και ας ορίζει τον κύκλο της ζωής μας. Η παράσταση αποτελείται από δύο μέρη: στο πρώτο μέρος, ένας παλαίμαχος ναυτικός ξετυλίγει την ιστορία του, μέσα από τα εκατοντάδες λιμάνια που έχει πάει και τις εκατοντάδες γυναίκες που έχει ξαπλώσει σε βιαστικά κρεβάτια. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο μονόλογος ενός κλόουν, που κρύβεται στις γωνιές, κοιμάται στα σκουπίδια, είναι λίγο «βαρεμένος» και «τα βάζει» με τα ατσάλινα δίχτυα των «μεγάλων» και τα νεοαποκτημένα πλούτη.



